بانک مرکزی انگلیس یا بانک انگلستان (Bank of England) بانک مرکزی بریتانیاست که سیاست پولی را اجرا می‌کند و برای حفظ ثبات قیمت‌ها و نظام مالی فعالیت دارد. این نهاد با تعیین نرخ بهره و نظارت بر بخش‌هایی از بانکداری، بر هزینه وام، مصرف خانوارها و سرمایه‌گذاری شرکت‌ها اثر می‌گذارد. هدف تورمی آن ۲ درصد است و تصمیم‌هایش می‌توانند ارزش پوند، قیمت طلا و بازارهای مالی را تغییر دهند. در یک نگاه بانک انگلستان بانک مرکزی کل بریتانیاست و در سیاست پولی، ثبات مالی و سامانه‌های پرداخت نقش دارد. هدف تورمی ۲ درصدی این بانک براساس شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) بریتانیا تعیین شده است. کمیته سیاست پولی (MPC) با ۹ عضو، معمولاً هشت بار در سال درباره نرخ بهره تصمیم می‌گیرد. تصمیم‌های نرخ بهره می‌توانند هزینه اعتبار، نرخ ارز پوند، بازده اوراق و قیمت سهام را تحت‌تأثیر قرار دهند. بانک مرکزی انگلیس چه کشورهایی را پوشش می‌دهد؟ با وجود نام آن، بانک انگلستان مسئول کل پادشاهی متحد، شامل انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی است. این بانک در سال ۱۶۹۴ تأسیس و در سال ۱۹۴۶ دولتی شد. از سال ۱۹۹۷ استقلال عملیاتی بیشتری در تعیین سیاست پولی پیدا کرد؛ یعنی دولت مستقیماً درباره هر تغییر نرخ بهره تصمیم نمی‌گیرد. وظایف اصلی بانک انگلستان چیست؟ مهم‌ترین وظایف آن عبارت‌اند از: سیاست پولی: تنظیم نرخ بهره و شرایط پولی برای کنترل تورم. ثبات مالی: شناسایی خطرهای احتمالی برای بانک‌ها و اقتصاد. نظارت مالی: بررسی ایمنی برخی بانک‌ها، بیمه‌گران و مؤسسات مالی. پرداخت‌ها: پشتیبانی از انتقال امن پول میان مؤسسات. اسکناس: انتشار اسکناس رسمی در انگلستان و ولز. این نهاد در شرایط ضروری می‌تواند به مؤسسات مالی واجد شرایط نقدینگی بدهد تا مشکلات یک بانک به بحران گسترده تبدیل نشود. ساختار بانک مرکزی انگلیس چگونه است؟ مدیریت بانک و تصمیم‌های اقتصادی میان چند بخش تقسیم می‌شوند. در ادامه، نهادهای اصلی و نقش هرکدام را بررسی می‌کنیم. ۱. رئیس بانک و هیئت مدیران رئیس بانک فعالیت مجموعه را هدایت می‌کند و هیئت مدیران بر اداره آن نظارت دارد. اندرو بیلی (Andrew Bailey) در اکتبر ۲۰۲۶ رئیس بانک انگلستان است. ۲. کمیته سیاست پولی (MPC) این کمیته ۹ عضو دارد: رئیس بانک، سه معاون، اقتصاددان ارشد و چهار عضو بیرونی. اعضا پس از بررسی داده‌ها درباره نرخ بهره رأی می‌دهند و صورت‌جلسه تصمیم منتشر می‌شود. ۳. نهادهای نظارت مالی کمیته سیاست مالی (FPC) خطرهای کل نظام مالی را بررسی می‌کند. نهاد مقررات احتیاطی (PRA) نیز بر توان مالی و مدیریت ریسک مؤسسات تحت نظارت تمرکز دارد. هدف تورمی بانک انگلستان چیست؟ دولت بریتانیا هدف تورم سالانه ۲ درصد را براساس شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) تعیین کرده است. این هدف به معنای کاهش قیمت همه کالاها نیست؛ بلکه یعنی متوسط قیمت‌ها در بلندمدت با سرعت نسبتاً ملایمی افزایش یابد. بانک برای ارزیابی تورم به دستمزدها، هزینه انرژی، اشتغال و شاخص مدیران خرید (PMI) توجه می‌کند تا تغییر فعالیت شرکت‌ها و فشارهای قیمتی را بهتر بشناسد. نرخ بهره بانک انگلستان چگونه تعیین می‌شود؟ کمیته MPC نرخ سیاستی اصلی بانک را با نام Bank Rate تعیین می‌کند. این نرخ بر سود ذخایر بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی اثر می‌گذارد و به‌طور غیرمستقیم بر سود سپرده، وام مسکن و هزینه اعتبار تأثیر می‌گذارد. برای فهم نتیجه تصمیم‌ها، دو وضعیت را بررسی می‌کنیم. افزایش نرخ بهره وام‌گرفتن معمولاً گران‌تر می‌شود؛ بنابراین ممکن است خانوارها خریدهای اعتباری را کمتر کنند و شرکت‌ها سرمایه‌گذاری را به تعویق بیندازند. چنین وضعیتی می‌تواند فشار تورمی را کاهش دهد، اما رشد اقتصادی را نیز کند می‌کند. کاهش نرخ بهره هزینه تأمین مالی ممکن است کاهش یابد و تقاضا تقویت شود. بااین‌حال، تأثیر تصمیم فوری نیست و کاهش بیش‌ازحد نرخ بهره می‌تواند دوباره فشار تورمی ایجاد کند. بانک انگلیس چه ابزارهای دیگری دارد؟ این بانک علاوه بر نرخ بهره از تسهیل کمی (QE) و انقباض کمی (QT) استفاده می‌کند. در تسهیل کمی، بانک اوراق مالی می‌خرد تا شرایط تأمین مالی آسان‌تر شود. در انقباض کمی، دارایی‌های خریداری‌شده را به‌تدریج کاهش می‌دهد. این ابزارها با تصمیم‌های نرخ بهره متفاوت‌اند. آخرین نرخ بهره بانک مرکزی انگلیس در ۲۰۲۶ در نشست ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶، کمیته سیاست پولی با رأی ۶ به ۳، نرخ بهره را در ۳٫۷۵ درصد حفظ کرد. سه عضو طرفدار افزایش آن به ۴ درصد بودند. بانک درباره تداوم گرانی انرژی و احتمال ماندگاری تورم هشدار داد. این رقم مربوط به تاریخ نگارش مقاله است و ممکن است تغییر کند. بانک همچنین برنامه‌ای چندساله برای کاهش موجودی اوراق دولتی خریداری‌شده در دوره تسهیل کمی تصویب کرد تا این روند تدریجی و قابل‌پیش‌بینی باشد. جلسات بانک مرکزی انگلیس چه زمانی برگزار می‌شوند؟ کمیته MPC معمولاً هشت بار در سال درباره سیاست پولی تصمیم می‌گیرد. نشست بعدی برای ۵ نوامبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است. تاریخ و ساعت تصمیم‌ها در تقویم اقتصادی قابل پیگیری است و می‌توان ارقام اعلام‌شده را با پیش‌بینی‌ها مقایسه کرد. تفاوت بانک انگلستان با ECB و فدرال رزرو چیست؟ هر سه نهاد بر نرخ بهره اثر می‌گذارند، اما محدوده مسئولیت یکسانی ندارند. بانک انگلیس سیاست پولی پوند را اداره می‌کند و بانک مرکزی اروپا مسئول سیاست پولی منطقه یورو است. هر دو هدف تورمی ۲ درصد دارند، اما شاخص سنجش تورم آن‌ها متفاوت است. در آمریکا نیز فدرال رزرو علاوه بر ثبات قیمت‌ها، هدف حداکثر اشتغال پایدار را دنبال می‌کند. بنابراین نباید اختلاف نرخ‌های بهره را بدون توجه به شرایط اقتصادی کشورها تفسیر کرد. تصمیم بانک انگلستان چه تأثیری بر بازارها دارد؟ واکنش سرمایه‌گذاران بیشتر به اختلاف تصمیم واقعی با انتظارات قبلی وابسته است: پوند: نرخ بهره بالاتر از انتظار ممکن است از ارزش پوند حمایت کند. طلا: تغییر ارزش ارزها و بازده اوراق ممکن است قیمت طلا را جابه‌جا کند. سهام: افزایش هزینه اعتبار ممکن است ارزش‌گذاری شرکت‌ها را تحت فشار بگذارد. اوراق دولتی: تغییر انتظار نرخ بهره بر بازده و قیمت اوراق اثر دارد. برای نمونه، آشنایی با سیاست بانک‌های مرکزی کمک می‌کند بفهمیم چرا گاهی تغییر لحن بیانیه مهم‌تر از ثابت‌ماندن نرخ بهره است. چگونه اخبار بانک انگلستان را تحلیل کنیم؟ ابتدا نرخ اعلام‌شده و نتیجه رأی‌گیری را با انتظار بازار مقایسه کنید. سپس توضیحات اعضا درباره تورم، دستمزدها و تولید ناخالص داخلی را بخوانید. واکنش پوند و بازده اوراق نیز نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران خبر را چگونه تفسیر کرده‌اند. سخن پایانی بانک انگلستان با تنظیم نرخ بهره و نظارت بر نظام مالی، بر اقتصاد بریتانیا و بازارهای جهانی اثر دارد. برای درک تصمیم‌های آن باید هدف تورمی، وضعیت اقتصاد و انتظارات بازار را هم‌زمان بررسی کرد. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.