شاخص «تنش اوراق با بازدهی بالا» فدرال رزرو نیویورک به ۰.۰۶ واحد رسیده؛ رقمی که بهعنوان کمترین سطح ثبتشده در تاریخ شناخته میشود. این شاخص میزان استرس در بازار اوراق پرریسک (Junk Bonds) را میسنجد و عواملی مانند نقدشوندگی، سلامت عملکرد بازار و سهولت استقراض شرکتها را اندازهگیری میکند.
کاهش این شاخص به چنین سطحی نشان میدهد که بازار بدهی شرکتها در آمریکا در حال تجربه آرامترین دوره چند دهه اخیر است و شرکتها بهطور بیسابقهای به تأمین مالی ارزان و آسان دسترسی دارند. اما تحلیلگران هشدار میدهند که این آرامش ظاهری میتواند ریسکهای پنهان مهمی را در دل خود داشته باشد.
ریسکهای پنهانی که زیر پوست این آرامش در حال انباشته شدن است
1) خوشبینی افراطی سرمایهگذاران
وقتی شاخصهای استرس به کف تاریخی میرسند، بازار معمولاً وارد فاز «خوشبینی بیش از حد» میشود؛ دورهای که در آن سرمایهگذاران بدون بررسی دقیق، اوراق پرریسک را میخرند و ریسک واقعی در قیمتها منعکس نمیشود.
2) تأمین مالی آسان برای شرکتهای ضعیف
شرکتهایی که بدهی سنگین یا جریان نقدی ضعیف دارند، در چنین شرایطی بهراحتی میتوانند اوراق جدید منتشر کنند. این موضوع میتواند یک بمب ساعتی بدهی ایجاد کند که در زمان شوک اقتصادی فعال میشود.
3) نقدشوندگی مصنوعی و شکننده
بخشی از این آرامش ممکن است ناشی از ورود سرمایهگذاران بزرگ یا الگوریتمهای معاملاتی باشد، نه سلامت واقعی اقتصاد. در چنین شرایطی، یک شوک کوچک میتواند باعث خشک شدن ناگهانی نقدشوندگی شود.
4) ریسک جهش ناگهانی نرخ بهره
اگر فدرال رزرو مجبور شود دوباره نرخها را افزایش دهد، هزینه استقراض شرکتها فوراً بالا میرود و بسیاری از شرکتهای پرریسک قادر به تمدید بدهیهای خود نخواهند بود؛ موضوعی که میتواند موجی از ورشکستگیهای زنجیرهای ایجاد کند.
5) بازگشت به میانگین؛ آرامش قبل از طوفان
شاخصی که به کف تاریخی رسیده، معمولاً مدت زیادی در این سطح نمیماند. تجربه بازارهای مالی نشان میدهد که چنین آرامشی اغلب مقدمهای برای نوسانات شدید است.
