بازار سهام آمریکا پنجشنبه با موج فروش در شرکت‌های فناوری روبه‌رو شد. شاخص نزدک ۱۰۰ حدود ۶٫۴ درصد افت کرد؛ بدترین عملکرد روزانه آن از سال ۲۰۲۰. شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ نیز ۴٫۴ درصد پایین آمد و شاخص نیمه‌رساناهای فیلادلفیا بیش از ۱۲ درصد از ارزش خود را از دست داد. محرک سیاسی این واکنش، پیروزی نامزدهای دموکرات در ایالت‌های میزبان مراکز داده در انتخابات میان‌دوره‌ای بود. این نتیجه نگرانی درباره سخت‌گیری مقرراتی در حوزه هوش مصنوعی و احتمال کندشدن توسعه مراکز داده را افزایش داد.

چرا سهام هوش مصنوعی چنین ضربه‌ای خوردند؟

سهام شرکت‌هایی که مستقیماً از مخارج سرمایه‌ای مراکز داده منتفع می‌شوند، در کانون فروش قرار گرفتند. مارول، لَم ریسرچ، تراداین و آرم در طراحی تراشه و تجهیزات ساخت فعالیت دارند؛ حوزه‌هایی که سفارش‌هایشان به برنامه سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ رایانش ابری وابسته است.

فشار فروش در بخش حافظه و ذخیره‌سازی شدیدتر بود. سهام سن‌دیسک در معاملات روزانه حدود ۲۲٫۳ درصد، سیگیت ۱۶٫۲ درصد و کیوکسیا ۲۰٫۸ درصد افت کرد. این واکنش نشان می‌دهد نگرانی سرمایه‌گذاران فقط به سازندگان پردازنده محدود نیست و احتمال تعدیل تقاضا برای حافظه و تجهیزات ذخیره‌سازی را نیز در بر می‌گیرد.

کدام سهم‌ها در محدوده فروش افراطی قرار گرفتند؟

در غربالگری منتشرشده، شرکت‌های فناوری آمریکایی با ارزش بازار بیش از ۱۰ میلیارد دلار و شاخص قدرت نسبی ۱۴روزه کمتر از ۳۰ بررسی شدند. از میان ۴۴ سهم شناسایی‌شده، ۱۵ نماد با پایین‌ترین مقدار این شاخص انتخاب شدند.

اینتل با مقدار ۱۷٫۲ در صدر فهرست قرار گرفت؛ پس از آن سربراس سیستمز با ۱۷٫۸ و داین‌ترِیس با ۱۹٫۵ دیده شدند. سن‌دیسک، تراداین، مارول، آسترا لبز، لَم ریسرچ و سیگیت نیز در این گروه بودند. انویدیا با شاخص ۲۴٫۲ وضعیت بهتری نسبت به بسیاری از همتایان داشت، اما همچنان در محدوده فروش افراطی قرار گرفت.

فروش افراطی به معنای ارزندگی نیست

شاخص قدرت نسبی ابزار سنجش شتاب حرکت قیمت است، نه معیاری برای ارزش ذاتی شرکت. پایین‌بودن آن می‌تواند احتمال توقف موقت فروش یا بازگشت کوتاه‌مدت را افزایش دهد، اما نشان نمی‌دهد سهم ارزان شده است. اگر برآورد سودآوری، جریان نقدی یا چشم‌انداز تقاضا کاهش یابد، قیمت حتی پس از ورود به این محدوده نیز ممکن است پایین‌تر برود.

بنابراین، مقایسه نمادها صرفاً بر پایه شاخص قدرت نسبی کافی نیست.

بازگشت قیمت‌ها؛ تغییر روند یا واکنشی موقت؟

در پیش‌گشایش جمعه، نشانه‌هایی از بازگشت دیده شد. قراردادهای آتی نزدک ۱۰۰ حدود ۱٫۴ درصد افزایش یافتند و سهام لَم ریسرچ، مارول و سن‌دیسک نیز رشد کردند. بااین‌حال، سناریوی محتاطانه همچنان پابرجاست. بازده اوراق خزانه‌داری ده‌ساله آمریکا پس از انتشار گزارش اشتغال به محدوده ۴٫۸۷ درصد نزدیک شد. نرخ بالاتر معمولاً ارزش فعلی جریان‌های نقدی آینده را کاهش می‌دهد و بر سهام رشدی با ارزش‌گذاری بالا فشار وارد می‌کند. بنابراین، رشد پیش‌گشایش را باید واکنشی اولیه دانست، نه تأییدی قطعی بر پایان اصلاح.

برای ارزیابی ریسک سیاسی باید میان مواضع انتخاباتی، تصویب مقررات الزام‌آور و اجرای محدودیت‌ها تفاوت گذاشت. نتیجه انتخابات می‌تواند انتظارات را تغییر دهد، اما اثر اقتصادی آن به متن سیاست‌ها و زمان اجرا بستگی دارد. بنابراین، نسبت‌دادن تمام افت بازار به انتخابات، ساده‌سازی رابطه‌ای چندعاملی است.

افت شاخص نیمه‌رساناها نیز به معنای یکسان‌بودن وضعیت همه شرکت‌ها نیست. مدل درآمدی، تمرکز مشتریان و موقعیت رقابتی هر بنگاه متفاوت است. تحلیل بنیادی باید مشخص کند کدام شرکت با کاهش ارزش‌گذاری روبه‌رو شده و کدام‌یک با احتمال افت واقعی سودآوری.

در ترجمه برخی نقاط از متن از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.