EURUSD 1.12073 USD ▲ 0.44%
XAUUSD 3,904.21 USD ▲ 0.75%
AAPL 344.63 USD ▼ 1.23%
WTI 99.40 USD ▼ 4.53%
BTCUSD 77,791.75 USD
SP500 7,580.07 ▼ 1.82%
AUDUSD 0.70083 USD ▼ 0.31%
EURJPY 176.946 JPY ▲ 0.39%

ترمینال خبری

آخرین بروزرسانی ۳ ساعت پیش

ترمینال خبری یوتوتایمز؛ پوشش لحظه‌ای بازارهای مالی، اقتصاد جهانی، تصمیم‌های بانک‌های مرکزی و تحولات ژئوپلیتیک

آخرین بروزرسانی ۳ ساعت پیش

سود بی‌پی به بالاترین سطح از ۲۰۰۸ رسید؛ تداوم رکوردشکنی غول‌های انرژی

در یک نگاه سود خالص تعدیل‌شده بی‌پی با عبور از پیش‌بینی تحلیلگران بلومبرگ، به بالاترین سطح از سه‌ماهه سوم ۲۰۰۸ رسید. حاشیه سود پالایش هر بشکه از ۲۹.۶۰ به ۴۶.۷۰ دلار افزایش یافت. بدهی خالص شرکت با کاهشی معادل ۸.۴۳ میلیارد دلار به ۱۳.۸۷ میلیارد دلار سقوط کرد. این تحول مالی به بی‌پی اجازه داد یک سال زودتر از موعد مقرر، به هدف تعیین‌شده برای تسویه بدهی‌های خود دست یابد. در سایه بحران‌های خاورمیانه و روسیه که حاشیه سود پالایشگاه‌های اروپا را تقویت کرده است، تولید نفت و گاز بی‌پی در سه‌ماهه پایانی به دلیل اختلالات پیش‌رو اندکی کاهشی پیش‌بینی می‌شود. سود خالص تعدیل‌شده شرکت انرژی بریتانیایی «بی‌پی» (BP) به طور قابل‌توجهی از سطح ۲.۲۱ میلیارد دلار گزارش‌شده در مدت مشابه سال گذشته فراتر رفت و از میانگین انتظار ۷.۳ میلیارد دلاری تحلیلگران مورد بررسی بلومبرگ نیز عبور کرد. این میزان سود به بالاترین سطح خود از سه‌ماهه سوم سال ۲۰۰۸ رسیده‌ است. عملیات پالایش شرکت BP سهم تعیین‌کننده‌ای در این سودآوری داشت. به طوری که واحد پالایش و تجارت نفت این شرکت بیش از نیمی از کل سود را به خود اختصاص داد. شاخص حاشیه سود پالایش بی‌پی از ۲۹.۶۰ دلار در هر بشکه در سه‌ماهه قبل به ۴۶.۷۰ دلار در سه‌ماهه سوم افزایش یافت. واحد مشتریان و محصولات این شرکت نیز ۴.۸ میلیارد دلار سود ایجاد کرد که ناشی از عملکرد قوی در پالایش و تجارت نفت بود. این واحد پیش‌تر سود سالانه ۵.۳ میلیارد دلاری را برای سال ۲۰۲۵ پیش‌بینی کرده بود. علاوه بر این، تجارت نفت و گاز طبیعی نیز سهم به‌سزایی در نتایج سه‌ماهه داشت. مگ اونیل، مدیرعامل بی‌پی، اظهار داشت که به دلیل حاشیه سود قوی و عملکرد عملیاتی، عملیات پالایشگاه‌ها در سه‌ماهه گذشته عملکرد قابل‌توجهی از خود به نمایش گذاشته است.  کاهش چشمگیر بدهی خالص و تقویت توان مالی بدهی خالص شرکت بی‌پی در طول این سه‌ماهه ۸.۴۳ میلیارد دلار کاهش یافت و از ۲۲.۳ میلیارد دلار در سه‌ماهه قبل به ۱۳.۸۷ میلیارد دلار رسید. این تحول به شرکت اجازه داد تا یک سال زودتر از موعد مقرر، به هدف تعیین‌شده برای کاهش بدهی خود دست یابد. بهبود سطح بدهی‌ها، احتمال افزایش مجدد بازده سهامداران را تقویت کرده است. این شرکت در ابتدای سال برای اولویت‌بخشیدن به بازپرداخت بدهی‌ها، بازخرید سهام را به حالت تعلیق درآورده بود. با این حال، بی‌پی در بیانیه روز جمعه خود تصمیم جدیدی در خصوص از سرگیری بازخرید سهام اعلام نکرد. حمایت حاشیه سود پالایشگاه‌های اروپا از غول‌های انرژی درگیری‌ها و جنگ‌های ایران و روسیه تأثیر منفی بر تولید پالایشگاه‌ها و مسیرهای تجارت نفت گذاشته است. کاهش ظرفیت جهانی برای تبدیل نفت خام به گازوئیل، بنزین و سوخت جت، قیمت محصولات پالایش‌شده را افزایش داد و تأسیساتی که توانستند به فعالیت خود ادامه دهند، از حاشیه سود بالایی بهره‌مند شدند. مبادلات نقدی قوی در این بخش، سایر شرکت‌های انرژی را نیز بر آن داشته است تا پرداخت‌های خود به سهامداران را افزایش دهند. شرکت شل روز پنجشنبه اعلام کرد برنامه بازخرید سهام سه‌ماهه خود را از ۳ میلیارد دلار به ۵ میلیارد دلار افزایش می‌دهد. توتال‌انرژیز متعهد به بازخرید سهام تا سقف ۲.۵ میلیارد دلار در این سه‌ماهه شده است، همچنین رپسول و انی نیز پرداخت‌های خود به سرمایه‌گذاران را افزایش داده‌اند.  چشم‌انداز تولید بی‌پی و نقشه راه آینده شرکت بی‌پی پیش‌بینی می‌کند که تولید نفت و گاز طبیعی در سه‌ماهه پایانی سال، به دلیل اختلالات در خاورمیانه و تحولات در سایر مناطق، اندکی کاهش یابد. مگ اونیل به عنوان نخستین مدیرعامل منصوب‌شده از خارج از شرکت، تمرکز خود را بر کاهش هزینه‌ها، واگذاری دارایی‌ها و کاهش بدهی‌ها معطوف کرده است. انتظار می‌رود او نقشه راه بلندمدت بی‌پی را در ماه دسامبر اعلام کند. بیراج بورخاتاریا، تحلیلگر موسسه RBC، در این باره اظهار داشت که این شرکت در تمام خطوط تجاری به نتایجی فراتر از انتظارات بازار دست یافته و شاخص‌های عملیاتی قوی به همراه فعالیت تجاری، نقش کلیدی در این عملکرد درخشان داشته‌اند.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی اثر متوسط
اخبار کامودیتی اثر متوسط

اوپک‌پلاس پرونده سال ۲۰۲۶ را بست؛ تثبیت سهمیه تولید ۷ کشور در دسامبر

در یک نگاه تثبیت دسامبر: هفت کشور اوپک‌پلاس سهمیه تولید نفت خود را تا پایان دسامبر ۲۰۲۶ روی سطوح سپتامبر ثابت نگه داشتند. چشم‌انداز ۲۰۲۷: ائتلاف منتظر تکمیل ارزیابی ظرفیت تولید پایدار است تا در نشست ۲۹ نوامبر، خطوط پایه سال آینده را تعیین کند. رشد سپتامبر: کل تولید اوپک‌پلاس با افزایشی چشمگیر به ۳۹.۰۶۸ میلیون بشکه در روز رسید که عربستان و عراق بیشترین نقش را در آن داشتند. در نشست امروز اوپک پلاس، هفت کشور عضو بر سر سهمیه‌های تولید نفت تا پایان سال جاری به توافق رسیدند. باید توجه داشت که این تصمیم در فضایی همراه با ابهام پیرامون عرضه و استمرار تنش‌های ژئوپلیتیکی اتخاذ شده است. این ۷ کشور تصمیم گرفتند سطح تولید موردنیاز برای سپتامبر ۲۰۲۶ را برای ماه دسامبر آینده نیز تثبیت کنند. پیش‌تر، این گروه ۷ کشوری شامل عربستان سعودی، روسیه، عراق، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان، به‌همراه امارات، کاهش داوطلبانه در مجموع ۳.۸۵ میلیون بشکه در روز را به پایان رسانده بودند. علاوه بر این، ائتلاف اوپک‌پلاس سطح دیگری از کاهش تولید را به میزان حدود ۲ میلیون بشکه در روز بر عهده دارد که اجرای آن از نوامبر ۲۰۲۲ آغاز شده و تا پایان سال جاری ادامه خواهد داشت. همچنین، اوپک پلاس باید بررسی ظرفیت تولید اعضا را طی سه ماهه چهارم سال به اتمام برساند تا پیش از تعیین خطوط پایه برای سال ۲۰۲۷ که برای تنظیم سهمیه‌های آتی و برنامه‌ریزی جهت پایان دادن به کاهش‌ها به کار خواهد رفت، اقدامات لازم را انجام دهد. ارزیابی تصمیم ائتلاف اوپک‌پلاس عربستان سعودی، روسیه، عراق، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان در جریان نشست مجازی روز یکشنبه ۱ نوامبر ۲۰۲۶ بار دیگر بر پایبندی خود به ثبات بازار تأکید کردند. بر اساس تصمیم این ۷ کشور عضو اوپک‌پلاس مبنی بر حفظ سیاست‌های تولیدی و استمرار رویکرد فعلی بدون هیچ‌گونه تغییر، سهمیه‌های رسمی تولید نفت برای ماه دسامبر به این شرح تعیین شد: عربستان سعودی ۱۰.۴۷۸ میلیون بشکه در روز، روسیه ۹.۹۴۹ میلیون بشکه، عراق ۴.۴۳۱ میلیون بشکه، کویت ۲.۶۷۶ میلیون بشکه، قزاقستان ۱.۶۲۸ میلیون بشکه، الجزایر ۱.۰۰۷ میلیون بشکه و عمان ۰.۸۴۱ میلیون بشکه در روز خواهد بود. این ۷ کشور همچنین تعهد جمعی خود جهت پایبندی کامل به «اعلامیه همکاری» تجدید کرده و از تداوم برگزاری نشست‌های ماهانه جهت پیگیری تحولات بازار خبر دادند. در این راستا، نشست بعدی آن‌ها در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. باید توجه داشت که این کشورها پیش‌تر موفق شده بودند کاهش داوطلبانه ۲.۲ میلیون بشکه در روز، اعلام‌شده در نوامبر ۲۰۲۳، را طی ۶ ماه به‌جای ۱۸ ماه حذف و در سپتامبر ۲۰۲۵ به پایان ببرند. همچنین آن‌ها توانستند کاهش داوطلبانه ۱.۶۵ میلیون بشکه در روز، اعلام‌شده در آوریل ۲۰۲۳، را در فاصله اکتبر ۲۰۲۵ تا سپتامبر ۲۰۲۶، به‌جای پایان سال، خاتمه دهند. پیش از این نیز کشورهای عضو اوپک‌پلاس در راستای اجرای تصمیم سی‌ونهمین نشست وزیران مبنی بر مکلف کردن دبیرخانه به تدوین سازوکاری برای ارزیابی حداکثر ظرفیت تولید پایدار اعضا، با آن موافقت کرده بودند تا به عنوان مرجع پایه برای سطوح تولید نفت در سال ۲۰۲۷ مورد استفاده قرار گیرد. این ائتلاف در انتظار تکمیل ارزیابی حداکثر ظرفیت تولید پایدار برای تمامی کشورهاست تا از آن به عنوان مرجع پایه استفاده کند و تصمیم نهایی در این زمینه طی نشست وزیران در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۶ اتخاذ خواهد شد. تولید نفت اوپک‌پلاس در سپتامبر ۲۰۲۶ تولید نفت اوپک‌پلاس در سپتامبر ۲۰۲۶ با حدود ۹۰۳ هزار بشکه در روز افزایش ماهانه، به ۳۹.۰۶۸ میلیون بشکه در روز رسید که در ماه اوت گذشته ۳۸.۱۶۵ میلیون بشکه بود. بر اساس گزارش ماهانه سازمان اوپک که در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، تولید اوپک طی ماه سپتامبر ۹۲۰ هزار بشکه در روز افزایش یافته و به ۲۵.۰۹۷ میلیون بشکه در روز بالغ شده است. تولید این ائتلاف نفتی در سپتامبر برای ۱۰ کشور افزایش یافت که در صدر آن‌ها عربستان سعودی با کل تولید نفت خام ۸.۰۰۱ میلیون بشکه در روز و رشد حدود ۷۴۴ هزار بشکه در روز قرار دارد. عراق با افزایش تولید حدود ۳۸۶ هزار بشکه در روز و رسیدن به ۳.۹۲۰ میلیون بشکه در روز، جایگاه دوم را به خود اختصاص داد. امارات متحده عربی نیز تولید نفت خود را حدود ۸۶ هزار بشکه در روز افزایش داد و به ۳.۹۱۷ میلیون بشکه در روز رساند. خاطرنشان می‌شود داده‌های امارات با وجود خروج از اوپک همچنان در گزارش این سازمان لحاظ می‌شود، زیرا طبق مقررات داخلی، عضویت این کشور در سازمان رسماً تا پایان سال ۲۰۲۶ خاتمه نمی‌یابد. در مقابل، تولید نفت اوپک‌پلاس در سپتامبر ۲۰۲۶ در ۱۱ کشور با کاهش مواجه شد. به طوری که کویت با افت حدود ۱۴۰ هزار بشکه در روز، بیشترین کاهش را ثبت کرد و تولید خود را به ۱.۷۶۶ میلیون بشکه در روز رساند. علاوه بر این، تولید نفت خام در ایران ۹۹ هزار بشکه در روز، لیبی حدود ۵۸ هزار بشکه در روز و روسیه ۳۸ هزار بشکه در روز کاهش یافت. در مقابل، عمان تولید نفت خود را در ماه سپتامبر در سطح ۹۳۹ هزار بشکه در روز ثابت نگاه داشت.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی اثر متوسط
اخبار کامودیتی اثر متوسط

درآمد نجومی غول‌های نفتی از جنگ ایران؛ جهش ۱۸۰ درصدی سود شورون

در یک نگاه سود نجومی ۱۳۰ میلیارد دلاری: شرکت‌های بزرگ نفت و گاز ایالات متحده طی شش ماهه نخست جنگ، بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار سود خالص کسب کردند که سه برابر مدت مشابه سال قبل است. فشار سنگین بر شهروندان: حملات و بحران انرژی ناشی از جنگ، هزینه‌ای معادل ۱۱۰۰ دلار اضافی بر دوش هر خانوار آمریکایی برای تامین بنزین و سوخت تحمیل کرده است. رکوردشکنی اکسون و شورون: سود خالص اکسون‌موبیل با رشد بیش از ۱۰۴ درصدی به ۱۵.۴۱ میلیارد دلار و سود شورون با جهشی ۱۸۰ درصدی به ۹.۹۲ میلیارد دلار رسید.   براساس داده‌های منتشر شده، جنگ اخیر ایران باعث شد شهروندان آمریکایی قیمت‌های بسیار بالاتری برای بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها بپردازند، در حالی که شرکت‌های نفتی ایالات متحده بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار سود کسب کنند.  این رقم، برآوردی محافظه‌کارانه بر اساس عملکرد شش‌ماهه، آوریل تا سپتامبر، بیش از ۵۰ شرکت بزرگ نفت و گاز ایالات متحده از جمله تولیدکنندگان و پالایشگاه‌هاست و سود کسب‌شده در ماه‌های مارس و اکتبر، ماه‌های آغازین جنگ، را شامل نمی‌شود. باید توجه داشت که این شرکت‌ها در مدت مشابه سال ۲۰۲۵ و در شرایطی که قیمت نفت پایین‌تر بود، کمتر از ۴۷ میلیارد دلار سود کل کسب کرده بودند. سود بی‌سابقه شرکت‌های نفتی در سال جاری، نگرانی‌های دیرینه در مورد توزیع هزینه‌ها و منافع در زمان بحران‌های انرژی را بار دیگر برانگیخته است. بر اساس تحلیل مرکز انرژی CREA که در دانشگاه براون انجام شده، آمریکایی‌ها از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه، ۱۴۷ میلیارد دلار اضافی برای بنزین و گازوئیل هزینه کرده‌اند که این مبلغ به ازای هر خانوار از ۱۱۰۰ دلار فراتر می‌رود. خسارت‌های سنگین واردشده به تأسیسات تولید سوخت در خاورمیانه و روسیه، به‌ویژه به نفع پالایشگاه‌های ایالات متحده تمام شده است. با کاهش تعداد پالایشگاه‌های فعال برای پاسخگویی به تقاضای جهانی، حاشیه سود واحدهای باقی‌مانده به سرعت افزایش یافته است. هم‌زمان، تولیدکنندگان آمریکایی نیز به دلیل قیمت‌های بالاتر و بدون مواجهه با خطرات و هزینه‌های فعالیت در مناطق جنگی، درآمد کلانی کسب کردند. اکسون موبیل و شورون، به عنوان بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی ایالات متحده، بالاترین درآمد سه ماهه سوم خود در سال‌های اخیر را گزارش کردند. به‌طوری‌که سود اکسون بیش از دو برابر و سود شورون تقریباً سه برابر شد.  نیل هانسن، مدیر ارشد مالی اکسون، در مصاحبه‌ای با اشاره به این شرایط گفت: «ما اذعان داریم که قیمت بالای سوخت به خانواده‌ها و کسب‌وکارها فشار می‌آورد. با این حال، این نوع کسب‌وکار به‌گونه‌ای است که نمی‌توان با سرمایه‌گذاری یک‌شبه از وضعیت آن خارج شد و تصمیمات کلیدی امروز، سال‌ها پیش اتخاذ شده‌اند.» انتظار می‌رود ده‌ها شرکت نفتی دیگر آمریکایی نیز نتایج مالی سه‌ماهه سوم خود را در هفته‌های آینده منتشر کنند. جهش ۱۰۰ درصدی سود اکسون‌موبیل برای نمونه، نتایج سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ اکسون‌موبیل از جهشی چشمگیر در سود این شرکت حکایت دارد که با رشد فعالیت‌های پالایشی در بازار ایالات متحده حمایت می‌شد و این غول انرژی توانست با بهره‌گیری از قیمت‌های بالاتر و کمبود عرضه هم‌زمان با افزایش تقاضای جهانی، سود سرشاری کسب کند. بر اساس گزارش فصلی منتشرشده، سود خالص این شرکت انرژی آمریکایی در بازه زمانی ژوئیه تا پایان سپتامبر، رشدی بیش از ۱۰۴ درصد نسبت به سال گذشته را به ثبت رسانده است. دارن وودز، مدیرعامل اکسون‌موبیل، در این زمینه توضیح داد که این شرکت با تکیه بر دارایی‌های گسترده و عملیات یکپارچه خود توانسته است نقش مهمی در تأمین تقاضای جهانی انرژی ایفا کند. با توجه به پیامدهای مداوم تحولات خاورمیانه، اکسون‌موبیل به دنبال تنوع‌بخشی به سبد کسب‌وکار خود در خارج از محدوده جغرافیایی این منطقه است و در همین راستا، بررسی فرصت‌های لازم برای بازگشت به ونزوئلا را در دستور کار قرار داده است. سود خالص این شرکت ۱۵.۴۱ میلیارد دلار بوده که بیش از دو برابر سود خالص ۷.۵۵ میلیارد دلاری در دوره مشابه سال گذشته است. سود هر سهم (EPS) این شرکت، ۳.۷۲ دلار، نیز در مقایسه با ۱.۷۶ دلار به ازای هر سهم در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۵ رشد بالایی داشته است. بر اساس گزارش رویترز، سود هر سهم تعدیل‌شده به حدود ۴.۳۲ دلار رسید که فراتر از پیش‌بینی‌های تحلیلگران گروه بورس لندن،حدود ۴.۰۸ دلار، بود. سود خالص اکسون‌موبیل برای ۹ ماه نخست سال ۲۰۲۶ بالغ بر ۳۴.۱۲ میلیارد دلار تخمین زده شده است که در مقایسه با ۲۲.۳۴ میلیارد دلار مدت مشابه سال گذشته، از رشد ۵۲.۷ درصدی حکایت دارد. همچنین، درآمد تعدیل‌شده برای سه فصل نخست سال با جهشی ۸۲.۴ درصدی از ۲۲.۸۵ میلیارد دلار در سال گذشته به ۴۰.۹۶ میلیارد دلار در سال جاری افزایش یافته است.  سود ۱۸۰ درصدی شورون با تکیه بر بازار پالایش هم‌زمان، شرکت شورون نیز عملکردی قدرتمند در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ به نمایش گذاشت و خالص سود خود را با جهشی ۱۸۰ درصدی نسبت به سال گذشته به ۹.۹۲ میلیارد دلار رساند. این رقم اگرچه نسبت به سود ۱۲.۰۷ میلیارد دلاری سه‌ماهه دوم کمی کاهش یافته، اما رشدی قابل‌توجه نسبت به ۳.۵۴ میلیارد دلار سه‌ماهه مشابه سال قبل است. مايك ويرث، مدیرعامل شورون، ضمن اشاره به تغییرات برنامه‌های تولید در ونزوئلا، بر پایبندی به راهبردهای شرکت و افزایش سرمایه‌گذاری‌ها تأکید کرد. سود تعدیل‌شده شورون با ۱۸۵.۵ درصد افزایش به ۱۰.۳۶ میلیارد دلار، معادل ۵.۲۸ دلار به ازای هر سهم، رسید که فراتر از میانگین پیش‌بینی‌های ۴.۸۹ دلاری وال‌استریت بود. همچنین بدهی خالص شورون در پایان این سه‌ماهه به ۲۰.۷ میلیارد دلار کاهش یافت و هیئت مدیره آن پرداخت سود نقدی ۳.۵ میلیارد دلاری، ۱.۷۸ دلار به ازای هر سهم، به همراه بازخرید ۲.۵ میلیارد دلار سهام را مصوب کرد. بر اساس گزارش عملکرد سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ شرکت شورون، کل تولید نفت و گاز این غول انرژی به حدود ۳.۹۸ میلیون بشکه معادل نفت در روز رسید که این رقم در مقایسه با تولید ۴.۰۹ میلیون بشکه معادل نفت در مدت مشابه سال گذشته، کاهشی ۲.۶ درصدی را نشان می‌دهد. این میزان تولید میان بازار ایالات متحده و سایر بازارهای جهانی تقسیم شده است. تولید شورون در بازار داخلی آمریکا طی سه‌ماه گذشته به ۲.۰۴۳ میلیون بشکه معادل نفت در روز بالغ شد که ترکیبی از ۱.۴۵۶ میلیون بشکه مایعات نفتی و ۳.۵۲۲ میلیارد فوت مکعب گاز در روز را شامل می‌گردد. همچنین، تولید این شرکت در بازارهای بین‌المللی نیز به ۱.۹۳۷ میلیون بشکه معادل نفت در روز رسید که شامل ۱.۰۱۰ میلیون بشکه مایعات نفتی و ۵.۵۶ میلیارد فوت مکعب گاز در روز است. با وجود افت جزئی در سه‌ماهه سوم، گزارش درآمد شورون حاکی از آن است که کل تولید این شرکت در نه ماه نخست سال ۲۰۲۶ به طور میانگین به حدود ۳.۹۷ میلیون بشکه معادل نفت در روز رسیده که در مقایسه با رقم ۳.۶ میلیون بشکه معادل نفت در دوره مشابه سال گذشته، از رشدی قابل‌توجه معادل ۹.۸۵ درصد حکایت دارد.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

چرخش راهبردی پکن در بازار انرژی؛ نفت آفریقا و برزیل جایگزین روسیه و ایران می‌شود

در یک نگاه تغییر مسیر پکن: پالایشگاه‌های چینی با افت هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی، خرید نفت از غرب آفریقا و برزیل را به‌طور چشمگیری افزایش دادند. شوک به نفت روسیه و ایران: جهش قیمت نفت ESPO روسیه و محدودیت‌های ناشی از محاصره دریایی ایران، پالایشگاه‌های مستقل چین را به سمت گزینه‌های جایگزین سوق داد. گسترش سبد تأمین انرژی: علاوه بر آفریقا و برزیل، نفت خام بصره عراق نیز به عنوان گزینه جدید روی میز خریداران چینی قرار گرفت براساس داده‌های اخیر، پالایشگاه‌های چینی در راستای کاهش هزینه‌های حمل و نقل دریایی، شروع به تأمین نفت از آفریقا و برزیل کرده‌اند. افزایش قیمت نفت روسیه و مشکلات عرضه ناشی از ایران، جستجوی جایگزین‌ها را تسریع کرده است. در چین، یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت جهان، پالایشگاه‌ها برای تامین نفت خام به بازارهای مختلفی روی آورده‌اند. با گران‌تر شدن نفت روسیه و تحولات خاورمیانه که بر عرضه تاثیر می‌گذارد، خرید از تولیدکنندگان در غرب آفریقا و آمریکای جنوبی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. واحدهای فرآوری نفت چین سفارش‌های جدیدی برای نفت خام از غرب آفریقا و برزیل ثبت کرده‌اند که در ماه دسامبر تحویل داده می‌شوند. قیمت نفت مورد بحث ۱۵ تا ۲۰ دلار در هر بشکه بالاتر از شاخص نفت برنت تعیین شد و طبق گزارش‌ها، حداقل یک پالایشگاه مستقل چینی قراردادی برای حمل نفت از برزیل امضا کرده است. نفت سیبا از گینه استوایی، ساتورنو از آنگولا و مرو از برزیل مهمترین انواع نفت خریداری شده بودند. جهش قیمت نفت روسیه و محدودیت عرضه از سوی ایران نفت خام نوع ESPO روسیه که یکی از تامین‌کنندگان اصلی نفت چین بوده، در دو ماه گذشته افزایش قیمت قابل توجهی را تجربه کرده است. اختلالات در عرضه نفت ناشی از جنگ بین ایالات متحده و ایران، تقاضا برای نفت روسیه را از سوی شرکت‌های بزرگ نفتی هند و چین افزایش داده است. اختلاف قیمت نفت اسپو که در پایان ماه اوت ۵ دلار بالاتر از نفت خام برنت معامله می‌شد، تا پایان سپتامبر به ۳۰ دلار افزایش یافت. با این حال، اخیراً، طبق گزارش‌ها، این اختلاف به حدود ۲۰ دلار در هر بشکه کاهش یافته است. پالایشگاه‌های نفت کوچک و مستقل در چین از نظر تاریخی نفت را عمدتاً از روسیه و با قیمت‌های تخفیف‌دار، از ایران تهیه می‌کردند. با این حال، محاصره دریایی بنادر ایران توسط آمریکا، عرضه نفت ارزان قیمت را محدود کرده است. بنابراین، این پالایشگاه‌ها که با حاشیه سود محدود مواجه هستند، به انواع نفت جایگزین روی آورده‌اند. با کاهش هزینه‌های حمل و نقل، خرید از غرب آفریقا و برزیل آسان‌تر شده است. کاهش هزینه‌های حمل و نقل و تسهیل واردات از مناطق دورتر کاهش هزینه‌های حمل و نقل دریایی در مسافت‌های طولانی، تأمین نفت از کشورهای دورتر را برای پالایشگاه‌های چینی آسان‌تر کرده است. هزینه حمل و نقل هر بشکه نفت از تگزاس به کره جنوبی در عرض حدود سه هفته از تقریباً ۴۲.۶۰ دلار به ۳۱ دلار کاهش یافت. همچنین، برای محموله‌های نفتی از غرب آفریقا به چین، هزینه حمل و نقل هر بشکه از تقریباً ۳۳ دلار به ۲۴.۵۰ دلار کاهش یافته است. در واقع، افزایش صادرات نفت از خلیج فارس به کاهش قیمت حمل و نقل تانکرهای دوربرد کمک کرده است. باوجود خطرات امنیتی در تنگه هرمز، گزارش شده که پالایشگاه‌های آسیایی به دلیل افزایش محموله‌های نفتی از خاورمیانه، خرید نفت خود را از این منطقه افزایش می‌دهند. نفت خام بصره عراق از جمله گزینه‌های مورد علاقه خریداران چینی است. طبق گزارش‌ها، نفت بصره تقریباً ۱۵ دلار در هر بشکه بالاتر از شاخص نفت برنت ICE عرضه شد. بنابراین، علاوه بر روسیه و ایران، پالایشگاه‌های چینی اکنون گزینه‌های تأمین نفت از جمله عراق، آنگولا، گینه استوایی و برزیل را نیز در اختیار دارند.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی اثر متوسط
اخبار کامودیتی اثر متوسط

عبور قیمت گاز در اروپا از مرز ۱۰۰ یورو؛ سایه تنش‌های خاورمیانه و رقابت با آسیا بر بازار انرژی

در یک نگاه بهای گاز طبیعی در اروپا با عبور از مرز ۱۰۰ یورو در هر مگاوات ساعت، به بالاترین سطح خود از دسامبر ۲۰۲۲ رسید. انسداد تنگه هرمز و کاهش چشمگیر محموله‌های ال‌ان‌جی (LNG) قطر، عرضه جهانی را به شدت مختل کرده است. با پیش‌بینی هوای سردتر از میانگین و کاهش سرعت وزش باد، احتمال جهش قیمت‌ها تا ۱۳۰ یورو در صورت تداوم تنش‌ها وجود دارد.   قیمت گاز طبیعی در اروپا به دلیل تنش‌های خاورمیانه که صادرات جهانی گاز طبیعی مایع (LNG) را مختل کرده و همچنین به واسطه تقاضای قوی از سوی آسیا، به بالای ۱۰۰ یورو در هر مگاوات ساعت رسیده است. این رقم، بالاترین سطح از دسامبر ۲۰۲۲ تا کنون به شمار می‌رود. در «تی‌تی‌اف» (TTF)، شاخص مرجع گاز طبیعی بازار اروپا مستقر در هلند، بهای قراردادهای آتی ماه نوامبر در طول روز به ۱۰۱ یورو در هر مگاوات ساعت رسید. این روند صعودی در حالی رخ می‌دهد که قیمت گاز در ابتدای سپتامبر زیر ۷۰ یورو معامله می‌شد. جهش قیمتی اخیر، بیش از هر چیز تحت تأثیر کاهش چشمگیر محموله‌های ال‌ان‌جی قطر به دلیل مسدود شدن تنگه هرمز شکل گرفته است. قطر که حدود یک‌پنجم از عرضه جهانی ال‌ان‌جی را به خود اختصاص داده، شاهد کاهش محموله‌های صادراتی خود به یک‌چهارمِ سطح پیش از آغاز جنگ بوده است. رقابت فشرده اروپا و آسیا برای جذب ال‌ان‌جی تحلیلگران هشدار داده‌اند که عبور بهای گاز طبیعی از سطح ۱۰۰ یورو می‌تواند دولت‌ها را به دخالت مستقیم برای مهار تقاضا وادارد. به گفته کارشناسان، عدم پیشرفت در بازگشایی تنگه هرمز، انتظارات عرضه را برای فصل زمستان با چالش جدی مواجه کرده و واردکنندگان آسیایی را بر آن داشته است تا برای جلوگیری از هرگونه اختلال احتمالی در تأمین انرژی، به بازار لحظه‌ای، اسپات، روی آورند. علاوه بر این، تلاش چین برای تکمیل اهداف ذخیره‌سازی گاز طبیعی و خریدهای حجیم این کشور با قیمت‌های بالا، موجب شده است تا محموله‌های ال‌ان‌جی بیش از پیش به سمت آسیا هدایت شوند. در همین راستا، اروپا نیز برای حفظ سهم خود از عرضه ال‌ان‌جی، در رقابت با بازار آسیا ناچار به پذیرش و ارائه قیمت‌های بالاتری شده است. چشم‌انداز زمستانی؛ احتمال جهش قیمت‌ها تا ۱۳۰ یورو تحلیلگران بازار انرژی هشدار می‌دهند که در صورت کاهش شدید دما در ماه‌های آتی، پیش‌بینی می‌شود قیمت گاز طبیعی تا اوایل سال آینده میلادی تا سطح ۱۳۰ یورو در هر مگاوات ساعت افزایش یابد. بر اساس مدل‌های هواشناسی، انتظار می‌رود دمای هوا در اوایل نوامبر پایین‌تر از میانگین فصلی باشد. همچنین، پیش‌بینی‌ها حاکی از کاهش سرعت وزش باد است؛ شرایطی که می‌تواند سرعت برداشت از تأسیسات ذخیره‌سازی گاز طبیعی را که هنوز به ظرفیت کامل خود نرسیده‌اند، به‌شدت تسریع کند

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی اثر متوسط
اخبار کامودیتی اثر متوسط

هزینه جنگ ایران به ۴۶۸ میلیارد دلار رسید؛ سهم آمریکا ۱۶۰ میلیارد دلار

در یک نگاه بر اساس تحلیل مرکز انرژی CREA، شوک نفتی ناشی از جنگ در ایران ۴۶۸ میلیارد دلار هزینه اضافی بنزین و گازوئیل به مصرف‌کنندگان جهان تحمیل کرده است. ایالات متحده با ۱۶۰ میلیارد دلار (۴۷۱ دلار به‌ازای هر نفر)، چین با ۵۴ میلیارد و کانادا با ۱۷ میلیارد دلار بیشترین سهم از این زیان را متحمل شده‌اند. کاهش مصرف سوخت از سال ۲۰۲۳ به برخی کشورها کمک کرد تا خسارت را مهار کنند، از جمله صرفه‌جویی ۱۰.۸ میلیارد دلاری چین، ۵.۷ میلیارد دلاری آمریکا و ۳.۷ میلیارد دلاری آلمان. بر اساس تحلیل مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک (CREA)، شوک نفتی ناشی از بحران تنگه هرمز، در پی افزایش قیمت بنزین و گازوئیل، ۴۶۸ میلیارد دلار هزینه اضافی به مصرف‌کنندگان سراسر جهان تحمیل کرده است. ایالات متحده با ۱۶۰ میلیارد دلار، بیشترین هزینه را متحمل شده است که تقریباً یک‌سوم کل هزینه جهانی را تشکیل می‌دهد. هزینه اضافی سوخت به‌ازای هر نفر در این کشور نیز به ۴۷۱ دلار رسیده است. مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک در این تحلیل، تأثیر جنگ در ایران بر قیمت جهانی سوخت را بررسی کرده است. طبق گزارش این مرکز، از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در اواخر فوریه، افزایش قیمت بنزین و گازوئیل در مجموع ۴۶۸ میلیارد دلار هزینه اضافی برای مصرف‌کنندگان جهان ایجاد کرده است. پس از ایالات متحده، چین با ۵۴ میلیارد دلار و کانادا با ۱۷ میلیارد دلار در رتبه‌های بعدیِ بیشترین هزینه اضافی قرار دارند. هزینه سرانه در آمریکا؛ نزدیک به هشت برابر میانگین جهانی در ایالات متحده، بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت جهان، هزینه اضافی سوخت به‌ازای هر نفر به ۴۷۱ دلار رسیده است. این رقم، بر اساس محاسبات CREA، نزدیک به هشت برابر میانگین جهانی ۶۰ دلار برای هر نفر است. کانادا با ۴۲۲ دلار و استرالیا با ۳۸۶ دلار، پس از آمریکا بیشترین هزینه اضافی سرانه را داشته‌اند. این تحلیل می‌گوید افزایش قیمت سوخت در آمریکا در سطحی مشابه با افزایش قیمت‌ها در دیگر اقتصادهای بازار بوده است، اما مصرف بالای سوخت به‌ازای هر نفر و پیشرفت محدود در کاهش وابستگی به نفت، هزینه کلی را در این کشور افزایش داده است. افزایش هزینه سوخت برای رانندگان خودروهای برقی محدودتر بود طبق تحلیل CREA، یک راننده معمولی خودروی بنزینی در آمریکا از ماه مارس به‌طور متوسط ۴۴۰ دلار بیشتر برای سوخت هزینه کرده است. در مقابل، افزایش متوسط هزینه شارژ خودروهای برقی به ۱۷ دلار محدود مانده است. با این حال، سهم خودروهای برقی از فروش خودروهای جدید در آمریکا کاهش یافته است. این سهم در هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶، در مقایسه با مدت مشابه سال قبل، ۳ درصد افت کرده و به ۷.۳ درصد رسیده است. در همین دوره، سهم خودروهای برقی از فروش خودروهای جدید در چین ۵۷ درصد، در اتحادیه اروپا ۳۲ درصد و در نروژ ۹۸ درصد بوده است. این ارقام تفاوت سرعت گذار به خودروهای برقی در کشورهای مختلف را نشان می‌دهد.  کاهش مصرف سوخت به صرفه‌جویی انجامید بر اساس این تحلیل، کشورهایی که از سال ۲۰۲۳ مصرف سوخت خود را کاهش داده‌اند، توانسته‌اند اثر اقتصادی شوک جهانی نفت را محدود کنند. کاهش مصرف سوخت برای چین حدود ۱۰.۸ میلیارد دلار و برای آلمان ۳.۷ میلیارد دلار صرفه‌جویی به همراه داشته است. در آمریکا نیز صرفه‌جویی ناشی از کاهش مصرف سوخت ۵.۷ میلیارد دلار برآورد شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

عقب‌نشینی ترامپ در آستانه انتخابات؛ امتیاز بزرگ به شرکت‌های انرژی

در یک نگاه دولت ترامپ با ارائه آیین‌نامه جدید سازمان حفاظت محیط‌زیست (EPA)، تعهدات سخت‌گیرانه دوران بایدن برای جلوگیری از نشت متان را تعدیل می‌کند که پیش‌بینی می‌شود میان سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۵۰ بالغ بر ۴۵ میلیارد دلار صرفه‌جویی مالی برای شرکت‌های نفتی به همراه داشته باشد. در این طرح، چاه‌هایی با تولید روزانه کمتر از ۱۵ بشکه معادل نفت که حدود ۷۹ درصد از چاه‌های ایالات متحده را شامل می‌شوند، از برخی الزامات سنگین فنی معاف می‌شوند تا بار مالی تولیدکنندگان کوچک و مستقل کاهش یابد. برنامه‌های پایش سراسری انتشار متان متوقف شده و محدودیت‌های مربوط به سوزاندن گاز طبیعی در میادین نفتی کاهش می‌یابد که در راستای حمایت از تولیدکنندگان انرژی و مهار قیمت‌ها در آستانه انتخابات طراحی شده است.   دولت ترامپ آیین‌نامه جدیدی را تهیه کرده است که تعهدات زیست‌محیطی اجرا شده در دوران دولت جو بایدن، رئیس جمهور سابق، را کاهش می‌دهد. این پیشنهاد که توسط آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) تهیه شده، احتمالا امروز، ۲۷ اکتبر، در تگزاس رونمایی شود. همچنین، انتظار می‌رود ترامپ اقدامات جدید سیاست انرژی خود را هفته آینده و پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای اعلام کند. کاهش هزینه‌های تولید و معافیت ویژه چاه‌های کم‌بازده آیین‌نامه‌ای که توسط سازمان حفاظت محیط زیست تهیه شده، در راستای کاهش تعهدات فنی شرکت‌های انرژی برای جلوگیری از نشت متان تدوین شده است. در دوران دولت بایدن، از شرکت‌ها خواسته شد تجهیزات ایجادکننده نشت گاز را تعویض کنند و در تأسیسات متصل به چاه‌های نفت، بررسی‌های منظم نشتی انجام دهند. طرح جدید برخی از این الزامات را حذف یا تعدیل می‌کند. طبق محاسبات EPA، این قانون تقریباً ۴۵ میلیارد دلار صرفه‌جویی در هزینه‌ها بین سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۵۰ ایجاد خواهد کرد. در همین بازه، تخمین زده می‌شود که تولید نفت ایالات متحده می‌تواند ۲۱۰ میلیون بشکه و تولید گاز طبیعی ۱.۴۱ تریلیون فوت مکعب افزایش یابد. یکی از جنبه‌های کلیدی این آیین‌نامه مربوط به چاه‌هایی است که تولید روزانه آنها از ۱۵ بشکه معادل نفت تجاوز نمی‌کند. تقریباً ۱ میلیون چاه نفت و گاز طبیعی در ایالات متحده وجود دارد و از این تعداد، ۷۹ درصد به دلیل ظرفیت تولید پایین، به عنوان چاه‌های حاشیه‌ای طبقه‌بندی می‌شوند. بنا بر اظهارات تولیدکنندگان کوچک و مستقل نفت، مقررات زیست‌محیطی فعلی هزینه‌های عملیاتی را به ویژه برای چاه‌های قدیمی افزایش می‌دهد. شرکت‌ها استدلال می‌کنند که تولید در برخی از تأسیسات دیگر از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست. از همین روی، هدف از این آیین‌نامه جدید، ارائه مزایای اضافی به این مشاغل است. توقف پایش متان و تعدیل مقررات سوخت گاز دولت ترامپ همچنین قصد دارد به برنامه‌ «متان سوپر امیتر» پایان دهد که هدف آن شناسایی انتشار متان در مقیاس بزرگ بود. این برنامه به شرکت‌ها و سازمان‌های غیرانتفاعی مورد تأیید سازمان‌های دولتی اجازه می‌داد تا مقادیر زیادی از نشت متان را شناسایی و گزارش کنند. سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) در حال ارزیابی مجدد ضرورت و مبنای قانونی این برنامه است که سال گذشته آن را به حالت تعلیق درآورد. همچنین، این پیشنهاد جدید کاهش محدودیت‌های سوزاندن گاز طبیعی تولید شده در جریان تولید نفت را در نظر دارد. وقتی گاز طبیعی استخراج شده از چاه‌های نفت را نتوان به خطوط لوله یا بازار منتقل کرد، می‌توان از روش احتراق کنترل‌شده استفاده کرد. سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) در آیین‌نامه جدید پیشنهاد می‌کند که سیستم‌های احتراق یا تجهیزات کنترل معادل آن که با راندمان ۹۵ درصد کار می‌کنند، به عنوان روش واجد شرایط برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در نظر گرفته شوند. این رویکرد بر اساس استانداردهای فنی تحت قانون هوای پاک خواهد بود. براساس محاسبات دولت بایدن، مقررات مربوط به شیوه‌های احتراق متان و گاز طبیعی می‌تواند از انتشار تقریباً ۵۸ میلیون تن متان بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۳۸ جلوگیری کند. طبق برآوردها، این اقدامات از نظر تأثیرات اقلیمی و بهداشتی مرتبط با لایه ازون، سود خالصی معادل ۹۸ میلیارد دلار به همراه داشته باشد. متان یکی از اجزای کلیدی گاز طبیعی است. در ۲۰ سال نخست پس از انتشار آن در جو، تقریباً ۸۰ برابر بیشتر از دی اکسید کربن بر گرمایش جهانی تأثیر می‌گذارد. غلظت متان در جو در مقایسه با دوران پیش از صنعتی شدن، بیش از دو برابر شده و در ایالات متحده، بخش نفت و گاز طبیعی منبع اصلی انتشار متان صنعتی است. نشت از چاه‌ها، خطوط لوله و کارخانه‌های فرآوری منابع اصلی این انتشارات هستند. مقامات سابق سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان‌های محیط زیستی هشدار می‌دهند که معافیت چاه‌های کم‌بازده می‌تواند انتشار متان را افزایش دهد.  تأثیر قیمت انرژی بر انتخابات و آینده مقررات صنعت نفت دولت ترامپ در حال کار بر روی اقداماتی جهت کاهش فشار بر قیمت نفت، بنزین و گازوئیل ناشی از جنگ روسیه در اوکراین و همچنین، جنگ ایالات متحده علیه ایران است. شرکت‌های انرژی در تگزاس، بزرگترین ایالت تولیدکننده نفت در ایالات متحده، نیز در حال لابی با کاخ سفید برای تسهیل مقررات متان هستند. لی زلدین، مدیر EPA، در ماه جاری در نشست صنعتی سانتافه اظهار داشت که مقررات فعلی هزینه‌های تولید را افزایش می‌دهند و این مقررات ساده‌تر خواهند شد. ترامپ در بخشی از مبارزات انتخاباتی خود، طرح فولکس واگن برای ساخت یک کارخانه آئودی به ارزش ۴.۲ میلیارد دلار در جورجیا و برنامه یارانه سوخت ۸ میلیارد دلاری برای کشاورزان در کانزاس را نیز مطرح کرد. نمایندگان صنعت نفت خواسته‌اند تا مقررات مربوط به متان از نظر فنی و اقتصادی مقرون‌به‌صرفه‌تر شوند، نه اینکه به‌طور کامل لغو شوند. با این وجود، برخی از تولیدکنندگان عمده انرژی به دلیل افزایش کنترل انتشار متان در بازارهای بین‌المللی، برنامه‌های کاهش داوطلبانه خود را ادامه می‌دهند. دولت ترامپ پس از بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۵، گام‌های متعددی را برای کاهش تعهدات زیست‌محیطی در بخش نفت و گاز طبیعی برداشته است. سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا پیش از این برخی از جداول‌ زمانی برای اجرای مقررات متان را به تعویق انداخته بود. با اعلام پیشنهاد جدید، انتظار می‌رود روند تغییر مقررات برای تولیدکنندگان انرژی ادامه یابد.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

شوک نفتکش‌ها به بازار نفت؛ قیمت‌ها تا کجا پیش می‌روند؟

در یک نگاه صعود بی‌وقفه قیمت‌ها: نگرانی‌های امنیتی در خاورمیانه و افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل نفتکش‌ها، بازار جهانی انرژی را تحت فشار گذاشته است. برنت حدود ۱۱۵ دلار و نفت سبک آمریکا نزدیک ۱۰۱ دلار معامله شد. کمبود نفتکش و هزینه‌های سنگین: حدود ۵۰ ابرنفتکش به ذخیره‌سازی شناور در خلیج فارس اختصاص یافته، هزینه سفر از آمریکا به چین به ۸۰ میلیون دلار رسیده و تخفیف‌های عربستان نیز این افزایش هزینه را جبران نکرده است. ریسک‌های آینده: حملات به زیرساخت‌های نفتی، تحریم‌ها و کمبود موجودی سوخت، احتمال تبدیل هزینه‌های حمل‌ونقل به تورم پایدار در بازار انرژی را افزایش داده است.   افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی هیچ نشانه‌ای از توقف ندارد. تشدید نگرانی‌های امنیتی در خاورمیانه و افزایش نرخ حمل‌ونقل نفتکش‌ها، فشار بیشتری بر بازار جهانی انرژی وارد می‌کند. باید توجه داشت که یک عامل کلیدی در بازار، خطر نرسیدن به‌موقع نفت به خریداران است، و اکنون نیز هزینه‌های حمل‌ونقل همچنان  افزایش می‌یابد. کمبود نفتکش‌ها به یک عامل هزینه‌زای قابل‌توجه تبدیل شده است. از آنجایی که بحران در خلیج فارس، شرکت‌های کشتیرانی را ناگزیر به ارزیابی مسیرهای موجود کرده، تقاضا برای کشتی‌های بزرگ به طرز چشمگیری افزایش یافته است. این فشار به ویژه در بازار ابرنفتکش‌ها که قادر به حمل بیش از دو میلیون بشکه نفت خام هستند، مشهود است. طبق برآوردهای بازار، در حال حاضر حدود ۵۰ کشتی از این نوع به عنوان تأسیسات ذخیره‌سازی نفت شناور در خلیج فارس استفاده می‌شوند که این امر تعداد نفتکش‌های موجود برای حمل نفت خام به خریداران بین‌المللی را کاهش می‌دهند. طبق گزارش‌ها، هزینه سفر یک ابرنفتکش از ایالات متحده به چین به ۸۰ میلیون دلار رسیده است. با ظرفیت تقریبی دو میلیون بشکه، این مبلغ به تنهایی حدود ۴۰ دلار برای هر بشکه هزینه حمل‌ونقل، علاوه بر قیمت خود نفت خام، می‌شود. بنابراین، این هزینه‌ها اقتصاد تجارت بین‌المللی نفت را تغییر می‌دهند و تأمین‌کنندگان  مجبور به ارائه تخفیف برای جبران هزینه بالاتر حمل‌ونقل به خریداران هستند. به عنوان مثال، عربستان سعودی قیمت‌ها را برای مشتریان آسیایی ۵ تا ۷ دلار در هر بشکه کاهش داده است. با این حال، این کاهش‌ها برای جبران افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل کافی نبوده و خریداران را در معرض هزینه‌های کلی بالاتر خرید قرار داده است. در ژانویه ۲۰۲۵، نرخ حمل‌ونقل ابرنفتکش‌ها پس از گسترش تحریم‌های ایالات متحده علیه صنعت نفت روسیه، افزایش یافت و معامله‌گران را بر آن داشت تا برای تأمین نفت خام از تأمین‌کنندگان جایگزین به چین و هند، به سمت تأمین کشتی‌های جدید هجوم آورند. طبق گزارش لویدز لیست اینتلیجنس، ۳۵ درصد از ۶۶۹ نفتکش موجود در ناوگان سایه که در حمل‌ونقل نفت روسیه، ونزوئلا و ایران نقش دارند، توسط ایالات متحده، بریتانیا یا اتحادیه اروپا تحریم شده‌اند. نرخ حمل‌ونقل در مسیر خاورمیانه-چین ۳۹ درصد افزایش یافت و نرخ برخی از مسیرها از روسیه بیش از دو برابر شد. تقاضا برای نفتکش‌های بسیار بزرگ (VLCC) که توانایی حمل بیش از دو میلیون بشکه نفت دارند، به شدت افزایش یافت. زیرا خریداران چینی و هندی تلاش خود را برای تأمین نفت خام از منابع جایگزین افزایش دادند.  بحران‌های ژئوپلیتیکی، حملات زیرساختی و اختلال در عرضه یکی دیگر از عواملی که قیمت نفت را به شدت افزایش می‌دهد، حملات مکرر به نفتکش‌ها در تنگه هرمز و همچنین حملاتی است که خطوط لوله حیاتی نفت و زیرساخت‌های انرژی را هدف قرار می‌دهند. برای نمونه، هرگونه اختلال در میادین یا خطوط لوله نفتی عربستان، به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان نفت جهان، می‌تواند بقه بازارهای جهانی شوک وارد کند و قیمت‌ها را حتی بالاتر ببرد. خط لوله شرق-غرب این کشور، معروف به پترولاین، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا اجازه عبور نفت خارج از تنگه هرمز را به  می‌دهد. اگرچه حمله پهپادی به میدان نفتی شیبه عربستان سعودی در یکشنبه گذشته خنثی شد، اما این حادثه خساراتی نیز را به بار آورد. بطوریکه، بقایای پهپادی که توسط نیروهای پدافند هوایی عربستان سعودی سرنگون شد، بر روی زیرساخت‌های این میدان سقوط کرد. باید توجه داشت که این میدان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا نفت خام تولید شده در آن مستقیماً به پالایشگاه آرامکو عربستان سعودی منتقل می‌شود. طوفان ایسایاس در خلیج مکزیک نیز باعث کاهش ۷۲ درصدی تولید نفت شد. در نتیجه، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مجبور شد چهار میلیون بشکه نفت از ذخایر استراتژیک نفت این کشور را آزاد کند. بعداً مشخص شد که بیش از چهار میلیون بشکه برای فروش آزاد شده تا از افزایش نگرانی عمومی پیش از انتخابات کنگره جلوگیری شود. طبق گزارش اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده، ذخایر تجاری نفت خام این کشور ۳.۰۶ میلیون بشکه و ذخایر استراتژیک ۳۰۰ هزار بشکه کاهش یافته است. ذخایر بنزین ۲.۹۵ میلیون بشکه و سایر نیز ۱.۶۷ میلیون بشکه کاهش داشته است. در همین زمان، صادرات نفت ایالات متحده ۱.۱۲ میلیون بشکه  و تولید ۴۱۰ هزاربشکه افت را ثبت کرد. این تحولات بر بازار تأثیر گذاشت و قیمت جهانی نفت همچنان رو به افزایش بود. چشم‌انداز پالایشگاه‌ها، محدودیت سوخت و پیامدهای صنعتی گلدمن ساکس پیش از این هشدار داده بود که تأخیر در تعمیر و نگهداری پالایشگاه‌ها و افزایش کارهای تعمیر و نگهداری برنامه‌ریزی‌شده در سطح جهان می‌تواند عرضه فرآورده‌های نفتی تصفیه‌شده را تا سال ۲۰۲۷ تحت فشار نگه دارد.طبق برآوردها، پالایشگاه‌های هند و کره جنوبی، تأمین‌کنندگان اصلی سوخت دیزل و سوخت هواپیما، نقش مهمی در تعیین میزان صادرات در سه‌ماهه دوم سال آینده ایفا کنند. موجودی کم سوخت در مراکز تجاری اصلی، بازار را با فضای محدودی برای جذب اختلالات بیشتر مواجه می‌کند. در همین حال، بهبود اندک صادرات سوخت از خلیج فارس، حمایت بیشتری از قیمت‌ها می‌کند. انتقال کشتی به کشتی به حفظ حجم حمل‌ونقل نفت خام کمک کرده، اما اعمال همین رویکرد برای محصولات پالایش‌شده به دلیل ویژگی‌های متفاوت و اشتعال‌پذیری بالاتر آن‌ها پیچیده‌تر است. این محدودیت‌ها می‌تواند پیامدهایی فراتر از بازار نفت خام داشته باشد. هزینه‌های بالاتر حمل‌ونقل و کاهش دسترسی به دیزل و سوخت هواپیما احتمالا فشار بیشتری بر صنایع، خطوط هوایی و شرکت‌های حمل‌ونقل وارد کند، و همچنین تأمین انرژی را برای اقتصادهای وابسته به واردات گران‌تر می‌کند. نوسانات قیمتی و چشم‌انداز آینده بازار انرژی آخرین نوسانات قیمت نفت، حساسیت بازار را به تحولات ژئوپلیتیکی و انتظارات در مورد عرضه نشان می‌دهد. قیمت‌ها قبل از عقب‌نشینی در آغاز هفته معاملاتی بعدی، به بالاترین حد خود در شش ماه گذشته رسیدند، زیرا انتظارات از کاهش تنش‌ها بین ایالات متحده و ایران، برخی از سرمایه‌گذاران را به بازار سوق داد. در نتیجه، نفت خام برنت حدود ۱۱۵ دلار در هر بشکه معامله شد و نفت خام سبک آمریکا نزدیک به ۱۰۱ دلار بود. اکنون، پرسش کلیدی این است که آیا ظرفیت کشتیرانی و مسیرهای تأمین منطقه‌ای می‌توانند به‌سرعت به حالت عادی بازگردند تا از تبدیل شدن هزینه‌های حمل‌ونقل به منبع تورم پایدارتر در بازار انرژی جلوگیری شود. حتی اگر تنش‌های ژئوپلیتیکی کاهش یابد، احتمالا حل مسئله انتقال نفتکش‌ها به تأسیسات ذخیره‌سازی شناور و مشکلات لجستیکی انباشته‌شده، زمان‌بر باشد.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

نظرسنجی سی‌ان‌بی‌سی: سایه اقتصاد و پرونده ایران بر انتخابات آمریکا

در یک نگاه محورهای کلیدی نظرسنجی سی‌ان‌بی‌سی: این نظرسنجی نشان می‌دهد که در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، رای‌دهندگان آمریکایی به شدت قطبی شده‌اند. دموکرات‌ها نگران اختیارات فراقانونی ترامپ و ادامه جنگ ایران هستند، در مقابل جمهوری‌خواهان بر امنیت مرزی و جلوگیری از سیاست‌های سوسیالیستی تمرکز دارند. بحران معیشت و اقتصاد: صرف‌نظر از رویکردهای حزبی، هزینه‌های بالای زندگی و نگرانی از عدم کاهش قیمت‌ها دغدغه‌ای مشترک است. به طوری که رأی‌دهندگان، اقتصاد و تورم را مسئله اصلی خود می‌دانند و ترامپ و کنگره را مسئول وضعیت موجود می‌شناسند. پیامدهای سیاسی: تحلیلگران هشدار می‌دهند که افراطی‌گری حزبی و بی‌اعتمادی عمومی می‌تواند موازنه آرا را میان اقشار مختلف از جمله طبقه کارگر و رأی‌دهندگان لاتین‌تبار تغییر دهد.   پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو در ایالات متحده، انتظارات سیاسی و اقتصادی رأی‌دهندگان در حال شکل‌گیری است. نظرسنجی اقتصادی سی‌ان‌بی‌سی که بین ۱۴ تا ۱۸ اکتبر با ۱۰۰۰ رأی‌دهنده ثبت‌نام‌شده انجام شد، میزان قطبی شدن میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان را آشکار کرد. باوجود تداوم اختلافات بر سر اختیارات ریاست جمهوری دونالد ترامپ، سیاست‌های سوسیالیستی، مهاجرت و امنیت مرزی، اقتصاد و قیمت‌های بالا نیز نگرانی‌های مشترک رأی‌دهندگان هر دو حزب است. با نزدیک شدن به این انتخابات، نگرانی‌ها در میان رأی‌دهندگان دموکرات و جمهوری‌خواه در مورد کنترل کنگره توسط حزب سیاسی مخالف، رو به افزایش است. رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه نگرانند که در صورت کسب اکثریت کنگره توسط دموکرات‌ها، امنیت مرزی تضعیف شود، مالیات‌ها افزایش یابد و سیاست‌های سوسیالیستی اجرا شود. در مقابل، نگرانی‌ رأی‌دهندگان دموکرات این است که اگر جمهوری‌خواهان اکثریت خود را در کنگره حفظ کنند، دونالد ترامپ از اختیارات قانونی خود فراتر می‌رود، به اخراج مهاجران ادامه و جنگ در ایران را ادامه خواهد داد. اختیارات ریاست‌جمهوری و حدود قدرت دونالد ترامپ یکی از یافته‌های مهم نظرسنجی سی‌ان‌بی‌سی، نگرانی رأی‌دهندگان در مورد محدودیت‌های اختیارات قانونی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، بود. در مجموع، ۴۴ درصد از کل شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی، شامل ۷۴ درصد از رأی‌دهندگان دموکرات و ۴۵ درصد از رأی‌دهندگان مستقل، نسبت به اختیارات فراقانونی ترامپ ابراز نگرانی کردند. در مقابل، طیف دیگری از نگرانی‌ها متوجه سیاست‌های مورد حمایت سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا (DSA) است، به طوری که ۲۸ درصد از کل شرکت‌کنندگان در نظرسنجی گزارش دادند که نگران اجرای این سیاست‌ها هستند. در تفکیک حزبی، ۵۴ درصد از جمهوری‌خواهان و ۲۲ درصد از رأی‌دهندگان مستقل نگرانی خود را در خصوص اجرای سیاست‌های سوسیالیستی ابراز داشتند.  هزینه‌های زندگی و دغدغه‌های مشترک اقتصادی با وجود اختلافات سیاسی بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان، شرایط اقتصادی همچنان دغدغه مشترک رأی‌دهندگان هر دو حزب است. تحقیقات سی‌ان‌بی‌سی هزینه‌های بالای زندگی و انتظارات برای کاهش قیمت‌ها را به عنوان نگرانی‌های اصلی معرفی کرد. در سناریوی نخست، اگر دموکرات‌ها کنترل کنگره را به دست گیرند، ۲۲ درصد از کل شرکت‌کنندگان شامل ۳۱ درصد از رأی‌دهندگان دموکرات، ۲۲ درصد از مستقل‌ها و ۱۵ درصد از جمهوری‌خواهان، نگران هستند که قیمت‌ها به اندازه کافی کاهش نیابند. در سناریوی دوم و در صورت حفظ اکثریت کنگره توسط جمهوری‌خواهان، ۲۴ درصد از کل پاسخ‌دهندگان شامل ۳۲ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه و ۲۲ درصد از مستقل‌ها و ۱۷ درصد از دموکرات‌ها، ابراز نگرانی کردند که قیمت‌ها قابل کاهش نیستند. تداوم این دغدغه‌ها نشان می‌دهد که هزینه‌های بالای زندگی نگرانی مشترک رأی‌دهندگان بوده است. در همین حال، در خصوص سایر مسائل کلان، دموکرات‌ها و رأی‌دهندگان مستقل، فساد در دولت را یک مسئله با اولویت بالا می‌دانستند، در حالی که رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه تأکید بیشتری بر سیاست‌های مهاجرتی و امنیت مرزی داشتند.  هشدار کارشناسان درباره قطبی شدن و افراطی‌گری حزبی ران بونجین، استراتژیست جمهوری‌خواه و از بنیانگذاران شرکت ROKK Solutions، در خصوص نتایج این نظرسنجی اظهار داشت که تحقیق مذکور میزان قطب‌بندی سیاسی در ایالات متحده را آشکار کرده و نشان می‌دهد رأی‌دهندگان نگران تغییر کامل دستور کار سیاسی توسط حزب مخالف هستند. به طوری که جمهوری‌خواهان نگران بازگشت دموکرات‌ها به سیاست‌های دولت جو بایدن هستند و رأی‌دهندگان خواهان تغییر در شرایط فعلی‌اند بدون آنکه بازگشت به سیاست‌های گذشته دموکرات‌ها مطلوبشان باشد. از سوی دیگر، لوکاس هولتز، مشاور ارشد سیاسی در اندیشکده چپ میانه «راه سوم»، هشدار داد که دموکرات‌ها نباید نتایج انتخابات را اشتباه تفسیر کنند، زیرا تمایل بیش از حد حزب به چپ و اتخاذ سیاست‌های سوسیالیست‌ دموکرات آمریکا می‌تواند دستاوردهای انتخاباتی در مناطق جمهوری‌خواه، به ویژه حمایت رأی‌دهندگان آمریکای لاتین‌تبار و طبقه کارگر را به خطر بیندازد. در نهایت، الکس ژاک، معاون ارشد سیاست‌گذاری، حمایت و تحقیقات در Groundwork Collaborative، خاطرنشان کرد، در حالی که دموکرات‌ها از اتهامات فساد علیه ترامپ انتقاد می‌کنند و جمهوری‌خواهان تلاش دارند رقیب را به سیاست‌های چپ افراطی مرتبط سازند، اقتصاد همچنان موضوع اصلی انتخابات است و رأی‌دهندگان ترامپ و کنگره را مسئول قیمت‌های بالا می‌دانند.

خواندن کامل خبر
ژئوپلیتیک اثر متوسط
ژئوپلیتیک اثر متوسط

شلیک به پای خود؛ قمار انرژی ترامپ در طرح صلح مسکو-کی‌یف

در یک نگاه پیشنهاد صلح روسیه و اوکراین که از سوی آمریکا مطرح شده و اروپا را ملزم به از سرگیری واردات بیشتر گاز روسیه می‌کند، مستقیماً با تلاش سیاسی واشنگتن برای جایگزینی گاز مایع (LNG) آمریکا به جای خطوط لوله روسیه در تضاد است. بازگشایی خط لوله صادراتی روسیه و همچنین لغو احتمالی تحریم‌ها علیه ظرفیت صادرات LNG تا سقف ۸۰ میلیارد متر مکعب در سال، مستقیماً با صادرات LNG ایالات متحده رقابت و توجیه اقتصادی پروژه‌های توسعه آن را تضعیف می‌کند. البته از سرگیری عرضه گاز روسیه با موانع قانونی و ساختاری بزرگی در اروپا مانند مقررات کاهش تدریجی گاز، ادعاهای مالی طلبکاران علیه گازپروم و تحریم‌های نورد استریم، مواجه است که صرفاً با تغییر سیاست ایالات متحده از بین نمی‌روند. براساس گزارش نیویورک تایمز، یکی از عناصر کلیدی طرح صلح دولت ترامپ برای روسیه و اوکراین، از سرگیری واردات گاز روسیه توسط اروپا است. این امر نشان‌دهنده یک چرخش کامل در راهبرد دولت ترامپ جهت گسترش مفهوم «تسلط انرژی» شامل صادرات بیشتر گاز طبیعی مایع (LNG) ایالات متحده به اتحادیه اروپا، به ویژه با فشار برای حذف کامل گاز روسیه است که در این راستا، اتحادیه اروپا قانونی را تصویب و آماده کرد تا واردات گاز روسیه را تا پایان سال ۲۰۲۷ متوقف کند. تلاش واشنگتن برای جایگزینی گاز آمریکا با روسیه از سال ۲۰۲۲، هم دولت‌های بایدن و هم ترامپ از افزایش حجم گاز مایع آمریکا به جای روسیه در اروپا حمایت و دولت ترامپ برای تثبیت و نهادینه کردن این تغییر تجاری بسیار تلاش کرد. محرک اصلی چرخش گاز اروپا به سمت LNG ایالات متحده، تصمیم روسیه برای کاهش عرضه گاز از طریق خط لوله به اروپا در سال ۲۰۲۲ بود که کشورهای اروپایی را مجبور به روی آوردن به منابع جایگزین مانند LNG کرد. در نتیجه، صادرات LNG ایالات متحده به کشورهای اتحادیه اروپا بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ چهار برابر شد.  دولت بایدن در مارس ۲۰۲۲ با اعلام افزایش سریع صادرات LNG ایالات متحده به اروپا، حرکت اولیه را آغاز کرد. دولت ترامپ با قاطعیت بیشتری LNG را به عنوان ستون اصلی راهبرد «سلطه انرژی» خود قرار داد. بطوریکه، واشنگتن به کشورهای اتحادیه اروپا فشار آورد تا خرید گاز روسیه را متوقف کرده و در عوض LNG بیشتری از ایالات متحده وارد کنند. براساس برآورد ژوئیه ۲۰۲۵، کشورهای اتحادیه اروپا به طور متوسط سالانه ۲۵۰ میلیارد دلار انرژی ایالات متحده را طی سه سال خریداری می‌کنند.  بخش دیگری از این تلاش دیپلماتیک بر جنوب شرقی اروپا متمرکز بود که روسیه در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۶ میلیارد متر مکعب (bcm) از طریق خط لوله ترک‌استریم صادر کرده بود. دولت ترامپ با گسترش پروژه‌های زیرساختی، انتقال گاز از یونان به اروپای مرکزی و شرقی، و پایانه‌های جدید واردات LNG، دیپلماسی دوجانبه هدفمندی را در قبال کشورهای جنوب شرقی اروپا به کار گرفت تا به سمت قراردادهای بلندمدت برای LNG ایالات متحده روی آورند و آن را امضا کنند. در نهایت، سازوکارهای قانونی مانند قانون تحریم روسیه و ایران لیندسی گراهام مصوب ۲۰۲۶، اهرم فشار بیشتری برای فشار بر خریداران نفت و گاز روسیه از جمله اروپایی‌ها از طریق تهدید به تحریم‌های ثانویه فراهم کرد. با این حال، در ۱۶ اکتبر، رئیس جمهور دونالد ترامپ با صدور فرمانی اجرایی، اعمال تحریم‌ها، محدودیت‌ها و عوارض گمرکی تحت این قانون را لغو کرد. حمایت از بازگشت یک رقیب کلیدی؟ به باور کارشناسان، ایالات متحده به دلیل افزایش ظرفیت صادرات LNG به ۳۶۰ میلیارد متر مکعب در سال تا اوایل دهه ۲۰۳۰، همچنان تسلط بی‌چون و چرای خود را بر بازارهای جهانی LNG حفظ خواهد کرد. در این میان، اروپا با بازار آزاد گاز و ظرفیت واردات بالای خود، با توجه به مسافت‌های کوتاه‌تر حمل و نقل و عدم وجود گلوگاه‌های دریایی در مقایسه با آسیا، بازار بسیار مناسبی برای LNG ایالات متحده است. ادامه عرضه فعلی گاز روسیه به کشورهای اتحادیه اروپا، ۳۶ میلیارد متر مکعب، پس از سال ۲۰۲۷ مسلماً نیاز اروپا به جایگزین LNG را کاهش می‌دهد. اما بازگشت به حجم بیشتر گاز خط لوله روسیه به اروپا، واردات LNG به ویژه از ایالات متحده را به طور کلی کاهش می‌دهد. محموله‌های ایالات متحده می‌توانند خریداران دیگری پیدا کنند، اما رقابت شدیدتر بر قیمت‌ها فشار وارد کرده و تضمین قراردادهای مورد نیاز برای گسترش بیشتر LNG ایالات متحده را دشوارتر می‌کند. علاوه بر این، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، قطعاً به احیای صادرات خط لوله به اروپا بسنده نخواهد کرد. لغو تحریم‌های ایالات متحده بر پروژه‌های LNG روسیه مانند Arctic LNG ۲، Portovaya LNG و Vysotsk LNG و همچنین فعال کردن پروژه‌های LNG در حال ارزیابی، یکی دیگر از اجزای احتمالی این مذاکرات به نظر می‌رسد. در مجموع، این امر می‌تواند تقریباً ۸۰ میلیارد متر مکعب در سال از ظرفیت صادرات LNG روسیه را آزاد کند.  موانع جدی بازگشت گاز روسیه بازگرداندن گاز به اروپا به فراتر از توافق سیاسی بین واشنگتن و مسکو نیاز دارد. چنین توافقی، تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه خط لوله نورد استریم، محدودیت‌های واردات گاز روسیه یا الزامات صدور گواهینامه برای نورد استریم ۲ را لغو نمی‌کند. با وجود حمایت برخی از احزاب پوپولیست، اکثر دولت‌های اتحادیه اروپا و کمیسیون اروپا با توجه به حملات اخیر روسیه، مخالف بازگشت گاز مسکو هستند. نورد استریم این مشکل را بصورت جدی نشان می‌دهد. در سپتامبر ۲۰۲۲، چهار انفجار در خطوط لوله نورد استریم ۱ و ۲ رخ داد و سه خط از چهار خط آن را از کار انداخت. خط نورد استریم ۲ با ظرفیت ۲۷.۵ میلیارد متر مکعب در سال که هنوز پابرجاست، هرگز به صورت تجاری عملیاتی نشده و به مجوز آلمان و رعایت قوانین اتحادیه اروپا نیاز دارد. اساساً، اتحادیه اروپا معاملات مربوط به تکمیل، بهره‌برداری، نگهداری و استفاده از نورد استریم ۲ را ممنوع کرد. این محدودیت در مورد خود زیرساخت اعمال می‌شود، بنابراین تغییر مالکیت، آن را از بین نمی‌برد. بازسازی بخش‌های آسیب‌دیده نیز نیاز به ارزیابی‌های فنی، تأمین مالی و کارهای تعمیراتی دارد. شرکت‌های اروپایی دارای حقوق مالکیت و بازپرداخت هستند که واشنگتن و مسکو نمی‌توانند به سادگی از آن‌ها چشم‌پوشی کنند. سهامداران اروپایی، از جمله شرکت شبکه گاز هلندی «گازونی» ۴۹ درصد از سهام اپراتور نورداستریم ۱ را در اختیار دارند. نورد استرسم ۲ نیز کاملاً متعلق به گازپروم است، اما وام‌دهندگان اروپایی، از جمله OMV و Uniper، به تأمین مالی ساخت آن کمک کرده‌اند. این وام‌دهندگان در حال حاضر در تلاش برای بازیابی پول خود هستند. استفاده از سایر خطوط لوله موجود نیز چالش برانگیز است. به عنوان مثال، بازگشایی مسیر اوکراین مستلزم توافق با کیف و تعمیر زیرساخت‌های ایستگاه اندازه‌گیری سودژا در منطقه کورسک روسیه است که در مارس ۲۰۲۵ تخریب شد. همچنین، گازپروم استفاده از بخش لهستانی خط لوله یامال-اروپا را در سال ۲۰۲۲ متوقف کرد و بسیار بعید است که لهستان اجازه از سرگیری ترانزیت را بدهد.

خواندن کامل خبر
ژئوپلیتیک اثر متوسط
ژئوپلیتیک اثر متوسط

طوفان در بازارهای انرژی؛ شکسته‌شدن مرز ۱۱۰ دلاری نفت

در یک نگاه جهش قیمت نفت: عبور قیمت نفت خام برنت از مرز ۱۱۰ دلار (۱۱۱.۳۹ دلار) و رسیدن نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI) به ۹۹.۲۳ دلار در پی نگرانی شدید از کمبود عرضه. حملات در عربستان سعودی: حملات پهپادی و موشکی حوثی‌ها به فرودگاه غیرنظامی دمام و یک میدان نفتی، همراه با تلفات جانی و تشدید ناامنی‌های منطقه‌ای. تقابل در خلیج فارس و تنگه هرمز: اقدام نیروی دریایی سپاه پاسداران علیه برخی نفتکش‌ها، برخورد مین با چند کشتی دیگر و هشدار به ارتش آمریکا.   قیمت نفت در معاملات روز پنجشنبه، ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶، به دلیل نگرانی‌ها از کمبود عرضه با افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی، بیش از ۲ درصد افزایش یافت. تشدید حملات حوثی‌ها به عربستان سعودی نگرانی‌ها در مورد گسترش دامنه درگیری و اختلالات بیشتر در تأمین نفت از خاورمیانه را افزایش داده است. حوثی های یمن روز چهارشنبه حملاتی را به چندین هدف انجام دادند که منجر به کشته شدن حداقل یک نفر و زخمی شدن هشت نفر دیگر در یک فرودگاه دمام و کشته شدن دو نفر در حمله پهپادی به یک میدان نفتی عربستان سعودی شد. در این راستا، قیمت نفت در معاملات روز چهارشنبه، ۲۱ اکتبر، با نوسانات مختلفی به پایان رسید، زیرا سرمایه‌گذاران نگرانی‌های مربوط به کمبود عرضه را ارزیابی کردند. قیمت نفت در معاملات امروز در معاملات امروز، قیمت آتی نفت خام برنت برای تحویل در دسامبر ۲۰۲۶ با ۲.۳۶ درصد افزایش به ۱۱۱.۳۹ دلار در هر بشکه رسید. همچنین، قیمت آتی نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) برای تحویل در دسامبر ۲۰۲۶ با ۲.۱۴ درصد افزایش به ۹۹.۲۳ دلار در هر بشکه رسید. نفت خام برنت جلسه گذشته را بدون تغییر به پایان رساند، در حالی که نفت خام وست تگزاس اینترمدیت به دلیل تشدید تنش‌ها در خاورمیانه که نگرانی‌ها در مورد اختلالات عرضه را افزایش داده است، ۰.۶۸ درصد کاهش یافت. تحلیل بازار و تنش‌های منطقه‌ای تحلیلگران ING اعلام کردند: «قیمت نفت همچنان شاهد تقاضای خوبی است و نفت خام برنت صبح امروز پس از حملات مرگبار بیشتر به عربستان سعودی به بالای ۱۱۰ دلار در هر بشکه بازگشت.» در این میان، براساس برخی گزارش‌ها، وزارت خارجه آمریکا دستور خروج کارکنان غیرضروری سفارت این کشور در ریاض و اعضای خانواده آنها را صادر کرده است. یک منبع دیپلماتیک نیز اعلام کرد که دستورهای مشابهی برای خروج خانواده کارکنان سفارتخانه‌های آمریکا در امارات، اردن، قطر و بحرین صادر شده است. همچنین، رسانه‌های ایران روز چهارشنبه گزارش دادند که صدای انفجارهایی در سیریک، جنوب ایران، شنیده شده که ماهیت و منبع انفجارها ناشناخته است. نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز روز پنجشنبه اعلام کرد که چهار کشتی که در انتقال غیرقانونی نفت در شمال خلیج فارس دست داشتند، پس از ردیابی توسط نیروهای این نیرو در روز چهارشنبه، به طور همزمان مورد حمله قرار گرفته و به آتش کشیده شدند. سپاه پاسداران ایران افزود که سه کشتی دیگر در غرب تنگه هرمز به مین برخورد کرده‌اند و به ارتش آمریکا هشدار داد که ادامه تحریکات می‌تواند منجر به واکنش گسترده‌تر علیه پایگاه‌های منطقه‌ای آن شود. ذخایر انرژی ایالات متحده و تحولات اوکراین اداره اطلاعات انرژی آمریکا روز چهارشنبه اعلام کرد که ذخایر نفت خام این کشور در هفته گذشته ۳.۰۶ میلیون بشکه کاهش یافته و به ۴۱۲.۵ میلیون بشکه رسیده است. داده‌های اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده نشان داد که موجودی فرآورده‌های تقطیری شامل گازوئیل و نفت کوره، در این هفته ۱.۶۸ میلیون بشکه افزایش یافته و به ۱۰۴.۳ میلیون بشکه رسیده است. دولت ترامپ در تلاش برای مهار قیمت‌هایی که به دلیل کمبود گازوئیل ناشی از جنگ در ایران و اوکراین افزایش یافته است، پیشنهاد داد که تا یک سوم از ذخایر نفت گرمایشی اضطراری ایالات متحده به میزان یک میلیون بشکه را به صورت وام در اختیار دولت قرار دهد. در همین حال، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، روز چهارشنبه در سن پترزبورگ میزبان استیو ویتکوف، فرستاده ویژه ایالات متحده، برای گفتگو در مورد پایان دادن به جنگ اوکراین بود. این امر در راستای آخرین تلاش واشنگتن برای متوقف کردن مرگبارترین درگیری در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم توصیف می‌شود. کرملین اعلام کرد که پوتین موافقت کرده است که مذاکرات صلح تحت حمایت آمریکا با اوکراین را در اسرع وقت ماه آینده از سر بگیرد و ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، نیز حمایت خود را از این مذاکرات اعلام و ابراز امیدواری کرد که این مذاکرات بزودی آغاز شود.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

اهداف سفر تاریخی کارنی به ترکیه؛ از توافق تجارت آزاد تا همکاری دفاعی

در یک نگاه مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، در نخستین سفر رسمی یک رهبر کانادایی به ترکیه، با رجب طیب اردوغان دیدار می‌کند تا با امضای بیانیه‌ای مشترک، آغاز «رابطه راهبردی» میان دو کشور را کلید بزنند و مذاکرات توافق‌نامه تجارت آزاد را برای افزایش حجم تجارت از ۲.۵ به ۱۰ میلیارد دلار آغاز کنند. همکاری در پروژه‌های انرژی هسته‌ای و بررسی فرصت‌های مشترک در بخش معادن حیاتی، در کنار لغو تحریم‌های صادراتی تسلیحاتی کانادا و توسعه همکاری‌های صنایع دفاعی و هوانوردی، محورهای اصلی این سفر سه روزه هستند. علاوه بر مسائل ناتو و هماهنگی‌های منطقه‌ای، نخست‌وزیر کانادا موضوع مشارکت ترکیه و سهم احتمالی ۶۰۰ میلیون دلاری آنکارا در «بانک دفاع، امنیت و تاب‌آوری کانادا (DSRB)» را برای تقویت صنایع دفاعی دو کشور دنبال می‌کند. مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، امروز سفر سه‌روزه خود به ترکیه را آغاز می‌کند. او نخستین رهبر کانادایی است که در مقام نخست‌وزیر به‌طور رسمی به ترکیه سفر می‌کند که هم از نظر نمادین و هم به‌دلیل دستور کار گسترده‌، نقطه‌عطفی در روابط دو کشور به شمار می‌رود. براساس اعلام رسانه‌های ترک، انتظار می‌رود کانادا و ترکیه در جریان این سفر توافق‌های مهمی در حوزه‌های اقتصادی و دفاعی امضا کنند. کارنی در استانبول و آنکارا با مقام‌های دو کشور دیدار و گفت‌وگو خواهد کرد. او را هیئتی بزرگ، از جمله آنیتا آناند، وزیر امور خارجه، و تیم هاجسون، وزیر انرژی و منابع طبیعی، همراهی می‌کند. کارنی ابتدا در استانبول با مقام‌های تجاری دیدار خواهد کرد و سپس در آنکارا مورد استقبال رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، قرار می‌گیرد. اردوغان و کارنی پیش‌تر در ماه ژوئیه و در حاشیه اجلاس ناتو در آنکارا با یکدیگر دیدار کرده بودند.  آغاز رابطه‌ای راهبردی مارسل لبلو، سفیر کانادا در آنکارا، در گفت‌وگو با خبرگزاری آناتولی، سفر کارنی را تاریخی توصیف کرد و گفت: «باید بگویم که این یک سفر تاریخی است. این نخستین سفر رسمی یک رهبر دولت کانادا به ترکیه خواهد بود. این دیدار آغاز یک رابطه راهبردی جدید میان ترکیه و کانادا خواهد بود. کانادا پس از بروز شکاف‌های مهم اخیر در روابط خارجی خود، به‌ویژه در رابطه با ایالات متحده، بر تقویت مناسبات با کشورهای مختلف و سازمان‌هایی همچون اتحادیه اروپا و یافتن شرکای جایگزین تمرکز کرده است. براساس گزارش بی‌بی‌سی ترکی، تصمیم کانادا برای بازنگری در روابط با ترکیه و آغاز گفت‌وگوها درباره توافق‌نامه تجارت آزاد نیز در همین چارچوب اتخاذ شده است.  هدف‌گذاری برای افزایش مبادلات به ۱۰ میلیارد دلار براساس ادعای رسانه‌های ترک، انتظار می‌رود اعلام «رابطه راهبردی» میان ترکیه و کانادا در قالب بیانیه‌ای مشترک صورت گیرد که اردوغان و کارنی آن را امضا خواهند کرد. دو طرف قرار است در چارچوب عضویت مشترک در ناتو، درباره مجموعه‌ای از مسائل امنیتی منطقه‌ای و جهانی گفت‌وگو و سیاست‌های خود را هماهنگ کنند. بیانیه مشترک نیز بر تعمیق همکاری در حوزه‌های مختلف، متناسب با ماهیت راهبردی روابط دو کشور، از جمله در زمینه‌های اقتصاد، تجارت، انرژی، معدن، صنایع دفاعی و هوانوردی تأکید خواهد داشت. پس از سفر کارنی، قرار است مذاکرات ترکیه و کانادا برای دستیابی به توافق‌نامه تجارت آزاد از ماه آینده آغاز شود. براساس برآورد مقام‌های دو کشور، با اجرایی‌شدن این توافق، حجم تجارت سالانه می‌تواند از حدود ۲.۵ میلیارد دلار به ۱۰ میلیارد دلار برسد.  انرژی هسته‌ای و نیروگاه‌های جدید ترکیه انرژی یکی از حوزه‌های دارای اولویت در دستور کار دو کشور است. انتظار می‌رود وزیران انرژی ترکیه و کانادا در جریان این سفر نشستی جداگانه برگزار، بیانیه‌ای مشترک منتشر و پروژه‌های مشخص همکاری را اعلام کنند. انرژی هسته‌ای از زمینه‌های مورد توجه کانادا در ترکیه است. ترکیه برای کاهش وابستگی به سوخت‌های کربنی، گام‌های مهمی در توسعه انرژی هسته‌ای برداشته و نخستین نیروگاه هسته‌ای خود را با همکاری روسیه در قالب پروژه آکویو در دست ساخت دارد. آنکارا همچنین قصد دارد دو نیروگاه هسته‌ای دیگر، یکی در سینوپ و دیگری در تراکیه، با مجموع هشت راکتور احداث کند. روند مناقصه این نیروگاه‌ها هنوز آغاز نشده، اما ترکیه در مرحله پیش از مناقصه گفت‌وگوهای پیشرفته‌ای با کره جنوبی و کانادا داشته است. در همین چارچوب، در ماه مارس یادداشت تفاهمی میان شرکت انرژی هسته‌ای ترکیه (TÜNAŞ)، مسئول توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای این کشور، و شرکت کانادایی اتکینز رئالیس امضا شد. این توافق، ارزیابی دقیق امکان به‌کارگیری فناوری راکتور CANDU کانادا در ترکیه را دربرمی‌گیرد. هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، نیز در سفر خود به کانادا در ماه ژوئن از یک نیروگاه هسته‌ای بزرگ بازدید کرد و درباره فرصت‌های همکاری هسته‌ای میان دو کشور گفت‌وگو داشت. انتظار می‌رود دو طرف همچنین موضوع مواد معدنی حیاتی و استخراج معادن مرتبط با انرژی را بررسی کنند.  از تحریم‌های صادراتی تا همکاری دفاعی صنایع دفاعی دومین محور مهم مذاکرات ترکیه و کانادا خواهد بود. کانادا در سال ۲۰۲۰، پس از آن‌که مشخص شد پهپادهای ساخت ترکیه در جنگ دوم قره‌باغ از قطعات کانادایی استفاده کرده‌اند، مجوزهای صادراتی خود را به حالت تعلیق درآورد. اتاوا در سال ۲۰۲۴ اعلام کرد که تحریم‌های اعمال‌شده علیه ترکیه در حوزه صنایع دفاعی را لغو می‌کند و گفت‌وگو با آنکارا درباره فرصت‌های همکاری دوجانبه را آغاز خواهد کرد. پیش‌بینی می‌شود این موضوع یکی از محورهای اصلی دیدار اردوغان و کارنی باشد و در بیانیه مشترک دو کشور نیز بازتاب پیدا کند. مارسل لبلو، سفیر کانادا در آنکارا، گفته است توافقی در این زمینه نیز در دستور کار قرار دارد. همچنین انتظار می‌رود مقام‌های دو کشور در این دیدارها فرصت‌های همکاری در حوزه‌های هوانوردی و فناوری‌های پیشرفته را بررسی کنند.  ترکیه ۶۰۰ میلیون دلار به بانک دفاعی کانادا اختصاص می‌دهد؟ علاوه بر همکاری‌های دوجانبه، انتظار می‌رود کارنی موضوع مشارکت ترکیه در بانک دفاع، امنیت و تاب‌آوری کانادا (DSRB) را مطرح کند که در دست توسعه است و انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۷ فعالیت خود را آغاز کند. این بانک زیر نظارت ناتو تأسیس شده، اما پیوستن به آن مستلزم عضویت در ناتو نیست. از اهداف آن می‌توان به ارائه اعتبار بلندمدت به شرکت‌های فعال در بخش دفاعی، به‌ویژه شرکت‌های کوچک و متوسط، گسترش دسترسی به سرمایه، کاهش هزینه‌های تأمین مالی و افزایش ظرفیت صنعتی دفاعی کشورهای عضو اشاره کرد. ظرفیت تأمین مالی این بانک حدود ۱۳۳ میلیارد دلار برآورد شده و قرار است حدود ۲۰ درصد از سرمایه آن از سوی مشارکت‌کنندگان تأمین شود. بلژیک، یونان، اوکراین، رومانی، لوکزامبورگ و لتونی از جمله کشورهایی هستند که تاکنون به این بانک پیوسته‌اند. ترکیه نیز پیش‌تر اعلام کرده بود که به این بانک خواهد پیوست. مقام‌ها گفته‌اند انتظار می‌رود آنکارا حدود ۶۰۰ میلیون دلار سرمایه اختصاص دهد. با این وجود، این موضوع به‌طور عمومی اعلام نشده است که این پرداخت انجام شد یا خیر.

خواندن کامل خبر
ژئوپلیتیک اثر متوسط
ژئوپلیتیک اثر متوسط