- نخستوزیر هند از مردم خواسته برای یک سال در مراسم ازدواج طلا نخرند تا فشار بر اقتصاد کشور کاهش یابد.
- دلیل اصلی این درخواست، افزایش شدید قیمت نفت و همزمان بالا بودن واردات طلاست که هر دو به دلار پرداخت میشوند و تقاضا برای ارز خارجی را بالا میبرند.
- این وضعیت باعث فشار بر روپیه، افزایش کسری تجاری و کاهش ذخایر ارزی هند شده است.
- دولت هند میخواهد با کاهش واردات غیرضروری (مثل طلای مصرفی)، از خروج بیشتر دلار جلوگیری کند.
در نگاه اول، درخواست نخستوزیر هند مبنی بر اینکه مردم این کشور برای یک سال از خرید طلا برای مراسم ازدواج خودداری کنند، ممکن است عجیب به نظر برسد؛ بهویژه در کشوری که طلا بهطور عمیقی با سنتها، پسانداز خانوادگی و جشنهای خانوادگی گره خورده است.
اما پشت این سخن، یک نگرانی اقتصادی بزرگتر قرار دارد: فشار بر ذخایر ارزی هند و تضعیف روپیه در بحبوحه یک بحران جهانی انرژی.
این مقاله را موسسه Metalsdaily منتشر کرده است و توسط یوتوتایمز برای مخاطبان فارسیزبان تهیه شده است.
این اظهارات در حالی مطرح شد که قیمت نفت خام بهدنبال تنشهای خاورمیانه و بحران در تنگه هرمز، یکی از مهمترین مسیرهای حملونقل نفت جهان، بهشدت افزایش یافته است.
قیمت جهانی نفت از حدود ۷۰ دلار به نزدیکی ۱۲۶ دلار در هر بشکه رسیده و همین موضوع هزینه واردات هند را بهطور قابل توجهی افزایش داده است.
مودی بارها بر ضرورت کاهش مصرف بنزین و گازوئیل و صرفهجویی در ارز خارجی تأکید کرده است. به گفته وی:
«قیمت بنزین و گازوئیل در سراسر جهان بسیار بالا رفته است. مسئولیت همه ماست که با صرفهجویی در مصرف، از خروج ارز برای خرید سوخت جلوگیری کنیم.»
اما بخشی از سخنان او توجه بیشتری جلب کرد:
«از مردم درخواست میکنم به مدت یک سال برای مراسم ازدواج طلا خریداری نکنند.»
چرا طلا در زمان شوک نفتی به مشکل اقتصادی تبدیل میشود؟
از نظر اقتصادی، طلا و نفت خام برای هند یک ویژگی مشترک دارند: هر دو عمدتاً وارداتی هستند و با دلار آمریکا پرداخت میشوند.
هند حدود ۸۵٪ نیاز نفتی خود را وارد میکند و همچنین یکی از بزرگترین واردکنندگان طلا در جهان است.
بنابراین زمانی که:
- قیمت نفت بهشدت افزایش مییابد
- و واردات طلا نیز بالا میماند
کشور نیاز به دلار بسیار بیشتری برای پرداخت واردات پیدا میکند. این موضوع تقاضا برای دلار را افزایش داده و فشار بر روپیه وارد میکند.
تأثیر خرید طلا بر روپیه
اقتصاددانان طلا را مانند یک کالای معمولی مصرفی نمیبینند. برخلاف نفت که برای حملونقل، تولید برق و فعالیت صنعتی ضروری است، واردات طلا بیشتر بهعنوان مصرف اختیاری یا پسانداز تلقی میشود.
وقتی خانوار در دوران بحران جهانی مقدار زیادی طلا وارداتی خریداری میکنند، خروج دلار از کشور افزایش مییابد. این موضوع میتواند کسری حساب جاری هند را بیشتر کند؛ شاخصی که فاصله میان واردات و صادرات را نشان میدهد.
افزایش این کسری معمولاً باعث تضعیف روپیه میشود، زیرا کشور ارز خارجی بیشتری خرج میکند تا آنچه به دست میآورد.
هند پیشتر هم چنین وضعی را تجربه کرده است.
در دورههای فشار اقتصادی، دولتهای هند قبلاً اقداماتی برای کاهش واردات طلا انجام دادهاند، از جمله:
- افزایش تعرفه واردات طلا
- محدودسازی واردات
- و ترویج ابزارهایی مانند اوراق قرضه طلای دولتی
هدف این اقدامات کاهش فشار بر ذخایر ارزی و تثبیت روپیه بوده است.
چرا زمانبندی این درخواست مهم است؟
در حال حاضر، بحران خاورمیانه باعث:
- افزایش قیمت نفت
- نگرانی از اختلال در عرضه
- و تضعیف ارزهای کشورهای در حال توسعه شده است
روپیه نیز اخیراً در برابر دلار آمریکا به پایینترین سطوح تاریخی رسیده است.
اگر همزمان با افزایش قیمت نفت، واردات طلا نیز بالا برود، فشار بر روپیه و تورم میتواند بیشتر شود. این وضعیت باعث میشود کالاهای وارداتی گرانتر شوند و چرخهای از افزایش هزینهها شکل بگیرد.
پیام کلی نخستوزیر هند درباره مدیریت مصرف ارز خارجی در شرایط دشوار جهانی بود. او علاوه بر توصیه به کاهش خرید طلا، از مردم خواست:
- در صورت امکان از دورکاری استفاده کنند
- سفرهای غیرضروری را کاهش دهند
- و در مصرف سوخت صرفهجویی کنند
این اظهارات نشان میدهد دولت هند خود را برای دورهای از عدمقطعیت اقتصادی ناشی از بحران غرب آسیا آماده میکند.
آیا خرید طلا توسط یک خانواده واقعاً تأثیر دارد؟
خرید یا تعویق خرید طلا توسط یک خانواده بهتنهایی تأثیری بر روپیه ندارد. اما اقتصاددانان به تقاضای جمعی میلیونها خانوار توجه میکنند.
هند سالانه صدها تن طلا وارد میکند و در فصلهای ازدواج یا دوران بیثباتی اقتصادی، این تقاضا معمولاً افزایش مییابد.
در شرایطی که قیمت نفت خود بهتنهایی فشار زیادی بر واردات وارد کرده، سیاستگذاران تلاش میکنند از افزایش بیشتر خروج دلار از طریق طلا جلوگیری کنند.
نگرانی اصلی سیاستگذاران ترکیبی از موارد زیر است:
- افزایش قیمت نفت خام
- رشد هزینه واردات
- تضعیف روپیه
- تورم بالاتر
- و فشار بر ذخایر ارزی
این مجموعه میتواند رشد اقتصادی را کاهش داده و هزینهها را در کل اقتصاد افزایش دهد.
بنابراین، درخواست مودی بیش از آنکه مربوط به کاهش سنتهای ازدواج یا خرید طلا باشد، تلاشی برای حفظ ثبات مالی خارجی هند در شرایط یک شوک انرژی جهانی تلقی میشود.
