گزارش تازه فایننشال تایمز پرده از یک شکاف بیسابقه در همکاریهای پولی بینالمللی برداشت: بانک مرکزی اروپا (ECB) تنها «پس از» اجرای معامله اقدام آمریکا برای فروش یورو و خرید ین، از این مداخله بزرگ باخبر شده است.
این مداخله مشترک و نادر میان آمریکا و ژاپن برای نجات ین از کفهای ۴۰ ساله انجام شد، اما اقدام واشنگتن در فروش یورو بدون هماهنگی قبلی با فرانکفورت، شائبهها و نگرانهای جدیدی را درباره تضعیف هماهنگی میان بانکهای مرکزی بزرگ ایجاد کرده است.
- اصل خبر: آگاهی یافتن بانک مرکزی اروپا (ECB) از فروش یورو توسط آمریکا برای خرید ین، پس از انجام کامل معامله.
- علت انتخاب یورو توسط آمریکا: حفظ ظواهر سیاست «دلار قوی» خزانهداری آمریکا و عدم تضعیف مستقیم USD.
- هشدار توکیو و واشنگتن: تداوم خطونشان دو کشور برای مداخلات بعدی در صورت تداوم ضعف ین.
- پیامدهای بازاری: ایجاد عدم قطعیت روی موقعیتهای معاملاتی یورو (EUR) و احتمال شوکهای ناگهانی بعدی در بازار ارز بدون هماهنگی قبلی.
چرا آمریکا برای خرید ین دست به فروش یورو زد و ECB را خبر نکرد؟
سرپوش گذاشتن روی سیاست «دلار قوی»: اسکات بسنت (وزیر خزانهداری آمریکا) برای اینکه سیگنال تضعیف دلار به بازار مخابره نشود، تصمیم گرفت به جای دلار، یوروهای ذخیره را بفروشد و ین بخرد.
شکستن سنتی قدیمی در همکاریهای فرامرزی: از زمان جنگ جهانی دوم، مداخله در بازار ارز همواره با هماهنگی پیشینی میان بانکهای مرکزی غرب انجام میشد. این اقدام یکجانبه، یک خروج بیسابقه از چارچوب اعتماد متقابل محسوب میشود.
مداخلهای دوطرفه نه چندجانبه: عدم اطلاعرسانی به ECB ثابت میکند که این عملیات سنگین، صرفاً یک توافق دوطرفه و شتابزده میان واشنگتن و توکیو بوده، نه یک تصمیم کلان و چندجانبه با حضور تمام غولهای پولی جهان.
