
سال ۲۰۲۵ برای بازار ارز، سال غافلگیریها بود و در میان تمام ارزهای اصلی، یورو بیش از همه نگاهها را به خود جلب کرد. ارزی که تا پایان ۲۰۲۴ در اوج بدبینی معامله میشد، در کمتر از یک سال به بهترین عملکرد در میان ارزهای گروه G10 دست یافت و نشان داد که در بازارهای مالی، نفرت بیشازحد از یک دارایی میتواند خود بذر بازگشت آن را بکارد.
یورو در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۳.۳ درصد در برابر دلار آمریکا تقویت شد و بالاتر از فرانک سوئیس، دلار استرالیا و پوند بریتانیا قرار گرفت. در سوی مقابل، دلار آمریکا ضعیفترین عملکرد سال را ثبت کرد؛ موضوعی که خود به تشدید جریان صعودی یورو کمک کرد. اما این جهش صرفاً حاصل ضعف دلار نبود، بلکه ریشه در تغییرات عمیقتری در فضای اقتصادی و سیاستگذاری اروپا داشت.
نقطه شروع یورو در ابتدای سال ۲۰۲۵ بهشدت ناامیدکننده بود. این ارز سال ۲۰۲۴ را در محدوده ۱.۰۲ به پایان رسانده بود؛ سطحی که نهتنها بدترین پایان سال در تاریخ یورو محسوب میشد، بلکه نماد سالها رشد اقتصادی کمرمق، اختلافات سیاستی و تصمیمهای پرهزینه در منطقه یورو بود. همین قیمتهای پایین و انتظارات منفی، زمینه را برای بازگشت فراهم کرد؛ چرا که بخش بزرگی از اخبار بد، پیشاپیش در نرخ برابری منعکس شده بود.
تغییر واقعی در سال ۲۰۲۵ از حوزه سیاست آغاز شد. فشارهای ژئوپلیتیک ناشی از روسیه، فضای سیاسی آمریکا و رقابت فزاینده صنعتی با چین، سیاستگذاران اروپایی (بهویژه در آلمان) را به بازنگری جدی در اولویتها واداشت. در داخل نیز رشد جریانهای سیاسی منتقد وضع موجود، نوعی بازگشت به عملگرایی را رقم زد. فاصله گرفتن از تصمیمهای ایدئولوژیک پرهزینه و تمرکز دوباره بر امنیت انرژی، صنعت و رشد اقتصادی، پیام روشنی به بازارها ارسال کرد: اروپا در حال اصلاح مسیر است.
در همین چارچوب، برخی اقتصادهای منطقه عملکردی فراتر از انتظار داشتند. اسپانیا به یکی از نقاط روشن سال تبدیل شد و جهش کمسابقه شاخص IBEX (با رشدی نزدیک به ۴۹ درصد) نشان داد که بازارهای سهام اروپایی، در صورت بهبود چشمانداز رشد، ظرفیت جذب سرمایه قابلتوجهی دارند. این تحولات بهطور غیرمستقیم به تقویت یورو نیز کمک کرد، چرا که جریان سرمایه به سمت داراییهای اروپایی افزایش یافت.
بازگشت «واقعگرایی سیاسی» به اروپا، تمرکز سیاستها را بر رشد و رقابتپذیری قرار داد.
ارزشگذاریهای پایین داراییهای اروپایی در مقایسه با آمریکا، به مزیتی نسبی تبدیل شد و همین عامل، یورو را (حتی پس از رشد قابلتوجه) در سطوحی همچنان جذاب نگه داشت.
از این منظر، تثبیت یورو در محدودههای بالاتر از ۱.۱۵ و حتی نزدیک به ۱.۱۷ را میتوان بخشی از بازتنظیم انتظارات بازار دانست، نه پایان مسیر.
✔️ بیشتر بخوانید: اقتصاد بریتانیا در سالی که گذشت؛ از چالشهای ۲۰۲۵ تا چشمانداز ۲۰۲۶
در افق پیشرو، نقش بانک مرکزی اروپا میتواند تعیینکننده باشد. به نظر میرسد این نهاد چرخه کاهش نرخ بهره را زودتر و بهاندازه اجرا کرده و بازارها نیز پایان این چرخه را تا حد زیادی در قیمتها لحاظ کردهاند. اگر سیاستهای انبساطی به بهبود رشد در سال ۲۰۲۶ منجر شود، حتی احتمال چرخش تدریجی بحثها به سمت افزایش نرخ بهره نیز دور از ذهن نخواهد بود؛ سناریویی که میتواند پشتوانهای تازه برای یورو فراهم کند.
در مجموع، اروپا هنوز با یک اقتصاد کاملاً پویا فاصله دارد، اما تغییر تمرکز سیاستگذاران از جدلهای ایدئولوژیک به مسائل بنیادین رشد، اعتماد نسبی بازار را بازگردانده است. این اعتماد فعلاً بیش از آنکه بر پایه دستاوردهای قطعی باشد، بر اساس «حق تردید مثبت» شکل گرفته است. مرحله دشوار اکنون آغاز میشود: اجرای مؤثر سیاستها. اگر این مرحله با موفقیت طی شود، یورو میتواند فراتر از یک بازگشت مقطعی، به یکی از روایتهای ماندگار بازار ارز در سالهای پیشرو تبدیل شود.
لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.






















