ریک ریدر (Rick Rieder) از بلکراک: کازینوی پول مفت تعطیل شده است؛ این نقشه راه سال ۲۰۲۶ است.
جنگ تورم به پایان رسیده، اما یک «چاله در بازار کار» در شرف بلعیدن اقتصاد است.
اگر بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ احساس میکردید یک معاملهگر نابغه هستید، ریک ریدر یک واقعیت تلخ را به شما یادآوری میکند: شما در کازینویی قدم میزدید که تمام میزهایش برنده بودند.
مدیر ارشد سرمایهگذاری درآمد ثابت جهانی در بلکراک (و نامزد ریاست فدرال رزرو) در آخرین یادداشت خود برای چشمانداز ۲۰۲۶ استدلال میکند که استراتژی «بخر و فراموش کن» (set it and forget it) و تکیه بر بتای بازار مرده است. در چرخه قبلی، ۹۰ درصد شرکتهای S&P بازده مثبت داشتند؛ اما با پایان سال ۲۰۲۵، ۴۰ درصد از شاخص سال را با بازده منفی به پایان رساندند.
ریدر میگوید سال ۲۰۲۶ سال «سرمایهگذاری است، نه قمار کردن.» در ادامه نکات کلیدی چشمانداز او آمده است:
۱. تورم جنگ دیروز است؛ نگرانی جدید «نیروی کار» است.
ریدر میگوید طوفان تورم گذشته است. او اشاره میکند که تورم بخش مسکن تعدیل شده و نوسانات هسته (Core volatility) به هنجارهای سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۰ بازگشته است. او نگران مارپیچ تعرفهها هم نیست و آن را یک شوک مقطعی میداند، نه یک عامل پایدار.
سردرد واقعی سال ۲۰۲۶ چیست؟ بازار کار.
تعدیل نیروها اکنون بیشتر حول محور «کارایی» (کاهش هزینه) است تا ضعف دورهای اقتصاد. استخدام در بخش بهداشت و درمان ضعف سایر بخشها را پنهان کرده است. بدون در نظر گرفتن این بخش، رشد اشتغال منفی است. با کاهش رشد دستمزدها و کند شدن استخدام، ریدر استدلال میکند که فدرال رزرو باید از سیاستهای انقباضی فاصله بگیرد تا از «آسیب غیرضروری» جلوگیری کند.
۲. داستان هوش مصنوعی از «درآمد» به «حاشیه سود» تغییر میکند.
این جالبترین بخش یادداشت است. ریدر معتقد است ما وارد فاز جدیدی میشویم که در آن هوش مصنوعی یک انقلاب کاهش هزینه است. شرکتها صراحتاً از فناوری برای کاهش تعداد کارکنان استفاده میکنند. او محاسبات سرانگشتی بزرگی ارائه میدهد:
«اگر هوش مصنوعی بتواند سهم نیروی کار از هزینههای شرکتی را حتی ۵ درصد کاهش دهد… این امر میتواند تقریباً ۱.۲ تریلیون دلار صرفهجویی سالانه در هزینههای نیروی کار ایجاد کند.»
او ارزش فعلی این صرفهجوییها را ۸۲ تریلیون دلار تخمین میزند. معامله درست در اینجا فقط خریدن شرکتهای فروشنده چیپ نیست؛ بلکه خرید شرکتهایی است که از فناوری برای کاهش بیرحمانه هزینهها و افزایش حاشیه سود استفاده میکنند؛ چیزی که ما مدتهاست استدلال میکنیم «برنامه اصلی و کشنده» هوش مصنوعی است.
۳. رژیم اقتصاد کلان ۲۰۲۶: «پراکندگی» (Dispersion)
ما با سالی روبرو هستیم که رشد واقعی ۲ درصد است (به لطف مخارج سرمایهای هوش مصنوعی)، اما با هزینه سرمایه بسیار بالاتر. ریدر هشدار میدهد که این محیط ریسکهای خاص (Idiosyncratic) را بازمیگرداند. شما شاهد نکولها و کاهش رتبههای اعتباری بیشتری خواهید بود، حتی اگر تولید ناخالص داخلی (GDP) در تیتر اخبار خوب به نظر برسد. این پایان دورانی است که موج بالا آمده، همه قایقها را با خود بالا میبرد.
ریدر برای بقا در این تلاطمها به دنبال درآمد پایدار است:
- اوراق با درآمد ثابت باکیفیت: او اوراق درجه سرمایهگذاری (Investment grade) را میپسندد و بهطور خاص به دنبال وامهای مسکن و داراییهای اوراق بهادارسازیشده برای بازدهی بالاتر نسبت به خزانهداری است.
- اعتبار تاکتیکی: او به دنبال خرید در کف قیمتی (Buy the dip) در زمان عرضه سنگین به بازار است (بهویژه از سوی شرکتهای فناوری بزرگ و صادرکنندگان زیرساخت).
- اوراق با بازده بالا (High Yield) به صورت گزینشی: از اوراق بنجل (Junk) دوری کنید. به ترازنامههای قوی بچسبید.
- بدهی بازارهای نوظهور (EM): او در اینجا ارزشهایی را بهعنوان تنوعبخشی میبیند و اشاره میکند برخی بانکهای مرکزی در این بازارها در کاهش نرخ بهره پیشرو هستند.
- سهام: تمرکز بر «سمت درست» انقلاب هزینه هوش مصنوعی. شرکتهایی با جریان نقدی پایدار که واقعاً از هوش مصنوعی برای اصلاح حاشیه سود خود استفاده میکنند، نه آنهایی که فقط در تماسهای درآمدی کلمه «AI» را به زبان میآورند.
نتیجهگیری
پیام ریدر روشن است: دوران بتای آسان (سود راحت از کل بازار) تمام شده است. سال ۲۰۲۶ سالِ انتخاب دقیق، صبر و اجازه دادن به سود مرکبِ درآمدهای باکیفیت برای انجام کارهای سخت است.
