مایکل فیستر از بانک کامرزبانک بررسی کرده است که آیا تضعیف یوان چین (CNY) دلیل افزایش سهم چین از بازار صادرات جهانی بوده است یا خیر. او با استفاده از نرخهای واقعی ارز دوجانبه میان چین و شرکای تجاری اصلی آن، به این نتیجه رسیده که هیچ ارتباط سیستماتیک و قابلتوجهی میان تغییرات یوان و افزایش سهم بازار صادراتی چین وجود ندارد؛ حتی در بخشهای پیشرفتهای مانند خودروهای برقی. این مطالعه نشان میدهد که عوامل ساختاری نقش بسیار مهمتری دارند و به سیاستگذاران اروپایی هشدار میدهد که صرفاً افزایش ارزش یوان احتمالاً نمیتواند کاهش سهم بازار منطقه یورو را معکوس کند.
تغییرات واقعی یوان و سهم صادراتی
بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵، یوان چین از نظر واقعی در برابر بسیاری از ارزهای دیگر تضعیف شد؛ از جمله در برابر پزوی مکزیک ۳۳ درصد، پوند انگلیس ۳۰ درصد، دلار آمریکا ۲۴ درصد و یورو ۲۲ درصد. با این حال، یوان در برابر برخی ارزها نیز تقویت شد که مهمترین نمونه آن ین ژاپن بود؛ جایی که ارزش یوان نزدیک به ۲۰ درصد افزایش یافت.
با این وجود، در تمامی دستههای کالایی هیچ رابطه سیستماتیک و مشخصی میان تغییرات یوان و افزایش سهم بازار صادراتی چین مشاهده نمیشود. به عبارت دیگر، میانگین بررسیشده در دستهبندیهای HS6 نشان میدهد که روند حتی اندکی در جهت مخالف حرکت کرده است؛ یعنی یوان قویتر با افزایش بسیار جزئی سهم بازار همراه بوده، هرچند این نتیجه از نظر آماری معنادار نیست. در نگاه اول، به نظر میرسد که یوان نقش چندانی ایفا نمیکند.
شاید تحلیلها نباید تا این اندازه بر تغییرات ارزش یوان تمرکز کنند، بلکه باید هنگام بررسی قدرت صادرات چین، توجه بیشتری به عوامل دیگر داشته باشند. این موضوع به معنای آن نیست که یوان کمتر از ارزش واقعی خود قیمتگذاری نشده است، زیرا دلایل قابلتوجهی برای این موضوع وجود دارد. اما تحلیل ما نشان میدهد تغییرات نرخ واقعی ارز، دلیل اصلی جابهجاییهای اخیر در سهم بازار صادراتی نیست.
برای سیاستگذاران اروپایی، این موضوع نشان میدهد که تقویت ارزش یوان بهتنهایی احتمالاً نمیتواند روند از دست رفتن سهم بازار را متوقف یا معکوس کند.
