ارتباطات فدرال رزرو با حوزههای مختلف نشان میدهد نگرانیهایی مطرح شده که با الگوی سنتی افزایش بیش از حد تقاضا در اقتصاد همخوانی دارد.
با توجه به ترکیب فعلی فشارهای تورمی، فدرال رزرو اکنون بیشتر در سناریوی اقدام قرار گرفته است.
من افزایش احتمالی نرخ بهره در آینده را بهعنوان معکوس کردن کاهشهای نرخ بهره سال گذشته در نظر نمیگیرم.
اگر تورم ناشی از شوک عرضه پایدار بماند، تنها گزینه فدرال رزرو کاهش تقاضای کل در اقتصاد خواهد بود.
نرخ بیکاری فعلی بسیار نزدیک به سطح اشتغال کامل قرار دارد.
رشد ماهانه اشتغال معیار مناسبی برای سنجش سلامت بازار کار نیست، زیرا درباره رشد جمعیت به دلیل سیاستهای مهاجرتی ابهام وجود دارد.
فعالان تجاری به ما میگویند که بازار کار در حال محدودتر شدن است و شاخصهای جایگزین نیز همین روند را نشان میدهند.
فدرال رزرو همچنان از اعتبار بالایی برخوردار است و همه، وظیفه این نهاد را بسیار جدی میگیرند.
اجزای مختلف تورم در تحلیلهای فدرال رزرو اهمیت خواهند داشت؛ بهگونهای که تورم بخش خدمات ناشی از شوک قیمت نفت تلقی نمیشود، بلکه نتیجه تقاضای قدرتمند در اقتصاد است.
وظیفه یک بانکدار مرکزی واکنش به بازارها یا رئیسجمهور نیست، بلکه واکنش به شرایط اقتصادی است.
حتی بدون انتشار خلاصه پیشبینیهای اقتصادی، جهان همچنان تلاش خواهد کرد واکنش احتمالی مقامهای فدرال رزرو را درک کند.
از نظر تاریخی، نرخهای بلندمدت اوراق قرضه آمریکا چندان بالا محسوب نمیشوند؛ فکر نمیکنم این موضوع نشاندهنده کاهش اعتماد به ما باشد.
باید آماده باشیم تا «خلاصه پیشبینیهای اقتصادی» (SEP) را شفافتر و کاربردیتر کنیم.























