در حال حاضر، مبالغ چشمگیری در حوزه هوش مصنوعی، به ویژه در بخشهای چیپها و انرژی، سرمایهگذاری میشود.
تحلیلگران گلدمن ساکس به طور قاطعانه از پایداری این سرمایهگذاریها دفاع کرده و ادعا میکنند که سطح کنونی سرمایهگذاریها قابل دوام است. دلیل این ادعا را نیز در این میبینند که استقرار هوش مصنوعی میتواند به طور قابل توجهی بهرهوری را افزایش دهد.
این استدلال، اما، به نظر میرسد که به نوعی سهلانگارانه باشد، به ویژه در شرایطی که دقیقا پس از انتشار خبری جنجالی از سوی سام آلتمن، مدیرعامل OpenAI، مبنی بر مجاز بودن انتشار محتوای بزرگسالانه در ChatGPT، بیان میشود.
گلدمن ساکس پیشبینی میکند که هزینههای سرمایهگذاری در هوش مصنوعی تا سال 2025 به حدود 1٪ از تولید ناخالص داخلی ایالات متحده برسد و در سالهای 2027 و 2028 این میزان به 2 تا 2.5٪ افزایش یابد. همچنین، آنها معتقدند که هوش مصنوعی مولد قادر است سالانه بهرهوری نیروی کار را 1.5 درصد افزایش دهد.
با این حال، این استدلال چندان عملی به نظر نمیرسد، چرا که هنوز مشخص نیست که آیا سرمایهگذارانی که در این بخش هزینه میکنند، قادر خواهند بود بازده مورد انتظار خود را از افزایش بهرهوری کسب کنند. علاوه بر این، چیپها عمر کوتاهی دارند، و این میتواند موجب ایجاد فاصله زمانی میان سرمایهگذاری و بازدهی آن شده و در نهایت به سوزاندن نقدی سرمایهها منتهی گردد.
