- طلا توانسته است فشار ناشی از چرخه افزایش نرخ بهره فدرال رزرو را پشت سر بگذارد.
- به دلیل مشکلات مالی دولت آمریکا، همبستگی میان طلا و بازده اوراق خزانهداری از بین رفته است.
طلا در حال حاضر در یک فاز تثبیت قیمتی و نوسان محدود در محدوده ۴۲۵۰ تا ۴۴۰۰ دلار به ازای هر اونس گرفتار شده است؛ محدودهای که تحت فشار دلار آمریکا قرار دارد، چرا که شاخص دلار به بالاترین سطح خود در دو ماه اخیر صعود کرده است. دلار نیز در شرایطی تقویت میشود که احتمال اجرای سیاستهای پولی انقباضیتر از سوی فدرال رزرو در فصلهای آینده افزایش یافته است.
در همین حال، تقاضای قدرتمند آسیا، بهبود داراییهای صندوقهای قابل معامله طلا (ETF) که در نیمه نخست سال کاهش یافته بودند و همچنین خریدهای فعال بانکهای مرکزی از شمش طلا، همچنان از این فلز گرانبها حمایت میکنند.
در هفتههای اخیر، طلا دیگر مانند گذشته تحت فشار بازده واقعی اوراق خزانهداری آمریکا قرار نگرفته است؛ بازدهی که اکنون به بالاترین سطح خود در ۲۰ سال گذشته رسیده است. بهطور تاریخی، افزایش نرخهای بازار بدهی یک عامل منفی برای طلا محسوب میشود، چرا که این فلز سود دورهای پرداخت نمیکند و افزایش بازده اوراق، هزینه فرصت نگهداری آن را بالا میبرد.
✔️ بیشتر بخوانید: طلا در دوراهی حساس؛ آیا محدوده ۴,۳۰۰ دلار از دست میرود؟
یکی از دلایل اصلی این گسست در همبستگی، نگرانی سرمایهگذاران درباره افزایش بدهی عمومی آمریکا و ریسکهای مرتبط با ثبات مالی است.
از سوی دیگر، اگر افزایش بازده اوراق خزانهداری ناشی از قدرت اقتصاد آمریکا باشد و تحت تأثیر تشدید رقابت شرکتهای بزرگ فناوری (Hyperscalers) برای منابع مورد نیاز قرار گیرد، این موضوع میتواند عاملی منفی برای طلا باشد. طبق گزارش موسسه BMI، در صورت رشد اقتصادی جهانی سریعتر از انتظار، قیمت طلا در بلندمدت کاهش خواهد یافت.
با این حال، در واقعیت، افزایش قیمت انرژی و سیاستهای پولی انقباضی گسترده در جهان میتواند مانع رشد اقتصاد جهانی شود. هرچه فدرال رزرو و سایر بانکهای مرکزی نرخ بهره را بیشتر افزایش دهند، فشار بیشتری بر اقتصاد وارد خواهد شد و این شرایط میتواند به نفع طلا باشد.
در چرخههای قبلی افزایش نرخ بهره نیز همین عامل باعث شد طلا پس از افتهای اولیه، بخشی از زیانهای خود را جبران کند.
این بار، به لطف تقاضای قدرتمند برای دارایی فیزیکی، شاهد سقوط شدید قیمت طلا نبودیم. در هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶، چین بیش از کل میزان واردات طلای خود در سال ۲۰۲۵، طلا وارد کرده است؛ در حالی که صندوقهای ETF طلای این کشور تنها در ماه اوت، ۴۴ تن به داراییهای خود افزودند که ۱۸ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است.
بانکهای مرکزی نیز همچنان در حال خرید طلا هستند؛ بهطور میانگین، میزان خرید آنها در دوره ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ حدود دو برابر دوره ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱ بوده است.
همزمان، سهم طلا در ذخایر طلا و ارز بانکهای مرکزی از نظر ارزش، اکنون از سهم اوراق خزانهداری آمریکا نیز فراتر رفته است. معمولاً سیاستگذاران پولی تصمیمهای خرید خود را بر اساس هزینه فرصت اتخاذ نمیکنند؛ موضوعی که میتواند یکی دیگر از دلایل واگرایی میان قیمت طلا و بازده اوراق خزانهداری آمریکا باشد.
✔️ بیشتر بخوانید: راز مقاومت طلا چیست؟ تحلیل جدید فیدلیتی از نیروی پنهان پشت رشد طلا
