طلا برندهٔ دلارزدایی؛ پیش‌بینی ۵۴۰۰ دلاری یوبی‌اس

طلا از موجی تازه به‌نام «دلارزدایی» سود می‌برد؛ یعنی کاهش تدریجی وابستگی سرمایه‌گذاران و کشورها به دلار آمریکا. دفتر ارشد سرمایه‌گذاری بانک یوبی‌اس در یادداشتی روز سه‌شنبه نوشت توجه بازار به این تغییر بلندمدت تازه بیشتر شده است. دلیل آن، نگرانی دوباره دربارهٔ چشم‌انداز مالی دولت آمریکا است. به باور تحلیل‌گران کالا و ارز این بانک، همین فشارها می‌تواند قیمت طلا را تا تابستان آینده به بالای ۵۴۰۰ دلار در هر اونس برساند. برای مخاطب عادی، پیام ساده است: مسیر طلا این روزها بیش از هر چیز به سرنوشت دلار گره خورده است.

شاخص دلار DXY، که ارزش دلار را در برابر چند ارز مهم می‌سنجد، در یک ماه گذشته ۲.۴ درصد پایین آمده است. در همین ماه، قیمت طلا حدود ۱۵ درصد بالا رفته است. ارزیابی یوبی‌اس این است که این صعود جای رشد بیشتری دارد. سرمایه‌گذاران طلا را ذخیرهٔ ارزش مطمئن می‌دانند؛ دارایی‌ای که قدرت خرید خود را حفظ می‌کند و جایگزین ارزهای ذخیرهٔ سنتی می‌شود.

انتظار این بانک آن است که بازارها پیش‌بینی خود برای افزایش نرخ بهرهٔ فدرال‌رزرو را کم کنند و این به سود طلا باشد. برآورد یوبی‌اس این است که تورم کم‌کم آرام شود، فدرال‌رزرو نرخ بهره را امسال ثابت نگه دارد و در ۲۰۲۷ کاهش را از سر بگیرد. نتیجه، افت نرخ بهرهٔ واقعی (نرخ بهره پس از کسر تورم)، فشار بر دلار و رشد تقاضای سرمایه‌گذاری برای طلا خواهد بود. با این حال ریسک‌های کوتاه‌مدت هنوز پاک نشده‌اند. داده‌های قوی اقتصاد آمریکا، نفت گران و انتظار سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر می‌توانند مسیر را کند کنند؛ تنش خاورمیانه و قیمت بالای نفت هم ممکن است موقتاً به دلار قدرت بدهند.

سمت تقاضا هم پرقدرت مانده است. ورود پول به صندوق‌های ETF طلا، یعنی صندوق‌هایی که سهامشان در بورس معامله می‌شود و پشتوانه‌شان طلاست، دوباره آغاز شده است. خرید بانک‌های مرکزی نیز قوی است. بانک مرکزی چین در ژوئیه ۲۰ تن به ذخایر خود افزود؛ بزرگ‌ترین افزایش ماهانه از اکتبر ۲۰۲۳. بانک‌های مرکزی در سه‌ماههٔ دوم ۲۸۹ تن طلا خریدند و برآورد داخلی یوبی‌اس برای کل سال ۲۰۲۶ بین ۷۵۰ تا ۱۰۰۰ تن است. این خریدها به‌تنهایی قیمت را جهش نمی‌دهند، اما بازار را تثبیت می‌کنند و ضعف بخش‌هایی مثل تقاضای جواهرسازی را جبران می‌کنند.

اواسط اوت، استراتژیست‌های همین بانک از هدف ۵۰۰۰ دلار برای نیمهٔ اول ۲۰۲۷ گفته بودند. آن زمان قیمت از کانال ۱۰۰ دلاری خود بیرون آمد و برای نخستین‌بار در دو ماه از محدودهٔ مقاومت ۴۲۵۰ دلار بالاتر رفت؛ سطحی که قیمت پیش‌تر در آن متوقف می‌شد. خرید نهادهای چینی و ورود پول به صندوق‌های طلا این حرکت را پشتیبانی کرد. تلاش مشترک آمریکا و ژاپن برای تثبیت یِن هم ریسک فروش هیجانی اوراق خزانهٔ آمریکا را کم کرد. در سوی دیگر، یوبی‌اس در ۲۶ مه پیش‌بینی پایان ۲۰۲۶ خود را از ۵۹۰۰ به ۵۵۰۰ دلار کاهش داده بود؛ دلیل آن بازدهی بالای اوراق خزانه و قدرت پایدار دلار بود. دومینیک اشنایدر و وین گوردون، تحلیل‌گران این بانک، آن موقع نوشتند: «بازارها مفهوم هزینهٔ فرصت را از نو کشف می‌کنند و بی‌بهره‌بودن طلا، با بالا ماندن نرخ‌های واقعی، دوباره به ملاحظه‌ای مهم‌تر تبدیل می‌شود.» هزینهٔ فرصت یعنی سودی که با نگه‌داشتن یک دارایی بدون بهره از دست می‌رود.

نگاه یوبی‌اس فراتر از طلا هم می‌رود. تقاضای نفت قوی مانده و فلزات صنعتی از برق‌رسانی، گذار انرژی و ساخت زیرساخت هوش مصنوعی سود می‌برند. در بازار ارز، پوند انگلیس، کرون نروژ، دلار نیوزیلند و یوان چین مورد توجه این بانک‌اند. جمع این داده‌ها یک نتیجهٔ روشن دارد: تا زمانی که چشم‌انداز مالی آمریکا زیر سؤال است، طلا اصلی‌ترین برندهٔ ضعف تدریجی دلار می‌ماند. در همین چارچوب، یوبی‌اس دوره‌های افت به‌سمت ۴۰۰۰ دلار یا پایین‌تر را نشانهٔ پایان روند نمی‌بیند، بلکه بخشی از تصویر بلندمدت می‌داند.

تیم یوتوتایمز این تحلیل را بر اساس گزارش وب‌سایت کیتکو نیوز برای مخاطبان فارسی‌زبان بازنویسی و منتشر کرده است.

✔️ بیشتر بخوانید: بدهی ۴۰ تریلیون دلاری آمریکا؛ چرا طلا می‌تواند به ۱۰,۰۰۰ دلار برسد؟