شمارش معکوس برای مذاکرات ژنو؛ صادرات نفت ایران ۵۰ درصد رشد کرد

در حالی که تنها چند روز تا آغاز دور سوم مذاکرات هسته‌ای میان تهران و واشینگتن در ژنو باقی مانده، آمارهای بین‌المللی از تحرکی بی‌سابقه در پایانه‌های نفتی ایران حکایت دارند. گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که حجم بارگیری نفت ایران به بالاترین سطح از زمان خروج آمریکا از توافق هسته‌ای در سال ۲۰۱۸ رسیده است. این جهش صادراتی در فضای ملتهب منطقه، توجه تحلیل‌گران بازارهای جهانی را به خود جلب کرده است.

این گزارش توسط وال استریت ژورنال منتشر شده است و توسط یوتوتایمز برای مخاطبان تهیه شده است.

۱. دیپلماسی نفتی در آستانه نشست پنجشنبه

بر اساس داده‌های موسسه ردیابی نفت «کپلر»، تقارن زمانی این جهش صادراتی با مذاکرات پیش‌رو در سوئیس، حامل پیام‌های راهبردی است. به نظر می‌رسد این اقدام نوعی «انباشت منابع مالی و استراتژیک» پیش از مشخص شدن نتایج گفتگو با دولت ترامپ باشد. در حالی که ایالات متحده بزرگترین تمرکز قدرت هوایی خود از سال ۲۰۰۳ را در خاورمیانه مستقر کرده است، ایران با حداکثر توان تولیدی و صادراتی خود به استقبال این فضای دیپلماتیک رفته است.

۲. عملیات در سایه؛ چالش ردیابی محموله‌ها

تحلیلگران فنی اشاره می‌کنند که بخش عمده‌ای از این بارگیری‌ها در وضعیت «خاموش» (بدون استفاده از فرستنده‌های خودکار راداری) انجام گرفته است. با این حال، استفاده از تصاویر ماهواره‌ای تأیید می‌کند که بنادر ایران در وضعیت فعالیت حداکثری هستند. جالب اینجاست که وقوع تداخل‌های عمدی در رادارهای منطقه عسلویه، نظارت دقیق بر این حجم عظیم از جابه‌جایی را دشوار کرده است؛ وضعیتی که در ادبیات بازار به آن «فاز پنهان‌سازی عملیاتی» گفته می‌شود.

۳. انباشت بی‌سابقه دارایی‌ها روی دریا

با وجود نرخ بالای بارگیری، کاهش ۱۴ درصدی تقاضای چین در سال ۲۰۲۶ باعث شده است تا بخشی از این بشکه‌ها به جای فروش فوری، در مخازن شناور باقی بمانند. در حال حاضر ایران با پدیده «انباشت دارایی روی آب» در مقیاسی تاریخی روبروست. ذخیره ۲۰۰ میلیون بشکه‌ای نفت روی دریا، به معنای در اختیار داشتن یک اهرم قدرت بزرگ برای پاسخگویی به تقاضاهای ناگهانی بازار در صورت لغو یا کاهش محدودیت‌ها پس از مذاکرات ژنو است.