یکی از شاخص‌های سنجش نابرابری درامد جامعه، ضریب جینی است. ضریب جینی عددی است بین صفر و یک که در آن صفر به معنی توزیع کاملا برابر درامد یا ثروت و یک به معنای نابرابری مطلق در توزیع است.
براساس آخرین گزارش مرکز آمار ایران، در سال ۱۴۰۴ ضریب جینی خانوارهای کل کشور ۰.۳۸۴۹ است که در مقایسه با سال قبل ۰.۰۰۲۱ واحد کاهش نشان می‌دهد. ضریب جینی خانوارهای شهری کل کشور ۰.۳۶۸۶ که نسبت به سال ۱۴۰۳.۰. ۰۰۰۳ واحد کاهش و ضریب جینی خانوارهای روستایی کل کشور ۰.۳۵۴۳ است که نسبت به سال قبل ۰.۰۰۱۱ واحد افزایش را نشان می‌دهد.
تصویر نابرابری در کل کشور
سهم بیست درصد کم هزینه‌ترین و پرهزینه‌ترین جمعیت به ترتیب ۶.۱۵ و ۴۶.۱۸ درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه‌ترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت در کل کشور به ترتیب ۱۲.۸۲، ۷.۵۱ و ۴.۰۴ است.
شاخص پالما به ۱.۸۰ و شاخص تیل به ۰.۲۵۰۸ رسیده است. همچنین شاخص اتکینسون ۰.۲۲۱۲ است.
ضریب جینی در مناطق شهری
سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینه‌ترین جمعیت به ترتیب۶.۷۵ و ۴۵.۱۸ درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه‌ترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت به ترتیب۱۰.۹۳، ۶.۶۹ و ۳.۷۳ است. شاخص پالما ۱.۶۵، شاخص تیل ۰.۲۳۰۴و شاخص اتکینسون ۰.۲۰۱۷است.
نقشه نابرابری استانی؛ از قزوین تا کرمان
سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینه‌ترین جمعیت به ترتیب ۶.۸۰ و ۴۳.۴۵درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه‌ترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت در مناطق روستایی به ترتیب ۱۰.۴۴، ۶.۳۹ و ۳.۵۹ است.
شاخص پالما ۱.۵۱، شاخص تیل ۰.۲۰۸۸ و شاخص اتکینسون ۰.۱۸۹۳ است.
در سال ۱۴۰۴ در مناطق شهری کمترین ضریب جینی در استان کرمان (۰.۲۴۹۲) و بالاترین ضریب جینی در استان تهران (۰.۴۰۲۱) مشاهده می‌شود.
همچنین در مناطق روستایی کمترین ضریب جینی مربوط به استان قزوین (۰.۲۵۲۵) و بیشترین ضریب جینی مربوط به استان همدان (۰.۳۷۸۶) است.
