خزانهداری آمریکا ۷۰ میلیارد دلار اوراق خزانه ۵ ساله را با بازده نهایی ۵.۰۳۳ درصد به فروش رساند؛ در حالی که بازده اوراق مشابه پیش از برگزاری حراج حدود ۵.۰۰۲ درصد بود.
این اختلاف معادل یک «تیل (Tail)» ۳.۱ واحد پایهای است که بهمراتب بالاتر از میانگین ۰.۶ واحد پایهای در شش حراج گذشته محسوب میشود؛ موضوعی که نشان میدهد خریداران برای جذب این حجم عرضه، بازده بالاتری نسبت به انتظار بازار درخواست کردهاند.
جزئیات حراج:
- نسبت تقاضا به پوشش (Bid-to-Cover): ۲.۲۱ برابر؛ در مقابل میانگین ۲.۳۳ برابر
- تقاضای مستقیم (Direct Bidders): ۲۹.۹۲ درصد؛ در مقابل میانگین ۲۱.۸ درصد
- تقاضای غیرمستقیم (Indirect Bidders): ۵۴.۳۱ درصد؛ در مقابل میانگین ۶۵.۲ درصد
- دیلرهای اصلی (Dealers): ۱۵.۷۷ درصد؛ در مقابل میانگین ۱۲.۹ درصد
امتیاز حراج: D
افزایش مشارکت خریداران مستقیم قابل توجه بود، اما نتوانست ضعف تقاضای خریداران غیرمستقیم را جبران کند. کاهش نسبت تقاضا به پوشش و همچنین تیل بزرگ ۳.۱ واحد پایهای نشان میدهد که سرمایهگذاران برای خرید این اوراق به بازدهی بالاتر از سطح مورد انتظار بازار نیاز داشتند.
همچنین سهم دیلرهای اصلی از اوراق فروختهشده بیشتر از میانگین معمول بود که میتواند نشانهای از جذب بخشی از عرضه توسط بازارسازان باشد.
مهمترین نکته برای معاملهگران: تیل ۳.۱ واحد پایهای است؛ یعنی حتی با وجود اینکه بازده اوراق پیش از حراج در سطح بالای ۵.۰۰۲ درصد قرار داشت، بازار برای پذیرش این عرضه به بازده بیشتری نیاز داشت. این موضوع میتواند نشانهای از فشار فروش و حساسیت بالاتر سرمایهگذاران نسبت به عرضه بدهی دولت آمریکا باشد.
