قیمت ۱۵۵۲ دلاری سندیسک؛ آیا تقسیم سهام می‌تواند راه این غول حافظه را به داوجونز باز کند؟

سهام سندیسک پس از یک سال خیره‌کننده در بازار سهام، اکنون در محدوده‌ای معامله می‌شود که حتی برای یک شرکت بزرگ فناوری نیز غیرمعمول به نظر می‌رسد. این سهم روز دوشنبه در قیمت ۱٬۵۵۱.۹۹ دلار بسته شد؛ در حالی که طی یک سال گذشته قیمت آن بین ۸۵.۱۲ دلار تا ۲٬۳۵۴.۳۹ دلار نوسان کرده است. رشد شدید قیمت باعث شده این پرسش در میان سرمایه‌گذاران مطرح شود که آیا سندیسک به سمت تقسیم سهام حرکت خواهد کرد یا خیر.

با این حال، تاکنون هیچ برنامه رسمی برای تقسیم سهام اعلام نشده و مدیران شرکت نیز چنین تصمیمی را به صورت عمومی مطرح نکرده‌اند. نکته مهم‌تر این است که حتی اگر یک تقسیم سهام بزرگ اتفاق بیفتد، هیچ تغییری در ارزش واقعی کسب‌وکار ایجاد نخواهد شد. تقسیم سهام فقط تعداد برگه‌های سهام را افزایش می‌دهد و قیمت هر سهم را متناسب با آن کاهش می‌دهد؛ نه درآمد شرکت بیشتر می‌شود، نه سود آن و نه ارزش مالکیت سهامداران.

چرا قیمت سهام سندیسک به بیش از ۱۵۰۰ دلار رسیده است؟

قیمت بالای سندیسک در نگاه اول ممکن است نشان‌دهنده ارزش‌گذاری بسیار سنگین شرکت باشد، اما قیمت یک سهم به تنهایی اطلاعات چندانی درباره اندازه یا گران بودن یک شرکت ارائه نمی‌کند. عامل اصلی قیمت چهاررقمی سندیسک، تعداد بسیار محدود سهام آن است.

شرکت در فوریه ۲۰۲۵ از شرکت «وسترن دیجیتال» جدا شد و به ازای هر سه سهم وسترن دیجیتال، یک سهم سندیسک به سهامداران اختصاص یافت. از آن زمان تعداد سهام شرکت تقریباً ثابت مانده است. سندیسک سال مالی ۲۰۲۵ را با حدود ۱۴۶ میلیون سهم به پایان رساند، در پایان سال مالی ۲۰۲۶ نیز همین تعداد را داشت و اکنون نیز حدود ۱۴۶ میلیون سهم در بازار وجود دارد.

بنابراین افزایش ارزش بازار شرکت در یک سال گذشته عمدتاً از افزایش قیمت سهم ناشی شده است، نه افزایش تعداد سهام. برای درک بهتر این موضوع، می‌توان سندیسک را با میکرون مقایسه کرد. ارزش بازار میکرون حدود ۱.۱ تریلیون دلار است؛ یعنی بیش از چهار برابر سندیسک، اما قیمت هر سهم آن حدود ۹۲۵ دلار است. دلیل این تفاوت آن است که ارزش بازار میکرون میان حدود ۱.۱ میلیارد سهم توزیع شده است.

در عین حال، نسبت قیمت به سود هر دو شرکت تقریباً مشابه و در محدوده ۲۲ برابر قرار دارد. بنابراین قیمت ۱۵۵۲ دلاری سندیسک به این معنا نیست که سهام آن الزاماً چند برابر میکرون گران‌تر است.

تقسیم سهام چه چیزی را تغییر می‌دهد؟

فرض کنیم سندیسک فردا تصمیم بگیرد سهام خود را به نسبت ۱۰ به یک تقسیم کند. در این حالت، هر سهامداری که یک سهم به ارزش تقریبی ۱۵۵۲ دلار دارد، پس از تقسیم مالک ۱۰ سهم خواهد بود که ارزش هرکدام حدود ۱۵۵ دلار است اما ارزش کل دارایی همان ۱۵۵۲ دلار باقی می‌ماند.

درآمد سال مالی ۲۰۲۶ سندیسک نیز تغییری نمی‌کند. این شرکت در سال مالی منتهی به سوم ژوئیه ۲۰۲۶ حدود ۲۰.۲۵ میلیارد دلار درآمد ثبت کرد که نسبت به سال قبل ۱۷۵ درصد افزایش داشت. سود خالص نیز به ۱۱.۴ میلیارد دلار رسید که حدود ۶.۹ میلیارد دلار آن تنها در سه‌ماهه چهارم ایجاد شد.

حتی نسبت قیمت به سود نیز ثابت می‌ماند؛ زیرا هم قیمت سهم و هم سود هر سهم به همان نسبت کاهش پیدا می‌کنند. بنابراین تقسیم سهام هیچ ارزش اقتصادی جدیدی برای شرکت خلق نمی‌کند. به بیان ساده، تقسیم سهام بسته‌بندی جدید همان کسب‌وکار قبلی است.

تنها شاخص بزرگی که قیمت سهم برای آن اهمیت دارد

تقسیم سهام برای بیشتر شاخص‌های مهم بازار اهمیت چندانی ندارد. سندیسک بدون نیاز به تقسیم سهام در نوامبر سال گذشته وارد شاخص S&P 500 شد و قرار است در ۲۱ سپتامبر نیز به شاخص S&P 100 اضافه شود اما یک استثنا وجود دارد: شاخص داوجونز.

داوجونز برخلاف شاخص‌هایی که بر اساس ارزش بازار وزن‌دهی می‌شوند، شرکت‌ها را بر اساس قیمت هر سهم وزن‌دهی می‌کند. به همین دلیل، سهمی با قیمت حدود ۱۵۵۲ دلار می‌تواند وزن بسیار بزرگی در شاخص داشته باشد.

در واقع، قیمت بالای سندیسک می‌تواند یکی از موانع اصلی ورود آن به داوجونز باشد. تجربه انویدیا نیز نشان می‌دهد که تقسیم سهام می‌تواند این مانع را برطرف کند. انویدیا در ژوئن ۲۰۲۴ تقسیم سهام ۱۰ به یک انجام داد و پنج ماه بعد وارد شاخص داوجونز شد. البته تقسیم سهام به تنهایی ورود سندیسک به داوجونز را تضمین نمی‌کند، اما می‌تواند یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های قابل‌کنترل شرکت را از میان بردارد.

“

«از نگاه من، بحث تقسیم سهام سندیسک بیشتر یک موضوع ساختاری و روانی بازار است تا یک عامل بنیادی برای ارزش‌گذاری شرکت. قیمت ۱۵۵۲ دلاری هر سهم در ظاهر سنگین است، اما وقتی بدانیم ارزش بازار ۲۲۷ میلیارد دلاری شرکت تنها میان ۱۴۶ میلیون سهم توزیع شده، روشن می‌شود که قیمت اسمی سهم به‌تنهایی معیار مناسبی برای تشخیص ارزندگی نیست. نقطه‌ای که برای سرمایه‌گذار اهمیت بیشتری دارد، رشد خیره‌کننده سودآوری سندیسک در کنار ماهیت چرخه‌ای بازار حافظه است؛ بنابراین من تقسیم سهام را صرفاً یک تغییر در بسته‌بندی سرمایه‌گذاری می‌دانم و برای تصمیم درباره خود سهم، بیش از هر چیز به پایداری حاشیه سود، روند قیمت حافظه و تقاضای بلندمدت مراکز داده توجه می‌کنم.»

بابک شیری

معامله‌گران اختیار معامله بیشتر متوجه تقسیم سهام می‌شوند

گروه دیگری که بیش از سرمایه‌گذاران عادی از تقسیم سهام تأثیر می‌گیرد، معامله‌گران اختیار معامله هستند. هر قرارداد اختیار معامله معمولاً معادل ۱۰۰ سهم از دارایی پایه است. در قیمت ۱۵۵۱.۹۹ دلار، یک قرارداد سندیسک تقریباً ۱۵۵ هزار دلار از سهام شرکت را پوشش می‌دهد.

این موضوع برای استراتژی‌هایی مانند فروش اختیار خرید پوشش‌دار اهمیت زیادی دارد؛ زیرا سرمایه‌گذار برای انجام چنین معامله‌ای باید ۱۰۰ سهم در اختیار داشته باشد. اگر سندیسک تقسیم ۱۰ به یک انجام دهد، ارزش این بسته ۱۰۰ سهمی از حدود ۱۵۵ هزار دلار به حدود ۱۵.۵ هزار دلار کاهش خواهد یافت.

برای سرمایه‌گذاران عادی اما این مسئله اهمیت بسیار کمتری دارد؛ زیرا بسیاری از کارگزاری‌ها امکان خرید کسری از سهام را فراهم کرده‌اند و در برخی کارگزاری‌ها حتی با یک دلار نیز می‌توان مالک بخشی از سهم شد.

مشکل واقعی سندیسک تقسیم سهام نیست

با وجود تمام بحث‌ها درباره احتمال تقسیم سهام، مسئله اصلی برای سرمایه‌گذار همچنان عملکرد خود کسب‌وکار است. سندیسک سال مالی ۲۰۲۶ را با رشد ۱۷۵ درصدی درآمد به پایان رسانده و افزایش قیمت حافظه و حرکت به سمت مشتریان با ارزش بالاتر، نقش مهمی در این رشد داشته‌اند اما همین عامل می‌تواند در جهت معکوس نیز عمل کند. صنعت حافظه ذاتاً چرخه‌ای است و قیمت تراشه‌های حافظه می‌تواند در دوره‌های افزایش عرضه یا کاهش تقاضا به سرعت افت کند.

به همین دلیل، پرسش مهم برای سرمایه‌گذار این نیست که آیا سندیسک سهم خود را تقسیم می‌کند یا خیر. پرسش واقعی این است که آیا شرکت می‌تواند در صورت کاهش قیمت حافظه، حاشیه سود بالای خود را حفظ کند و همچنان از تقاضای رو به رشد مراکز داده بهره ببرد یا نه. حاشیه سود ناخالص فعلی شرکت حدود ۷۱.۴۷ درصد گزارش شده است؛ رقمی که اهمیت زیادی در ارزیابی پایداری سودآوری آینده دارد.

در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.