مسیر انتخاب رئیس بعدی فدرال رزرو، برخلاف تصور اولیه بازارها، دیگر مسیری هموار و یکطرفه نیست. بر اساس گزارش منابع آگاه، نامزدی کوین هست؛ که تا همین اواخر بهعنوان گزینهای تقریباً قطعی برای جانشینی جروم پاول تلقی میشد، با مقاومتهایی از سوی برخی چهرههای بانفوذ نزدیک به دونالد ترامپ مواجه شده است.
نگرانی اصلی این گروه آن است که نزدیکی بیش از حد هست به رئیسجمهور، در نهایت به تضعیف تصور استقلال فدرال رزرو منجر شود؛ موضوعی که میتواند واکنش منفی بازار اوراق قرضه را در پی داشته باشد.
این تغییر فضا زمانی برجستهتر شد که ترامپ، پس از آنکه پیشتر از تصمیم نهایی خود برای انتخاب رئیس فدرال رزرو سخن گفته بود، در گفتوگویی با والاستریت ژورنال اعلام کرد کوین وارش، عضو پیشین هیئتمدیره فدرال رزرو، در کنار هست به صدر فهرست گزینهها بازگشته است. همین اظهارات، بهسرعت در بازارهای پیشبینی بازتاب یافت و شانس هست را بهطور محسوسی کاهش داد.
بر اساس دادههای بازار پیشبینی کالشی، احتمال انتخاب هست اکنون حدود ۵۱ درصد برآورد میشود؛ در حالی که این رقم در ابتدای ماه دسامبر بالای ۸۰ درصد بود. در مقابل، شانس وارش به حدود ۴۴ درصد افزایش یافته است؛ جهشی چشمگیر نسبت به حدود ۱۱ درصد در آغاز ماه. این تغییر نشان میدهد رقابت وارد مرحلهای نزدیک و غیرقابلپیشبینی شده است.
نکته قابلتوجه آن است که مخالفتها با هست بیشتر در قالب تقویت جایگاه وارش بروز کرده تا انتقاد مستقیم از نامزد اصلی. این رویکرد در اظهارات اخیر جیمی دایمون، مدیرعامل JPMorgan، نیز دیده شد؛ جایی که اگرچه از هر دو گزینه تمجید شد، اما لحن سخنان بهگونهای بود که تمایل بیشتری به وارش القا میکرد.
در پس این تحولات، نگرانی عمیقتری نهفته است: اگر بازار اوراق قرضه به این جمعبندی برسد که رئیس آینده فدرال رزرو بیش از حد به کاخ سفید نزدیک است، ممکن است در بلندمدت شاهد افزایش بازده اوراق باشیم. چنین سناریویی میتواند دقیقاً نتیجهای معکوس با خواسته ترامپ ایجاد کند؛ بهویژه اگر این برداشت شکل بگیرد که فدرال رزرو در مهار تورم قاطعیت کافی نخواهد داشت.
شاید به همین دلیل بود که هست در گفتوگویی اخیر با شبکه CBS، با صراحت بیشتری بر استقلال فدرال رزرو تأکید کرد. او گفت اگرچه رئیسجمهور دیدگاههای قوی و مبتنی بر داده دارد، اما این نظرات هیچ وزن رسمی در تصمیمگیریهای کمیته بازار آزاد ندارند و سیاست پولی باید حاصل اجماع مستقل اعضای فدرال رزرو باشد.
در مجموع، رقابت برای ریاست فدرال رزرو اکنون وارد مرحلهای حساس شده است؛ مرحلهای که در آن نهتنها ملاحظات سیاسی، بلکه واکنش بازارها و اعتبار استقلال سیاست پولی آمریکا نقش تعیینکنندهای در انتخاب نهایی خواهند داشت.
