- حضور یک غول چینی شیشهسازی در اوهایو، صدها شغل قدیمی آمریکایی را در معرض تهدید قرار داده است.
- اختلاف قیمت و مقیاس تولید، رقابت را برای تولیدکنندگان بومی تقریباً ناممکن کرده است.
- ماجرا، شکاف عمیق میان شعار بازسازی تولید آمریکا و واقعیت پیچیده سرمایهگذاری خارجی را آشکار میکند.
وقتی دونالد ترامپ سال گذشته با جدیت از سرمایهگذاری خارجی در کارخانههای آمریکایی استقبال میکرد، هدف اعلامی او بازگرداندن مشاغلی بود که بهزعم وی قربانی جهانیسازی شدهاند. اما تجربه یک کارخانه شیشهسازی چینی در قلب ایالت اوهایو، تصویری متفاوت و بهمراتب پیچیدهتر از این سیاست را به نمایش گذاشته است؛ تصویری که در آن، سرمایه خارجی نهتنها ناجی صنایع محلی نیست، بلکه میتواند به تهدیدی جدی برای بقای آنها بدل شود.
ده سال پیش، زمانی که شرکت چینی Fuyao Glass یک کارخانه متروکه جنرال موتورز را در اوهایو تصاحب کرد، این پروژه با استقبال گسترده مقامات ایالتی و فدرال همراه شد. برای منطقهای از «کمربند زنگزده» آمریکا که سالها با تعطیلی کارخانهها دستوپنجه نرم میکرد، این سرمایهگذاری بهعنوان نمادی از احیای صنعتی معرفی شد. اما امروز، بسیاری از ساکنان و فعالان صنعتی منطقه احساس میکنند بهای این احیا، بسیار سنگینتر از آن چیزی بوده که در ابتدا تصور میشد.
رقابت مستقیم کارخانه آمریکایی Vitro در شهر کرستلاین اوهایو با واحد تولیدی فویاو، اکنون حدود ۲۵۰ شغل را در معرض خطر قرار داده است. کارخانه ویترو که از دهه ۱۹۵۰ فعال بوده، طی یک سال گذشته بارها سناریوی تعطیلی را بررسی کرده است. هرچند این شرکت اخیراً تصمیم به ادامه فعالیت گرفته، اما آینده بلندمدت آن همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد. ویترو از سال ۲۰۱۹ تاکنون سه کارخانه دیگر خود را در ایالتهای پنسیلوانیا، میشیگان و ایندیانا تعطیل کرده و رقابت با تولیدکنندگان چینی را عامل اصلی این تصمیمها میداند.
مدیران ویترو هشدار میدهند که ورود شرکتهای چینی به صنعت خودروسازی آمریکا، فراتر از یک رقابت تجاری ساده است. از نگاه آنها، این روند نهتنها زنجیره تأمین داخلی را تضعیف میکند، بلکه کل جوامعی را که به مشاغل تولیدی وابستهاند، در معرض فروپاشی قرار میدهد. در مقابل، فویاو تأکید دارد موفقیتش نتیجه بهرهوری بالا، مقیاس تولید و توان فنی است؛ همان عواملی که چین را به بزرگترین تولیدکننده جهان تبدیل کردهاند.
کارشناسان یوتوتایمز معتقدند که این اختلاف دیدگاه، زمانی رنگوبوی سیاسی و امنیتی به خود گرفت که در سال ۲۰۲۴، نیروهای فدرال آمریکا به کارخانه فویاو و شرکتهای وابسته به آن یورش بردند. مقامهای آمریکایی مدعی شدند شبکهای از شرکتها برای تسهیل بهکارگیری نیروی کار غیرقانونی ایجاد شده و مبالغ هنگفتی در این چارچوب جابهجا شده است. هرچند تاکنون هیچ اتهام کیفری رسمی علیه فویاو مطرح نشده، اما این پرونده به سوخت تازهای برای منتقدان نفوذ اقتصادی چین در آمریکا تبدیل شده است.
در واشنگتن، برخی سیاستمداران و تحلیلگران این پرونده را نشانهای از «دامپینگ داخلی» میدانند؛ روشی که بهزعم آنها، شرکتهای چینی با انتقال تولید به خاک آمریکا، از تعرفهها عبور میکنند و سپس با قیمتهای پایینتر، تولیدکنندگان بومی را از میدان به در میکنند.
“
«این نگرانیها تنها به صنعت شیشه محدود نیست و در حوزههایی مانند مس، فولاد و مواد معدنی حیاتی نیز در حال گسترش است.»
محمد زمانی
در سطح محلی، ماجرا بُعد انسانی پررنگتری دارد. برای کارگران کارخانه ویترو در کرستلاین (شهری کوچک با حدود ۴۵۰۰ نفر جمعیت) این شغلها صرفاً یک منبع درآمد نیستند، بلکه ستون اصلی هویت و ثبات اجتماعی شهر محسوب میشوند. کارگرانی که دههها شاهد رونق کارخانه بودهاند، امروز با ترس از تعطیلی و از دست رفتن معیشت روبهرو هستند؛ ترسی که با دیدن حمایت دولت از رقیب خارجی، عمیقتر شده است.
تناقض اصلی در اینجاست: سیاستهای تعرفهای دولت ترامپ با هدف احیای تولید داخلی طراحی شدهاند، اما همزمان، درهای کشور به روی سرمایهگذاری خارجی حتی از سوی رقیب ژئوپلیتیکی آمریکا، باز مانده است. خود ترامپ بارها گفته اگر شرکتهای چینی در آمریکا کارخانه بسازند و آمریکاییها را استخدام کنند، از آن استقبال میکند. با این حال، تجربه اوهایو نشان میدهد که اشتغال ایجادشده لزوماً جایگزین مشاغل ازدسترفته نمیشود و حتی میتواند به حذف آنها منجر شود.
✔️ بیشتر بخوانید: سهام BAM زیر ذرهبین بازار؛ فرصت پنهان در دل اصلاح قیمتی
اکنون، در آستانه گفتوگوهای احتمالی میان واشنگتن و پکن و همزمان با بحثهای داخلی درباره محدودسازی سرمایهگذاری چین در صنایع حساس، پرونده فویاو به نمادی از یک پرسش بزرگتر تبدیل شده است: آیا جذب سرمایه خارجی، بدون ملاحظات رقابتی و امنیتی، واقعاً به بازسازی صنعتی آمریکا کمک میکند یا تنها شکل تازهای از تضعیف تولید بومی را رقم میزند؟
پاسخ این پرسش، برای شهرهایی مانند کرستلاین، نه یک بحث نظری، بلکه مسئلهای حیاتی است؛ مسئلهای که آینده شغلی، هویت صنعتی و حتی بقای اجتماعی آنها به آن گره خورده است.
لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقالهی UtoTimes ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
