انجمن بانکداران وام مسکن اعلام کرد که نرخهای وام مسکن ممکن است تا پایان سال ۲۰۲۶ به ۶.۵ درصد برسد، در حالی که پیشبینیهای فنی می (Fannie Mae) نرخها را در آن زمان تا ۵.۹ درصد نشان میدهد.
این به معنای دورهای طولانی از نرخهای وام مسکن بالا خواهد بود که در بیش از دو دهه گذشته بیسابقه است.
کارشناسان پیشبینی کردهاند که نرخهای وام مسکن باید به ۵.۷۵ درصد کاهش یابد تا خریداران به بازار مسکن بازگردند.
فدرال رزرو آماده است تا هفته آینده دوباره نرخهای بهره را کاهش دهد، اما این امر ممکن است تأثیر چندانی بر بازار مسکن نداشته باشد.
پیشبینیهای اخیر نشان میدهد که نرخهای وام مسکن احتمالاً تا سال ۲۰۲۶ بالا باقی خواهند ماند؛ و این در حالی است که کاهش نیم درصدی نرخ وجوه فدرال که تا پایان سال انتظار میرود، در این پیشبینیها لحاظ شده است. این یک پیشبینی ناامیدکننده برای بازار مسکن است که به دلیل بالاترین هزینههای استقراض در دهههای اخیر، دچار رکود شده است.
انجمن بانکداران وام مسکن پیشبینی میکند که نرخهای وام مسکن ممکن است در پایان سال ۲۰۲۶ به ۶.۵ درصد و احتمالاً تا پایان سال ۲۰۲۷ به ۶.۲ درصد برسد.
غول وام مسکن، فنی می، پیشبینیهای مشابهی دارد و انتظار دارد که نرخهای وام مسکن تا سهماهه چهارم سال ۲۰۲۶ در سطح ۶ درصد یا بالاتر باقی بماند و سپس به ۵.۹ درصد کاهش یابد.
چرا این موضوع مهم است؟
مسکن یک محرک حیاتی برای اقتصاد آمریکا است که به ساختوساز و هزینههای مصرفکننده رونق میبخشد. اما نرخهای بالای وام مسکن و قیمتهای بالا، فعالیتهای املاک و مستغلات را در سالهای اخیر به شدت کند کرده است. نرخهای بالا نه تنها مانعی برای تولید ناخالص داخلی (GDP) هستند، بلکه خریداران بالقوه را از بازار خارج کرده و تحرک افرادی را که نرخهای پایینتری را تثبیت کردهاند، محدود میکنند.
مایک فراتانتونی و جوئل کان، اقتصاددانان MBA، در چشمانداز ۲۰۲۶ خود گفتند که رشد اقتصادی کندتر و سطح بیکاری بالاتر به حفظ بازده اوراق خزانه ۱۰ ساله در حدود ۴.۲ درصد کمک خواهد کرد؛ عاملی که تأثیر قویتری بر نرخهای وام مسکن نسبت به نرخ وجوه فدرال تحت کنترل فدرال رزرو دارد. در واقع، نرخهای وام مسکن پس از آخرین کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو در ماه سپتامبر، اندکی افزایش یافت.
انجمن بانکداران وام مسکن در بیانیهای اعلام کرد: «ریسک افزایش کسری بودجه و انتظارات تورمی بالا، مانع از کاهش بیشتر نرخهای بلندمدت خواهد شد، حتی با وجود اینکه فدرال رزرو نرخهای کوتاهمدت را کاهش میدهد.»
زمینه تاریخی نرخهای وام مسکن
نرخهای بالای وام مسکن – بیش از ۶ درصد برای بیش از سه سال – بخش بزرگی از دلیل عدم استطاعتپذیری مسکن در سالهای اخیر بوده است. هزینههای استقراض بالا، به همراه جهش قیمت مسکن در سالهای پس از همهگیری، به کندترین فروش مسکن در دهههای اخیر منجر شده است.
نرخها اکنون برای بیش از سه سال بالای ۶ درصد بودهاند که طولانیترین دوره از سالهای ۲۰۰۵-۲۰۰۷ است.
اما تاریخ نشان میدهد که نرخها در آن سطح یا بالاتر، پیش از آن کاملاً رایج بودهاند.
در واقع، از سال ۱۹۷۱ که فردی مک (Freddie Mac) شروع به ردیابی دادهها کرد، نرخهای وام مسکن هرگز زیر ۶ درصد نبودهاند. این نرخها در سال ۱۹۸۱ به اوج خود یعنی بیش از ۱۸ درصد رسیدند.
با این حال، بسیاری از وامگیرندگان نرخهای زیر ۵ درصد را که در پی بحران مالی ۲۰۰۸ به وجود آمد و سپس نرخهای استثنایی زیر ۳ درصد را در دوران رونق مسکن دوره کووید به یاد دارند.
برای دمیدن جانی دوباره به بازار مسکن، نیازی نیست که نرخها تا این حد پایین بیایند. کارشناسان صنعت مسکن پیشبینی میکنند که سطح نرخ وام مسکن ۵.۷۵ درصدی احتمالاً هجوم خریداران را به بازار باز خواهد گرداند.
