تولید در چهار سکوی نفتی با رعایت ایمنی ادامه دارد. تولید در پنج تأسیسات باقی‌مانده متوقف شده است.
نبض بازار رو با یک نگاه بگیر
تحلیل تکنیکال و فاندامنتال طلا و بازارها، همراه با گیجهای سنتیمنت، همیشه بهروز و در دسترس.
ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
تولید در چهار سکوی نفتی با رعایت ایمنی ادامه دارد. تولید در پنج تأسیسات باقی‌مانده متوقف شده است.
شرکت‌های انرژی آمریکایی از جمله شورون (Chevron) در آستانه توافق‌هایی برای سرمایه‌گذاری چند میلیارد دلاری در صنعت نفت ونزوئلا قرار دارند؛ اقدامی که می‌تواند حضور شرکت‌های آمریکایی در یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. بر اساس این گزارش، شورون در حال بررسی گسترش فعالیت‌های خود در ونزوئلا با اضافه کردن دو میدان نفت سنگین به سبد دارایی‌هایش است. این شرکت پیش‌تر نیز با افزایش سهم خود در برخی پروژه‌های نفتی ونزوئلا، حضورش در کمربند نفتی اورینوکو را تقویت کرده بود. همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که هالیبرتون (Halliburton)، غول خدمات نفتی آمریکا، در حال مذاکره برای تأمین تجهیزات و ارائه خدمات فنی به تولیدکنندگان نفت ونزوئلا است؛ اقدامی که می‌تواند به بازسازی زیرساخت‌های فرسوده صنعت انرژی این کشور کمک کند. گسترش حضور شورون می‌تواند بخشی از برنامه واشنگتن برای بازگرداندن سرمایه و فناوری آمریکایی به صنعت نفت فرسوده ونزوئلا باشد؛ کشوری که با وجود داشتن یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفت جهان، در سال‌های اخیر به دلیل تحریم‌ها، کمبود سرمایه‌گذاری و مشکلات زیرساختی با افت شدید تولید مواجه شده است. در صورت نهایی شدن توافق‌ها، شرکت‌های آمریکایی می‌توانند نقش پررنگ‌تری در توسعه میادین نفتی ونزوئلا ایفا کنند؛ اقدامی که از یک سو به افزایش عرضه نفت کمک می‌کند و از سوی دیگر نفوذ انرژی آمریکا در آمریکای لاتین را افزایش خواهد داد.
بحران مالی تامین اجتماعی آمریکا دیگر موضوعی مربوط به آینده‌ای دور نیست. سال‌هاست درباره کاهش منابع صندوق‌های این نظام هشدار داده می‌شود، اما نبود توافق سیاسی باعث شده اصلاحات اساسی بارها به تعویق بیفتد. اکنون برآوردهای جدید نشان می‌دهد اگر کنگره برای تقویت منابع مالی تأمین اجتماعی اقدامی انجام ندهد، میلیون‌ها بازنشسته ممکن است در ابتدای دهه آینده با کاهش محسوس درآمد خود روبه‌رو شوند؛ کاهشی که برای خانوارهای وابسته به این درآمد می‌تواند بسیار سنگین باشد. در یک نگاه اگر صندوق تأمین اجتماعی اصلاح نشود، مزایا ممکن است از حدود سال ۲۰۳۳ نزدیک به ۲۲ درصد کاهش پیدا کند. این کاهش برای یک زوج کم‌درآمد حدود ۱۰,۲۰۰ دلار در سال، برای زوج با درآمد متوسط ۱۶,۹۰۰ دلار و برای زوج پردرآمد حدود ۲۲,۳۰۰ دلار خواهد بود. برآوردها نشان می‌دهد کاهش ماهانه دریافتی هر فرد می‌تواند بین ۴۵۹ تا ۵۵۶ دلار باشد. تصمیم نهایی درباره نجات صندوق یا پذیرش کاهش مزایا، در نهایت بر عهده کنگره آمریکا خواهد بود. اهمیت این مسئله زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم بخش بزرگی از سالمندان آمریکایی برای تأمین هزینه‌های زندگی به مزایای تأمین اجتماعی وابسته هستند. بر اساس برآورد «اتحادیه سالمندان»، حدود ۲۴.۶ میلیون سالمند تنها از طریق مزایای تأمین اجتماعی زندگی خود را می‌گذرانند. بنابراین هرگونه کاهش در پرداخت‌ها صرفاً یک تغییر حسابداری در بودجه دولت نیست، بلکه می‌تواند مستقیماً قدرت خرید میلیون‌ها خانوار بازنشسته را تحت تأثیر قرار دهد. کاهش ۲۲ درصدی چه معنایی دارد؟ کمیته مسئول بودجه فدرال در تازه‌ترین بررسی خود آثار احتمالی کاهش مزایا را برای خانوارهای مختلف محاسبه کرده است. بر اساس این برآورد، اگر مزایا حدود ۲۲ درصد کاهش پیدا کند، یک زوج کم‌درآمد که هر دو در طول دوران کاری خود درآمد داشته‌اند، ممکن است از ابتدای سال ۲۰۳۳ سالانه حدود ۱۰,۲۰۰ دلار از درآمد خود را از دست بدهد. برای یک زوج با درآمد متوسط، کاهش سالانه حدود ۱۶,۹۰۰ دلار برآورد شده است. این رقم برای زوج‌های پردرآمد به حدود ۲۲,۳۰۰ دلار در سال می‌رسد. به بیان ساده‌تر، موضوع فقط کاهش درصدی مزایا نیست؛ بلکه برای یک خانوار بازنشسته می‌تواند به معنای از دست رفتن صدها دلار درآمد ماهانه باشد. این کمیته برآورد کرده است که کاهش متوسط دریافتی ماهانه هر فرد می‌تواند حدود ۴۵۹ تا ۵۵۶ دلار باشد. میزان دقیق کاهش برای هر فرد به سابقه درآمد و میزان مزایایی بستگی دارد که در طول سال‌های کاری برای او محاسبه شده است. در نتیجه، دو فرد بازنشسته لزوماً با یک میزان کاهش مواجه نخواهند شد. هرچه مزایای فعلی فرد بیشتر باشد، کاهش دلاری احتمالی نیز می‌تواند بزرگ‌تر باشد. چرا بحران تأمین اجتماعی جدی شده است؟ نظام تامین اجتماعی آمریکا سال‌هاست با یک مشکل ساختاری روبه‌رو است. منابعی که از محل مالیات حقوق و دستمزد وارد سیستم می‌شوند، باید هزینه مزایای بازنشستگان را پوشش دهند؛ اما افزایش تعداد دریافت‌کنندگان مزایا و تغییرات جمعیتی، فشار بیشتری بر منابع مالی وارد کرده است. کنگره آمریکا نیز سال‌هاست از این مشکل آگاه است. با این حال، اصلاح تأمین اجتماعی از نظر سیاسی موضوع بسیار حساسی است، زیرا هر تصمیمی می‌تواند میلیون‌ها رأی‌دهنده را تحت تأثیر قرار دهد. دولت می‌تواند از مسیرهای مختلف برای اصلاح وضعیت صندوق اقدام کند؛ از افزایش منابع مالی گرفته تا تغییر در نحوه محاسبه یا پرداخت مزایا. اما هرکدام از این گزینه‌ها هزینه سیاسی خاص خود را دارد و همین مسئله باعث شده تصمیم‌گیری درباره آینده تأمین اجتماعی به تعویق بیفتد. مشکل اصلی اینجاست که زمان نیز به نفع سیاست‌گذاران عمل نمی‌کند. هرچه تصمیم‌گیری بیشتر به تأخیر بیفتد، اصلاحات احتمالی در آینده می‌تواند سخت‌تر و پرهزینه‌تر شود. در مقابل، اقدام زودتر به قانون‌گذاران اجازه می‌دهد ترکیبی از افزایش درآمدها و اصلاحات تدریجی را اجرا کنند و فشار ناگهانی بر بازنشستگان را کاهش دهند. ۲۴.۶ میلیون سالمند به این درآمد وابسته‌اند ابعاد اجتماعی این بحران شاید از اعداد مالی آن مهم‌تر باشد. بر اساس داده‌های مورد استناد گزارش، حدود ۲۴.۶ میلیون سالمند تنها از طریق مزایای تأمین اجتماعی زندگی می‌کنند. برای این گروه، کاهش ۲۲ درصدی مزایا می‌تواند به معنای کاهش مستقیم هزینه‌های ضروری مانند مسکن، غذا، درمان و سایر مخارج روزمره باشد. این مسئله برای زوج‌های بازنشسته اهمیت بیشتری دارد، زیرا درآمد خانوار معمولاً از دو مستمری تشکیل می‌شود. اگر هر دو نفر با کاهش مزایا مواجه شوند، اثر نهایی بر بودجه خانوار می‌تواند به شکل محسوسی بزرگ‌تر شود. برای مثال، کاهش سالانه ۱۶,۹۰۰ دلار برای یک زوج با درآمد متوسط به معنای از دست رفتن بیش از ۱,۴۰۰ دلار در ماه است. چنین رقمی می‌تواند تفاوت قابل‌توجهی در سطح زندگی یک خانوار بازنشسته ایجاد کند. از این منظر، بحران تأمین اجتماعی فقط مسئله‌ای برای دولت یا بازارهای مالی نیست؛ بلکه مستقیماً به امنیت مالی نسل بازنشسته مربوط می‌شود. “ «از نگاه من، مهم‌ترین نکته این گزارش خودِ احتمال کاهش مزایا نیست، بلکه هزینه تعلل سیاست‌گذاران است. وقتی یک بحران مالی سال‌ها قابل پیش‌بینی باشد اما اصلاح آن به دلیل ملاحظات سیاسی به تعویق بیفتد، در نهایت گزینه‌های کم‌هزینه‌تر از بین می‌روند و فشار بیشتری به نسل بازنشسته منتقل می‌شود. به همین دلیل، مسئله تأمین اجتماعی آمریکا را باید فراتر از یک بحران بودجه‌ای دید؛ این موضوع آزمونی برای توانایی سیاست‌گذاری بلندمدت در اقتصادی است که با تغییرات جمعیتی و افزایش هزینه‌های بازنشستگی روبه‌روست. اگر کنگره به جای تصمیم‌های تدریجی، منتظر رسیدن صندوق به نقطه بحران بماند، احتمالاً انتخاب‌های آینده هم سخت‌تر خواهند بود و هم از نظر اجتماعی پرهزینه‌تر.» بابک شیری قانون جدید برای وادار کردن کنگره به تصمیم‌گیری در همین شرایط، گروهی دوحزبی از سناتورهای آمریکایی طرحی با عنوان قانون «حفاظت از فرصت‌های بازنشستگی و حفظ امنیت درآمد برای همه» را معرفی کرده‌اند. هدف این طرح، افزایش پاسخ‌گویی قانون‌گذاران در قبال تصمیم‌های مربوط به تأمین اجتماعی است. در صورت تصویب و تبدیل شدن به قانون، نمایندگان کنگره باید درباره طرح‌هایی که بر میلیون‌ها شهروند تأثیر می‌گذارند، به صورت رسمی رأی‌گیری کنند. اهمیت این موضوع در آن است که بحران تأمین اجتماعی سال‌هاست در فضای سیاسی آمریکا میان احزاب مختلف مطرح می‌شود، اما رسیدن به یک راهکار عملی دشوار بوده است. طرح جدید تلاش می‌کند هزینه سیاسی «تصمیم نگرفتن» را افزایش دهد. به این معنا که قانون‌گذاران نتوانند بدون رأی‌گیری رسمی و مشخص، مسئولیت تصمیم درباره آینده مزایا را به تعویق بیندازند. با این حال، هنوز نمی‌توان گفت این طرح الزاما به اصلاح نهایی نظام تأمین اجتماعی منجر خواهد شد. تصمیم نهایی همچنان به مذاکرات سیاسی و نحوه برخورد کنگره با بحران مالی صندوق‌ها بستگی دارد. بازنشستگان نباید منتظر تصمیم کنگره بمانند برای افرادی که به درآمد تامین اجتماعی وابسته هستند، مهم‌ترین پیام این گزارش شاید این باشد که نباید احتمال کاهش مزایا را کاملاً نادیده گرفت. البته کاهش ۲۲ درصدی یک سناریوی احتمالی است و به معنای قطعی بودن چنین اتفاقی نیست. سیاست‌گذاران هنوز فرصت دارند منابع مالی صندوق را تقویت کنند و از کاهش ناگهانی پرداخت‌ها جلوگیری کنند. اما از منظر برنامه‌ریزی مالی، تفاوت زیادی میان «قطعی نبودن» و «غیرممکن بودن» وجود دارد. یک بازنشسته نمی‌تواند برنامه مالی بلندمدت خود را صرفاً بر اساس این فرض تنظیم کند که دولت در نهایت مشکل را حل خواهد کرد. داشتن پس‌انداز، درآمدهای مکمل و کاهش وابستگی به یک منبع درآمد، می‌تواند در صورت تغییر قوانین نقش مهمی داشته باشد. این موضوع به‌خصوص برای افرادی اهمیت دارد که بخش عمده درآمد دوران بازنشستگی خود را از تأمین اجتماعی دریافت خواهند کرد. جمع‌بندی بحران تأمین اجتماعی آمریکا اکنون به نقطه‌ای رسیده که دیگر نمی‌توان آن را با وعده اصلاحات آینده پشت سر گذاشت. برآورد کاهش ۲۲ درصدی مزایا در صورت اصلاح نشدن منابع مالی، می‌تواند برای زوج‌های بازنشسته به کاهش سالانه ۱۰,۲۰۰ تا ۲۲,۳۰۰ دلار منجر شود و کاهش ماهانه هر فرد نیز ممکن است به ۴۵۹ تا ۵۵۶ دلار برسد. در عین حال، وجود ۲۴.۶ میلیون سالمند که تنها از طریق تأمین اجتماعی درآمد دارند، نشان می‌دهد تصمیم کنگره پیامدهای اجتماعی بسیار گسترده‌ای خواهد داشت. طرح جدید دوحزبی نیز تلاش می‌کند قانون‌گذاران را وادار کند موضع خود را درباره اصلاح این نظام به صورت شفاف اعلام کنند. در نهایت، آینده تأمین اجتماعی به یک انتخاب سیاسی و مالی بزرگ تبدیل شده است: یا کنگره اکنون هزینه اصلاحات را می‌پذیرد، یا ممکن است در سال‌های آینده مجبور شود هزینه بسیار سنگین‌تری را از طریق کاهش مزایا به بازنشستگان منتقل کند. در ترجمه برخی نقاط این مقاله از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
بیت‌کوین در آخرین هفته آگوست با رشد حدود ۲۳ درصدی از ابتدای ماه وارد مرحله‌ای حساس شده است؛ رشدی که می‌تواند بهترین عملکرد ماه اوت از سال ۲۰۱۷ باشد. اکنون داده‌های تورمی آمریکا و نشست جکسون هول مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده مسیر بازار هستند. در یوتوتایمز بررسی می‌کنیم که چه رویدادهایی از دوشنبه ۲۴ آگوست تا پایان هفته می‌توانند بر بیت‌کوین و سایر ارزهای دیجیتال اثر بگذارند. بر اساس داده‌های معتبر جهانی بررسی‌شده توسط یوتوتایمز، تمرکز بازار بیشتر بر سیاست پولی آمریکا، تورم و اظهارات رئیس فدرال رزرو خواهد بود. جکسون هول در مرکز توجه بازار نشست اقتصادی جکسون هول از ۲۶ تا ۲۸ آگوست برگزار می‌شود و سخنرانی کوین وارش، رئیس فدرال رزرو آمریکا، یکی از مهم‌ترین رویدادهای این هفته خواهد بود. سرمایه‌گذاران به دنبال نشانه‌هایی درباره مسیر آینده سیاست پولی آمریکا هستند. هرگونه اظهارنظر که احتمال تشدید سیاست‌های انقباضی را کاهش دهد، می‌تواند از دلار ضعیف‌تر و بازده پایین‌تر اوراق حمایت کند. در مقابل، موضعی سخت‌گیرانه‌تر از انتظار بازار می‌تواند پس از رشد شدید اخیر بیت‌کوین، معامله‌گران را به ذخیره سود وادار کند. دانیلا هاثورن، تحلیلگر ارشد بازار در Capital.com، معتقد است بیت‌کوین با مومنتوم قابل‌توجهی وارد هفته جدید شده، اما پس از قوی‌ترین رشد هفتگی خود در سال‌های اخیر، برای ادامه حرکت صعودی با موانع بیشتری روبه‌رو است. داده PCE؛ آزمون مهم برای بیت‌کوین شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی یا PCE یکی از مهم‌ترین داده‌های تورمی مورد توجه فدرال رزرو است و روز ۲۶ آگوست منتشر می‌شود. انتظار می‌رود شاخص Core PCE در ماه ژوئیه ۰.۲ درصد رشد ماهانه داشته باشد. برآورد بازار برای نرخ سالانه این شاخص نیز ۳.۳ درصد است که با رقم قبلی تفاوتی ندارد. در همین روز، برآورد دوم رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه دوم نیز منتشر خواهد شد. پیش‌بینی فعلی رشد سالانه‌شده اقتصاد را ۱.۵ درصد نشان می‌دهد، در حالی که رقم قبلی ۲.۱ درصد بوده است. ترکیب تورم و رشد اقتصادی می‌تواند انتظارات بازار درباره تصمیم‌های آینده فدرال رزرو را تغییر دهد و در نتیجه بر دلار، بازده اوراق و دارایی‌های پرریسکی مانند بیت‌کوین اثر بگذارد. آمار اشتغال و اعتماد مصرف‌کننده آمریکا در کنار PCE، چندین شاخص اقتصادی دیگر نیز در هفته جاری منتشر می‌شود. شاخص اعتماد مصرف‌کننده آمریکا برای ماه آگوست در ۲۵ آگوست اعلام خواهد شد و برآورد فعلی عدد ۹۱.۲ را نشان می‌دهد. آمار مطالبات اولیه بیمه بیکاری نیز در ۲۷ آگوست منتشر می‌شود. پیش‌بینی بازار برای هفته منتهی به ۲۲ آگوست، ۲۱۰ هزار درخواست است. در ۲۸ آگوست نیز شاخص نهایی اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان و انتظارات تورمی یک‌ساله منتشر خواهد شد. همچنین داده اولیه بازبینی سالانه اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در تقویم اقتصادی قرار دارد. رویدادهای مهم کریپتویی هفته علاوه بر داده‌های اقتصاد کلان، چند رویداد مستقیم در صنعت ارزهای دیجیتال نیز می‌تواند مورد توجه معامله‌گران قرار گیرد. در ۲۴ آگوست، مهلت اظهارنظر عمومی درباره دو درخواست مشترک SEC و CFTC درباره تعاریف محصولات مشتقه و گزارش‌دهی داده‌های معاملات سواپ به پایان می‌رسد. همچنین BNB Smart Chain در شامگاه ۲۴ آگوست به وقت آمریکا، هاردفورک Pasteur را فعال می‌کند. این رویداد یکی از مهم‌ترین تغییرات فنی شبکه در هفته جاری خواهد بود. بازگشایی توکن TON و Humanity در بخش عرضه توکن‌ها، شبکه The Open Network یا TON در ۲۴ آگوست معادل ۱.۳۳ درصد از عرضه در گردش خود را آزاد می‌کند که ارزش آن حدود ۵۴.۱۲ میلیون دلار برآورد شده است. یک روز بعد، توکن Humanity نیز با آزادسازی حدود ۷.۹۲ درصد از عرضه در گردش خود مواجه می‌شود. ارزش این توکن‌های آزادشده حدود ۲۰ میلیون دلار اعلام شده است. افزایش عرضه در گردش می‌تواند در کوتاه‌مدت فشار فروش برخی توکن‌ها را افزایش دهد، هرچند واکنش واقعی بازار به نحوه توزیع توکن‌های آزادشده و رفتار دارندگان آن‌ها بستگی خواهد داشت. رأی‌گیری‌های مهم در دائوها در هفته جاری چندین سازمان خودگردان غیرمتمرکز نیز رأی‌گیری‌های مهمی دارند. برخی از مهم‌ترین موارد عبارت‌اند از: CoW DAO: تغییر سقف جریمه تسویه و جایگزینی آن با درصدهای مبتنی بر حجم معاملات. Sushi DAO: بازنگری توکنومیک، ایجاد ذخیره SUSHI و انتقال نقدینگی به Robinhood Chain. Arbitrum DAO: گسترش برنامه حسابرسی به یک برنامه جامع امنیتی. GnosisDAO: رأی‌گیری درباره تأمین سالانه ۱۵ میلیون دلار برای Gnosis Ltd. ShapeShift DAO: تمدید چهارماهه فعالیت بخش‌های Tokenomics و Operations. مهلت رأی‌گیری این پیشنهادها بین ۲۵ تا ۲۷ آگوست تعیین شده است و نتیجه برخی از آن‌ها می‌تواند بر سیاست‌های مالی و توسعه این پروژه‌ها اثر بگذارد. درآمد شرکت‌های مرتبط با کریپتو در بخش گزارش‌های مالی نیز عملکرد شرکت‌های مرتبط با بازار ارزهای دیجیتال دنبال خواهد شد. شرکت IREN در ۲۷ آگوست پس از بسته شدن بازار گزارش مالی خود را منتشر می‌کند. همچنین Hyperliquid Strategies با نماد PURR نیز همان روز پیش از باز شدن بازار گزارش عملکرد خود را ارائه خواهد کرد. عملکرد این شرکت‌ها می‌تواند تصویری از وضعیت بخش‌های مرتبط با زیرساخت و سرمایه‌گذاری کریپتو ارائه دهد. تحلیلگران یوتوتایمز: بیت‌کوین در برابر آزمون مهمی قرار دارد تحلیلگران یوتوتایمز معتقدند بیت‌کوین پس از رشد ۲۳ درصدی در آگوست، وارد هفته‌ای شده که داده PCE، آمار اشتغال و سخنرانی جکسون هول می‌توانند نوسانات بازار را افزایش دهند. برای کاربران ایرانی، تغییرات دلار و بیت‌کوین اهمیت دوچندان دارد، زیرا واکنش بازار جهانی می‌تواند بر قیمت‌گذاری داخلی دارایی‌های دیجیتال اثر بگذارد. در چنین شرایطی، مدیریت ریسک اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
شرکت شورون اعلام کرد تولید نفت این شرکت در ونزوئلا به ۲۸۰ هزار بشکه در روز رسیده که نسبت به سال گذشته ۱۷ درصد افزایش داشته است. چِورون همچنین اعلام کرد تولید نفت این شرکت در ونزوئلا می‌تواند تا سال ۲۰۲۸ به حدود ۴۰۰ هزار بشکه در روز افزایش یابد. این شرکت علاوه بر فعالیت‌های نفتی، در حال بررسی توافق‌های جدید برای تأمین برق مورد نیاز مراکز داده (Data Centers) نیز است.
سهام شرکت خودروسازی برقی نیو (Nio) در معاملات روز دوشنبه پس از ارتقای رتبه این شرکت از سوی بانک سرمایه‌گذاری گلدمن ساکس رشد قابل توجهی را تجربه کرد. این موسسه مالی رتبه سهام نیو را از «نگهداری» به «خرید» ارتقا داد و قیمت هدف ۷ دلاری را برای آن تعیین کرد؛ رقمی که حدود ۴۶ درصد بالاتر از قیمت پایانی سهام در پایان هفته گذشته است. خلاصه گلدمن ساکس رتبه سهام نیو (Nio) را به «خرید» ارتقا داد و قیمت هدف ۷ دلاری برای آن تعیین کرد. پس از انتشار این خبر، سهام نیو حدود ۳.۷ درصد رشد کرد. افزایش فروش خودروهای برقی و کاهش زیان شرکت، امیدها به سودآوری نیو تا سال ۲۰۲۷ را افزایش داده است. مدل‌های جدید این شرکت نیز با استقبال خوبی روبه‌رو شده‌اند. با این حال، بازار خودروهای برقی همچنان رقابتی و پرنوسان است و سرمایه‌گذاران باید در کنار فرصت‌های رشد، ریسک‌های این سهم را نیز در نظر بگیرند. در پی این خبر، سهام نیو در بازار آمریکا تا حوالی ۴.۹۶ دلار افزایش یافت و بیش از ۳.۷ درصد رشد را ثبت کرد. این اتفاق باعث شد نگاه سرمایه‌گذاران دوباره به آینده این خودروساز چینی جلب شود. گلدمن ساکس به آینده نیو امیدوار شد نیو در سال ۲۰۲۶ توانسته روند فروش خودروهای برقی خود را بهبود دهد و فاصله خود با سودآوری را کاهش دهد. با وجود رقابت شدید در بازار خودروهای برقی چین و اروپا، استقبال مناسب از محصولات جدید این شرکت باعث شده تحلیلگران نسبت به آینده آن خوش‌بین‌تر شوند. مدل جدید ES8 با استقبال بازار روبه‌رو شده و همچنین ES9 توانسته در ۳۰ روز نخست عرضه، رکورد فروش خودروهای لوکس برقی در رده قیمتی بالای ۷۳ هزار دلار در چین را ثبت کند. تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند درآمد نیو طی دو سال آینده رشد چشمگیری داشته باشد و این شرکت در سال ۲۰۲۷ برای نخستین بار به سود عملیاتی سالانه دست پیدا کند. نیو در سه‌ماهه نخست سال تنها ۴۸ میلیون دلار زیان خالص گزارش کرد که نسبت به سال گذشته بهبود قابل توجهی محسوب می‌شود. اگر این شرکت بتواند تا پایان سال به نقطه سربه‌سر برسد، اعتماد سرمایه‌گذاران بیش از گذشته افزایش خواهد یافت. با وجود چشم‌انداز مثبت، کارشناسان هشدار می‌دهند که صنعت خودروهای برقی همچنان رقابتی است و نوسانات قیمت سهام نیو ادامه خواهد داشت. رقابت شدید میان خودروسازان چینی و کاهش حاشیه سود، همچنان از مهم‌ترین ریسک‌های این شرکت به شمار می‌رود.
گزارش مالی تازه Target بار دیگر موجی از نگرانی را در بازار سهام آمریکا ایجاد کرد و باعث شد سهام این خرده‌فروشی بزرگ در معاملات پیش‌بازار ۳.۲ درصد افت کند. این گزارش دو پرسش مهم را پیش روی تحلیلگران قرار می‌دهد: آیا ضعف تارگت نشانه‌ای گسترده از کاهش قدرت خرید مصرف‌کننده آمریکایی است یا اینکه مشکل اصلی در عملکرد و اجرای استراتژی‌های خود شرکت نهفته است؟ این گزارش یک روز پس از انتشار عملکرد ضعیف Home Depot منتشر شد؛ شرکتی که افت فروش خود را به نبود طوفان‌ها و رکود سنگین بازار مسکن نسبت داد. اما تارگت، با سهم بزرگ در فروش کالاهای روزمره و غیرلوکس، شاخص دقیق‌تری از رفتار واقعی مصرف‌کننده آمریکایی محسوب می‌شود. در همین راستا، ریک گومز مدیر ارشد بازرگانی شرکت، در یک تماس رسانه‌ای تأکید کرد: «مشتریان این روزها گزینشی‌تر رفتار می‌کنند، بودجه‌شان را می‌کشند و اولویت را به ارزش می‌دهند. آن‌ها بیشتر در بخش‌هایی نظیر مواد غذایی، کالاهای ضروری و محصولات زیبایی هزینه می‌کنند.» این تغییر الگوی مصرف، یکی از نشانه‌های آشکار فشارهای تورمی و محدودیت‌های بودجه‌ای خانوارهاست. تارگت در پیش‌بینی مالی خود اعلام کرد که انتظار دارد فروش سه‌ماهه چهارم کاهش اندک داشته باشد. مهم‌تر آنکه شرکت چشم‌انداز سود سالانه را کاهش داده و محدوده جدید سود را ۸.۷۰–۷.۷۰ دلار اعلام کرده است. داده‌های فصل سوم نیز چندان امیدوارکننده نبود: فروش هم‌فروشگاهی (SSS) برای پنجمین فصل متوالی کاهش یافت، در فصل سوم ۲.۷ درصد افت کرد و در دسته کالاهای ضروری خانگی کاهش ۳.۷ درصدی ثبت شد. چنین روندی بیش از آنکه ضعف مصرف‌کننده را نشان دهد، حاکی از ضعف برند و چالش‌های عملیاتی تارگت است. شرکت برای جبران این روند نزولی در حال افزایش سرمایه‌گذاری برای ارتقای فروشگاه‌ها و بازسازی جایگاه برند خود است؛ تلاشی برای بازگشت به تصویر «ارزش ممتاز» که سال‌ها مزیت رقابتی تارگت بود. با این حال، پرسش اصلی این است که آیا کاهش فروش ناشی از شرایط کلان اقتصادی است یا اینکه تارگت در رقابت با بازیگران قدرتمندتر، مانند والمارت و آمازون، زمین بازی را از دست داده است. هرچند آمار تارگت نگران‌کننده‌اند، اما احتمالاً نگاه بازار نسبت به وضعیت مصرف‌کننده را به‌طور کامل تغییر نخواهد داد؛ زیرا گزارش مالی والمارت که قرار است فردا منتشر شود، معیار دقیق‌تری برای سنجش سلامت مصرف‌کننده آمریکایی است. عملکرد والمارت تعیین خواهد کرد که آیا این ضعف، مسئله‌ای ساختاری و گسترده است یا یک چالش داخلی در تارگت.
