بازارهای مالی در شرایطی قرار گرفتهاند که نرخ بازده اوراق خزانهداری ۱۰ ساله آمریکا بار دیگر به محدوده ۴.۶ درصد رسیده و به نظر میرسد فدرال رزرو در کوتاهمدت عجلهای برای کاهش نرخ بهره ندارد. این وضعیت برای سرمایهگذارانی که به دنبال ایجاد درآمد پایدار از پرتفوی خود هستند، میتواند یک فرصت باشد؛ اما همزمان ریسکهای جدیدی را نیز ایجاد میکند.
تورم همچنان یک تهدید مهم است و تنشهای ژئوپلیتیکی میتواند باعث افزایش دوباره نرخ بهره شود. در چنین شرایطی، سرمایهگذاری صرفاً بر اساس بالاترین سود تقسیمی نیز لزوماً تصمیم مناسبی نیست؛ زیرا برخی از داراییهای پربازده میتوانند نوسان زیادی داشته باشند یا حتی با خطر کاهش سود مواجه شوند.
به همین دلیل، برخی ETFهای درآمدمحور میتوانند برای سرمایهگذاران بلندمدت جذاب باشند؛ صندوقهایی که هر کدام از یک استراتژی متفاوت برای ایجاد درآمد استفاده میکنند.
- VYM ETF متنوع سهام سودده آمریکا با بیش از ۶۰۰ سهم، مناسب سرمایهگذارانی که درآمد تقسیمی پایدار و کاهش ریسک تمرکز را دنبال میکنند.
- PFF ETF اوراق ممتاز با ترکیبی از ویژگیهای سهام و بدهی که میتواند جریان درآمدی قابلتوجهی ایجاد کند، اما در برابر شوکهای اقتصادی و تغییرات نرخ بهره آسیبپذیر است.
- JEPI ETF درآمدمحور مبتنی بر سهام کمنوسان و فروش اختیار خرید که درآمد بالایی ایجاد میکند، اما در بازارهای صعودی بخشی از پتانسیل رشد را محدود میسازد.
- VNQ ETF متمرکز بر REITها که از درآمد بازار املاک بهره میگیرد، اما به دلیل وابستگی بالا به هزینه تأمین مالی، نسبت به تغییرات نرخ بهره حساس است.
۴ ETF برای ساخت یک جریان درآمدی بلندمدت
چهار صندوق زیر در دسته ETFهایی قرار میگیرند که میتوانند برای استراتژی «خرید و نگهداری» مناسب باشند. البته تفاوت در ساختار آنها باعث میشود میزان ریسک، بازده و حساسیتشان به نرخ بهره یکسان نباشد.
۱. Vanguard High Dividend Yield ETF؛ انتخابی متنوع برای درآمد تقسیمی
صندوق Vanguard High Dividend Yield ETF با نماد VYM یک استراتژی مستقیم برای سرمایهگذاری در سهام پربازده از نظر سود تقسیمی دارد.
این صندوق ابتدا مجموعه گستردهای از سهام آمریکا را بررسی کرده و سپس شرکتهایی را که بازده سود تقسیمی بالاتری دارند، انتخاب میکند. در حال حاضر، بازده سود تقسیمی آن حدود ۲.۳ درصد است که بالاتر از بازده سود تقسیمی S&P 500 محسوب میشود.
یکی از مهمترین مزایای VYM تنوع بالای آن است. این صندوق بیش از ۶۰۰ سهم در اختیار دارد و حداقل ۸ درصد از سرمایه خود را در هفت بخش مختلف اقتصادی تخصیص داده است.
این ساختار باعث میشود سرمایهگذار تنها به عملکرد صنعت فناوری وابسته نباشد و از رشد بخشهای مختلف اقتصاد آمریکا بهرهمند شود.
در مجموع، VYM میتواند گزینهای نسبتاً محافظهکارانهتر در میان ETFهای سهامی با تمرکز بر درآمد باشد؛ بهویژه برای سرمایهگذارانی که در کنار درآمد تقسیمی، به دنبال تنوع و کاهش ریسک تمرکز هستند.
۲. JPMorgan Equity Premium Income ETF؛ درآمد بالا با هزینه محدود شدن رشد قیمت
صندوق JPMorgan Equity Premium Income ETF با نماد JEPI ساختاری متفاوت از ETFهای سنتی سهام دارد.
این صندوق از سهام شرکتهایی با نوسان نسبتاً پایین بهعنوان پایه سرمایهگذاری استفاده میکند و سپس با فروش اختیار خرید (Call Options) روی شاخص S&P 500، درآمد بیشتری از دریافت پرمیوم ایجاد میکند.
نتیجه این استراتژی، بازدهی درآمدی بالایی است که در بسیاری از مواقع میتواند به بیش از ۸ درصد برسد.
اما این درآمد بالا بدون هزینه نیست.
در دورههایی که بازار سهام وارد یک روند صعودی قدرتمند میشود، استراتژی فروش اختیار خرید میتواند بخشی از رشد قیمت سهام را محدود کند. بنابراین JEPI احتمالاً در یک بازار کاملاً صعودی عملکرد ضعیفتری نسبت به S&P 500 خواهد داشت.
در مقابل، در بازارهای خنثی یا نزولی، این استراتژی میتواند عملکرد بهتری داشته باشد؛ زیرا درآمد حاصل از فروش اختیار معامله بخشی از فشار کاهش قیمت را جبران میکند.
به همین دلیل، JEPI میتواند برای سرمایهگذارانی که به دنبال افزایش درآمد پرتفوی هستند، یک گزینه مکمل باشد؛ اما معمولاً بهتر است سهم بزرگی از کل پرتفوی را به آن اختصاص نداد.
۳. Vanguard Real Estate ETF؛ درآمد از بازار املاک
صندوق Vanguard Real Estate ETF با نماد VNQ یکی از بزرگترین ETFهای فعال در حوزه صندوقهای سرمایهگذاری املاک و مستغلات (REIT) است.
REITها به دلیل ساختار قانونی خود معمولاً باید بخش قابلتوجهی از درآمد مشمول مالیاتشان را میان سهامداران توزیع کنند. همین موضوع باعث شدهاند به یکی از گزینههای محبوب سرمایهگذاران برای ایجاد درآمد تبدیل شوند.
بازده سود تقسیمی VNQ در حال حاضر حدود ۳.۴ درصد است؛ اما سرمایهگذاری در این صندوق با یک ریسک مهم همراه است: حساسیت بالا به نرخ بهره.
زمانی که نرخ بهره افزایش پیدا میکند، هزینه تأمین مالی شرکتهای فعال در حوزه املاک افزایش یافته و جذابیت نسبی REITها در مقایسه با اوراق درآمد ثابت کاهش مییابد.
به همین دلیل، VNQ میتواند گزینهای مناسب برای ایجاد تنوع در پرتفوی بلندمدت باشد، اما بهتر است سهم آن در پرتفوی با توجه به ریسک نرخ بهره و نوسانات بازار املاک مدیریت شود.
۴. iShares Preferred & Income Securities ETF؛ ترکیب ویژگیهای سهام و اوراق بدهی
صندوق iShares Preferred & Income Securities ETF با نماد PFF در بازار اوراق ممتاز (Preferred Stocks) فعالیت میکند.
اوراق ممتاز از نظر ساختار، چیزی میان سهام عادی و اوراق بدهی محسوب میشوند. دارندگان این اوراق معمولاً در ساختار سرمایه شرکت نسبت به سهامداران عادی اولویت بیشتری دارند و در شرایط انحلال شرکت، پیش از سهامداران عادی نسبت به داراییها ادعا دارند.
در مقابل، این اوراق معمولاً بازدهی بالاتری نسبت به بسیاری از اوراق قرضه شرکتی ارائه میکنند.
PFF در حال حاضر بازدهی حدود ۶.۵ درصد دارد و سطح نوسان آن در برخی مقایسهها به اوراق خزانهداری میانمدت نزدیک است.
با این حال، مانند REITها، اوراق ممتاز نیز نسبت به تغییرات نرخ بهره و شرایط اقتصادی حساس هستند. به همین دلیل، PFF نیز بیشتر میتواند بهعنوان یک بخش مکمل برای افزایش درآمد پرتفوی استفاده شود.
بررسی مقایسهای
| ETF | نماد | استراتژی اصلی | بازده تقریبی | ریسک مهم |
|---|---|---|---|---|
| Vanguard High Dividend Yield ETF | VYM | سهام با سود تقسیمی بالا | ۲.۳٪ | کاهش رشد سرمایه در مقایسه با سهام رشدی |
| JPMorgan Equity Premium Income ETF | JEPI | فروش اختیار خرید و درآمد پرمیوم | بیش از ۸٪ | محدود شدن رشد در بازار صعودی |
| Vanguard Real Estate ETF | VNQ | سرمایهگذاری در REITها | ۳.۴٪ | حساسیت به نرخ بهره و بازار املاک |
| iShares Preferred & Income Securities ETF | PFF | اوراق ممتاز | ۶.۵٪ | حساسیت به نرخ بهره و شرایط اقتصادی |
آیا ETFهای درآمدمحور برای همه مناسب هستند؟
این چهار ETF هر کدام رفتار متفاوتی دارند و نمیتوان آنها را صرفاً بر اساس میزان سود تقسیمی با یکدیگر مقایسه کرد.
VYM بیشتر برای سرمایهگذاری متنوع در سهام سودده مناسب است. JEPI درآمد بالاتری ایجاد میکند اما بخشی از پتانسیل رشد بازار صعودی را قربانی میکند. VNQ امکان دسترسی به بازار املاک را فراهم میکند اما به نرخ بهره حساس است. PFF نیز میتواند درآمد قابلتوجهی ایجاد کند، اما در برابر تغییرات نرخ بهره و شوکهای اقتصادی آسیبپذیر است.
بنابراین، استفاده از این صندوقها بیشتر به ترکیب آنها در یک پرتفوی متنوع و میزان ریسکپذیری سرمایهگذار بستگی دارد.
“
«در محیطی که نرخ بهره بالا باقی مانده و تورم و ریسکهای ژئوپلیتیکی همچنان میتوانند مسیر بازارها را تغییر دهند، سرمایهگذاری درآمدمحور دیگر صرفاً به انتخاب یک ETF با بالاترین سود تقسیمی محدود نمیشود. VYM میتواند پایهای متنوع برای سهام سودده باشد، JEPI با فروش اختیار معامله درآمد بیشتری ایجاد میکند اما در بازارهای صعودی بخشی از رشد را از دست میدهد، VNQ امکان بهرهبرداری از درآمد بازار املاک را فراهم میکند و PFF نیز با ترکیب ویژگیهای سهام و اوراق بدهی، به افزایش بازده پرتفوی کمک میکند. برای سرمایهگذاران حرفهای، نکته کلیدی این است که بازده بالاتر همیشه به معنای ریسک کمتر نیست؛ بلکه انتخاب صحیح باید بر اساس ترکیب جریان درآمد، حساسیت به نرخ بهره و ظرفیت رشد سرمایه در بلندمدت انجام شود.»
بابک شیری
