افت سهام فناوری در معاملات پنج‌شنبه ۵ نوامبر ۲۰۲۶، بار دیگر شکنندگی موج سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی را آشکار کرد. شاخص نزدک مرکب بیش از چهار درصد کاهش یافت و در مسیر ثبت افتی بیش از ۱۰ درصد از اوج پایانی خود در ۶ اکتبر قرار گرفت؛ سطحی که در ادبیات بازار، ورود به محدوده اصلاح قیمت تلقی می‌شود. هم‌زمان، شاخص نزدک ۱۰۰ با فشار فروش گسترده‌تری روبه‌رو شد و ارزش بازار شرکت‌های بزرگ فناوری، سازندگان تراشه و اپراتورهای مراکز داده به‌شدت کاهش یافت.

چرا نزدک به محدوده اصلاح نزدیک شد؟

شاخص نزدک مرکب در معاملات پنج‌شنبه نزدیک به چهار درصد افت کرد و به محدوده ۲۴ هزار و ۷۱۳ واحد رسید. این شاخص در ۶ اکتبر به رکورد پایانی ۲۷ هزار و ۵۹۹ واحد دست یافته بود. فاصله بیش از ۱۰ درصدی از آن قله، معیار متداول ورود یک شاخص به محدوده اصلاح است. این اتفاق در صورت تثبیت افت در پایان معاملات، دومین اصلاح نزدک در سال جاری خواهد بود.

انتخابات آمریکا و ریسک تأخیر در ساخت مراکز داده

پیروزی دموکرات‌ها احتمال نظارت سخت‌گیرانه‌تر بر توسعه مراکز داده را در ذهن سرمایه‌گذاران برجسته کرده است. ساخت این تأسیسات به زمین، برق، آب، شبکه انتقال و مجوزهای محلی وابسته است؛ بنابراین، افزایش مخالفت عمومی یا دشوارتر شدن فرایند صدور مجوز می‌تواند زمان‌بندی پروژه‌ها را تغییر دهد. چنین تأخیری فقط اپراتورهای مراکز داده را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، بلکه زنجیره‌ای از تأمین‌کنندگان تراشه، تجهیزات برق، سرمایش و خدمات زیرساختی را نیز درگیر می‌کند.

فشار فروش از تراشه تا اپراتورهای مراکز داده

در میان گروه‌های بورسی، شرکت‌های نیمه‌رسانا و اپراتورهای مراکز داده بیشترین آسیب را دیدند. شاخص نیمه‌رساناهای فیلادلفیا حدود ۱۰ درصد افت کرد و به پایین‌ترین سطح بیش از شش ماه اخیر رسید. انویدیا و برودکام، به‌عنوان دو بازیگر مهم زنجیره تأمین هوش مصنوعی، از عوامل اصلی فشار بر این شاخص بودند. سهام کوالکام نیز پس از آنکه فروش فصلی تراشه‌های تلفن همراه کمتر از برآورد تحلیلگران بود، سقوطی دو رقمی را تجربه کرد.

چرا حتی غول‌های فناوری نیز از موج فروش در امان نماندند؟

گزارش‌های مالی اخیر آلفابت و متا نیز نتوانستند نگرانی درباره بازده هزینه‌های هوش مصنوعی را برطرف کنند. مسئله این نیست که تقاضا برای این فناوری از میان رفته است؛ پرسش اصلی آن است که درآمد حاصل از خدمات جدید با چه سرعتی می‌تواند هزینه خرید تراشه، ساخت مراکز داده، مصرف انرژی و تأمین مالی را پوشش دهد. هرچه فاصله میان سرمایه‌گذاری امروز و درآمد قابل تحقق طولانی‌تر شود، حساسیت بازار به نرخ بهره و بدهی شرکت‌ها افزایش می‌یابد.

نشانه‌های گسترش اصلاح در بازار چیست؟

سومین نشانه، وضعیت بازار اعتبار است. افزایش بیشتر هزینه پوشش ریسک نکول شرکت‌های وابسته به مراکز داده می‌تواند نشان دهد نگرانی‌ها از سطح ارزش‌گذاری سهام فراتر رفته و به توان تأمین مالی کسب‌وکارها رسیده است. در مقابل، کاهش فشار اعتباری، روشن‌شدن وضعیت مجوزها و حفظ برنامه‌های سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ می‌تواند از شدت نگرانی‌ها بکاهد. بنابراین، تأیید اصلاح شاخص لزوماً به معنای آغاز یک بازار نزولی بلندمدت نیست.

در ترجمه برخی نقاط از متن از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.