فیدلیتی: طلا در مسیر ۵٬۰۶۷ دلار، برخلاف چرخش فدرال‌رزرو

طلا دوباره به مرکز معاملات کلان جهانی برگشته است. قیمت این فلز پس از واکنش مثبت به سطح ۴٬۰۰۰ دلار در هر اونس، مسیر صعودی گرفت. یورین تیمر، تحلیلگر فیدلیتی، فضای کافی برای یک موج رشد دیگر می‌بیند. اهمیت این موضوع برای مخاطب عادی روشن است: طلا همیشه با نرخ بهره رابطهٔ معکوس داشته، اما این بار همزمان با سخت‌ترشدن سیاست پولی فدرال‌رزرو بالا می‌رود. یعنی دو نیروی مخالف روبه‌روی هم ایستاده‌اند.

هستهٔ این پیش‌بینی، مدل نقدینگی جهانی است. نقدینگی یعنی حجم پولی که در اقتصاد جهان در گردش است و به بازارها راه پیدا می‌کند. این مدل هدفی نزدیک به ۵٬۰۶۷ دلار در هر اونس را نشان می‌دهد. چنین رقمی حدود ۱۶ درصد بالاتر از سطح فعلی است و مرز ۵٬۰۰۰ دلار را باز هم در دید قرار می‌دهد.

مسیر قیمت هم فضای این بازیابی را نشان می‌دهد. طلا در سال ۲۰۲۵ و اوایل ۲۰۲۶ رشد تندی داشت، بعد از قلهٔ نمودار نزدیک ۵٬۵۹۵ دلار عقب نشست. در ماه‌های ژوئن و ژوئیه حمایت خود را حدود ۴٬۰۰۰ دلار پیدا کرد. اکنون با قیمتی حدود ۴٬۳۵۰ دلار، نزدیک ۲۲ درصد پایین‌تر از آن سقف است. اگر شرایط نقدینگی دوباره حمایت‌کننده شود، فاصلهٔ قابل‌توجهی برای جبران باقی مانده است.

تقاضای سرمایه‌گذاران همین حالا شاهد این استدلال است. صندوق‌های جهانی طلا (ETF، صندوق‌هایی که سهم‌شان در بورس معامله می‌شود و پشتوانهٔ آن طلا است) در اوت ۱۸ میلیارد دلار ورودی داشتند. این رقم دومین ورودی ماهانهٔ بزرگ تاریخ، بر پایهٔ گزارش شورای جهانی طلا، است. کل دارایی این صندوق‌ها به رکورد ۴٬۱۸۹ تن رسید و ارزش دارایی‌های تحت مدیریت آن‌ها ۶۱۵ میلیارد دلار شد.

چیزی که مقاومت طلا را چشمگیرتر می‌کند، وضعیت نرخ بهره است. فدرال‌رزرو هفتهٔ گذشته نرخ بهرهٔ مرجع را ۲۵ واحد پایه (هر واحد پایه یک‌صدم درصد است) بالا برد و به محدودهٔ ۳٫۷۵ تا ۴٫۰۰ درصد رساند. این نخستین افزایش از سال ۲۰۲۳ بود و سیاست‌گذاران به احتمال ادامهٔ این مسیر اشاره کردند. نرخ بهره و بازدهی اوراق خزانهٔ بالاتر، معمولاً هزینهٔ نگه‌داشتن طلا را زیاد می‌کند، چون طلا خودش سود دوره‌ای نمی‌دهد.

نتیجهٔ تحلیلی ساده است: سرنوشت سناریوی ۵٬۰۰۰ دلار به یک رقابت بستگی دارد. از یک طرف نقدینگی و تقاضای صندوق‌های طلا، از طرف دیگر بازدهی واقعی (بازدهی اوراق پس از کسر تورم) در حال رشد. شاخص‌های کلیدی برای رهگیری این رقابت، ورودی ماهانهٔ صندوق‌ها، ارزش دلار، بازدهی اوراق خزانه و پیام‌های بعدی فدرال‌رزرو هستند. یک افزایش نرخ دیگر می‌تواند به شمش طلا فشار بیاورد، به‌ویژه اگر بازدهی‌ها بالاتر بروند. در مقابل، تداوم ریسک‌های ژئوپلیتیک یا رشد تازهٔ نقدینگی، سناریوی صعودی را تقویت می‌کند. رکورد دارایی صندوق‌ها در اوت اهمیت ویژه‌ای دارد؛ ادامهٔ ورود پول نشان می‌دهد این بازیابی بر پایهٔ تقاضای نهادی است، نه فقط یک واکنش فنی از سطح ۴٬۰۰۰ دلار.

تیم یوتوتایمز این تحلیل را بر اساس گزارش وب‌سایت gurufocus.com برای مخاطبان فارسی‌زبان بازنویسی و منتشر کرده است.

✔️ بیشتر بخوانید: پیش‌بینی بزرگ استاندارد چارترد: طلا در مسیر ۴۶۵۰ دلار قرار دارد