ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
فشارهای قیمتی مرتبط با هوش مصنوعی قابل مشاهده است، اما تأثیر آن بر نرخ تورم کل محدود بوده است. هوش مصنوعی هم بر روند رشد اقتصادی و هم بر تحولات اعتباری تأثیرگذار است. هوش مصنوعی می‌تواند بهره‌وری اقتصادی را به میزان قابل‌توجهی افزایش دهد. شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی در برابر سیاست‌های پولی آسیب‌پذیرتر هستند.
خبرگزاری اینترفاکس: روسیه قصد دارد ممنوعیت صادرات گازوئیل را با در نظر گرفتن برخی استثناها، تا پایان ماه ژانویه تمدید کند. خبرگزاری تاس به نقل از الکساندر نواک، معاون نخست‌وزیر روسیه: روسیه قصد دارد در ماه اکتبر ۵۱۰ هزار تن و در ماه نوامبر ۲.۱۵ میلیون تن گازوئیل صادر کند.
کوخر از بانک مرکزی اروپا گفت ریسک‌های تورمی به‌وضوح افزایش یافته‌اند؛ بااین‌حال، نه اقدام زودهنگام و نه انتظار منفعلانه، ثبات قیمت‌ها را تضمین نمی‌کند. او افزود اگر وضعیت به‌سرعت بهبود نیابد، «اقدام ضروری» خواهد بود.
بانک مرکزی اروپا یا ECB (European Central Bank) نهاد مسئول سیاست پولی کشورهای استفاده‌کننده از یورو است. این بانک با هدف حفظ ثبات قیمت‌ها، نرخ‌های بهره کلیدی را تعیین می‌کند و به عملکرد ایمن نظام بانکی و پرداخت‌ها کمک می‌کند. تصمیم‌های آن بر هزینه وام، تورم، ارزش یورو و بازارهای مالی اثر می‌گذارند. دفتر مرکزی ECB در فرانکفورت آلمان قرار دارد و سیاست پولی آن برای همه کشورهای عضو منطقه یورو مشترک است. در یک نگاه بانک مرکزی اروپا سیاست پولی ۲۱ کشور منطقه یورو را هماهنگ می‌کند و هدف اصلی آن ثبات قیمت‌هاست. هدف تورمی ECB رسیدن به نرخ تورم ۲ درصدی در میان‌مدت است که با شاخص هماهنگ قیمت مصرف‌کننده سنجیده می‌شود. شورای حکام درباره سه نرخ بهره اصلی و ابزارهای سیاست پولی تصمیم می‌گیرد تا بر شرایط اعتبار و تقاضا اثر بگذارد. اخبار ECB می‌توانند انتظارات سرمایه‌گذاران را تغییر دهند و بر یورو، طلا، اوراق و سهام تأثیر بگذارند. بانک مرکزی اروپا چه کشورهایی را پوشش می‌دهد؟ بانک مرکزی اروپا در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد و سیاست پولی منطقه یورو را اداره می‌کند. از ژانویه ۲۰۲۶، با پیوستن بلغارستان، تعداد کشورهای استفاده‌کننده از یورو به ۲۱ کشور رسیده است. این کشورها همگی عضو اتحادیه اروپا هستند، اما همه اعضای اتحادیه اروپا از یورو استفاده نمی‌کنند. یوروسیستم (Eurosystem) از ECB و بانک‌های مرکزی ملی کشورهای منطقه یورو تشکیل می‌شود. هر بانک مرکزی ملی در اجرای تصمیم‌های مشترک مشارکت می‌کند؛ بنابراین بانک مرکزی اروپا جایگزین تمام فعالیت‌های بانک‌های ملی نشده است. ساختار بانک مرکزی اروپا چگونه است؟ تصمیم‌گیری و اجرای سیاست‌ها در ECB میان چند نهاد تقسیم می‌شود. در ادامه، بخش‌های اصلی و مسئولیت آن‌ها را بررسی می‌کنیم. ۱. شورای حکام (Governing Council) شورای حکام مهم‌ترین مرجع تصمیم‌گیری پولی است. شش عضو هیئت اجرایی و رؤسای بانک‌های مرکزی کشورهای منطقه یورو در آن حضور دارند. حق رأی رؤسای بانک‌های ملی براساس نظام چرخشی تقسیم می‌شود. ۲. هیئت اجرایی (Executive Board) هیئت اجرایی شامل رئیس، معاون و چهار عضو دیگر است. این گروه اداره امور روزمره ECB، آماده‌سازی جلسات و اجرای تصمیم‌های شورای حکام را پیگیری می‌کند. ۳. شورای عمومی (General Council) این شورا رئیس و معاون ECB و رؤسای بانک‌های مرکزی همه کشورهای اتحادیه اروپا را دربرمی‌گیرد. وظایف آن بیشتر مشورتی و مرتبط با کشورهایی است که هنوز یورو را نپذیرفته‌اند. وظایف اصلی ECB چیست؟ ECB وظایف دیگری نیز دارد: سیاست پولی: تعیین نرخ‌های کلیدی و مدیریت شرایط پولی منطقه یورو. نظارت بانکی: نظارت مستقیم بر بانک‌های مهم در چارچوب سازوکار نظارت واحد و همکاری با ناظران ملی. سامانه‌های پرداخت: کمک به ایمنی و کارایی پرداخت‌ها و تسویه تراکنش‌ها. اسکناس یورو: صدور مجوز انتشار اسکناس و حفظ اعتماد به پول مشترک. ثبات مالی: بررسی خطرهای تهدیدکننده بانک‌ها و بازارهای مالی. هدف تورمی بانک مرکزی اروپا چقدر است؟ هدف ECB تورم ۲ درصدی در میان‌مدت است. معیار اصلی آن شاخص هماهنگ قیمت مصرف‌کننده (HICP) در منطقه یورو است. این هدف به معنای ثابت‌ماندن قیمت تک‌تک کالاها نیست؛ بلکه به تغییر متوسط سطح قیمت‌ها مربوط می‌شود. ECB برای بررسی تورم، انرژی، دستمزدها و تقاضا را می‌سنجد. شاخص‌هایی مانند PMI نیز می‌توانند درباره فعالیت شرکت‌ها و فشارهای قیمتی اطلاعات زودهنگام بدهند. کاهش تورم از ۴ به ۲ درصد به معنای ارزان‌شدن کالاها نیست؛ بلکه معمولاً یعنی سرعت افزایش سطح عمومی قیمت‌ها کمتر شده است. بانک مرکزی اروپا چگونه نرخ بهره را تعیین می‌کند؟ شورای حکام سه نرخ بهره اصلی تعیین می‌کند که هرکدام کاربرد متفاوتی دارند. در ادامه، تفاوت آن‌ها را به زبان ساده بررسی می‌کنیم. ۱. نرخ سپرده‌گذاری (Deposit Facility) بانک‌ها برای سپرده‌گذاری شبانه پول نزد یوروسیستم از این نرخ سود دریافت می‌کنند. این معیار نقش مهمی در هدایت نرخ‌های کوتاه‌مدت بازار دارد. ۲. نرخ تأمین مالی اصلی (Main Refinancing Operations) بانک‌ها برای دریافت منابع معمولاً یک‌هفته‌ای، با ارائه وثیقه، این نرخ را پرداخت می‌کنند. ۳. نرخ وام‌دهی نهایی (Marginal Lending Facility) هزینه دریافت اعتبار یک‌شبه از بانک مرکزی با وثیقه است و معمولاً از دو نرخ دیگر بالاتر قرار می‌گیرد. افزایش نرخ بهره می‌تواند وام‌گرفتن را گران‌تر و تقاضا را محدود کند. کاهش آن معمولاً تأمین مالی را آسان‌تر می‌کند، اما آثار اقتصادی با تأخیر ظاهر می‌شوند. ECB همچنین می‌تواند با خرید یا کاهش دارایی‌های مالی بر شرایط پولی اثر بگذارد. آخرین نرخ بهره ECB در اکتبر ۲۰۲۶ شورای حکام در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ سه نرخ اصلی را بدون تغییر نگه داشت: نرخ سپرده‌گذاری ۲٫۵۰ درصد، تأمین مالی اصلی ۲٫۶۵ درصد و وام‌دهی نهایی ۲٫۹۰ درصد. بانک توضیح داد افزایش قیمت انرژی می‌تواند تورم را بالا ببرد و هم‌زمان رشد اقتصادی را تضعیف کند. این ارقام مربوط به زمان نگارش هستند. رئیس بانک مرکزی اروپا کیست؟ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶، کریستین لاگارد (Christine Lagarde) رئیس ECB است. او در ۲۹ اکتبر اعلام کرد که در ۷ فوریه ۲۰۲۷ کناره‌گیری می‌کند و جانشینش بعداً تعیین خواهد شد. رئیس بانک جلسات را هدایت می‌کند، اما سیاست پولی با تصمیم جمعی شورای حکام مشخص می‌شود. بانک مرکزی اروپا چه زمانی جلسه دارد؟ نشست‌های سیاست پولی معمولاً هر شش هفته برگزار می‌شوند. پس از تصمیم، رئیس بانک درباره دلایل آن توضیح می‌دهد. جلسه بعدی برای ۱۷ دسامبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است و تاریخ آن در تقویم اقتصادی کنار سایر رویدادهای مهم قابل مشاهده است. تفاوت بانک مرکزی اروپا و فدرال رزرو چیست؟ هر دو نهاد با نرخ بهره بر اقتصاد اثر می‌گذارند، اما مأموریت یکسانی ندارند. ECB عمدتاً ثبات قیمت‌ها را دنبال می‌کند؛ درحالی‌که فدرال رزرو علاوه بر ثبات قیمت‌ها، مأموریت حداکثر اشتغال پایدار دارد. ECB تورم را با HICP می‌سنجد، اما معیار هدف تورمی آمریکا شاخص PCE است. تصمیم‌های ECB چه تأثیری بر بازارها دارند؟ واکنش بازار بیشتر به تفاوت تصمیم واقعی با انتظار سرمایه‌گذاران بستگی دارد: یورو: سیاست سخت‌گیرانه‌تر از انتظار ممکن است ارزش یورو را تقویت کند. طلا: تغییر دلار و بازده اوراق می‌تواند قیمت طلا را جابه‌جا کند. سهام: کاهش هزینه وام ممکن است به سرمایه‌گذاری شرکت‌ها کمک کند. اوراق: تغییر انتظارات نرخ بهره بر قیمت و بازده اوراق اثر دارد. برای بررسی واکنش بازار، آشنایی با سیاست بانک‌های مرکزی کمک می‌کند تفاوت تصمیم اعلام‌شده و پیام‌های آینده‌نگر را بهتر درک کنیم. چگونه تصمیم ECB را تحلیل کنیم؟ ابتدا نرخ اعلام‌شده را با پیش‌بینی بازار مقایسه کنید. سپس توضیحات رئیس بانک درباره تورم، دستمزدها و تولید ناخالص داخلی را بخوانید. گاهی نرخ ثابت می‌ماند، اما لحن بیانیه انتظارات را تغییر می‌دهد. سخن پایانی شناخت ساختار، هدف تورمی و نرخ‌های بهره ECB به درک اخبار اقتصاد اروپا کمک می‌کند. هیچ تصمیمی به‌تنهایی جهت قطعی بازار را مشخص نمی‌کند. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
پانتا، عضو بانک مرکزی اروپا، گفت چشم‌انداز قیمت‌ها رو به وخامت است و انتظار می‌رود تورم برای چند فصل بالاتر از ۲ درصد باقی بماند. او افزود افزایش تورم هسته ممکن است در اوایل سال آینده شدت بیشتری بگیرد و افزایش بیشتر نرخ‌های سیاستی نیز ممکن است ضروری شود. پانتا گفت افزایش بازدهی اوراق بلندمدت باید هنگام تنظیم تدریجی سیاست پولی مدنظر قرار گیرد. او همچنین افزود اگر وضعیت بین‌المللی بهبود یابد یا تنش‌های مالی به مهار تورم کمک کنند، بانک مرکزی اروپا می‌تواند موضع خود را به‌سرعت تعدیل کند.
ناگل، عضو بانک مرکزی اروپا، گفت انتظارات تورمی میان‌مدت باید به‌طور محکم مهار شوند. او افزود نمی‌توان احتمال افزایش قیمت‌ها در هفته‌های آینده را منتفی دانست. ناگل همچنین گفت تصمیم بانک مرکزی اروپا برای ثابت نگه‌داشتن نرخ بهره آسان نبود، اما تاکنون آثار ثانویه قابل‌توجهی مشاهده نشده است.
سیمکاس، عضو بانک مرکزی اروپا، گفت هنوز آثار ثانویه مشاهده نشده است. به گفته او، احتمال سرایت اثرات انرژی افزایش یافته است.
انتظار نداریم تأمین نفت و گاز با مشکل امنیتی مواجه شود، اما شهروندان برای پرداخت قبوض انرژی خود با دشواری روبه‌رو هستند. کشورهای عضو اتحادیه اروپا بار دیگر بر تعهد خود برای آزادسازی سریع‌تر ۴۲.۶ میلیون بشکه نفت از ذخایر تأکید کرده‌اند.
در یک نگاه کشورهای خاورمیانه تلاش‌های دیپلماتیک خود را برای کاهش تنش‌ها با ایران تشدید کرده‌اند، اما بانک استاندارد چارترد انتظار دارد قیمت نفت تا زمان بازگشت کامل حمل‌ونقل دریایی و تولید نفت در خلیج فارس به وضعیت عادی، همچنان در سطوح بالا باقی بماند. کاهش ذخایر استراتژیک نفت می‌تواند قیمت‌ها را بالا نگه دارد؛ چرا که دولت‌ها برای بازسازی ذخایر اضطراری خود اقدام به خرید نفت خواهند کرد و این موضوع حتی در صورت احیای عرضه خاورمیانه، تقاضای جدیدی ایجاد می‌کند. قیمت گاز طبیعی در اروپا به آستانه ۱۰۰ یورو به‌ازای هر مگاوات‌ساعت نزدیک شده است. افزایش تقاضای زمستانی، کاهش سطح ذخایر و تداوم کمبود گاز طبیعی مایع (LNG)، خطر افزایش بیشتر قیمت‌ها را به همراه دارد. کشورهای خاورمیانه تلاش‌های دیپلماتیک خود را از سر گرفته‌اند. روز دوشنبه، هیئت‌های بلندپایه‌ای از عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در تهران با مقام‌های ایرانی دیدار کردند تا چارچوبی برای امنیت منطقه‌ای بررسی کنند؛ اقدامی که با هدف کاهش تنش‌ها صورت گرفته است. مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، از آمادگی تهران برای حل‌وفصل اختلافات منطقه‌ای سخن گفته است. بااین‌حال، ایران همچنان تأکید دارد که پیش از آغاز مذاکرات گسترده‌تر، باید تحریم‌های آمریکا و محاصره بنادر ایران مورد رسیدگی قرار گیرد. بانک استاندارد چارترد انتظار دارد دستیابی به توافقی معتبر، بخش قابل‌توجهی از صرف ریسک ژئوپلیتیکی را به‌سرعت از قیمت نفت حذف کند. بااین‌حال، قیمت‌ها تا زمانی که امنیت مسیرهای کشتیرانی تضمین نشود و عرضه نفت از منطقه خلیج فارس به وضعیت قابل‌اتکایی بازنگردد، همچنان بالا خواهند ماند. درحالی‌که مقام‌های عربستان سعودی و ایران در تهران دیدار می‌کردند، حوثی‌ها مدعی شدند حملات جدیدی به ایستگاه‌های پمپاژ خط لوله نفت شرق به غرب عربستان انجام داده‌اند. بااین‌حال، هنوز شواهد تأییدشده‌ای درباره وارد شدن خسارت جدید به این خط لوله یا اختلال در جریان انتقال نفت آن منتشر نشده است. با توجه به این شرایط، استاندارد چارترد پیش‌بینی می‌کند که قیمت نفت خام طی ماه‌های آینده همچنان در سطوح بالا باقی بماند. از نظر این بانک، سرعت و پایداری بازگشت عرضه نفت از منطقه خلیج فارس، مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده توازن بازار خواهند بود. به گفته این بانک، ازسرگیری بخشی از صادرات نفت خام توانسته است از شدت کمبود فوری عرضه بکاهد، اما اختلال در تولید، محدودیت فعالیت پالایشگاه‌ها و استفاده از مسیرهای جایگزین و پرهزینه برای حمل‌ونقل، همچنان عرضه مؤثر نفت را محدود کرده‌اند. بیشترین ریسک متوجه فرآورده‌های نفتی پالایش‌شده است؛ چرا که کمبود گازوئیل و افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل، فشارهای تورمی را به بخش‌هایی فراتر از بازار نفت خام منتقل می‌کنند. دیپلماسی می‌تواند صرف ریسک ناشی از تنش‌های سیاسی را کاهش دهد، اما افت پایدار قیمت‌ها به عبور ایمن نفتکش‌ها از خلیج فارس و بازگشت حجم قابل‌توجهی از نفت منطقه به بازار نیاز دارد. در حال حاضر، آزادسازی ذخایر استراتژیک و تغییر مسیر تجارت نفت بخشی از کمبود عرضه را جبران می‌کنند، اما هیچ‌یک از این راهکارها نمی‌تواند برای مدت نامحدود جایگزین عرضه ازدست‌رفته شود. بازسازی ذخایر استراتژیک؛ عامل جدید افزایش تقاضای نفت دولت‌ها برای جبران کمبود عرضه، از ذخایر اضطراری نفت خود برداشت کرده‌اند. اکنون بازسازی این ذخایر می‌تواند طی ماه‌های آینده به افزایش تقاضای نفت منجر شود. بر اساس آخرین آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، ذخایر استراتژیک نفت این کشور تنها ۲۸۲.۷ میلیون بشکه است؛ رقمی که پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۸۲ تاکنون محسوب می‌شود. بزرگ‌ترین واردکنندگان نفت در آسیا نیز برای جبران کاهش عرضه از منطقه خلیج فارس، از ذخایر استراتژیک و تجاری خود برداشت کرده‌اند. استاندارد چارترد انتظار دارد که بازسازی این ذخایر، بخش قابل‌توجهی از نفتی را که دوباره وارد بازار می‌شود، جذب کند؛ به‌ویژه اگر دولت‌ها پیش از بازگشت تولید و حمل‌ونقل نفت در خلیج فارس به شرایط عادی، خریدهای خود را آغاز کنند. در چنین شرایطی، نفت کمتری برای بازسازی ذخایر تجاری باقی خواهد ماند و این مسئله می‌تواند حتی با کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی، قیمت‌ها را در سطوح بالا نگه دارد. قیمت گاز اروپا به آستانه ۱۰۰ یورو نزدیک می‌شود در بازار گاز طبیعی، استاندارد چارترد پیش‌بینی قبلی خود را درباره باقی ماندن قیمت گاز اروپا در سطوح بالا طی فصل زمستان تکرار کرده است. حتی با وجود آنکه دما در محدوده معمول فصلی قرار دارد، توازن عرضه و تقاضای فیزیکی گاز در اروپا به‌اندازه‌ای محدود شده که قیمت‌ها به محدوده ۱۰۰ یورو به‌ازای هر مگاوات‌ساعت نزدیک شده‌اند. روز چهارشنبه (6 آبان)، قراردادهای آتی گاز طبیعی اروپا در شاخص TTF با قیمت ۹۸.۵۸ یورو به‌ازای هر مگاوات‌ساعت معامله شدند. به نظر می‌رسد اروپا وارد دوره برداشت زمستانی از ذخایر گاز شده است؛ دوره‌ای که در آن مصرف از ذخایر افزایش می‌یابد و روند تزریق گاز به مخازن کاهش پیدا می‌کند. تقاضای گاز برای گرمایش در منطقه اروپای مرکزی و شمال‌غربی (CNWE) نسبت به هفته قبل حدود ۴۲ درصد افزایش یافته است، درحالی‌که میزان خالص تزریق گاز به ذخایر با افت شدید ۷۱ درصدی مواجه شده است. این منطقه در روزهای ۲۰ و ۲۱ اکتبر، برای نخستین بار در فصل جاری دو روز متوالی برداشت خالص از ذخایر را ثبت کرد. البته در مجموع هفته، تراز ذخایر همچنان اندکی مثبت بود؛ به این معنا که میزان تزریق گاز در کل هفته، با اختلافی محدود از برداشت آن بیشتر باقی ماند. اکنون اروپا با سرعت بیشتری نسبت به میزان ذخیره‌سازی، گاز مصرف می‌کند. افزایش تقاضا برای گرمایش و افت شدید تزریق گاز به مخازن، فشار بر بازار را تشدید کرده است. نکته مهم این است که این محدودیت عرضه، بدون وقوع موج سرمای شدید شکل گرفته است. دما عمدتاً در محدوده معمول فصلی قرار داشته و پیش‌بینی می‌شود همین وضعیت ادامه پیدا کند. بااین‌حال، قیمت گاز در بازارهای روز آینده و قراردادهای ماه پیشرو در شاخص TTF به محدوده ۱۰۰ یورو نزدیک شده است و کشورهای شمال‌غربی قاره اروپا نیز به‌صورت مقطعی برداشت از ذخایر را آغاز کرده‌اند. استاندارد چارترد معتقد است بازار در حال حاضر زمستانی ملایم را در قیمت‌ها لحاظ کرده است؛ بنابراین، حتی اگر دما در محدوده معمول فصلی باقی بماند، همچنان امکان افزایش بیشتر قیمت گاز وجود دارد. رقابت اروپا و آسیا برای تأمین گاز طبیعی مایع اروپا اکنون از موقعیت بهتری برای رقابت بر سر محموله‌های گاز طبیعی مایع (LNG) برخوردار است. در ۲۶ اکتبر، اختلاف قیمت قرارداد گاز TTF اروپا برای ماه دوم با شاخص JKM آسیا به ۱.۰۸ دلار به‌ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا (mmBtu) کاهش یافت؛ این در حالی است که اختلاف قیمت در اوایل ماه بیشتر بود. کاهش این فاصله قیمتی به اروپا اجازه می‌دهد هم‌زمان با افزایش تقاضای گرمایشی و آغاز برداشت از ذخایر، برای جذب محموله‌های انعطاف‌پذیر گاز از آمریکا و حوزه اقیانوس اطلس رقابت کند. به گفته استاندارد چارترد، افزایش صرف قیمت گاز اروپا نسبت به شاخص هنری هاب آمریکا، انگیزه صادرکنندگان آمریکایی برای ارسال محموله‌های بیشتر به اروپا را تقویت می‌کند. بااین‌حال، این بانک تأکید دارد که پیش از محاسبه این مزیت به‌عنوان عرضه اضافی، باید تداوم آن در بازار مشاهده شود. صادرات LNG از منطقه خلیج فارس همچنان با اختلال مواجه است و خریداران آسیایی نیز با محدودیت‌های مشابهی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در نتیجه، اروپا و آسیا برای دسترسی به حجم محدودی از محموله‌های گاز طبیعی مایع با یکدیگر رقابت می‌کنند. احتمالاً اروپا برای تأمین گاز موردنیاز خود در طول زمستان، ناچار خواهد بود قیمت گاز در شاخص TTF را هم‌پای شاخص JKM آسیا افزایش دهد یا حتی از آن فراتر ببرد. کاهش فاصله قیمتی، توجه تأمین‌کنندگان را به بازار اروپا جلب می‌کند؛ اما برای جبران کاهش ذخایر، اروپا باید اطمینان حاصل کند که ورود محموله‌های گاز طبیعی مایع در طول زمستان ادامه خواهد داشت.
روسیه برای عمل به تعهدات خود در قبال آمریکا، از نظام سهمیه‌بندی صادرات برای شرکت‌های مختلف استفاده می‌کند.
برآوردهای جدید کارشناسان بانک مرکزی اروپا نشان می‌دهد افزایش بازده اوراق قرضه، در مقایسه با سناریوی پایه سپتامبر، رشد اقتصادی را در مجموع ۱۰۰ نقطه پایه و تورم را ۹۰ نقطه پایه در سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ کاهش خواهد داد. به گزارش رویترز به نقل از سه منبع آگاه، سیاست‌گذاران بانک مرکزی اروپا انتظار دارند نرخ بهره در نشست ۱۷ دسامبر، به میزان ۲۵ نقطه پایه افزایش یابد و نرخ سپرده‌گذاری از ۲.۵۰ درصد به ۲.۷۵ درصد برسد. این افزایش نرخ بهره تقریباً قطعی تلقی می‌شود، مگر آنکه قیمت انرژی به‌شدت کاهش پیدا کند. به گفته منابع آگاه، با توجه به داده‌های فعلی و پیامدهای اقتصادی جنگ خاورمیانه، احتمالاً افزایش ۲۵ نقطه پایه‌ای دیگر نرخ بهره برای مهار فشارهای تورمی ضروری خواهد بود. این منابع تأکید کردند که هنوز هیچ تصمیمی اتخاذ نشده و چشم‌انداز ممکن است به‌سرعت تغییر کند؛ به‌ویژه با توجه به ماهیت غیرقابل‌پیش‌بینی تحولات خاورمیانه.
قطر انرژی قصد دارد از طریق قراردادهای جدید تأمین، سالانه بیش از ۷ میلیون تن گاز طبیعی مایع (LNG) خریداری کند. این توافق‌ها می‌تواند شامل قراردادهای احتمالی با شرکت آمریکایی ونچر گلوبال (Venture Global) با نماد بورسی VG باشد. هدف از این راهبرد، بهره‌برداری از افزایش احتمالی قیمت گاز طبیعی مایع در آینده و کسب سود از جهش قیمت‌ها، بدون نیاز به سرمایه‌گذاری کلان در زیرساخت‌های جدید است. قطر همچنین احداث خطوط لوله برای دور زدن تنگه هرمز را رد کرده و دلیل این تصمیم را خطرات امنیتی عنوان کرده است. مدیرعامل قطر انرژی: قطر برای پوشش ریسک اختلالات احتمالی در تنگه هرمز، گاز طبیعی مایع (LNG) از آمریکا خریداری می‌کند. این شرکت انتظار دارد تا پایان سال ۲۰۲۶ قراردادهای بلندمدت بیشتری منعقد کند و هدف آن بسیار بالاتر از ۷ میلیون تن در سال است. مدیرعامل قطر انرژی: طی دو هفته گذشته، دو بار با سرپرست وزارت نفت ایران دیدار کرده‌ایم و در حال بررسی زمینه‌های همکاری در بخش نفت و گاز پس از جنگ هستیم.
داده‌های دریافتی نشان می‌دهد که اقتصاد در سه‌ماهه سوم سال در حال رشد بوده است. سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی و هزینه‌کرد دولت باید به تقویت رشد اقتصادی کمک کنند. انتظار می‌رود رشد اقتصادی در کوتاه‌مدت همچنان از حمایت عوامل موجود برخوردار باشد. انتظار می‌رود صادرات با بهره‌مندی از عوامل حمایتی، شتاب بیشتری بگیرد. ثبات مالیه عمومی، لنگرگاهی حیاتی برای اقتصاد است. اقدامات مالی باید موقتی، هدفمند و متناسب با شرایط باشند. تورم زیربنایی تا حد زیادی باثبات باقی مانده است. داده‌های مراحل ابتدایی زنجیره قیمت‌گذاری، از افزایش فشارهای تورمی حکایت دارند. فشارهای دستمزدی همچنان در سطحی متعادل قرار دارند. شاخص رصد دستمزدها نشان می‌دهد رشد دستمزدها در ماه‌های باقی‌مانده سال ۲۰۲۶ بین ۲.۵ تا ۲.۸ درصد خواهد بود. بیشتر شاخص‌های انتظارات بلندمدت تورمی در نزدیکی سطح ۲ درصد قرار دارند. انتظار می‌رود رشد دستمزدهای توافق‌شده در ادامه سال جاری در محدوده ۲.۵ تا ۲.۸ درصد باقی بماند. قیمت انرژی بیش از آنچه در سناریوی پایه پیش‌بینی شده بود، افزایش یافته است. انتظار می‌رود کاهش بعدی تورم انرژی، به افت تورم کل منجر شود. ریسک‌های پیش‌روی رشد اقتصادی عمدتاً به سمت کاهش رشد متمایل هستند. وخامت احساسات بازار می‌تواند شرایط تأمین مالی را سخت‌تر کند و تقاضا را کاهش دهد. ریسک‌های تورمی بیشتر به سمت افزایش تورم متمایل هستند. عدم‌قطعیت در سیاست‌های مالی دولت‌ها ممکن است شرایط مالی را بیش از پیش سخت‌گیرانه کند. شرایط مالی انقباضی‌تر شده است. از زمان برگزاری نشست قبلی بانک مرکزی اروپا، شرایط مالی انقباضی‌تر شده است. آثار غیرمستقیم جهش قیمت انرژی تشدید شده است. تاکنون نشانه‌ای از بروز اثرات دور دوم تورم فراتر از پیش‌بینی‌ها مشاهده نشده است. هزینه استقراض بلندمدت از ماه سپتامبر افزایش یافته است. شورای حکومتی بانک مرکزی اروپا درباره مناسب بودن این افزایش بحث و تبادل نظر کرده است. اتخاذ رویکردی محتاطانه و تدریجی، در حال حاضر همچنان مناسب است. اتفاق‌نظر وجود دارد که بانک مرکزی اروپا در موقعیت مناسبی قرار دارد. این نهاد در موقعیت به‌اندازه کافی مناسبی قرار دارد تا برای دریافت داده‌های بیشتر منتظر بماند. احتمالاً این بانک در ماه دسامبر سناریوهای مختلفی را تدوین خواهد کرد. تمرکز ما بر اوراق قرضه ۱۰ساله و کل منحنی بازده اوراق قرضه است. بازده اوراق قرضه در سررسیدهای بلندمدت در سطح جهانی افزایش یافته است. انتشار اوراق بدهی از سوی شرکت‌های بزرگ فعال در حوزه ابرمقیاس و هوش مصنوعی، در افزایش بازده اوراق قرضه نقش دارد. کشورهایی با سطح بدهی بالا باید در برنامه‌ریزی سیاست‌های مالی خود این موضوع را در نظر بگیرند که نرخ‌های بهره افزایش یافته‌اند و احتمالاً در سطوح بالاتر باقی خواهند ماند. مسیر پیشرو برای همه ما تا حد زیادی روشن است. هیچ برنامه‌ای برای محدود کردن تعداد نشست‌های بانک مرکزی اروپا نداریم. هیچ تغییری در رویکرد ما نسبت به بازپرداخت اوراق قرضه ایجاد نشده است. سیاست انقباض کمی طبق روال و به‌صورت خودکار در حال اجراست. هیچ برنامه‌ای برای بازتنظیم این سیاست نداریم.
بانک مرکزی اروپا نرخ بهره را مطابق انتظارات افزایش نداد. انتظارات 2.65 درصد قبلی 2.65 درصد نرخ سپرده‌گذاری (Deposit Rate) نیز مطابق با انتظارات تغییری نکرد. انتظارات 2.5 درصد قبلی 2.5 درصد
با وجود اینکه آثار کامل شوک انرژی هنوز در حال نمایان شدن است، تورم زیربنایی تاکنون به‌طور کلی باثبات مانده و دستمزدها نیز در مرحله کنونی واکنش قابل‌توجهی به این شوک نشان نداده‌اند. قیمت انرژی همچنان افزایش یافته است؛ موضوعی که ریسک‌های صعودی برای چشم‌انداز تورم و ریسک‌های نزولی برای چشم‌انداز رشد اقتصادی ایجاد می‌کند. در تعیین موضع مناسب سیاست پولی، رویکردی مبتنی بر داده‌های اقتصادی و بررسی شرایط در هر نشست اتخاذ خواهد کرد. بانک مرکزی اروپا خود را به مسیر مشخصی برای نرخ بهره متعهد نمی‌کند. تصمیمات مربوط به نرخ بهره، به‌ویژه بر اساس ارزیابی چشم‌انداز تورم و ریسک‌های پیرامون آن، با توجه به داده‌های اقتصادی و مالی جدید و همچنین تحولات اقتصاد زیربنایی اتخاذ خواهد شد. این نهاد آماده است در چارچوب اختیارات خود، تمامی ابزارهای سیاستی را تعدیل کند تا اطمینان حاصل شود که تورم در میان‌مدت در سطح هدف ۲ درصدی تثبیت می‌شود و انتقال مؤثر سیاست پولی به اقتصاد نیز به‌درستی ادامه می‌یابد. پرتفوی اوراق بهادار برنامه خرید دارایی (APP) و برنامه خرید اضطراری در شرایط همه‌گیری (PEPP) با سرعتی تدریجی و قابل پیش‌بینی در حال کاهش است؛ زیرا یوروسیستم دیگر اصل مبالغ بازپرداخت‌شده اوراق سررسیدشده را مجدداً سرمایه‌گذاری نمی‌کند. قیمت انرژی همچنان افزایش یافته و این موضوع ریسک‌های صعودی برای چشم‌انداز تورم و ریسک‌های نزولی برای چشم‌انداز رشد اقتصادی ایجاد می‌کند. ما همچنان در موقعیت مناسبی برای مدیریت شرایط کنونی، با سطح بالای عدم‌قطعیت، قرار داریم. افزایش شدت و طول مدت شوک انرژی، همچنین پیامدهای آن برای اثرات غیرمستقیم و دور دوم، احتمالاً موجب افزایش تورم و کاهش رشد اقتصادی خواهد شد. از زمان آخرین نشست شورای حکام، شرایط تأمین مالی سخت‌گیرانه‌تر شده است؛ موضوعی که احتمالاً بر تورم و رشد اقتصادی فشار وارد خواهد کرد.
جانشین کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، پس از طی فرایند نامزدیِ پیش‌بینی‌شده در ماده ۲۸۳ معاهده عملکرد اتحادیه اروپا، از سوی شورای اروپا منصوب خواهد شد. لاگارد به کارکنان گفته است که قصد دارد در ۷ فوریه از سمت خود کناره‌گیری کند.
در یک نگاه دلار آمریکا همچنان از تورم بالا حمایت می‌گیرد: ING انتظار دارد داده‌های امروز هسته PCE و رشد اقتصادی سه‌ماهه سوم، با تقویت انتظارات تورمی، از دلار حمایت کنند. بحران فرانسه فعلاً برای تغییر موضع بانک مرکزی اروپا کافی نیست: انتظار می‌رود ECB نرخ بهره را ثابت نگه دارد؛ ING نیز معتقد است فشارهای سیاسی و مالی فرانسه هنوز چرخش معنادار به سمت سیاست انبساطی را توجیه نمی‌کند. دلار کانادا در انتظار افزایش بیشتر نرخ بهره است: بانک مرکزی کانادا نرخ بهره را به ۲.۵۰ درصد رسانده و ING یک افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی دیگر را در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۷ پیش‌بینی می‌کند؛ بااین‌حال، هدف پایان سال USD/CAD همچنان ۱.۴۲۰۰ است. بانک مرکزی اروپا (ECB) احتمالاً امروز نرخ بهره را بدون تغییر نگه می‌دارد. با این حال، از دید تحلیلگران ING، ریسک‌های مرتبط با فرانسه هنوز برای ایجاد چرخشی محسوس به سمت سیاست پولی انبساطی کافی نیستند؛ به‌ویژه آنکه قیمت انرژی همچنان در سطوح بالایی قرار دارد. بنابراین، انتظار می‌رود تأثیر نشست امروز بر یورو محدود باشد. در مقابل، پس از واکنش اندکی منفی دلار به نشست روز گذشته فدرال رزرو، داده‌های امروز آمریکا درباره شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE) و تولید ناخالص داخلی (GDP) می‌توانند از دلار حمایت کنند. این گزارش بر پایه تحلیل روزانه بازار فارکس مؤسسه ING تهیه شده و توسط تیم یوتوتایمز برای مخاطبان فارسی‌زبان فراهم شده است. دلار آمریکا؛ واکنش ملایم بازار به فدرال رزرو را بیش از حد تفسیر نکنید دلار آمریکا پس از تصمیم فدرال رزرو برای ثابت نگه‌داشتن نرخ بهره در روز گذشته، اندکی تضعیف شد. در همین حال، نرخ سوآپ دوساله دلار آمریکا حدود ۸ نقطه پایه کاهش یافت. با این حال، همان‌طور که در گزارش بررسی نشست فدرال رزرو مطرح شد، پیام کلی این بانک همچنان انقباضی بود. کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، بر تعهد قاطع خود به ثبات قیمت‌ها تأکید کرد و گفت تورم فعلی همچنان بالاست، در حالی که اقتصاد با سرعت مناسبی در حال رشد است. واکنش نسبتاً ملایم بازار احتمالاً به این دلیل بود که فدرال رزرو راهنمایی روشن‌تری درباره افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر ارائه نکرد. با این حال، بازارها به‌تدریج آموخته‌اند که نباید از وارش انتظار چنین راهنمایی صریحی داشته باشند. در رأی‌گیری نشست، مخالفت بت هامک و لیزا کوک با تصمیم اکثریت و حمایت آن‌ها از افزایش نرخ بهره، به‌خودی‌خود نشانه‌ای غیرمنتظره نبود. با این حال، رأی لیزا کوک تا حدی غافلگیرکننده بود؛ زیرا پیش‌تر او را عضوی میانه‌رو می‌دانستند. این موضع ممکن است خشم دولت ترامپ را تشدید کند؛ دولتی که همچنان در تلاش است او را از سمت خود برکنار کند. از منظر بازار فارکس، تصویر کلی دلار پس از این نشست تغییر نکرده است. افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر همچنان یکی از سناریوهای محتمل محسوب می‌شود و بازارها حدود ۲۱ نقطه پایه افزایش نرخ بهره را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند. انتظار برای این افزایش نیز احتمالاً در برابر افت احتمالی قیمت نفت تا حد زیادی مقاوم خواهد ماند. تحلیلگران ING فضای محدودی برای ادامه افت دلار بر مبنای واکنش منفی ملایم روز گذشته به نشست فدرال رزرو می‌بینند. در عوض، ممکن است معامله‌گران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای هفته آینده آمریکا، موقعیت‌هایی به نفع تضعیف دلار اتخاذ کنند. در غیر این صورت، محتمل‌ترین سناریو تثبیت رشدهای اخیر دلار است. برای امروز، ING انتظار دارد شاخص هسته PCE آمریکا در ماه سپتامبر ۰.۳ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یابد؛ رقمی مطابق با پیش‌بینی اجماع بازار که پیام تداوم تورم بالا را تقویت می‌کند. همچنین انتظار می‌رود اقتصاد آمریکا در سه‌ماهه سوم با نرخ سالانه‌شده ۳.۴ درصد نسبت به سه‌ماهه قبل رشد کرده باشد؛ رقمی بالاتر از پیش‌بینی اجماع ۳.۲ درصدی. مخارج مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاری در بخش فناوری همچنان از عوامل محرک اقتصاد آمریکا هستند. ING انتظار دارد انتشار این داده‌ها واکنشی مثبت، اما محدود، در دلار ایجاد کند. یورو؛ انتظار نمی‌رود بانک مرکزی اروپا به سمت سیاست انبساطی متمایل شود بانک مرکزی اروپا احتمالاً امروز نرخ بهره را بدون تغییر نگه می‌دارد. ING در گزارش سناریوهای نشست این بانک، چهار حالت احتمالی را بررسی کرده است: سه سناریو بر ثابت ماندن نرخ بهره استوارند و تنها یک سناریوی بسیار انقباضی، افزایش نرخ بهره را در نظر می‌گیرد. سناریوی پایه ING خنثی است. از دید این مؤسسه، هنوز به مرحله‌ای نرسیده‌ایم که آشفتگی بازار اوراق قرضه فرانسه بتواند بانک مرکزی اروپا را به سمت چرخشی محسوس و انبساطی در سیاست پولی سوق دهد؛ به‌خصوص با توجه به قیمت بالای نفت و گاز. قیمت گاز طبیعی در بازار TTF اروپا نیز روز گذشته به ۱۰۰ یورو به‌ازای هر مگاوات‌ساعت رسید. به باور ING، بخش عمده واکنش بازار به نشست امروز به لحن بانک مرکزی اروپا درباره فرانسه و احتمال افزایش دوباره نرخ بهره تا پایان سال بستگی خواهد داشت. بازارها در حال حاضر حدود ۲۱ نقطه پایه افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر را قیمت‌گذاری کرده‌اند. مقام‌های بانک مرکزی اروپا در ماه سپتامبر نیز اشاره کرده بودند که افزایش نرخ بهره تا پایان سال همچنان روی میز است؛ پیامی که طبق روال معمول، چند ساعت پس از اعلام تصمیم نرخ بهره به رسانه‌ها منتقل شد. از نظر ING، اگر بانک مرکزی اروپا اعلام کند که نرخ بهره در دسامبر «احتمالاً» افزایش خواهد یافت، این پیام یک غافلگیری انقباضی ملایم برای بازار خواهد بود. با این حال، تحلیلگران این مؤسسه محتمل‌تر می‌دانند که بانک مرکزی موضعی محتاطانه‌تر اتخاذ کند و صرفاً بگوید افزایش نرخ بهره در دسامبر «ممکن است» یا همچنان «یکی از گزینه‌های روی میز» است. در هر صورت، ING انتظار ندارد نشست امروز نقطه عطفی برای یورو باشد. جفت‌ارز EURUSD تاکنون نشان داده است که هنوز آمادگی شکست به زیر سطح ۱.۱۱۰۰ را ندارد و انتظار نمی‌رود ریسک رویداد امروز بانک مرکزی اروپا افت شدیدی را در این جفت‌ارز رقم بزند. با این حال، اگر داده‌های آمریکا اندکی از دلار حمایت کنند، فشار نزولی ملایمی بر EURUSD همچنان محتمل خواهد بود. دلار کانادا؛ افزایش بیشتر نرخ بهره در راه است بانک مرکزی کانادا روز گذشته، مطابق با انتظارات بازار، نرخ بهره را ۲۵ نقطه پایه افزایش داد و به ۲.۵۰ درصد رساند. رشد قوی‌تر فعالیت اقتصادی و افزایش نگرانی‌ها درباره انتقال هزینه‌های بالاتر به قیمت‌های مصرف‌کننده نشان می‌دهند که این اقدام احتمالاً آخرین افزایش نرخ بهره نخواهد بود؛ هرچند سیاست‌گذاران تأکید کرده‌اند که با احتیاط پیش خواهند رفت. ING انتظار دارد بانک مرکزی کانادا در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷، به احتمال زیاد در ماه ژانویه، یک بار دیگر نرخ بهره را ۲۵ نقطه پایه افزایش دهد. البته اگر قیمت انرژی همچنان بالا بماند، این اقدام ممکن است به ماه دسامبر موکول شود. با این حال، تحلیلگران ING معتقدند بازارها بیش از اندازه انقباضی شده‌اند و در حال حاضر حدود ۹۰ نقطه پایه افزایش نرخ بهره طی ۱۲ ماه آینده را قیمت‌گذاری می‌کنند. برآورد مرکزی بانک مرکزی کانادا از نرخ بهره خنثی حدود ۲.۷۵ درصد است. هرچند انتظار می‌رود با انتقال هزینه‌های بالاتر شرکت‌ها به مصرف‌کنندگان، آثار تورمی ثانویه ظاهر شود، ING معتقد است این آثار، به‌ویژه در بخش رشد دستمزدها، محدود باقی خواهند ماند. بنابراین، سناریوی پایه این مؤسسه همچنان رسیدن نرخ بهره به اوج ۲.۷۵ درصدی است. برای دلار کانادا، قیمت نفت همچنان مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده مسیر بازار خواهد بود. قیمت بالای نفت می‌تواند انتظارات برای افزایش نرخ بهره در دسامبر را زنده نگه دارد و از دلار کانادا حمایت کند؛ اما ING همچنان دیدگاهی نزولی نسبت به قیمت نفت دارد و معتقد است اصلاح قیمت آن می‌تواند بازارها را به سمت کاهش انتظارات انقباضی بانک مرکزی کانادا سوق دهد. در نتیجه، ING فضای محدودی برای تقویت دلار کانادا صرفاً بر مبنای عوامل داخلی این کشور می‌بیند و هدف پایان سال خود برای جفت‌ارز USDCAD را روی ۱.۴۲۰۰ حفظ می‌کند.
در یک نگاه بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های انرژی و هوای پاک (CREA)، آمریکایی‌ها بیشترین سهم از هزینه‌های ناشی از افزایش قیمت سوخت در پی جنگ خاورمیانه را متحمل می‌شوند؛ به‌طوری‌که از مجموع ۴۶۸ میلیارد دلار افزایش هزینه جهانی، ۱۶۰ میلیارد دلار به آمریکا اختصاص دارد. مصرف بالای سوخت در آمریکا و وابستگی گسترده به خودروهای بنزینی، فشار اقتصادی را تشدید کرده است؛ به‌طوری‌که هزینه اضافی برآوردشده برای هر آمریکایی به ۴۷۱ دلار می‌رسد. اروپا و آسیا نیز با هزینه‌های سنگین انرژی، به‌ویژه در بخش برق و سوخت‌های وارداتی، مواجه هستند؛ موضوعی که این ادعا را زیر سؤال می‌برد که آمریکایی‌ها در مجموع بیشترین آسیب را از بحران انرژی دیده‌اند. آمریکایی‌ها بیشترین سهم از افزایش جهانی قیمت انرژی ناشی از جنگ در خاورمیانه را پرداخت می‌کنند. رسانه‌ای فنلاندی در حوزه انرژی و اقلیم با استناد به گزارش مرکز پژوهش‌های انرژی و هوای پاک (CREA) این موضوع را گزارش کرده است. بر اساس برآورد این مرکز که توسط تیم یوتوتایمز بازنویسی و ترجمه شده است، مجموع افزایش هزینه‌های ناشی از تورم قیمت سوخت در سراسر جهان به ۴۶۸ میلیارد دلار رسیده که سهم آمریکا از این رقم، ۱۶۰ میلیارد دلار است. طبق برآورد CREA، آمریکایی‌ها از نظر سرانه نیز بیشترین هزینه بیشتر را متحمل می‌شوند. این مرکز هزینه بیشتر هر آمریکایی را ۴۷۱ دلار تخمین زده، در حالی که میانگین جهانی این هزینه به ۶۰ دلار می‌رسد. با این حال، مقایسه این ارقام نیازمند احتیاط است؛ چرا که میانگین جهانی با میانگین یک کشور مقایسه شده و چنین مقایسه‌ای لزوماً تصویر دقیقی از تفاوت فشار اقتصادی در کشورهای مختلف ارائه نمی‌دهد. علاوه بر این، CREA صرفاً هزینه‌های سوخت را بررسی کرده است؛ در حالی که جنگ میان آمریکا، اسرائیل و ایران بر قیمت برق نیز تأثیر گذاشته است. در این زمینه، برخی کشورهای دیگر به دلیل وابستگی به واردات گاز و زغال‌سنگ، با فشار بیشتری نسبت به آمریکا مواجه شده‌اند. این در حالی است که آمریکا از جایگاه خود به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده گاز طبیعی جهان بهره‌مند است. برای مثال، ژاپن که یکی از کشورهای به‌شدت وابسته به واردات انرژی در جهان محسوب می‌شود، در پی جنگ با افزایش چشمگیر قیمت برق مواجه شده است. قیمت برق در سراسر این کشور در ماه گذشته به رکوردی بی‌سابقه رسید؛ اتفاقی که پس از کاهش یارانه‌های دولتی رخ داد، چرا که دولت دیگر قادر به ادامه پرداخت این یارانه‌ها نبود. کشورهای اروپایی نیز ضربه سنگینی از افزایش قیمت انرژی متحمل شده‌اند و قیمت سوخت در سراسر اتحادیه اروپا به‌مراتب بالاتر از آمریکا است. برای نمونه، آلمانی‌ها به‌طور متوسط برای هر لیتر گازوئیل ۲.۳۰ یورو پرداخت می‌کنند؛ رقمی معادل ۹.۷۳ دلار برای هر گالن. از سوی دیگر، خودروهای دیزلی در اروپا بسیار رایج‌تر از آمریکا هستند و همین موضوع تأثیر افزایش قیمت گازوئیل بر هزینه‌های حمل‌ونقل را پررنگ‌تر می‌کند. مرکز پژوهش‌های انرژی و هوای پاک فنلاند، عادت رانندگی آمریکایی‌ها را عامل اصلی بالا بودن هزینه‌های سوخت در این کشور می‌داند. این مرکز در گزارش خود توضیح داده است که مصرف بالای نفت در آمریکا، ناشی از وابستگی گسترده به خودروهای شخصی پرمصرف و کندی روند جایگزینی بنزین و گازوئیل با گزینه‌های دیگر است. در نتیجه، خانوار، شرکت‌های حمل‌ونقل جاده‌ای و کشاورزان آمریکایی بیش از دیگران در معرض شوک‌های بازار جهانی سوخت قرار می‌گیرند. با این حال، کشورهای اروپایی تصویر متفاوتی ارائه می‌کنند. فروش خودروهای برقی در اروپا طی سال جاری و در واکنش به افزایش قیمت سوخت رشد چشمگیری داشته است؛ اما این روند تاکنون نتوانسته به کاهش محسوس هزینه انرژی برای مصرف‌کنندگان اروپایی منجر شود. گسترش اعتراضات اجتماعی، که بسیاری از آن‌ها به افزایش هزینه‌های زندگی نسبت داده می‌شوند، نیز نشان می‌دهد فشار اقتصادی همچنان ادامه دارد. به بیان دیگر، افزایش وابستگی حمل‌ونقل به برق، دست‌کم در کشورهای اروپایی مورد اشاره، به کاهش هزینه‌های انرژی منجر نشده است. در همین حال، گروه لابی صنعت انرژی خورشیدی اتحادیه اروپا در اوایل سال جاری ادعا کرد که استفاده از انرژی خورشیدی در این سال حدود ۳۷.۴ میلیارد یورو در هزینه‌های انرژی این بلوک صرفه‌جویی کرده است. این رقم معادل ۴۱.۷۶ میلیارد دلار است و برآورد آن بر این فرض استوار است که اگر ظرفیت تولید برق خورشیدی وجود نداشت، کشورهای عضو اتحادیه اروپا ناچار بودند برای تولید برق، گاز طبیعی بیشتری وارد کنند. با این حال، در شرایطی که برخی شرکت‌های فعال در صنعت خورشیدی به دلیل رقابت بیش از حد و منفی شدن قیمت عمده‌فروشی برق با مشکلات اقتصادی روبه‌رو هستند، می‌توان استدلال کرد که برآوردهای ارائه‌شده از سوی SolarPower Europe لزوماً تمام ابعاد اقتصادی این صرفه‌جویی را نشان نمی‌دهد. قیمت سوخت در آمریکا همچنان به‌مراتب بالاتر از سطح آن در مدت مشابه سال گذشته است. جایگاه این کشور به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت و گاز جهان نیز مانع افزایش قیمت‌های داخلی نشده است؛ چرا که آمریکا هم‌زمان بزرگ‌ترین صادرکننده نفت و گاز جهان به شمار می‌رود و صادرات انرژی می‌تواند بر قیمت‌های داخلی تأثیر بگذارد. با این وجود، این ادعا که آمریکایی‌ها به دلیل جنگ بیشترین هزینه انرژی را در جهان پرداخت می‌کنند، بدون در نظر گرفتن شرایط سایر مناطق جهان، از جمله اروپا و آسیا، تصویری ناقص ارائه می‌دهد. این موضوع به‌ویژه درباره چین اهمیت دارد؛ کشوری که بزرگ‌ترین بازار خودروهای برقی جهان را در اختیار دارد و در زمینه سرمایه‌گذاری برای گذار انرژی نیز در جایگاه نخست جهان قرار گرفته است.
قیمت گازوئیل به‌طور قابل‌توجهی کاهش خواهد یافت. احتمال دارد چین صادرات گازوئیل را از سر بگیرد. روسیه تنها در صورتی از صادرات گازوئیل سود می‌برد که جنگ پایان یابد.
رونق هوش مصنوعی، انویدیا و شرکت تولید نیمه‌رسانای تایوان (TSMC) را به دو بازیگر کلیدی بازار سهام فناوری تبدیل کرده است؛ یکی با طراحی پردازنده‌های پیشرفته و توسعه زیرساخت نرم‌افزاری، و دیگری با تولید تراشه‌های موردنیاز شرکت‌های بزرگ صنعت. هر دو شرکت از افزایش تقاضای محاسباتی بهره برده‌اند، اما تفاوت در ساختار کسب‌وکار، قدرت قیمت‌گذاری و هزینه‌های عملیاتی، مسیر سودآوری آن‌ها را از یکدیگر متمایز می‌کند. پرسش اصلی این است که در ادامه گسترش هوش مصنوعی، کدام شرکت ظرفیت بیشتری برای خلق ارزش در اختیار دارد و آیا رشد گذشته سهام آن‌ها می‌تواند در آینده نیز تکرار شود؟ در یک نگاه انویدیا با رشد درآمد، حاشیه سود ناخالص بیش از ۷۰ درصد و جایگاه پیشرو در پردازنده‌های هوش مصنوعی، از مزیت رقابتی قدرتمندی برخوردار است. شرکت تولید نیمه‌رسانای تایوان با سهم بیش از ۷۰ درصدی از بازار تولید قراردادی تراشه، از موفقیت طیف گسترده‌ای از طراحان تراشه بهره می‌برد. انویدیا در فصل اخیر مورد اشاره گزارش، رشد درآمد ۱۰۶ درصدی تا سطح ۹۶ میلیارد دلار را ثبت کرده است؛ درآمد فصلی تی‌اس‌ام‌سی نیز به حدود ۴۶ میلیارد دلار رسیده است. انویدیا از قدرت قیمت‌گذاری بالاتری برخوردار است؛ اما تنوع مشتریان تی‌اس‌ام‌سی می‌تواند در برابر تغییر برندگان رقابت هوش مصنوعی، مزیتی راهبردی ایجاد کند. انویدیا؛ قدرت طراحی، نرم‌افزار و قیمت‌گذاری مزیت اصلی انویدیا تنها در طراحی پردازنده‌های گرافیکی خلاصه نمی‌شود. این شرکت با سرمایه‌گذاری زودهنگام در محاسبات موردنیاز هوش مصنوعی، توانسته است محصولات خود را با نیازهای آموزش و اجرای مدل‌های بزرگ هماهنگ کند. در کنار سخت‌افزار، بستر نرم‌افزاری CUDA و مجموعه ابزارها و خدمات مرتبط، بخش مهمی از مزیت رقابتی شرکت را تشکیل می‌دهند. این اکوسیستم برای مشتریان اهمیت اقتصادی دارد. سازمان‌هایی که زیرساخت خود را بر پایه محصولات انویدیا توسعه داده‌اند، برای تغییر تأمین‌کننده باید هزینه‌های فنی، مالی و زمانی قابل‌توجهی بپردازند. ازاین‌رو، حتی در صورت ظهور رقبای قدرتمند، مهاجرت گسترده به پلتفرم‌های دیگر لزوماً سریع یا کم‌هزینه نخواهد بود. عامل مهم دیگر، قدرت قیمت‌گذاری است. بر اساس گزارش مورد بررسی، درآمد انویدیا در فصل اخیر با رشد سالانه ۱۰۶ درصدی به ۹۶ میلیارد دلار رسیده و حاشیه سود ناخالص آن همچنان بالاتر از ۷۰ درصد قرار داشته است. ترکیب تقاضای بالا، محصولات پیشرفته و اکوسیستم نرم‌افزاری گسترده به شرکت اجازه می‌دهد بخش قابل‌توجهی از ارزش ایجادشده در زنجیره هوش مصنوعی را به درآمد و سود تبدیل کند. بااین‌حال، این مزیت‌ها بدون ریسک نیستند. افزایش رقابت، توسعه تراشه‌های اختصاصی توسط شرکت‌های بزرگ فناوری، محدودیت‌های صادراتی و احتمال تعدیل سرمایه‌گذاری مراکز داده می‌توانند بر رشد آینده اثر بگذارند. همچنین، حاشیه سود بالا به‌تنهایی برای ارزیابی جذابیت سهام کافی نیست و باید در کنار قیمت بازار و انتظارات رشد بررسی شود. TSMC؛ برنده زنجیره تأمین، مستقل از طراح نهایی تی‌اس‌ام‌سی در موقعیتی متفاوت قرار دارد. این شرکت به‌جای رقابت مستقیم برای طراحی تراشه‌های هوش مصنوعی، ظرفیت تولید پیشرفته را در اختیار طیف گسترده‌ای از مشتریان قرار می‌دهد. انویدیا یکی از مشتریان مهم این زنجیره است، اما شرکت‌هایی مانند AMD و برودکام نیز برای تولید تراشه‌های خود به ظرفیت‌های ساخت پیشرفته نیاز دارند. طبق گزارش مورد بررسی و داده‌های منتسب به مؤسسه کانترپوینت، سهم تی‌اس‌ام‌سی از بازار تولید قراردادی تراشه بیش از ۷۰ درصد است. چنین جایگاهی باعث می‌شود این شرکت از رشد تقاضای چندین طراح تراشه بهره‌مند شود؛ بنابراین، سرمایه‌گذار در معرض نتیجه رقابت یک تولیدکننده واحد قرار نمی‌گیرد. گزارش عملکرد اخیر تی‌اس‌ام‌سی نیز از تداوم قدرت عملیاتی شرکت حکایت دارد. این تولیدکننده ششمین فصل متوالی ثبت رکورد سود را پشت سر گذاشته و درآمد آن در دوره مورد اشاره حدود ۴۶ میلیارد دلار بوده است. بااین‌حال، مدل کسب‌وکار آن به سرمایه‌گذاری سنگین در کارخانه‌ها، تجهیزات تخصصی، فناوری‌های ساخت و توسعه ظرفیت تولید وابسته است. این هزینه‌ها تفاوت بنیادین تی‌اس‌ام‌سی با انویدیا را نشان می‌دهند. انویدیا عمدتاً بر طراحی، نرم‌افزار و توسعه پلتفرم متمرکز است؛ درحالی‌که تی‌اس‌ام‌سی باید برای حفظ مزیت فناورانه خود، پیوسته سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در زیرساخت تولید انجام دهد. ازاین‌رو، رشد درآمد دو شرکت الزاماً به نرخ مشابهی از رشد سود یا جریان نقدی منجر نمی‌شود. مقایسه ارزش‌گذاری و عملکرد سهام بر اساس داده‌های نقل‌شده در مقاله اصلی، قیمت سهام انویدیا در پایان معاملات ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ به ۲۱۷٫۹۴ دلار رسید؛ درحالی‌که سهام تی‌اس‌ام‌سی در همان روز با قیمت ۴۳۶٫۸۷ دلار معامله شد. بازده سه‌ساله گزارش‌شده نیز برای انویدیا بیش از ۴۰۰ درصد و برای تی‌اس‌ام‌سی بیش از ۳۰۰ درصد بوده است. با وجود این رشد چشمگیر، قیمت اسمی هر سهم معیار مناسبی برای مقایسه ارزش دو شرکت نیست. ارزش بازار، نسبت قیمت به سود، رشد مورد انتظار سود، جریان نقدی آزاد و نیاز به سرمایه‌گذاری باید هم‌زمان بررسی شوند. شرکتی که درآمد بیشتری دارد، لزوماً سهام ارزان‌تر یا بازده آتی بالاتری ارائه نمی‌کند. انویدیا از مزیت حاشیه سود و قدرت قیمت‌گذاری برخوردار است؛ در مقابل، تی‌اس‌ام‌سی از تنوع مشتریان و جایگاه راهبردی در تولید تراشه بهره می‌برد. بااین‌حال، هر دو شرکت در معرض ریسک‌های مشترکی مانند کاهش شتاب سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی، محدودیت‌های زنجیره تأمین و تغییر انتظارات بازار قرار دارند. کدام سهم می‌تواند برنده بزرگ‌تر باشد؟ اگر تقاضا برای پردازش هوش مصنوعی با سرعت بالا ادامه یابد و انویدیا بتواند برتری سخت‌افزاری و نرم‌افزاری خود را حفظ کند، این شرکت ظرفیت بالایی برای ادامه رشد سودآوری خواهد داشت. حاشیه سود بالا به این معناست که افزایش فروش، در صورت کنترل هزینه‌ها، می‌تواند اثر قابل‌توجهی بر سود نهایی بگذارد. در مقابل، تی‌اس‌ام‌سی از این مزیت برخوردار است که موفقیت آن به پیروزی یک طراح تراشه محدود نمی‌شود. اگر سهم رقبا افزایش یابد یا ساختار بازار تغییر کند، این شرکت همچنان می‌تواند از تقاضای تولید بهره‌مند شود؛ البته به شرط حفظ برتری فناوری ساخت، ظرفیت کافی و توان مدیریت هزینه‌های سرمایه‌ای. بنابراین، برتری تجاری انویدیا لزوماً به معنای برتری قطعی سهام آن نیست. بازده سرمایه‌گذاری آینده به این بستگی دارد که عملکرد واقعی هر شرکت تا چه اندازه بتواند انتظاراتی را که در قیمت فعلی سهم منعکس شده‌اند، برآورده کند.
در یک نگاه شاخص دلار: عبور از مقاومت ۱۰۲.۵۰ می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۱۰۳ را باز کند. موضع انقباضی فدرال رزرو و قیمت بالای انرژی از عوامل حمایتی دلار هستند. یورو: جفت‌ارز EURUSD نزدیک کف سالانه قرار دارد و حمایت ۱.۱۰۶۵ تا ۱.۱۱۱۰ برای آن اهمیت دارد؛ شکست این محدوده می‌تواند توجه بازار را به سطح ۱.۰۸۸۰ جلب کند. دلار کانادا و پوند: تصمیم بانک مرکزی کانادا درباره نرخ بهره و جزئیات بودجه بریتانیا می‌توانند نوسان این ارزها را افزایش دهند. ING با وجود افزایش احتمال رشد نرخ بهره کانادا، همچنان سناریوی تثبیت نرخ را محتمل‌تر می‌داند. کاهش نگرانی‌ها درباره سهام هوش مصنوعی و انتشار نتایج مالی قدرتمند شرکت کره‌ای SK Hynix، بخشی از فشار اخیر بر بازارهای سهام را کم کرده است. این تغییر به معامله‌گران اجازه داده دوباره بر رشد اقتصادی مقاوم، تورم بالا و احتمال افزایش بیشتر قیمت انرژی تمرکز کنند؛ عواملی که از نگاه مؤسسه ING می‌توانند از دلار آمریکا حمایت کنند. اکنون توجه بازار به نشست فدرال رزرو، تصمیم بانک مرکزی کانادا و بودجه بریتانیا معطوف است. در این بررسی، با یوتوتایمز همراه باشید تا سطوح کلیدی دلار و یورو و سناریوهای پیش روی دلار کانادا و پوند را براساس مقاله ING مرور کنیم. دلار آمریکا؛ فروکش کردن نگرانی‌های AI، تمرکز بر فدرال رزرو یکی از مهم‌ترین تهدیدهای دلار در هفته‌های اخیر، اصلاح بازار سهام مرتبط با هوش مصنوعی بود. افزایش هزینه‌های تأمین مالی، تردیدهایی درباره مدل کسب‌وکار برخی شرکت‌ها ایجاد کرده بود؛ به‌ویژه ناشران اوراق با بازده بالا که نسبت به افزایش هزینه استقراض آسیب‌پذیرترند. با این حال، انتشار نتایج مالی مثبت از سوی شرکت‌های بزرگ این حوزه، بخشی از این نگرانی‌ها را کاهش داده است. شرکت کره‌ای SK Hynix از عملکرد قدرتمند سه‌ماهه سوم، سفارش‌های قابل‌توجه و برنامه جذاب توزیع سود برای سهام‌داران خبر داد. هم‌زمان، معاملات آتی نزدک در ساعات شبانه ۰.۶ درصد رشد کرد و به بهبود خود از کف هفته گذشته ادامه داد؛ هرچند این شاخص همچنان حدود ۳ درصد پایین‌تر از آن سطح قرار دارد. اکنون توجه بازار به گزارش عملکرد سه‌ماهه سوم آلفابت و مایکروسافت معطوف است که پس از پایان معاملات امروز آمریکا منتشر می‌شوند. چرا ثبات بازار فناوری می‌تواند به دلار کمک کند؟ با کاهش نسبی نگرانی‌های مربوط به هوش مصنوعی، بازار فارکس دوباره به عواملی توجه می‌کند که از نگاه ING برای دلار اهمیت بیشتری دارند: قیمت بالای انرژی، فشار تورمی و واکنش احتمالی بانک‌های مرکزی. تصمیم شب گذشته بانک مرکزی نیوزیلند نمونه‌ای از حساسیت بازار به سیاست پولی بود. با وجود آنکه بازار احتمال افزایش نرخ بهره را حدود ۹۵ درصد قیمت‌گذاری کرده بود، بانک مرکزی با رأی ۴ به ۳ نرخ را بدون تغییر نگه داشت و ضعف تقاضای داخلی را دلیل تصمیم خود اعلام کرد. دلار نیوزیلند در واکنش اولیه ۱.۶ درصد افت کرد. ING معتقد است تصمیم بانک مرکزی کانادا نیز می‌تواند واکنشی مشابه ایجاد کند؛ به‌ویژه چون بازار احتمال افزایش نرخ بهره را در روزهای اخیر بیشتر در قیمت‌ها لحاظ کرده است. نشست فدرال رزرو؛ رویداد اصلی بازار مهم‌ترین رویداد امروز، نشست کمیته بازار آزاد فدرال رزرو (FOMC) است. ING انتظار دارد کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، از موضعی که بر بازگرداندن ثبات پولی و مهار تورم تأکید دارد، فاصله نگیرد. این مؤسسه همچنین معتقد است وارش احتمالاً از تأکید بیش از حد بر سخت‌تر شدن شرایط مالی خودداری خواهد کرد؛ موضوعی که واکنش شدید بازار به نشست خبری ماه ژوئیه اهمیت آن را نشان داده بود. از نگاه ING، حفظ پیام انقباضی فدرال رزرو می‌تواند به حمایت از دلار ادامه دهد. شاخص دلار آمریکا (DXY) در حال نزدیک شدن به سقف‌های سالانه خود است و عبور از سطح ۱۰۲.۵۰ می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۱۰۳.۰۰ را باز کند. یورو؛ حمایت حساس EURUSD در محدوده ۱.۱۰۶۵ تا ۱.۱۱۱۰ جفت‌ارز EURUSD همچنان نزدیک کف سالانه خود معامله می‌شود؛ وضعیتی که ING آن را به قدرت فراگیر دلار و تداوم بحران بودجه فرانسه نسبت می‌دهد. قیمت انرژی نیز در سطوح بالایی قرار دارد و احتمال حمله آمریکا و اسرائیل به ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا می‌تواند فشار بیشتری بر بازار انرژی وارد کند. در منطقه یورو، فعالیت اقتصادی همچنان نسبتاً مقاوم است و ING انتظار دارد آمار تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه سوم که روز جمعه منتشر می‌شود، تصویری نسبتاً امیدوارکننده از رشد اقتصادی ارائه دهد. با این حال، نظرسنجی وام‌دهی بانکی بانک مرکزی اروپا که روز گذشته منتشر شد، نشانه‌هایی از سخت‌تر شدن شرایط اعتباری و کاهش غیرمنتظره تقاضای شرکت‌ها برای وام را نشان داد. این تحول می‌تواند در ادامه بر فعالیت اقتصادی منطقه یورو اثر بگذارد. ING معتقد است ممکن است برای بانک مرکزی اروپا هنوز زود باشد که در نشست خبری فردا انتظارات بازار برای سیاست پولی انقباضی‌تر را به‌طور جدی تعدیل کند؛ با این حال، ریسک حرکت در این جهت در حال افزایش است. از نظر تکنیکال، محدوده ۱.۱۰۶۵ تا ۱.۱۱۱۰ برای EURUSD اهمیت زیادی دارد. در صورت شکست این حمایت، تحلیلگران ممکن است سطح ۱.۰۸۸۰ را به‌عنوان هدف بعدی بررسی کنند. با وجود آنکه موقعیت‌گیری معامله‌گران تا حدی به نفع دلار است، ING در شرایط فعلی محرک روشنی برای بازگشت قابل‌توجه یورو نمی‌بیند. پوند؛ بودجه بریتانیا و بازدهی اوراق قرضه در کانون توجه در بازار پوند، انتشار بودجه بریتانیا می‌تواند بر بازدهی اوراق دولتی و انتظارات مربوط به سیاست پولی اثر بگذارد. میشل توکر، استراتژیست نرخ بهره ING، برآورد می‌کند که بازدهی اوراق قرضه ۱۰ساله بریتانیا حدود ۲۰ نقطه پایه صرف ریسک دارد. بخشی از این صرف ریسک ممکن است پس از انتشار بودجه امروز از بازار خارج شود. انتظار نمی‌رود بودجه به‌تنهایی تأثیر زیادی بر چشم‌انداز افزایش نرخ بهره بانک مرکزی انگلستان داشته باشد؛ با این حال، هرگونه افزایش بیش از انتظار در تعدیلات حداقل دستمزد می‌تواند انتظارات تورمی را تقویت کند و به شکل‌گیری موضعی انقباضی‌تر در بازار نرخ بهره منجر شود. کاهش فاصله بازدهی اوراق بریتانیا و آلمان نیز می‌تواند یادآور این نکته باشد که بریتانیا در میان اقتصادهای گروه هفت، از جمله کشورهایی است که از نظر مالی در مسیر مناسب‌تری برای ورود به سال ۲۰۲۷ قرار دارند. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهند کسری بودجه این کشور ممکن است به کمتر از ۴ درصد تولید ناخالص داخلی برسد؛ بخشی از این بهبود به افزایش درآمد مالیاتی در اثر تورم مربوط می‌شود. جفت‌ارز EURGBP بالاتر از حمایت ۰.۸۳۵۰ قرار دارد، اما همچنان تحت فشار به نظر می‌رسد. در صورت نبود وعده‌های هزینه‌ای غیرمنتظره در بودجه که بر اوراق بریتانیا فشار وارد کند، احتمال حرکت این جفت‌ارز به سمت ۰.۸۳۱۵ وجود دارد. دلار کانادا؛ تصمیم بانک مرکزی می‌تواند نوسان را افزایش دهد ING انتظار دارد بانک مرکزی کانادا افزایش نرخ بهره را تا ماه دسامبر به تعویق بیندازد. با این حال، شرط‌بندی‌های سفته‌بازانه روی افزایش نرخ در نشست امروز طی چند روز گذشته به‌طور محسوسی افزایش یافته‌اند. محرک اصلی این تغییر، جهش انتظارات تورمی در گزارش چشم‌انداز کسب‌وکار بانک مرکزی کانادا در ۱۹ اکتبر بود. بر همین اساس، میزان افزایش نرخ بهره‌ای که بازار برای نشست امروز قیمت‌گذاری کرده، از ۹ نقطه پایه به ۲۰ نقطه پایه رسیده و تا صبح امروز در همین محدوده باقی مانده است. این تغییر، اثر داده‌های نسبتاً ملایم تورمی سپتامبر را تا حد زیادی خنثی کرده است. تورم کل به ۳.۱ درصد رسید که کمتر از انتظار بود و شاخص‌های تورم هسته نیز در محدوده نسبتاً باثبات ۲ درصد قرار داشتند. ING برای پیش‌بینی تثبیت نرخ بهره به همین آمار تورمی و تضعیف بازار کار اشاره می‌کند. با این حال، این مؤسسه می‌پذیرد که احتمال افزایش نرخ بهره بیشتر شده است؛ زیرا سیاست‌گذاران ممکن است بخواهند از تثبیت انتظارات تورمی و واکنش منفی بازدهی اوراق بلندمدت جلوگیری کنند. با توجه به تقسیم تقریباً برابر پیش‌بینی‌های بازار، ING ریسک نزولی را برای دلار کانادا در صورت تثبیت نرخ بهره بالا می‌داند؛ زیرا بخشی از احتمال افزایش نرخ از قبل در قیمت‌ها لحاظ شده است. در مقابل، اگر بانک مرکزی نرخ بهره را افزایش دهد و هم‌زمان از ادامه سیاست انقباضی خبر دهد، USDCAD می‌تواند دوباره به زیر ۱.۴۰ بازگردد. با این حال، ING انتظار ندارد USDCAD به‌طور پایدار زیر ۱.۴۰ معامله شود. این مؤسسه معتقد است بازار در حال حاضر میزان انقباض پولی بانک مرکزی کانادا در سال ۲۰۲۷ را بیش از حد برآورد کرده و کاهش احتمالی قیمت نفت می‌تواند همچنان بر دلار کانادا فشار وارد کند. از نگاه ING، بازگشت USDCAD به محدوده ۱.۴۲۰۰ نیز همچنان یک ریسک محسوب می‌شود. جمع‌بندی؛ دلار در انتظار تصمیم فدرال رزرو کاهش نگرانی‌ها درباره سهام هوش مصنوعی، توجه بازار را دوباره به تورم بالا، قیمت انرژی و سیاست پولی بانک‌های مرکزی معطوف کرده است. این عوامل از نگاه ING می‌توانند از دلار آمریکا حمایت کنند؛ به‌ویژه اگر پیام فدرال رزرو همچنان بر مهار تورم تأکید داشته باشد. در بازار فارکس، عبور شاخص دلار از ۱۰۲.۵۰ می‌تواند راه را برای حرکت به سمت ۱۰۳.۰۰ باز کند، در حالی که محدوده ۱.۱۰۶۵ تا ۱.۱۱۱۰ حمایت مهم EURUSD باقی می‌ماند. در ادامه روز نیز تصمیم بانک مرکزی کانادا و جزئیات بودجه بریتانیا می‌توانند به محرک‌های مهم نوسان بازار تبدیل شوند.
در یک نگاه واردکنندگان جهانی گاز طبیعی مایع (LNG) در سال ۲۰۲۶ با وجود کاهش ۶۰.۷ میلیون تنی واردات، به‌دلیل اختلال در عرضه از خاورمیانه، دست‌کم ۳۹ میلیارد دلار هزینه بیشتر متحمل خواهند شد. اروپا بیشترین آسیب مالی را متحمل می‌شود و هزینه واردات ال‌ان‌جی این منطقه دست‌کم ۱۲ میلیارد دلار افزایش می‌یابد؛ چرا که وابستگی زیاد به بازار نقدی، خریداران را در معرض جهش قیمت‌ها قرار داده است. آسیای شرقی به‌لطف قراردادهای بلندمدت مبتنی بر قیمت نفت و متنوعسازی منابع تأمین، در برابر بحران مقاوم‌تر است و افزایش هزینه واردات ال‌ان‌جی این منطقه به ۹.۷ درصد محدود می‌شود. درگیری‌های خاورمیانه جریان انتقال انرژی در جهان را مختل کرده و کشورها را وادار ساخته است مسیرهای تأمین خود را بازنگری کنند و امنیت انرژی را در اولویت قرار دهند. با افزایش مراجعه خریداران به بازار نقدی برای جبران حجم عرضه مختل‌شده، شرکت ریستاد انرژی (Rystad Energy) برآورد می‌کند که واردکنندگان جهانی گاز طبیعی مایع در سال ۲۰۲۶، با وجود خرید ۶۰.۷ میلیون تن کمتر از این سوخت، دست‌کم ۳۹ میلیارد دلار بیشتر برای تأمین محموله‌های قراردادی و خریدهای نقدی هزینه خواهند کرد. اختلال در صادرات ال‌ان‌جی قطر و امارات متحده عربی از طریق تنگه هرمز، خریداران را ناگزیر کرده است محموله‌های جایگزین را با قیمت‌های بالاتر تأمین کنند. انتظار می‌رود مجموع هزینه سبد تأمین ال‌ان‌جی به ۲۵۶ میلیارد دلار برسد که نسبت به برآورد پیش از جنگ، ۱۸ درصد افزایش نشان می‌دهد. این وضعیت نشان می‌دهد که میزان آسیب‌پذیری واردکنندگان به عواملی مانند پوشش قراردادهای بلندمدت، شاخص‌های مبنای قیمت‌گذاری و توانایی کاهش تقاضا بستگی دارد. مدل‌سازی ریستاد انرژی بر این فرض استوار است که محموله‌های ال‌ان‌جی قطر و امارات از ماه مارس تا پایان سال ۲۰۲۶ در دسترس نخواهند بود. در این سناریو، هزینه سبد تأمین جهانی ال‌ان‌جی از ۲۱۷.۸ میلیارد دلار به دست‌کم ۲۵۶.۳ میلیارد دلار افزایش می‌یابد. اروپا با بزرگ‌ترین افزایش هزینه مواجه است؛ به‌طوری‌که صورت‌حساب واردات ال‌ان‌جی این منطقه دست‌کم ۱۲ میلیارد دلار، معادل ۱۸ درصد، افزایش خواهد یافت؛ آن هم در شرایطی که تقاضا ۲۴ میلیون تن کاهش پیدا می‌کند. اروپا پیش از آغاز بحران نیز به‌شدت به خرید از بازار نقدی وابسته بود و همین مسئله فضای محدودی برای افزایش بیشتر سهم این بازار باقی گذاشته است. در نتیجه، با احتساب کاهش تقاضا، پیش‌بینی می‌شود سهم خریدهای نقدی از کل واردات این منطقه تنها ۵.۴۹ درصد افزایش یابد. هم‌زمان، اروپا از مجموع ۲۴.۷ میلیون تن ال‌ان‌جی قطر که پیش از آغاز درگیری برای تحویل در سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده بود، ۲۰.۶ میلیون تن را از دست خواهد داد. آسیای شرقی در موقعیت بهتری برای مقابله با این اختلال قرار دارد؛ چرا که خریدهای نقدی تنها ۱۴.۵ درصد از واردات این منطقه را تشکیل می‌دهند. تنوع بیشتر قراردادهای تأمین از منابع خارج از خاورمیانه و تقاضای کمتر برای ال‌ان‌جی، به کاهش آسیب‌پذیری این منطقه در برابر اختلال در تحویل محموله‌های قطر و امارات کمک می‌کند. با وجود آنکه آسیای شرقی از نظر اسمی بیشترین میزان وابستگی به قراردادهای تأمین از کشورهای حاشیه خلیج فارس را دارد، در میان مناطق خارج از خاورمیانه با کمترین افزایش نسبی هزینه واردات ال‌ان‌جی مواجه خواهد شد؛ افزایشی معادل ۹.۷ درصد. در همین حال، کشورهای جنوب آسیا عمدتاً از طریق کاهش واردات خود را با شرایط جدید تطبیق می‌دهند و پاکستان بیش از هند خریدهای خود را کاهش می‌دهد. در آفریقا و آمریکای جنوبی نیز مصر و برزیل، به‌ترتیب، عوامل اصلی افزایش قیمت‌ها و حجم واردات هستند؛ در حالی که خاورمیانه عمدتاً از طریق کاهش تقاضا با این وضعیت سازگار می‌شود. به گفته کریستوف هالسر، تحلیلگر ارشد حوزه تحقیقات گاز و ال‌ان‌جی در ریستاد انرژی: این درگیری به درجات مختلف بر تمام بازیگران بازار گاز تأثیر گذاشته است، اما همه اقتصادها به یک اندازه توانایی جذب این شوک را ندارند. برخی واردکنندگان آمادگی بیشتری برای مدیریت افزایش هزینه‌ها دارند، در حالی که برخی دیگر چاره‌ای جز کاهش حجم واردات و پذیرش پیامدهای اقتصادی آن نداشته‌اند. این بحران یک ضعف اساسی در امنیت تأمین گاز را آشکار می‌کند: متنوعسازی شاخص‌های قیمت‌گذاری می‌تواند به مدیریت هزینه‌ها کمک کند، اما تأمین فیزیکی گاز را تضمین نمی‌کند. واردکنندگان باید در کنار ریسک‌های قیمتی، میزان آسیب‌پذیری خود در برابر اختلالات عرضه را نیز ارزیابی کنند و سبد قراردادهای خود را بر پایه مسیرهای مطمئن تحویل و تقاضایی تنظیم کنند که جایگزین کردن آن آسان نیست. در نهایت، وقتی محموله‌های گاز ممکن است یک‌شبه از دسترس خارج شوند، پایداری و قابلیت اطمینان عرضه به‌اندازه قیمتی که برای آن پرداخت می‌شود اهمیت دارد. چرا آسیا در برابر بحران بهتر از اروپا مقاومت می‌کند؟ آسیای شرقی بهتر از اروپا با اختلالات عرضه کنار می‌آید و شرایط قیمت‌گذاری قراردادها یکی از عوامل اصلی این تفاوت است. تحقیقات ریستاد انرژی نشان می‌دهد که قیمت ۸۲ درصد از قراردادهای بلندمدت ال‌ان‌جی در آسیای شرقی بر اساس قیمت نفت تعیین می‌شود؛ قیمتی که در مقایسه با نرخ‌های نقدی ال‌ان‌جی افزایش بسیار کمتری داشته است. قیمت ال‌ان‌جی در این قراردادها حدود ۲۸ درصد افزایش یافته، در حالی که افزایش قیمت در قراردادهای مبتنی بر شاخص‌های مراکز معاملاتی گاز و بازار نقدی به ۷۲ درصد رسیده است. در مقابل، میانگین قیمت ال‌ان‌جی در اروپا ۴۷ درصد افزایش یافته است. اروپا حدود ۶۵ درصد از ال‌ان‌جی مورد نیاز خود را از بازار نقدی خریداری می‌کند و تقریباً یک‌چهارم قراردادهای بلندمدت آن نیز به شاخص‌های قیمت گاز وابسته‌اند. این ساختار، اروپا را به‌مراتب بیشتر در معرض تمام آثار نوسانات بازار قرار می‌دهد. تجربه اروپا یک ضعف راهبردی را آشکار می‌کند: اتکای بیش از حد به نقدشوندگی بازار نقدی برای تأمین بخش باقی‌مانده از تقاضای گاز. حتی اگر گاز به‌عنوان یک سوخت انتقالی در مسیر گذار انرژی در نظر گرفته شود، این موضوع نیاز به تأمین حجم گازی را که همچنان مصرف می‌شود، از بین نمی‌برد. به تعویق انداختن خریدهای قراردادی بلندمدت، پیش از آنکه منابع جایگزین در دسترس قرار گیرند، واردکنندگان را در معرض شوک ناشی از افزایش هزینه تأمین محموله‌های جایگزین قرار می‌دهد. مدت قراردادها و انعطاف‌پذیری حجم خرید باید با میزان تقاضای باقی‌مانده متناسب باشد و منابع تأمین و مسیرهای انتقال نیز تنوع داشته باشند. نقش گاز آمریکا و مسیرهای جایگزین تأمین قیمت‌گذاری مبتنی بر شاخص هنری هاب (Henry Hub) و مسیرهای انتقال گاز، هرکدام به مدیریت نوع متفاوتی از ریسک کمک می‌کنند. تحلیل ژئواستراتژیک ریستاد انرژی نیز بر اهمیت منابع تأمینی تأکید دارد که کمتر در معرض انسداد قرار می‌گیرند؛ یعنی منابعی که از گلوگاه‌های دریایی یا آبراه‌های مورد مناقشه عبور نمی‌کنند. محموله‌های ارسالی از سواحل خلیج مکزیک آمریکا به اروپا، بدون عبور از تنگه هرمز به مقصد می‌رسند. با این حال، محموله‌های ارسالی به آسیا ممکن است با محدودیت‌های کانال پاناما مواجه شوند یا ناچار باشند مسیرهای جایگزین طولانی‌تری را طی کنند. از این رو، عرضه از استرالیا و کانادا از مسیر اقیانوس آرام می‌تواند گزینه‌های جایگزین مهمی برای تأمین گاز آسیا باشد. واردکنندگان همچنین باید مفاد قراردادهای سبد تأمین خود را از نظر تعهدات مربوط به جایگزینی محموله‌ها و انعطاف‌پذیری در انتخاب منابع بررسی کنند؛ به‌ویژه در شرایطی که تحویل محموله‌های قراردادی مطابق برنامه امکان‌پذیر نباشد. افزایش ظرفیت صادرات ال‌ان‌جی آمریکا؛ فرصت یا ریسک جدید؟ گسترش ظرفیت مایع‌سازی گاز در آمریکا فرصت‌های بیشتری برای واردکنندگان فراهم می‌کند تا قراردادهای مبتنی بر شاخص هنری هاب منعقد کنند و وابستگی خود به شاخص‌های قیمت‌گذاری جهانی گاز را متنوع سازند. با این حال، این روند پیوند میان تقاضای جهانی ال‌ان‌جی و بازار گاز آمریکا را نیز تقویت می‌کند. افزایش نیاز پایانه‌های ال‌ان‌جی به گاز طبیعی، در کنار تقاضای بخش برق، می‌تواند از قیمت‌های هنری هاب حمایت کند؛ حتی اگر افزایش ظرفیت جهانی مایع‌سازی گاز، قیمت‌های نقدی در آسیا و شاخص تی‌تی‌اف هلند (Dutch TTF) را کاهش دهد. بنابراین، واردکنندگان باید ارزیابی کنند که آیا مزیت هزینه‌ای فعلی قراردادهای مبتنی بر هنری هاب در تمام طول دوره قرارداد پایدار خواهد ماند یا خیر؛ به‌جای آنکه فرض کنند برتری قیمتی امروز الزاماً در آینده نیز ادامه خواهد داشت.
تقریباً تمام تجهیزات موردنیاز در صنعت نفت و گاز نیز در داخل روسیه تولید می‌شود. روسیه در حال مذاکره با آمریکا درباره پروژه‌های ال‌ان‌جی در منطقه قطب شمال است.
اپل و شرکت تولید نیمه‌رسانای تایوان، مشهور به تی‌اس‌ام‌سی، دو جایگاه متفاوت اما به‌هم‌پیوسته در صنعت فناوری دارند. اپل با طراحی و عرضه تلفن‌های هوشمند، رایانه‌ها، ساعت‌های هوشمند و خدمات دیجیتال، مستقیماً با مصرف‌کنندگان ارتباط برقرار می‌کند؛ در مقابل، تی‌اس‌ام‌سی زیرساخت تولید تراشه‌های پیشرفته را برای شرکت‌هایی فراهم می‌کند که محصولات دیجیتال و سامانه‌های پردازشی را توسعه می‌دهند. بنابراین، مقایسه این دو شرکت صرفاً مقایسه دو سهم فناوری نیست؛ بلکه ارزیابی دو مدل کسب‌وکار متفاوت است: یکی متکی بر قدرت برند، فروش محصولات و درآمد خدماتی و دیگری متکی بر برتری تولیدی، فناوری ساخت تراشه و تقاضای فزاینده برای توان پردازشی. در یک نگاه اپل با درآمد سالانه حدود ۴۶۷ میلیارد دلار، از قدرت برند و وفاداری مشتریان به اکوسیستم محصولات خود بهره می‌برد. تی‌اس‌ام‌سی با رشد درآمد سالانه حدود ۳۰ درصد، در مقایسه با رشد حدود ۱۴ درصدی اپل، از شتاب عملیاتی بیشتری برخوردار است. حاشیه سود خالص نزدیک به ۵۱ درصد و نسبت قیمت به سود آینده‌نگر ۲۴٫۷ برابری، جایگاه مالی و ارزشی تی‌اس‌ام‌سی را تقویت می‌کند. با وجود فرصت‌های رشد در صنعت تراشه، ریسک‌های ژئوپلیتیکی تایوان و نیاز به سرمایه‌گذاری سنگین، همچنان از مهم‌ترین عوامل تهدیدکننده تی‌اس‌ام‌سی هستند. اپل؛ مزیت رقابتی در وفاداری مشتریان درآمد دوازده‌ماهه اپل تا پایان فصل ژوئن ۲۰۲۶ به حدود ۴۶۷ میلیارد دلار رسید؛ رقمی که از رشد تقریبی ۱۴ درصدی نسبت به دوره مشابه سال قبل حکایت دارد. سود خالص شرکت در همین دوره حدود ۱۲۹ میلیارد دلار بود و حاشیه سود خالص آن به نزدیک ۲۸ درصد رسید. جریان نقد آزاد اپل نیز حدود ۱۳۷ میلیارد دلار گزارش شده است. این ظرفیت نقدسازی به شرکت اجازه می‌دهد در توسعه محصولات، خدمات دیجیتال، بازخرید سهام و پرداخت سود نقدی انعطاف‌پذیری بالایی داشته باشد. مهم‌ترین مزیت اپل، اکوسیستم یکپارچه محصولات و خدمات آن است. کاربری که از تلفن، رایانه، ساعت و خدمات این شرکت استفاده می‌کند، ممکن است برای حفظ سازگاری و سهولت استفاده، خرید محصولات بعدی خود را نیز از همین مجموعه انجام دهد. این ویژگی، هزینه تغییر برند را برای مشتری افزایش می‌دهد و به حفظ قدرت قیمت‌گذاری اپل کمک می‌کند. بااین‌حال، رشد آینده شرکت به عواملی مانند چرخه تعویض محصولات، توان افزایش درآمد خدمات، رقابت در بازار تلفن‌های هوشمند و پیامدهای مقررات ضدانحصار وابسته است. وابستگی بخشی از درآمدها به توافق‌های تجاری با شرکت‌های دیگر نیز می‌تواند در صورت تغییر شرایط حقوقی یا قراردادی، ریسک ایجاد کند. تی‌اس‌ام‌سی؛ برنده احتمالی گسترش اقتصاد دیجیتال درآمد دوازده‌ماهه تی‌اس‌ام‌سی تا پایان فصل سپتامبر ۲۰۲۶ به حدود ۱۵۵ میلیارد دلار رسید؛ یعنی تقریباً ۳۰ درصد بیشتر از سال قبل. سود خالص شرکت در همین دوره نزدیک به ۸۰ میلیارد دلار و حاشیه سود خالص آن حدود ۵۱ درصد بود. جریان نقد آزاد سال مالی نیز حدود ۴۶ میلیارد دلار گزارش شده است. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نزدیک به ۰٫۱ برابر و نسبت جاری حدود ۲٫۶ برابر، در کنار سودآوری بالا، تصویری از ترازنامه نسبتاً مستحکم این شرکت ارائه می‌دهد. مزیت ساختاری تی‌اس‌ام‌سی در تخصص تولیدی و مقیاس فعالیت آن نهفته است. این شرکت برای طیف وسیعی از طراحان تراشه تولید می‌کند و از تقاضای بازارهای مختلف، از تلفن‌های هوشمند و رایانش ابری تا مراکز داده هوش مصنوعی، بهره می‌برد. بر اساس داده مورد استناد مقاله، سهم این شرکت از بازار جهانی تولید قراردادی تراشه بیش از ۷۰ درصد است. گسترش کاربرد هوش مصنوعی و افزایش نیاز به پردازش، فرصت مهمی برای رشد تقاضای تراشه‌های پیشرفته ایجاد کرده است. بااین‌حال، این فرصت به‌معنای رشد تضمین‌شده نیست؛ زیرا رقابت با سامسونگ و اینتل، هزینه بالای توسعه فناوری و حساسیت زنجیره تأمین به تنش‌های ژئوپلیتیکی می‌توانند بر عملکرد شرکت اثر بگذارند. مقایسه ارزش‌گذاری؛ کدام سهم ارزان‌تر است؟ بر اساس ارقام مقاله، نسبت قیمت به سود آینده‌نگر تی‌اس‌ام‌سی ۲۴٫۷ برابر و برای اپل ۳۶٫۳ برابر است. در مقابل، نسبت قیمت به فروش اپل ۱۰٫۹ برابر و تی‌اس‌ام‌سی ۱۴٫۱ برابر گزارش شده است. این تفاوت نشان می‌دهد که تی‌اس‌ام‌سی در مقایسه با سود پیش‌بینی‌شده، ارزش‌گذاری پایین‌تری دارد؛ اما نسبت قیمت به فروش آن بالاتر است. در نتیجه، نمی‌توان تنها با تکیه بر یک معیار، درباره ارزان یا گران بودن سهام نتیجه‌گیری کرد. تحلیل مقاله همچنین از انتظار رشد سالانه سود تی‌اس‌ام‌سی به میزان ۴۴ درصد در برابر ۱۱ درصد برای اپل خبر می‌دهد. اگر این پیش‌بینی‌ها محقق شوند، نسبت قیمت به سود پایین‌تر تی‌اس‌ام‌سی می‌تواند جذابیت آن را افزایش دهد؛ بااین‌حال، پیش‌بینی سود به مفروضات تحلیلگران وابسته است و نباید آن را نتیجه‌ای قطعی تلقی کرد.
رونق جهانی هوش مصنوعی فرصت کم‌سابقه‌ای برای شرکت‌های نیمه‌رسانا ایجاد کرده است؛ اما همه بازیگران این صنعت به یک اندازه از آن بهره نمی‌برند. شرکت برودکام با رشد شتابان درآمد، در کنار شرکت تایوانی ساخت نیمه‌رسانا (TSMC)، به یکی از بازیگران مهم زیرساخت هوش مصنوعی تبدیل شده است. مقایسه عملکرد این دو شرکت نشان می‌دهد که بزرگ‌تر بودن درآمد لزوماً به معنای سریع‌تر بودن رشد نیست. در یک نگاه تایوانی ساخت نیمه‌رسانا با درآمد فصلی ۴۶.۷ میلیارد دلار، همچنان از نظر مقیاس درآمدی بزرگ‌تر از برودکام است. درآمد فصلی برودکام از ۱۴.۹ میلیارد دلار در اواخر سال ۲۰۲۴ به ۲۹.۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۶ رسیده و تقریباً دو برابر شده است. درآمد نیمه‌رساناهای مرتبط با هوش مصنوعی در برودکام با رشد ۲۲۱ درصدی به ۱۶.۷ میلیارد دلار رسیده است. برتری سرمایه‌گذاری به تداوم رشد، حاشیه سود، جریان نقدی و ارزش‌گذاری سهام بستگی دارد؛ نه صرفاً سرعت افزایش درآمد. برودکام؛ شتاب‌گیری در قلب زیرساخت هوش مصنوعی شرکت برودکام در طراحی تراشه‌های پیشرفته، پردازنده‌های اختصاصی هوش مصنوعی، تجهیزات شبکه و نرم‌افزارهای سازمانی فعالیت می‌کند. اهمیت این مجموعه در توسعه مراکز داده هوش مصنوعی رو به افزایش است؛ زیرا رشد مدل‌های هوش مصنوعی، علاوه بر توان پردازشی بیشتر، به شبکه‌های سریع‌تر و ارتباط مؤثر میان هزاران پردازنده نیاز دارد. بر اساس گزارش مالی نقل‌شده در مقاله اصلی، برودکام در سپتامبر ۲۰۲۶ درآمد فصلی ۲۹.۶ میلیارد دلاری ثبت کرد؛ رقمی که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۸۶ درصد افزایش داشت. عملکرد بخش نیمه‌رساناهای مرتبط با هوش مصنوعی حتی چشمگیرتر بود: درآمد این بخش با رشد ۲۲۱ درصدی به ۱۶.۷ میلیارد دلار رسید. مدیریت شرکت همچنین پیش‌بینی کرده است که درآمد این بخش در فصل بعد به حدود ۲۱.۷ میلیارد دلار افزایش یابد. تحقق این پیش‌بینی می‌تواند نشان‌دهنده تداوم تقاضا برای پردازنده‌های اختصاصی و تجهیزات شبکه باشد؛ محصولاتی که شرکت‌های بزرگ فناوری برای توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی به آن‌ها نیاز دارند. بااین‌حال، رشد سریع درآمد به‌تنهایی تضمین‌کننده افزایش سودآوری یا بازده سهام نیست. میزان هزینه‌های توسعه، فشار رقابتی، وابستگی به مشتریان بزرگ و انتظاراتی که پیش‌تر در قیمت سهام منعکس شده‌اند، همچنان اهمیت دارند. TSMC؛ قدرت تولید در مقیاس جهانی شرکت تایوانی ساخت نیمه‌رسانا، بزرگ‌ترین تولیدکننده قراردادی تراشه در جهان، در مرحله‌ای متفاوت از زنجیره ارزش فعالیت می‌کند. این شرکت تراشه‌های طراحی‌شده توسط مشتریان خود، از جمله انویدیا، اپل و برودکام، را تولید می‌کند و به همین دلیل نقشی اساسی در تأمین تراشه‌های پیشرفته مورد استفاده در هوش مصنوعی دارد. طبق گزارش منتشرشده در اکتبر ۲۰۲۶، درآمد فصلی این شرکت به رکورد ۴۶.۷ میلیارد دلار رسید که بیش از ۴۱ درصد بالاتر از دوره مشابه سال قبل بود. همچنین سهم تراشه‌های نسل دو نانومتری در تولید شرکت رو به افزایش گزارش شده است؛ موضوعی که اهمیت توانایی تولید در فناوری‌های پیشرفته را برجسته می‌کند. مدیریت TSMC برای فصل چهارم، درآمدی بین ۵۲.۳ تا ۵۴.۳ میلیارد دلار پیش‌بینی کرده است. اگر این برآورد محقق شود، شرکت می‌تواند روند رشد درآمد خود را ادامه دهد. بااین‌حال، توسعه ظرفیت تولید پیشرفته به سرمایه‌گذاری سنگین، مدیریت پیچیدگی‌های فنی و حفظ بازده تولید وابسته است. مقایسه درآمد فصلی دو شرکت ارقام زیر بر اساس جدول مقاله اصلی و به میلیارد دلار است. دوره‌های تقویمی با فصل‌های مالی شرکت‌ها یکسان نیستند؛ بنابراین، مقایسه باید با توجه به تاریخ پایان هر دوره انجام شود. سه‌ماهه تقویمی درآمد برودکام درآمد شرکت TSMC سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۴ ۱۴.۹ میلیارد دلار ۲۶.۸ میلیارد دلار سه‌ماهه اول ۲۰۲۵ ۱۵.۰ میلیارد دلار ۲۵.۵ میلیارد دلار سه‌ماهه دوم ۲۰۲۵ ۱۶.۰ میلیارد دلار ۳۰.۳ میلیارد دلار سه‌ماهه سوم ۲۰۲۵ ۱۸.۰ میلیارد دلار ۳۳.۰ میلیارد دلار سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ ۱۹.۳ میلیارد دلار ۳۳.۷ میلیارد دلار سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ ۲۲.۲ میلیارد دلار ۳۵.۸ میلیارد دلار سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ ۲۹.۶ میلیارد دلار ۴۰.۲ میلیارد دلار سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ هنوز گزارش نشده است ۴۶.۷ میلیارد دلار منبع: اطلاعات درآمدی شرکت‌های برودکام (Broadcom) و صنایع نیمه‌رسانای تایوان (TSMC). چرا تفاوت نرخ رشد اهمیت دارد؟ بر اساس ارقام جدول، درآمد برودکام از ۱۴.۹ میلیارد دلار به ۲۹.۶ میلیارد دلار افزایش یافته است؛ یعنی تقریباً ۹۹ درصد رشد. در همین بازه، درآمد TSMC از ۲۶.۸ میلیارد دلار به ۴۰.۲ میلیارد دلار رسیده که معادل حدود ۵۰ درصد افزایش است. این تفاوت نشان می‌دهد برودکام در دوره مورد بررسی سریع‌تر رشد کرده، اما TSMC همچنان درآمد بیشتری ایجاد می‌کند. این دو شاخص پاسخ‌گوی دو پرسش متفاوت‌اند: اندازه درآمد، مقیاس فعلی فعالیت شرکت را نشان می‌دهد؛ نرخ رشد نیز سرعت توسعه کسب‌وکار را منعکس می‌کند. از طرف دیگر، مدل تجاری دو شرکت یکسان نیست. برودکام از طراحی پردازنده‌های اختصاصی و تجهیزات شبکه سود می‌برد، درحالی‌که TSMC زیرساخت تولیدی لازم برای ساخت تراشه‌های پیشرفته را فراهم می‌کند. بنابراین، تقاضای بیشتر برای هوش مصنوعی می‌تواند هم‌زمان به نفع هر دو باشد؛ بدون آنکه الزاماً نرخ رشد یا ساختار سودآوری آن‌ها مشابه شود. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
