نشست امشب فدرال رزرو در حالی برگزار میشود که برخلاف معمول، بازارها هیجان چندانی ندارند. برنت دانلی در یادداشت تازه خود با لحنی انتقادی مینویسد: «سخت است برای تصمیم امشب هیجانزده باشیم، چون فدرال رزرو عملاً روی حالت خلبان خودکار قرار دارد.»
به گفته او، حتی اگر سیاستگذاران واقعاً به دادهها متکی بودند، در حال حاضر دادهای وجود ندارد که بتوان به آن تکیه کرد. آمارهای تورم کنار گذاشته شده، اطلاعات بازار کار ناقص است و بخش عمدهای از دادههای کلان بهدلیل تعطیلیهای دولتی و وقفههای آماری منتشر نمیشود. بنابراین فدرال رزرو صرفاً در حال اجرای تصمیماتی از پیش مشخص است: کاهش نرخ بهره، پایان دادن به سیاست کاهش ترازنامه (QT) و حفظ مسیری که پیشتر طراحی شده بود؛ بدون هیچ عنصر غافلگیرکنندهای.
دانلی در ادامه با نگاهی تندتر مینویسد:
«فدرال رزرو در حالی نرخها را پایین میآورد که شرایط مالی یکی از سهلترین دورهها در تاریخ مدرن است. بازار سهام و اعتبار نیز دقیقاً همانطور رفتار میکنند که از یک سیاست فوقانبساطی انتظار میرود؛ با رشد افسارگسیخته قیمتها و بیاعتنایی به ریسک.»
تمرکز بیسابقه در سهام بزرگ؛ زنگ خطر جدی در والاستریت
در والاستریت، شاخص S&P 500 همچنان رو به صعود است، اما عمق این رشد بهشدت کاهش یافته است. شرکت Bespoke گزارش داده که در معاملات روز گذشته، شاخص S&P با افزایش ۰٫۲۳ درصدی بسته شد، در حالی که ۳۹۸ سهم نزولی و تنها ۱۰۴ سهم صعودی بودند؛ ضعیفترین پهنای رشد برای یک روز مثبت از سال ۱۹۹۰ تاکنون.
به گفته دانلی، این اتفاق دیگر عجیب نیست، بلکه نشانهای از ساختار جدید بازار است. او میگوید:
«هرچه تمرکز بازار بر چند غول فناوری مثل انویدیا بیشتر میشود، این الگو تکرار خواهد شد. اگر تنها یک شرکت در یک روز ۳۵۰ میلیارد دلار به ارزش بازارش اضافه کند، بقیه سهمها میتوانند هر کاری بخواهند بکنند!»
این پدیده نشان میدهد رشد بازار اکنون بر شانههای چند سهم محدود استوار است. در واقع، بازار از نظر سطح شاخص صعودی است، اما از درون دچار ضعف ساختاری شده؛ چیزی که تحلیلگران از آن با اصطلاح «نفستنگی بازار» یاد میکنند.
دانلی تأکید میکند که ضعف در گستره بازار یا حتی تمرکز شدید سرمایه در چند نماد، بهتنهایی نشانه سقوط قریبالوقوع نیست. این شاخصها بیشتر تصویری از وضعیت فعلی بازار ارائه میدهند تا جهت آینده آن. او این وضعیت را با منحنی بازده معکوس مقایسه میکند؛ شاخصی که معمولاً در بلندمدت هشدار رکود میدهد، اما در کوتاهمدت برای معاملهگران شبیه یک دام خواهد بود.
به عبارت دیگر، وقتی سرمایه فقط روی چند سهم متمرکز میشود و بیشتر سهمها عملکرد ضعیفی دارند، این موضوع نگرانکننده است اما بهتنهایی نمیتواند نشانه مطمئنی برای پیشبینی بازار باشد. چنین نشانههایی فقط وقتی معنا پیدا میکنند که بعداً، در مرور گذشته بازار به آنها نگاه کنیم، نه در لحظهی حال.
