افزایش نرخ تأمین مالی شبانه تضمینشده (SOFR) بالاتر از نرخ بهره فدرال رزرو (Fed Funds) بهعنوان نشانهای از فشردگی نقدینگی در بازارهای تأمین مالی کوتاهمدت آمریکا مورد توجه قرار گرفته است. در حالت عادی، نرخ SOFR پایینتر از نرخ فدرال است، زیرا وامهای تضمینشده با اوراق خزانهداری آمریکا امنتر از وامهای بینبانکی بدون وثیقه هستند. اما این واژگونی نشان میدهد که بانکها ترجیح بیشتری به نقدینگی فوری و وثیقههای با کیفیت بالا دارند.
تحلیلگران تأکید میکنند که این وضعیت نشانه بحران نیست، اما حاکی از کاهش انعطافپذیری ذخایر در سیستم مالی است. چند شاخص این تفسیر را تقویت میکنند:
- کاهش شدید موجودیهای ریپو معکوس نشان میدهد مازاد نقدینگی در بازار پول تقریباً از بین رفته است.
- افزایش استفاده از تسهیلات ریپو دائمی فدرال نشان میدهد بانکها بهطور بیسروصدا از پنجره نقدینگی فدرال استفاده میکنند.
- با عبور SOFR از نرخ سیاستی، هزینه تأمین مالی شبانه تضمینشده از سقف نظری فدرال فراتر رفته که بیشتر نشاندهنده اختلال در سازوکار بازار است تا بحران واقعی.
این حرکت احتمالاً ناشی از توزیع نامتوازن ذخایر یا کمبود موقت وثیقه در نقاط حساس بازار است. در گذشته، واگراییهای مشابه گاهی پیشدرآمد نوسانات تأمین مالی بودهاند، اما همیشه به بحران سیستماتیک منجر نشدهاند.
اگر این وضعیت ادامه یابد، افزایش SOFR میتواند شرایط مالی را بهطور مؤثر سختتر کند و حتی بدون تغییر سیاستی، اثر ضدتورمی خفیفی ایجاد کند. تحلیلگران میگویند این پویایی ممکن است بر زمانبندی چرخه کاهش نرخ بهره فدرال تأثیر بگذارد، اگر فشارهای نقدینگی ادامه یابد.
