در یک نگاه قیمت طلا واکنش پایداری به تصمیم مورد انتظار فدرال رزرو برای ثابت نگه داشتن نرخ بهره در محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد نشان نداد. قیمت این فلز گران‌بها برای مدت کوتاهی از ۴۰۷۰ دلار عبور کرد، اما سپس به محدوده ۴۰۴۰ دلار بازگشت. مخالفت غیرمنتظره لیزا کوک، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو، با ثابت ماندن نرخ بهره و حمایت او از افزایش فوری نرخ‌ بهره، مهم‌ترین غافلگیری این نشست بود. این نخستین مخالفت او از زمان پیوستن به هیئت‌مدیره در سال ۲۰۲۲ محسوب می‌شود. با این حال، رأی‌گیری ۱۰ به ۲ نشان می‌دهد که دیدگاه او هنوز به موضع غالب در کمیته تبدیل نشده است. سطح حمایتی کلیدی طلا ۳۹۷۵.۴۹ دلار است. شکست این سطح می‌تواند قیمت را به ۳۹۴۲.۷۱ دلار و سپس به محدوده ۳۷۴۸.۸۱ دلار برساند. تا زمانی که مقاومت ۴۱۹۸.۹۳ دلار شکسته نشود، چشم‌انداز نزولی طلا پابرجا خواهد ماند. طلا روز پنج‌شنبه (7 آبان) در محدوده ۴۰۴۰ دلار معامله شد و واکنش پایداری به تصمیم مورد انتظار فدرال رزرو برای ثابت نگه داشتن نرخ بهره در محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد نشان نداد؛ حتی مخالفت غیرمنتظره لیزا کوک، عضو هیئت‌مدیره این بانک مرکزی، با ثابت ماندن نرخ بهره نیز نتوانست روند بازار را به‌طور معناداری تغییر دهد. قیمت طلا پس از اعلام تصمیم فدرال رزرو در روز چهارشنبه، برای مدت کوتاهی به بالای ۴۰۷۰ دلار رسید، اما نتوانست این رشد را حفظ کند. در نتیجه، ساختار تکنیکال نزولی این فلز گران‌بها همچنان پابرجا ماند. مهم‌ترین اتفاق غیرمنتظره این نشست، مخالفت لیزا کوک با ثابت نگه داشتن نرخ بهره و حمایت او از افزایش فوری آن بود. او در این موضع با بث همک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، همراه شد. با این حال، بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا واکنش نسبتاً محدودی نشان داد؛ به‌طوری که بازده اوراق دوساله در محدوده ۴.۶۹ درصد و بازده اوراق ۱۰ساله نزدیک به ۴.۹۹ درصد قرار گرفت. اکنون توجه بازارها به انتشار آمار تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه سوم و شاخص هزینه‌کرد مصرف شخصی (PCE) برای ماه سپتامبر معطوف شده است؛ داده‌هایی که می‌توانند جهت حرکت بعدی طلا را مشخص کنند. مخالفت غیرمنتظره لیزا کوک کمیته بازار آزاد فدرال رزرو (FOMC) با ۱۰ رأی موافق در برابر ۲ رأی مخالف، تصمیم گرفت نرخ بهره را بدون تغییر حفظ کند. لیزا کوک و بث همک از افزایش فوری ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره حمایت کردند. مخالفت همک با توجه به مواضع همیشگی انقباضی او چندان غیرمنتظره نبود؛ اما مخالفت کوک غافلگیرکننده بود و نخستین مخالفت او از زمان پیوستن به هیئت‌مدیره فدرال رزرو در سال ۲۰۲۲ به شمار می‌رود. ترکیب آرای مخالف در این نشست با جلسه ماه ژوئیه نیز تفاوت داشت. در آن جلسه، علاوه بر همک، لوری لوگان، رئیس فدرال رزرو دالاس، و نیل کاشکاری، رئیس فدرال رزرو مینیاپولیس، نیز با ثابت نگه داشتن نرخ بهره مخالفت کرده بودند. این بار لوگان و کاشکاری در شمار مخالفان قرار نگرفتند و تعداد آرای حامی افزایش نرخ بهره از سه رأی به دو رأی کاهش یافت. با این حال، پیوستن کوک به این گروه، صدای جدیدی را به نفع سیاست پولی انقباضی فوری وارد بحث کرد. بنابراین، نمی‌توان صرفاً بر اساس کاهش تعداد آرای مخالف نتیجه گرفت که نگرانی‌ها درباره تورم کمتر شده است. رأی کوک یک پرسش مهم را مطرح می‌کند: اختلاف‌نظر در فدرال رزرو بر سر زمان افزایش بعدی نرخ بهره است یا اعضای کمیته درباره ضرورت اتخاذ سیاست پولی انقباضی‌تر در مجموع اختلاف دارند؟ ترجیح کوک برای افزایش فوری نرخ بهره نشان می‌دهد که او نسبت به به‌تعویق‌افتادن اقدامات انقباضی بیشتر نگران است. با این حال، رأی او به‌تنهایی مشخص نمی‌کند که آیا از رسیدن نرخ بهره به سطح نهایی بالاتری نیز حمایت می‌کند یا خیر. از این رو، توضیحات بعدی او درباره دلیل مخالفتش می‌تواند اطلاعات بیشتری درباره ارزیابی وی از ماندگاری تورم و سیاست پولی مناسب برای مقابله با آن ارائه دهد. با وجود این غافلگیری، نشست فدرال رزرو تغییر محسوسی در انتظارات بازارها ایجاد نکرد. در بیانیه این نهاد آمده است که فعالیت اقتصادی با سرعت قابل‌توجهی در حال گسترش است؛ روندی که از سرمایه‌گذاری قوی و رشد بهره‌وری حمایت می‌گیرد. در عین حال، تورم همچنان در سطح بالایی قرار دارد. بر اساس داده‌های ارائه‌شده از نرخ‌های سوآپ شاخص یک‌شبه (OIS)، احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر از ۷۶.۴ درصد پیش از اعلام تصمیم به ۸۸ درصد پس از آن رسید. با این حال، انتظارات مربوط به مجموع افزایش نرخ بهره تا ماه‌های ژانویه، مارس و ژوئن اندکی کاهش یافت. همچنین، بازده اوراق دوساله خزانه‌داری آمریکا از زمان ثبت داده‌های پیش از اعلام تصمیم تا پایان معاملات روز چهارشنبه حدود ۶ نقطه پایه کاهش پیدا کرد و صبح پنج‌شنبه در نزدیکی ۴.۶۹ درصد تثبیت شد. برای بازار طلا، واکنش محدود قیمت‌ها نشان می‌دهد که مخالفت غیرمنتظره کوک برای تغییر اساسی چشم‌انداز کلی نرخ بهره کافی نبوده است. افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر تا حد زیادی در قیمت‌های بازار لحاظ شده و ابهام اصلی به میزان انقباض پولی موردنیاز در اوایل سال ۲۰۲۷ مربوط می‌شود. همچنین، اکثریت ۱۰ به ۲ در رأی‌گیری نشان می‌دهد که ترجیح کوک برای اقدام فوری هنوز به دیدگاه غالب در کمیته تبدیل نشده است. تحلیل تکنیکال: حمایت ۳۹۷۵ دلاری طلا در آستانه آزمون دوباره قیمت طلا همچنان در محدوده‌ای تثبیت‌شده و بالاتر از سطح حمایتی ۳۹۷۵.۴۹ دلار نوسان می‌کند. ادامه حرکت خنثی قیمت در کوتاه‌مدت محتمل است و نمی‌توان احتمال یک بازگشت صعودی قوی‌تر را نیز کاملاً منتفی دانست. با این حال، تا زمانی که مقاومت ۴۱۹۸.۹۳ دلار پابرجا باشد، چشم‌انداز کلی همچنان نزولی خواهد بود. این مقاومت به سطح اصلاحی ۳۸.۲ درصدی حرکت قیمت از ۴۵۱۰.۹۰ دلار تا ۳۹۷۵.۴۹ دلار نزدیک است؛ سطحی که در محدوده ۴۱۸۰.۰۱ دلار قرار دارد. شاخص مکدی (MACD) در نمودار چهارساعته واگرایی صعودی نشان می‌دهد. این وضعیت حاکی از کاهش نسبی شتاب نزولی قیمت است و احتمال بهبود کوتاه‌مدت را تقویت می‌کند. با این حال، قیمت طلا همچنان پایین‌تر از میانگین متحرک نمایی ۵۵روزه در نمودار روزانه قرار دارد؛ سطحی که در حال حاضر حدود ۴۲۰۵.۶۷ دلار است. افزون بر این، ساختار کلی بازار، شامل تشکیل سقف‌ها و کف‌های پایین‌تر، همچنان حفظ شده است. در صورت شکست حمایت ۳۹۷۵.۴۹ دلار، سطح کف ۳۹۴۲.۷۱ دلار در کانون توجه قرار خواهد گرفت. شکست قاطع این محدوده می‌تواند از سرگیری روند نزولی گسترده‌ای را که از سقف ۵۵۹۸.۷۵ دلار آغاز شده است، تأیید کند. در چنین شرایطی، هدف نزولی بعدی می‌تواند محدوده ۳۷۴۸.۸۱ دلار باشد. جمع‌بندی واکنش محدود طلا به تصمیم فدرال رزرو نشان می‌دهد که نه ثابت ماندن نرخ بهره، که از قبل انتظار آن می‌رفت، و نه مخالفت غیرمنتظره لیزا کوک، هیچ‌کدام نتوانسته‌اند محرک کافی برای تغییر روند غالب بازار فراهم کنند. در کوتاه‌مدت، مهم‌ترین مسئله این است که آیا حمایت ۳۹۷۵.۴۹ دلاری می‌تواند در برابر انتشار داده‌های اقتصادی جدید آمریکا مقاومت کند یا خیر. اگر این سطح حمایتی شکسته شود، احتمال افت قیمت ابتدا تا ۳۹۴۲.۷۱ دلار و سپس تا محدوده ۳۷۴۸.۸۱ دلار افزایش خواهد یافت. در مقابل، برای به چالش کشیدن چشم‌انداز نزولی کوتاه‌مدت، طلا باید بتواند از مقاومت ۴۱۹۸.۹۳ دلاری عبور کند.  

در یک نگاه پیش‌بینی صعودی: استیت‌استریت انتظار دارد قیمت طلا تا پایان سه‌ماهه نخست ۲۰۲۷ به محدوده ۴۷۵۰ تا ۵۵۰۰ دلار برسد؛ اما احتمال تحقق این سناریو را از ۷۰ به ۶۰ درصد کاهش داده است. سناریوی نزولی: احتمال ماندن قیمت طلا در محدوده ۴۰۰۰ تا ۴۷۵۰ دلار طی شش تا نه ماه آینده، ۳۵ درصد برآورد شده است. ریسک رکود تورمی: اگر رشد بهره‌وری ناشی از هوش مصنوعی کمتر از انتظارات باشد و تورم همچنان بالا بماند، اقتصاد آمریکا ممکن است با رکود تورمی مواجه شود؛ شرایطی که می‌تواند از طلا حمایت کند. تلاش طلا برای حفظ سطح حمایتی ۴ هزار دلار به‌ازای هر اونس، اطمینان سرمایه‌گذاران به این فلز گران‌بها را تحت فشار قرار داده است. بااین‌حال، یکی از شرکت‌های بزرگ سرمایه‌گذاری همچنان معتقد است که قیمت طلا می‌تواند تا اوایل سال آینده به ۵ هزار و ۵۰۰ دلار برسد. البته تداوم تورم، افزایش بازده اوراق قرضه و رویکرد انقباضی‌تر فدرال رزرو، تحقق این چشم‌انداز صعودی را با تردیدهای بیشتری مواجه کرده است. شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری استیت‌استریت (State Street Investment Management) در تازه‌ترین گزارش ماهانه خود درباره طلا، پیش‌بینی قبلی خود را حفظ کرد و همچنان انتظار دارد قیمت این فلز تا پایان سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷ در محدوده ۴ هزار و ۷۵۰ تا ۵ هزار و ۵۰۰ دلار به‌ازای هر اونس معامله شود. بااین‌حال، این شرکت احتمال تحقق این سناریو را از ۷۰ درصد به ۶۰ درصد کاهش داده است؛ چرا که نرخ‌های بهره بالاتر و تقویت دلار آمریکا همچنان بر طلا، که برخلاف دارایی‌های بهره‌زا درآمد مستقیمی ایجاد نمی‌کند، فشار وارد می‌کنند. تیم تحلیل طلا به سرپرستی آکاش دوشی، رئیس بخش راهبرد طلا در استیت‌استریت، بر افزایش ابهام درباره مسیر سیاست پولی فدرال رزرو تأکید کرده است؛ هرچند تقاضای ساختاری همچنان از بازار طلا حمایت می‌کند. این گزارش در مقایسه با اظهارات دوشی در اواخر سپتامبر، محتاطانه‌تر است. او در آن زمان اعلام کرده بود که افزایش بازده اوراق قرضه می‌تواند قیمت طلا را به سمت ۴ هزار دلار سوق دهد، اما روند صعودی بلندمدت این فلز همچنان پابرجا است. دوشی در آن مقطع، سطح ۴ هزار دلار را به‌عنوان کف احتمالی قیمت طلا مطرح کرده بود و همچنان انتظار داشت قیمت این فلز تا ژوئن ۲۰۲۷ به ۵ هزار دلار برسد. اگرچه این خوش‌بینی بلندمدت هنوز تغییر نکرده، گزارش جدید استیت‌استریت نشان می‌دهد که مسیر رسیدن به قیمت‌های بالاتر دشوارتر شده است. این شرکت اکنون احتمال تحقق سناریوی نزولی خود را ۳۵ درصد برآورد می‌کند. بر اساس این سناریو، قیمت طلا طی شش تا نه ماه آینده در محدوده ۴ هزار تا ۴ هزار و ۷۵۰ دلار باقی خواهد ماند. استیت‌استریت خاطرنشان کرد که قیمت طلا در ماه سپتامبر ۶.۳ درصد کاهش یافت؛ هم‌زمان با اینکه فدرال رزرو نرخ بهره را ۲۵ نقطه پایه افزایش داد و سرمایه‌گذاران احتمال انقباض بیشتر سیاست‌های پولی را در محاسبات خود لحاظ کردند. بر اساس این گزارش، بازارهای پولی انتظارات خود درباره مسیر نرخ بهره فدرال رزرو را به‌طور چشمگیری تغییر داده‌اند. در پایان ماه اوت، بازارها تنها انتظار یک‌ونیم مرحله افزایش ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره را تا ژوئن ۲۰۲۷ داشتند. اما پس از تصمیم سیاستی فدرال رزرو در سپتامبر، این انتظارات تغییر کرد و بازارها افزایش ۳.۳ مرحله‌ای نرخ بهره را طی ۹ ماه بعدی پیش‌بینی کردند. بر اساس ابزار فدواچ (FedWatch)، بازارها انتظار دارند فدرال رزرو در نشست چهارشنبه این هفته نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد. بااین‌حال، احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر از دید بازارها بیش از ۸۰ درصد است. همچنین، افزایش‌های بیشتر نرخ بهره در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷ نیز در قیمت‌گذاری بازار منعکس شده است. تغییر انتظارات درباره نرخ بهره و افزایش متعاقب بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا، به تقویت دلار و رسیدن آن به بالاترین سطح دو ماه اخیر کمک کرده است. تقویت دلار نیز هزینه فرصت نگهداری طلا را افزایش می‌دهد و جذابیت این فلز را در مقایسه با دارایی‌های بهره‌زا کاهش می‌دهد. با وجود این فشارها، استیت‌استریت اعلام کرده است که طلا انعطاف‌پذیری قابل‌توجهی از خود نشان داده؛ به‌ویژه آنکه تقاضای سرمایه‌گذاری برای این فلز همچنان در سطح نسبتاً مطلوبی قرار دارد. صندوق‌های قابل معامله در بورس آمریکا که پشتوانه طلای فیزیکی دارند، در سه‌ماهه سوم سال ۱۱.۷ میلیارد دلار سرمایه جذب کردند. از این میزان، ۳.۷ میلیارد دلار به ماه سپتامبر مربوط می‌شد؛ آن هم در شرایطی که قیمت طلا کاهش یافته بود. این ورود سرمایه نه‌تنها خروج ۵.۶ میلیارد دلاری سرمایه در سه‌ماهه دوم را جبران کرد، بلکه از آن نیز فراتر رفت. به گفته تحلیلگران استیت‌استریت: از دیدگاه ما، این موضوع نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران همچنان به‌صورت راهبردی بخشی از دارایی‌های خود را به طلا اختصاص می‌دهند تا از آن به‌عنوان پوششی در برابر ریسک‌های پولی، جایگزینی برای ارزهای رایج و ابزاری برای متنوع‌سازی سبد سرمایه‌گذاری استفاده کنند. این گزارش همچنین به نگرانی‌های فزاینده درباره احتمال تکرار یک اشتباه سیاستی از سوی فدرال رزرو اشاره می‌کند؛ اشتباهی که ممکن است از برآورد بیش‌ازحد مزایای اقتصادی هوش مصنوعی ناشی شود. استیت‌استریت هشدار داده است که بانک مرکزی آمریکا ممکن است تصور کند افزایش بهره‌وری ناشی از هوش مصنوعی به اقتصاد این کشور اجازه می‌دهد برای مدت طولانی‌تری سیاست پولی انقباضی را تحمل کند. اما اگر دستاوردهای بهره‌وری هوش مصنوعی به‌اندازه کافی سریع محقق نشوند، هزینه‌های بالاتر استقراض می‌توانند مشکلات قابل‌توجهی برای مصرف‌کنندگان، شرکت‌ها و دولت فدرال آمریکا ایجاد کنند. این شرکت همچنین اشاره کرده است که فدرال رزرو انتظار ندارد تورم هسته تا سال ۲۰۲۹ به هدف ۲ درصدی خود بازگردد. چنین چشم‌اندازی ممکن است در صورت تضعیف رشد اقتصادی، فضای مانور سیاست‌گذاران برای کاهش نرخ بهره را محدود کند. در این شرایط، اقتصاد ممکن است با رکود تورمی مواجه شود؛ وضعیتی که در آن تورم بالا و ماندگار با تضعیف فعالیت‌های اقتصادی همراه می‌شود. به گفته استیت‌استریت، چنین فضایی در نهایت می‌تواند جذابیت طلا را به‌عنوان ابزاری برای حفظ ارزش دارایی‌ها و پوشش ریسک ناشی از ابهام در سیاست‌های پولی تقویت کند. در همین حال، تحلیل تکنیکال این شرکت نیز اهمیت سطح ۴ هزار دلار را برجسته می‌کند. بر اساس گزارش، قیمت طلا در پایان سپتامبر پایین‌تر از میانگین متحرک ۵۰روزه خود در حدود ۴ هزار و ۳۲۲ دلار و میانگین متحرک ۲۰۰روزه در نزدیکی ۴ هزار و ۵۳۹ دلار قرار گرفت. هر دو سطح می‌توانند در مسیر هرگونه بهبود پایدار قیمت، به‌عنوان مقاومت عمل کنند. استیت‌استریت همچنین نخستین سطح حمایت تکنیکال طلا را در محدوده ۴ هزار و ۱۲۱ دلار شناسایی کرده و پس از آن، سطح روانی مهم ۴ هزار دلار را مورد توجه قرار داده است. افت پایدار قیمت به زیر این سطوح می‌تواند خطر اصلاح عمیق‌تر را افزایش دهد. در مقابل، بازگشت قیمت به بالای ۴ هزار و ۲۳۱ دلار می‌تواند نخستین نشانه از کاهش فشار فروش در بازار طلا باشد.  

نقدشوندگی پایین بازار و انتظارات برای افزایش نرخ بهره، پس از آخرین موج فشار فروش، همچنان بر قیمت طلا فشار وارد می‌کنند. بانک خصوصی جی‌پی مورگان معتقد است تا زمانی که هزینه استقراض به اوج خود نرسد، بعید است قیمت طلا به کف قیمتی باثباتی دست پیدا کند. این چشم‌انداز با پیش‌بینی افزایش بیشتر نرخ بهره فدرال رزرو تا اوایل سال ۲۰۲۷ مرتبط است. در یک نگاه بانک جی‌پی مورگان با توجه به تداوم نقدشوندگی پایین بازار و سازگاری سرمایه‌گذاران با شرایط نرخ بهره بالاتر، همچنان ریسک افت بیشتر قیمت طلا را جدی می‌داند. این بانک انتظار دارد فدرال رزرو در ماه دسامبر و بار دیگر در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷ نرخ بهره را افزایش دهد؛ موضوعی که فشار بر دارایی‌های فاقد بازده، مانند طلا، را حفظ خواهد کرد. جی‌پی مورگان پیش‌بینی می‌کند بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا تا اواسط سال به محدوده ۵.۲۵ تا ۵.۵ درصد برسد؛ شرایطی که می‌تواند جذابیت سرمایه‌گذاری در اوراق با درآمد ثابت را در مقایسه با طلا افزایش دهد. به گزارش بلومبرگ، یوشوان تانگ، رئیس بخش راهبرد نرخ بهره و ارز در آسیا در بانک خصوصی جی‌پی مورگان، عقیده دارد طلا حتی پس از افت اخیر قیمت‌ها همچنان با ریسک کاهش بیشتر مواجه است. به گفته او، نقدشوندگی بازار همچنان پایین است و همین مسئله، در شرایطی که سرمایه‌گذاران خود را با محیط نرخ بهره بالاتر تطبیق می‌دهند، طلا را در برابر افت بیشتر آسیب‌پذیر می‌کند. تانگ معتقد است زمانی می‌توان انتظار داشت قیمت طلا به کف باثباتی برسد که نرخ‌های بهره به اوج خود رسیده باشند. بانک خصوصی جی‌پی مورگان پیش‌بینی می‌کند فدرال رزرو در ماه دسامبر و بار دیگر در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷ نرخ بهره را افزایش دهد. بازده اوراق خزانه‌داری؛ شاخص مهم برای بازارها جی‌پی مورگان انتظار دارد بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا تا اواسط سال به محدوده ۵.۲۵ تا ۵.۵ درصد برسد؛ در حالی که این بازده در حال حاضر اندکی بالاتر از ۵ درصد قرار دارد. این چشم‌انداز نشان می‌دهد تا زمانی که سیاست پولی انقباضی باقی بماند، سرمایه‌گذاری در اوراق با درآمد ثابت می‌تواند در مقایسه با طلا جذابیت بیشتری پیدا کند. برای بازار طلا، این ارزیابی به این معناست که بهبود پایدار قیمت‌ها احتمالاً کمتر به خودِ افت اخیر و بیشتر به شواهد روشنی وابسته خواهد بود که نشان دهند نرخ بهره آمریکا به اوج خود رسیده است. تا پیش از مشخص شدن این موضوع، افزایش بازده اوراق و نقدشوندگی محدود بازار احتمالاً از مهم‌ترین عوامل تهدیدکننده قیمت طلا باقی خواهند ماند. انتظار برای انتشار حجم بالایی از اوراق بدهی دولتی و بن‌بست سیاسی بر سر کاهش کسری بودجه می‌تواند بازده اوراق را در سطوح بالا نگه دارد و شرایطی را ایجاد کند که در آن نرخ‌های بهره برای مدت طولانی‌تری بالا باقی بمانند. چنین فضایی معمولاً ترجیحات سرمایه‌گذاران را تغییر می‌دهد؛ چرا که دارایی‌های دارای بازده را در مقایسه با طلا جذاب‌تر می‌کند و هم‌زمان، محدودیت نقدشوندگی را افزایش می‌دهد.