آلومینیوم در حال حاضر در کانون چندین دینامیک مهم قرار دارد. اولاً، تحت تعرفههای امنیت ملی ۵۰ درصدی ایالات متحده قرار دارد. دوماً، فرآیند تولید آن انرژیبر است و در زمانی که قیمت انرژی در حال افزایش است، این مسأله نگرانیهایی را ایجاد میکند. سوماً، آلومینیوم در تولید خودروهای الکتریکی و انرژیهای سبز کاربرد دارد. چهارماً، این فلز در رباتیک استفاده خواهد شد. پنجماً، از آلومینیوم بهعنوان یک سینک حرارتی در مراکز داده استفاده میشود.
دولت ترامپ در تلاش است تا تولید آلومینیوم را به داخل کشور بازگرداند، اما این صنعت با تقاضای بیپایان انرژی از سوی هوش مصنوعی و مراکز داده رقابت خواهد کرد.
روزنامه وال استریت ژورنال امروز به بررسی این دینامیک پرداخته و اشاره کرده است که قیمتهای آلومینیوم هنوز بهطور قابلتوجهی افزایش نیافتهاند، اما شرایط برای افزایش قیمتها حتی بدون تحولات سیاسی فعلی فراهم است. این در حالی است که چین در حال محدود کردن ظرفیتهای تولید خود است.
تحلیلگران سیتی پیشبینی میکنند که مازاد جهانی آلومینیوم اولیه تا سال ۲۰۲۶ بهطور سریع کاهش یابد و از سال ۲۰۲۷ کسری حدود ۱.۴ میلیون تن، معادل ۲ درصد از مصرف اولیه جهانی، آغاز شود. همچنین، شرکت وود مککنزی پیشبینی میکند که کسری تولید از سال ۲۰۲۸ آغاز و به مدت پنج سال ادامه یابد، طبق گفته «اودای پاتل»، مدیر ارشد تحقیقات در این شرکت.
مسأله پیچیده فعلی، توافق تجاری ایالات متحده و کانادا است، چرا که حدود ۴۰ درصد از آلومینیوم مورد نیاز ایالات متحده از کانادا تأمین میشود، بهویژه از کبک که برق آبی آن ارزان است. این هفته، مقامات کانادا و ایالات متحده در حال مذاکره برای کاهش تعرفههای ۵۰ درصدی هستند.
در این شرایط، برنده احتمالی شرکت آلومینیوم آلومینا (Alcoa) خواهد بود که حدود ۷۵ درصد از تولیدات خود را در آمریکای شمالی در کانادا انجام میدهد و با نسبت EBITDA حدود ۵ برابر و نسبت قیمت به درآمد ۱۳ برابر در حال مبادله است و اهرم مالی کمی دارد. این شرکت در سهماهه دوم سال جاری ۹۵ میلیون دلار بهعنوان تعرفه پرداخت کرده است و این هزینهها بهطور مداوم افزایش یافتهاند.
