
رونق تقاضای جهانی مس، بهویژه با گسترش هوش مصنوعی، شبکههای برق و خودروهای برقی، فرصت بزرگی برای کشورهای آمریکای جنوبی ایجاد کرده است. بااینحال، اعتصاب کارگران، افت تولید، محدودیت مواد اولیه، تأخیر در صدور مجوزها و اعتراضهای اجتماعی میتوانند مانع تبدیل این فرصت به رشد پایدار شوند. شیلی، پرو و آرژانتین برای افزایش عرضه تلاش میکنند، اما مسیر پیش رو همچنان با ریسکهای جدی همراه است.
- اعتصابهای کارگری و حوادث مرگبار، عرضه مس شیلی را با اختلال مواجه کردهاند.
- آژانس بینالمللی انرژی پیشبینی میکند عرضه اولیه مس تا سال ۲۰۳۵ حدود ۲۵ درصد کمتر از نیاز باشد.
- محدودیت صادرات اسید سولفوریک چین میتواند تولید مس شیلی را تحت فشار قرار دهد.
- تأخیرهای اداری، اعتراضهای اجتماعی و اختلافهای حقوقی، توسعه معادن منطقه را دشوار کردهاند.
افزایش تقاضا و شکاف فزاینده عرضه
برآورد شرکت اساندپی گلوبال نشان میدهد تقاضای جهانی مس از ۲۸ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ به ۴۲ میلیون تن در سال ۲۰۴۰ خواهد رسید. توسعه مراکز داده هوش مصنوعی، افزایش هزینههای دفاعی، گسترش خودروهای برقی و سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر از محرکهای اصلی این رشد هستند.
مس برای ساخت شبکههای انتقال برق، توربینهای بادی، پنلهای خورشیدی و زیرساختهای دیجیتال ضروری است. کمبود این فلز میتواند هزینه پروژههای برقیسازی را افزایش دهد و زمان اجرای آنها را به تعویق بیندازد. در چنین شرایطی، پرو قصد دارد طی پنج سال دستکم ۳۳ میلیارد دلار سرمایهگذاری معدنی جذب کند. ارزش طرحهای معدنی شیلی نیز در افق یک دهه از ۱۰۰ میلیارد دلار فراتر میرود.
افت تولید و اعتصابها در شیلی
تولید مس شیلی در اوت ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۲٫۸ درصد کاهش یافت و به ۳۶۹ هزار و ۵۰۰ تن رسید؛ پایینترین سطح ماهانه از فوریه ۲۰۱۱. همزمان، ناظران معدن اسکوندیدا، بزرگترین معدن مس جهان، از برنامه اعتصاب حدود هزار و ۲۰ کارگر پس از شکست مذاکرات مزدی خبر دادند. این رویداد یک هفته پس از اعتصاب در معدن سنتینلا رخ داد.
در معدن التنینته نیز رانش زمین ناشی از بارندگی شدید به مرگ دو پیمانکار و توقف بخشی از فعالیتها انجامید. احتمال بارندگیهای بیشتر تحت تأثیر پدیده النینو نیز ریسک اختلال عملیاتی را افزایش میدهد.
کمیسیون مس شیلی پیشبینی کرده است تولید این کشور در سال ۲۰۲۶ با افت ۲٫۶ درصدی به ۵٫۲۷ میلیون تن برسد و در سال ۲۰۲۷ تا ۵٫۵۵ میلیون تن افزایش یابد. اختلالهای عرضه، در کنار تقاضای بالا، میتوانند از قیمت مس حمایت کنند.
وابستگی به اسید سولفوریک چین
یکی از تهدیدهای کمتر دیدهشده برای صنعت مس شیلی، محدودیت دسترسی به اسید سولفوریک است؛ مادهای که برای استخراج مس از برخی سنگهای معدنی به کار میرود.
برآورد بانک مورگان استنلی نشان میدهد حدود ۱٫۱ میلیون تن از تولید سالانه مس حاصل از روش استخراج با اسید در شیلی ممکن است در معرض محدودیت صادرات چین قرار داشته باشد. دادههای گمرکی چین نیز از توقف محمولههای اسید سولفوریک به مقصد شیلی در ماه مارس حکایت داشتند. اگر این محدودیتها ادامه یابند، تولیدکنندگان ناچار خواهند شد منابع جایگزین پیدا کنند یا هزینههای بیشتری بپردازند؛ مسئلهای که میتواند تولید را محدود و حاشیه سود را کاهش دهد.
مجوزهای طولانی و اعتراضهای اجتماعی
در شیلی، فرایند صدور مجوز برای برخی پروژههای معدنی ممکن است تا ۱۲ سال طول بکشد. دولت برای تسریع سرمایهگذاری، بررسی دهها پرونده مرتبط با پروژههایی به ارزش تقریبی ۱۶ میلیارد دلار را در دستور کار قرار داده است.
در پرو نیز دولت به دنبال صدور مجوز برای ۲۴۰ پروژه اکتشاف و استخراج در سال جاری است. بااینحال، نزدیک به ۲۰۰ مناقشه اجتماعی در این کشور ثبت شده که ۶۴ مورد آنها به معدن و مسائل زیستمحیطی مربوط میشود. این وضعیت نشان میدهد افزایش سرمایهگذاری تنها به منابع زمینشناختی وابسته نیست؛ اعتماد جوامع محلی، حفاظت محیطزیست و ثبات مقررات نیز برای اجرای پروژهها اهمیت اساسی دارند.
“
«به نظر من، مسئله اصلی بازار مس آمریکای جنوبی کمبود منابع زیرزمینی نیست، بلکه شکاف میان ظرفیت زمینشناختی و توان واقعی تبدیل آن به عرضه پایدار است. رشد تقاضا میتواند از قیمت مس حمایت کند، اما نباید هر اختلالی را بهمعنای افزایش سودآوری قطعی شرکتهای معدنی دانست؛ زیرا هزینههای عملیاتی، سرمایهگذاری سنگین، ریسکهای حقوقی و نارضایتی جوامع محلی ممکن است بخش مهمی از این مزیت را از بین ببرند. در این بازار، برندگان بلندمدت الزاماً صاحبان بزرگترین ذخایر نیستند، بلکه شرکتهایی خواهند بود که بتوانند پروژهها را با هزینه رقابتی، زمانبندی قابل اتکا و پشتوانه اجتماعی کافی به مرحله تولید برسانند.»
بابک شیری
آزمون بزرگ آرژانتین برای بازگشت به بازار مس
آرژانتین از زمان تعطیلی معدن آلومبررا در سال ۲۰۱۸ تولید مس نداشته است. اکنون پروژه ویکونیا، متعلق به شرکتهای بیاچپی و لوندین ماینینگ، میتواند نقطه عطفی برای بازگشت این کشور باشد. سرمایهگذاران قصد دارند تصمیم نهایی سرمایهگذاری برای مرحله نخست پروژهای به ارزش ۷٫۱ میلیارد دلار را تا پایان سال ۲۰۲۶ اعلام کنند. آغاز تولید مس برای سال ۲۰۳۰ هدفگذاری شده است.
بااینحال، اختلافهای حقوقی همچنان ریسک مهمی به شمار میروند. در آوریل، دادگاهی در استان لا ریوخا دستور توقف موقت پروژه و محدودیت عبور ماشینآلات از یک مسیر دسترسی را صادر کرد؛ هرچند دادگاهی در استان سانخوان چند روز بعد اجازه ادامه فعالیت را داد.
جمعبندی
آمریکای جنوبی از نظر منابع معدنی ظرفیت بالایی برای پاسخگویی به رشد تقاضای جهانی مس دارد، اما افزایش ظرفیت تولید بهسرعت محقق نخواهد شد. افت تولید شیلی، وابستگی به مواد اولیه وارداتی، پیچیدگی مجوزها و تنشهای اجتماعی میتوانند شکاف عرضه و تقاضا را عمیقتر کنند. موفقیت منطقه به توانایی دولتها و شرکتها در مدیریت همزمان این موانع بستگی دارد.
در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
























