ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
فایننشال‌تایمز گزارش داد انویدیا از مشتریان مراکز داده خواسته میزان فعالیت و وابستگی خود به چین را کاهش دهند. بر اساس این گزارش، این شرکت به مشتریان خدمات رایانش ابری گفته است دست‌کم ۵۱ درصد خدمات خود را به شرکت‌های غیرچینی ارائه کنند.
بانک مرکزی ژاپن اعلام کرد برای ارزیابی شرایط مالی این کشور، مجموعه‌ای از داده‌ها و نظرسنجی‌ها را بررسی می‌کند و ارزیابی خود را به یک شاخص واحد محدود نخواهد کرد. این بانک همچنین تحولات قیمت دارایی‌ها، از جمله سهام و نرخ ارز، را در بررسی وضعیت مالی ژاپن زیر نظر دارد. به گفته بانک مرکزی، نرخ‌های بهره واقعی در ژاپن اخیراً افزایش یافته‌اند؛ این افزایش به‌ویژه در سررسیدهای بلند و فوق‌بلند مشهود بوده است. با این حال، میانگین نرخ‌های واقعیِ میانه همچنان در سطح پایینی قرار دارد. بانک ژاپن افزود تورم پایه در سال‌های اخیر افزایش یافته و به‌تدریج در حوالی ۲ درصد جا افتاده است. این بانک همچنین گفت افزایش نرخ بهره احتمالاً به کاهش تورم کمک می‌کند و از مصرف حمایت خواهد کرد.
بانک مرکزی ژاپن یا BOJ (Bank of Japan) نهاد مسئول سیاست پولی این کشور است که با هدف حفظ ثبات قیمت‌ها، نرخ بهره و شرایط پولی را مدیریت می‌کند. این بانک همچنین اسکناس ین منتشر می‌کند و به امنیت نظام پرداخت و ثبات مالی کمک می‌کند. تصمیم‌های بانک مرکزی ژاپن می‌توانند بر هزینه وام، تورم، ارزش ین و بازارهای جهانی مانند فارکس، طلا و سهام اثر بگذارند. در یک نگاه بانک مرکزی ژاپن در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد و مسئول سیاست پولی، انتشار اسکناس و پشتیبانی از نظام پرداخت است. هدف تورمی BOJ افزایش پایدار قیمت‌ها با نرخ سالانه ۲ درصد است و برای سنجش آن از شاخص قیمت مصرف‌کننده استفاده می‌کند. هیئت سیاست‌گذاری نه‌نفره درباره نرخ بهره و ابزارهای پولی تصمیم می‌گیرد و معمولاً سالانه هشت نشست برگزار می‌کند. تصمیم‌های BOJ از راه تغییر اختلاف نرخ بهره کشورها و انتظارات سرمایه‌گذاران، بر ین، اوراق، سهام و طلا تأثیر می‌گذارند. بانک مرکزی ژاپن چه وظایفی دارد؟ بانک ژاپن در توکیو مستقر است و فعالیت آن فقط به تعیین نرخ بهره محدود نیست. مهم‌ترین مسئولیت‌های این نهاد عبارت‌اند از: سیاست پولی: مدیریت نرخ بهره و نقدینگی برای حفظ ثبات قیمت‌ها. انتشار پول: چاپ و عرضه اسکناس ین؛ ضرب سکه برعهده دولت است. پرداخت و تسویه: فراهم‌کردن زیرساخت انتقال امن پول میان مؤسسات مالی. ثبات مالی: بررسی وضعیت بانک‌ها و خطرهایی که می‌توانند نظام مالی را مختل کنند. خدمات دولتی: انجام بخشی از عملیات خزانه‌داری و اوراق دولتی ژاپن. ساختار بانک مرکزی ژاپن چگونه است؟ مهم‌ترین تصمیم‌ها در هیئت سیاست‌گذاری اتخاذ می‌شوند. برای شناخت سازوکار آن، اعضا و مسئولیت‌ها را بررسی می‌کنیم. ۱. رئیس بانک مرکزی رئیس بانک جلسات مهم را هدایت می‌کند و مواضع سیاست پولی را برای عموم توضیح می‌دهد. کازوئو اوئدا (Kazuo Ueda) در نوامبر ۲۰۲۶ رئیس بانک مرکزی ژاپن است، اما تصمیم نرخ بهره را به‌تنهایی نمی‌گیرد. ۲. دو معاون رئیس معاونان در مدیریت بانک، بررسی شرایط اقتصادی و تصمیم‌های هیئت مشارکت می‌کنند. آن‌ها مانند رئیس، حق رأی در نشست‌های سیاست پولی دارند. ۳. شش عضو دیگر هیئت این اعضا همراه رئیس و معاونان، هیئت نه‌نفره را تشکیل می‌دهند. اعضا با موافقت دو مجلس ژاپن منصوب می‌شوند و تصمیم‌ها با رأی اکثریت گرفته می‌شود. هدف تورمی بانک مرکزی ژاپن چقدر است؟ هدف رسمی BOJ رسیدن به تورم پایدار ۲ درصدی بر اساس تغییر سالانه شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) است. هدف، افزایش متعادل قیمت‌هاست؛ نه گران‌شدن دقیقاً ۲ درصدی همه کالاها. ژاپن سال‌های زیادی با تورم بسیار پایین و حتی کاهش عمومی قیمت‌ها روبه‌رو بوده است. چنین شرایطی می‌تواند مردم را به عقب‌انداختن خرید و شرکت‌ها را به محدودکردن سرمایه‌گذاری تشویق کند. بانک برای تشخیص پایداری تورم، دستمزدها، مصرف خانوار، هزینه واردات و شاخص مدیران خرید را نیز بررسی می‌کند؛ زیرا تورم ناشی از رشد دستمزد و تقاضا با جهش موقت قیمت انرژی تفاوت دارد. بانک ژاپن چگونه نرخ بهره را تغییر می‌دهد؟ BOJ محدوده عملیاتی نرخ بهره کوتاه‌مدت را از طریق عملیات بازار پول و سود ذخایر بانک‌ها هدایت می‌کند. نتیجه تغییر این نرخ به‌تدریج بر سپرده‌ها، وام‌ها و فعالیت اقتصادی اثر می‌گذارد. افزایش نرخ بهره وام‌گرفتن ممکن است گران‌تر شود و رشد تقاضا کاهش یابد. افزایش نرخ بهره می‌تواند به مهار تورم کمک کند، اما ممکن است هزینه تأمین مالی شرکت‌ها را نیز بالا ببرد. کاهش نرخ بهره هزینه اعتبار معمولاً پایین‌تر می‌آید و مصرف یا سرمایه‌گذاری می‌تواند تقویت شود. بااین‌حال، نتیجه به شرایط درآمد خانوارها و اعتماد کسب‌وکارها بستگی دارد. چرا ژاپن سال‌ها نرخ بهره منفی داشت؟ برای مقابله با تورم پایین و تقاضای ضعیف، بانک ژاپن از سیاست‌های غیرمعمول مانند نرخ بهره منفی، خرید گسترده اوراق و کنترل منحنی بازده استفاده کرد. نرخ منفی به معنای منفی‌شدن سود تمام سپرده‌های مردم نبود؛ بلکه بر بخشی از موجودی بانک‌ها نزد بانک مرکزی اعمال می‌شد. بانک در مارس ۲۰۲۴ به سیاست نرخ بهره منفی و چارچوب کنترل منحنی بازده پایان داد. این تغییر آغاز خروج تدریجی از سیاست پولی بسیار انبساطی بود. آخرین نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن در ۲۰۲۶ در نشست ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶، بانک مرکزی ژاپن با رأی هشت عضو در برابر یک عضو، نرخ بهره کوتاه‌مدت را در ۱٫۲۵ درصد حفظ کرد. یکی از اعضا خواستار افزایش آن به ۱٫۵ درصد بود. بانک هم‌زمان ارزیابی تورمی خود را بالاتر برد و تأکید کرد درباره افزایش‌های بعدی نرخ بهره بر پایه داده‌های اقتصادی تصمیم می‌گیرد. این نرخ مربوط به تاریخ نگارش مقاله است و دائمی نیست. نشست‌های بانک مرکزی ژاپن چه زمانی برگزار می‌شوند؟ هیئت سیاست‌گذاری معمولاً سالانه هشت جلسه دو‌روزه درباره سیاست پولی برگزار می‌کند. نتیجه پس از پایان نشست منتشر می‌شود، اما ساعت انتشار تصمیم همیشه ثابت نیست. پس از نشست اکتبر، جلسه بعدی برای ۱۷ و ۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است. زمان این رویداد در تقویم اقتصادی در کنار داده‌های تورم، اشتغال و سایر خبرهای مهم قابل پیگیری است. تفاوت بانک مرکزی ژاپن و فدرال رزرو چیست؟ بانک ژاپن برای ثبات قیمت‌ها و عملکرد سالم نظام مالی تلاش می‌کند؛ درحالی‌که فدرال رزرو آمریکا دو هدف اصلی ثبات قیمت‌ها و حداکثر اشتغال پایدار دارد. هر دو بانک از نرخ بهره استفاده می‌کنند، اما شرایط تورمی و اقتصادی آن‌ها یکسان نیست. اختلاف نرخ بهره میان ژاپن و آمریکا می‌تواند بر جریان سرمایه و جفت‌ارز دلار به ین اثر بگذارد، ولی به‌تنهایی جهت آینده ارزها را مشخص نمی‌کند. تصمیم‌های BOJ چه تأثیری بر بازارها دارند؟ بازارها معمولاً به تصمیمی که با انتظار معامله‌گران تفاوت داشته باشد، واکنش بیشتری نشان می‌دهند: ین ژاپن: افزایش غیرمنتظره نرخ بهره ممکن است به تقویت ین کمک کند. دلار به ین: تقویت ین، در شرایط برابر، می‌تواند قیمت USDJPY را کاهش دهد. سهام ژاپن: هزینه اعتبار بالاتر ممکن است بر شرکت‌ها فشار بیاورد، هرچند اثر آن برای همه صنایع یکسان نیست. طلا: تغییر بازده اوراق، دلار و میل به ریسک می‌تواند بر قیمت جهانی طلا اثر بگذارد. در معاملات موسوم به کری‌ترید (Carry Trade)، سرمایه‌گذاران ممکن است با وام‌گرفتن به ارز کم‌بهره، دارایی پربازده‌تری بخرند؛ افزایش نرخ بهره ژاپن می‌تواند هزینه چنین معاملاتی را بیشتر کند. چگونه اخبار بانک مرکزی ژاپن را تحلیل کنیم؟ نخست تصمیم نرخ بهره را با پیش‌بینی بازار مقایسه کنید. سپس گزارش تورم، رشد دستمزدها و تولید ناخالص داخلی را کنار سخنان رئیس بانک قرار دهید. همچنین به تغییرات ین و بازده اوراق دولتی توجه کنید. سخن پایانی شناخت هدف تورمی، ساختار تصمیم‌گیری و ابزارهای BOJ به درک بهتر اقتصاد ژاپن کمک می‌کند. هیچ تصمیم بانک مرکزی به‌تنهایی مسیر قطعی قیمت‌ها را تعیین نمی‌کند و بررسی مجموعه داده‌ها همچنان ضروری است. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
پس از چند هفته افت سهام فناوری، بانک دویچه سهام فناوری جهانی را از وزن خنثی به «بیش‌وزن» ارتقا داده است. استدلال بانک این است که کاهش قیمت‌ها و تعدیل موقعیت سرمایه‌گذاران، نسبت ریسک به بازده را بهبود داده و بخشی از نگرانی‌ها درباره تقاضای هوش مصنوعی در ارزش‌گذاری‌ها منعکس شده است. اما قیمت‌های جذاب‌تر پایان اصلاح را تضمین نمی‌کنند. در یک نگاه سهام فناوری طی سه هفته ۱۱ درصد افت کرد؛ سایر سهام اس‌اندپی ۵۰۰ نزدیک به ۶ درصد رشد کردند. عملکرد نسبی فناوری بیش از ۱۶ واحد درصد ضعیف شد. بانک دویچه پس از خنثی‌شدن موقعیت سرمایه‌گذاران، فناوری را بیش‌وزن کرد. ریسک‌های مقرراتی و ژئوپلیتیکی همچنان می‌توانند افت بازار را عمیق‌تر کنند. چرا نگاه بانک تغییر کرده است؟ به گفته راهبردپردازان بانک، شرکت‌های بزرگ رشدی و فناوری طی سه هفته بیش از ۱۶ واحد درصد از سایر اجزای اس‌اندپی ۵۰۰ عقب مانده‌اند. در این دوره، گروه فناوری حدود ۱۱ درصد افت کرد، در حالی که باقی شاخص نزدیک به ۶ درصد رشد داشت. این واگرایی، عملکرد نسبی فناوری را به انتهای کانال روندی یک‌دهه‌ای رسانده است. افت اخیر می‌تواند بخشی از خوش‌بینی پیشین را تخلیه کرده باشد. بهبود نسبت ریسک به بازده، به حفظ سود شرکت‌ها و واقع‌بینانه‌بودن انتظارات بستگی دارد. موقعیت سرمایه‌گذاران و چشم‌انداز سود دویچه بانک می‌گوید موقعیت‌گیری سرمایه‌گذاران، که پیش‌تر در سطوح بالایی قرار داشت، اکنون به محدوده خنثی بازگشته است. این وضعیت با انتظار رشد سود حدود ۱۰ درصدی تناسب بیشتری دارد. این رقم در برابر رشد تقریبی ۴۷ درصدی سود در سه‌ماهه سوم و پیش‌بینی اجماعی رشد ۳۶ درصدی تا پایان سال آینده قرار می‌گیرد. این ارقام به دوره‌ها و مبناهای متفاوتی تعلق دارند. برای سنجش پایداری رشد، گستره افزایش سود، کیفیت جریان نقدی و تبدیل سرمایه‌گذاری هوش مصنوعی به درآمد واقعی اهمیت دارد. آیا اصلاح می‌تواند به بازگشت منجر شود؟ بر اساس بررسی تاریخی نقل‌شده از سوی بانک، چرخش‌های قبلی سرمایه به سمت فناوری با رشد متوسط ۳۲ درصدی این گروه همراه بوده و عملکرد آن را ۳۰ واحد درصد بهتر از سایر بخش‌های اس‌اندپی ۵۰۰ کرده است. شاخص گسترده بازار نیز در سه ماه پس از این چرخش‌ها به‌طور متوسط ۱۶ درصد رشد کرده است. این میانگین‌ها پیش‌بینی قطعی نیستند؛ نتایج گذشته به نرخ بهره، ارزش‌گذاری اولیه و چرخه سود وابسته‌اند. بدون شناخت نمونه‌ها و تعریف «چرخش»، برداشت بیش از حد خوش‌بینانه ممکن است. رشد سود فراتر از فناوری طبق برآورد بانک، فناوری و انرژی روی‌هم حدود سه‌چهارم رشد مورد انتظار ۳۱ درصدی سود اس‌اندپی ۵۰۰ در سه‌ماهه سوم را تشکیل می‌دهند. با حذف این دو بخش نیز رشد سود حدود ۱۲ درصد برآورد شده است. انتظار می‌رود شرکت میانه این شاخص رشد سود ۱۴٫۴ درصدی ثبت کند؛ رقمی نزدیک به بالاترین سطح حدود دو دهه اخیر، به‌جز دوره‌های بازگشت پس از رکود. تأیید این روند می‌تواند وابستگی بازار به چند شرکت بزرگ را کاهش دهد؛ با این حال، برآوردها تا انتشار گزارش‌های واقعی قطعی نیستند. ریسک‌ها و جمع‌بندی دویچه بانک احتمال تشدید مقررات فناوری پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی را از ریسک‌ها می‌داند. به گفته بانک، بازارهای سهام و نفت بخشی از نااطمینانی را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند و قیمت نفت حدود ۶۵ درصد بالاتر از برآورد آن از ارزش منصفانه میان‌مدت است. این ارزیابی، دیدگاه بانک است؛ نه اثبات قیمت‌گذاری کامل ریسک‌ها. در مجموع، افت اخیر و خنثی‌شدن موقعیت سرمایه‌گذاران از نگاه بانک نقطه ورود جذاب‌تری ساخته است؛ با این حال، شوک خارجی می‌تواند افت بیشتری ایجاد کند. ارزیابی هر شرکت باید بر ارزش‌گذاری، سود و جریان نقدی، هزینه زیرساخت‌های هوش مصنوعی و حساسیت به مقررات متمرکز باشد. ارتقای رتبه یک بانک جایگزین بررسی مستقل نیست. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
در یک نگاه بر اساس داده‌های بانک پرداخت‌های بین‌المللی، سوئیس با بدهی سرانه ۳۴۲,۲۴۰ دلار بالاترین میزان بدهی را در جهان به خود اختصاص داده است. کشورهای نروژ، هلند و ایالات متحده آمریکا با فاصله‌ای قابل‌توجه در رتبه‌های بعدی قرار دارند. برخلاف سوئیس، در آمریکا بدهی عمومی سهم عمده‌ای (حدود ۴۴ درصد) از کل بدهی‌های سرانه را تشکیل می‌دهد. در این رتبه‌بندی ۳۹ کشوری، ژاپن از نظر نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی رتبه نخست را دارد و کشورهایی نظیر اندونزی و هند در پایین‌ترین سطوح بدهی سرانه جهانی جای گرفته‌اند. بر اساس جدیدترین داده‌های بانک پرداخت‌های بین‌المللی (BIS)، کل بدهی ۳۹ اقتصاد جهان بر اساس سرانه مقایسه شده است. این مطالعه که از داده‌های بدهی سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ و برآوردهای جمعیتی سازمان ملل متحد بهره برده، مجموع بدهی دولت، خانوارها و شرکت‌های غیرمالی را در محاسبات خود لحاظ کرده است. سوئیس در صدر، آمریکا در رتبه چهارم سوئیس با ۳۴۲,۲۴۰ دلار بدهی سرانه در صدر این فهرست قرار دارد. بررسی ساختار بدهی در این کشور نشان می‌دهد که بخش عمده آن را بدهی شرکت‌های غیرمالی (۱۵۷,۱۰۸ دلار) و بدهی خانوار (۱۵۳,۱۳۸ دلار) تشکیل می‌دهد و بدهی عمومی تنها ۳۱,۹۹۴ دلار (حدود ۹ درصد از کل بدهی‌ها) است. پس از سوئیس، نروژ با ۲۷۳,۸۵۶ دلار، هلند با ۲۲۴,۱۵۷ دلار و ایالات متحده آمریکا با ۲۲۴,۰۳۲ دلار در رتبه‌های دوم تا چهارم جای گرفته‌اند. در ایالات متحده، برخلاف سوئیس، بدهی عمومی برجسته‌تر بوده و با ۹۹,۱۰۳ دلار، تقریبا ۴۴ درصد از کل بدهی‌ها را به خود اختصاص داده است؛ در حالی که بدهی خانوار ۶۰,۱۰۳ دلار و بدهی شرکت‌های غیرمالی ۶۴,۸۲۶ دلار محاسبه شده است. کشورهای دانمارک، کانادا و سوئد نیز در ادامه این فهرست با بالاترین بدهی‌های سرانه قرار دارند. ترکیه با مجموع بدهی سرانه ۱۲,۴۲۳ دلار از بین ۳۹ اقتصاد مورد بررسی در رتبه ۳۵ قرار گرفته است. از این مبلغ، ۱,۷۴۸ دلار مربوط به بدهی خانوار، ۳,۹۳۹ دلار بدهی دولت و ۶,۷۳۶ دلار سهم بدهی شرکت‌های غیرمالی است. کشورهای کلمبیا، آفریقای جنوبی، هند و اندونزی در این رتبه‌بندی پایین‌تر از ترکیه قرار دارند. ژاپن با مجموع بدهی سرانه ۱۲۰,۳۳۹ دلار در رتبه شانزدهم قرار دارد. این کشور از نظر نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی، رتبه نخست را در میان کشورهای بررسی‌شده به خود اختصاص داده است. چین با بدهی سرانه ۴۴,۳۸۴ دلار در رتبه ۲۵ ایستاده است و از نظر نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی در جایگاه چهارم جهان قرار دارد. ۲۰ کشور برتر جهان به تفکیک بیشترین بدهی سرانه: ۱. سوئیس: ۳۴۲,۲۴۰ دلار ۲. نروژ: ۲۷۳,۸۵۶ دلار ۳. هلند: ۲۲۴,۱۵۷ دلار ۴. ایالات متحده آمریکا: ۲۲۴,۰۳۲ دلار ۵. دانمارک: ۱۹۵,۳۶۵ دلار ۶. کانادا: ۱۸۳,۲۵۴ دلار ۷. سوئد: ۱۷۸,۲۵۹ دلار ۸. بلژیک: ۱۷۳,۱۲۳ دلار ۹. فرانسه: ۱۶۷,۷۳۶ دلار ۱۰. استرالیا: ۱۶۵,۹۹۵ دلار ۱۱. فنلاند: ۱۴۹,۴۷۹ دلار ۱۲. اسرائیل: ۱۳۴,۴۵۶ دلار ۱۳. اتریش: ۱۳۲,۵۹۵ دلار ۱۴. بریتانیا: ۱۲۴,۹۲۳ دلار ۱۵. آلمان: ۱۲۱,۷۴۱ دلار ۱۶. ژاپن: ۱۲۰,۳۳۹ دلار ۱۷. نیوزیلند: ۱۰۴,۵۸۵ دلار ۱۸. ایتالیا: ۱۰۲,۷۰۴ دلار ۱۹. اسپانیا: ۸۹,۶۶۷ دلار ۲۰. کره جنوبی: ۸۳,۷۸۱ دلار
بازارهای سهام در پایان معاملات جمعه ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶، زیر فشار موج فروش سهام فناوری قرار گرفتند؛ موجی که نگرانی عمیق‌تری درباره اقتصاد سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی را آشکار کرد. سرمایه‌گذاران اکنون می‌پرسند آیا هزینه‌های سنگین توسعه مراکز داده، تراشه‌ها و زیرساخت‌های پردازشی، در زمان مناسبی به درآمد و سودآوری تبدیل خواهند شد یا خیر. سقوط اینتل و افت گسترده شرکت‌های نیمه‌رسانا نشان داد بازار دیگر صرفاً رشد تقاضا را پاداش نمی‌دهد و بازده سرمایه‌گذاری را نیز مطالبه می‌کند. در یک نگاه شاخص نزدک در معاملات جمعه ۲.۸۶ درصد افت کرد و بدترین عملکرد روزانه خود از پنجم ژوئن را ثبت کرد. سهام اینتل ۲۸.۵۸ درصد سقوط کرد و فشار فروش به انویدیا، ای‌ام‌دی و سازندگان سرور گسترش یافت. نگرانی اصلی بازار، افزایش هزینه‌های هوش مصنوعی و نامشخص‌بودن زمان بازگشت سرمایه است. بورس‌های اروپا نیز تحت تأثیر افت فناوری عقب نشستند، اما شاخص استاکس ۶۰۰ بهترین عملکرد ماهانه خود از ژوئن را ثبت کرد. آمریکا؛ عقب‌نشینی گسترده از سهام فناوری هر سه شاخص اصلی بورس آمریکا روز جمعه را با افت به پایان رساندند. داوجونز با کاهش ۱.۰۹ درصدی به ۵۱٬۷۷۰.۳۱ واحد رسید؛ اس‌اندپی ۵۰۰ با افت ۱.۸۲ درصدی در سطح ۷٬۵۸۰.۰۷ واحد ایستاد و نزدک مرکب نیز ۲.۸۶ درصد از ارزش خود را از دست داد و به ۲۵٬۴۳۷ واحد رسید. نزدک از رکورد پایانی ششم اکتبر تاکنون ۷.۸ درصد کاهش یافته است. عامل اصلی فشار فروش، گزارش‌های مالی اینتل و آمازون بود که پنج‌شنبه منتشر شدند. سهام اینتل ۲۸.۵۸ درصد سقوط کرد. کندشدن تقاضای رایانه‌های شخصی و احتمال تداوم این وضعیت در سال آینده، نگرانی‌ها درباره عملکرد آینده شرکت را افزایش داد. آمازون نیز با وجود جبران بخشی از افت روزانه، ۱.۴۱ درصد پایین‌تر بسته شد. فروش به دیگر بخش‌های زنجیره فناوری سرایت کرد. انویدیا ۴.۲۲ درصد و ای‌ام‌دی ۱۰.۸۸ درصد افت کردند. شاخص نیمه‌رساناها بیش از ۷ درصد کاهش یافت و زیان ماهانه آن از ۱۵ درصد فراتر رفت. سهام دل و اچ‌پی نیز به‌ترتیب ۱۰.۷۷ و ۹.۶ درصد عقب نشستند. این هم‌زمانی نشان می‌دهد نگرانی بازار به یک شرکت محدود نیست و ارزش‌گذاری بخش بزرگی از زنجیره سخت‌افزار هوش مصنوعی در حال بازبینی است. هوش مصنوعی؛ مسئله بازده سرمایه‌گذاری افزایش سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ فناوری در زیرساخت هوش مصنوعی، اکنون به آزمونی برای جریان نقدی تبدیل شده است. آلفابت پس از گزارش افزایش هزینه‌ها و منفی‌شدن جریان نقدی، پنج‌شنبه ۱۲.۶ درصد سقوط کرد و جمعه نیز ۱.۴ درصد دیگر افت داشت. افزایش برنامه‌های سرمایه‌گذاری آمازون، متا و آلفابت، پرسش درباره نحوه تأمین مالی این هزینه‌ها و اتکای بیشتر احتمالی به بازار بدهی را برجسته کرده است. برآورد جی‌پی‌مورگان، هزینه سرمایه‌ای جهانی زیرساخت هوش مصنوعی را در سال ۲۰۲۶ حدود ۹۰۰ میلیارد دلار و تا سال ۲۰۳۰ حدود ۵.۵ تریلیون دلار پیش‌بینی می‌کند. این ارقام ظرفیت رشد بزرگی را نشان می‌دهند، اما تضمین‌کننده سودآوری نیستند. اگر درآمد خدمات هوش مصنوعی با سرعت هزینه‌های ساخت و نگهداری زیرساخت‌ها رشد نکند، حتی شرکت‌های بزرگ نیز ممکن است با فشار بر جریان نقدی و بازده سرمایه مواجه شوند. بر اساس گزارش رویترز، بیش از ۲ تریلیون دلار از ارزش بازار نزدک ۱۰۰ در معرض حذف‌شدن طی اکتبر قرار گرفته است. این برآورد نشان‌دهنده عمق بازنگری سرمایه‌گذاران در ارزش سهام فناوری است. بااین‌حال، عملکرد مثبت مایکروسافت و اسپیس‌ایکس یادآور می‌شود که بازار میان شرکت‌هایی که نشانه‌هایی از تبدیل سرمایه‌گذاری به درآمد ارائه می‌کنند و شرکت‌هایی که همچنان با ابهام بازده روبه‌رو هستند، تفاوت قائل می‌شود. اوراق قرضه و بازار انرژی هم‌زمان با افت سهام فناوری، تقاضا برای اوراق خزانه‌داری آمریکا افزایش یافت. بازده اوراق ده‌ساله با کاهش ۵.۸ واحد پایه به ۴.۹۳۱ درصد رسید. کاهش بازده به معنای افزایش قیمت اوراق است و با حرکت سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن‌تر هم‌خوانی دارد. در بازار انرژی، نفت خام آمریکا با رشد ۲.۰۸ درصدی به ۱۰۴.۱۲ دلار و نفت برنت با افزایش ۲.۴ درصدی به ۱۱۷.۶۳ دلار در هر بشکه رسید. نگرانی از تشدید تنش‌های خاورمیانه و حمله به یک نفتکش در تنگه هرمز، ریسک عرضه را افزایش داد. در همین شرایط، اکسون‌موبیل و شورون با بهره‌مندی از حاشیه سود پالایشی بالاتر، بهتر از انتظار سودآوری کردند و سهامشان رشد داشت. در مقابل، طلا ۳.۶۳ درصد افت کرد و به ۳٬۸۷۴.۵۸ دلار در هر اونس رسید. نقره نیز با کاهش ۶.۳۶ درصدی به ۴۹.۰۶ دلار عقب نشست. افزایش قیمت انرژی و نگرانی‌های تورمی، احتمال تداوم نرخ‌های بهره بالا را تقویت کرد و بر فلزات گران‌بها فشار گذاشت. اروپا؛ سرایت موج فروش فناوری بازارهای اروپایی نیز جمعه از موج فروش جهانی سهام فناوری در امان نماندند. شاخص استاکس ۶۰۰ با افت ۰.۳۶ درصدی در ۶۴۶.۷۵ واحد بسته شد و شاخص فناوری اروپا ۲.۷۵ درصد کاهش یافت. بااین‌حال، استاکس ۶۰۰ در مجموع اکتبر را با بهترین عملکرد ماهانه خود از ژوئن به پایان رساند. در آلمان، شاخص داکس ۰.۸۵ درصد و در فرانسه، کک ۴۰ حدود ۰.۰۱ درصد افت کردند. بازار بریتانیا نیز تقریباً بدون تغییر و با کاهش ۰.۰۲ درصدی بسته شد. افت شرکت‌های فعال در زنجیره تولید تراشه نشان داد حساسیت سرمایه‌گذاران به هزینه‌های هوش مصنوعی از مرز آمریکا فراتر رفته است. بااین‌حال، رشد سهام برخی شرکت‌ها مانند سانوفی و یونیورسال موزیک نشان داد فشار فروش در اروپا یکدست نبود. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
در یک نگاه بازار سهام آمریکا تحت فشار فروش قرار گرفته و شاخص‌های نزدک بیشترین افت را تجربه کرده‌اند؛ چرا که سرمایه‌گذاران نسبت به هزینه‌های سنگین توسعه هوش مصنوعی و زمان بازگشت سرمایه‌گذاری‌ها نگران شده‌اند. اینتل: با وجود گزارش درآمدزایی بهتر از انتظارات، چشم‌انداز ضعیف آینده، کاهش تقاضای رایانه‌های شخصی، محدودیت‌های تولید و هزینه‌های بالای سرمایه‌گذاری، سهام این شرکت را با افت حدود ۲۸.۶ درصدی به ۶۶ دلار رسانده است. چشم‌انداز بازار: تقاضای بالای هوش مصنوعی دیگر به‌تنهایی برای توجیه ارزش‌گذاری بالای شرکت‌های فناوری کافی نیست. سرمایه‌گذاران اکنون بیش از گذشته به هزینه سرمایه‌گذاری، جریان نقدی و زمان تحقق سود توجه می‌کنند. تا زمانی که شاخص‌های نزدک سطوح تکنیکال ازدست‌رفته را پس نگیرند، برتری همچنان با فروشندگان خواهد بود. اینتل و آمازون بیشترین فشار را بر بازار سهام آمریکا وارد کردند. بازار سهام آمریکا در معاملات اخیر با افت مواجه شده‌اند و شاخص‌های نزدک بیشترین کاهش را تجربه می‌کنند؛ چرا که سرمایه‌گذاران در حال بازنگری در چشم‌انداز سودآوری شرکت‌ها و هزینه‌های لازم برای تحقق وعده‌های رشد مبتنی بر هوش مصنوعی هستند. این موج فروش نشان‌دهنده تغییر در معیارهای سرمایه‌گذاران برای ارزیابی شرکت‌ها است. رشد قدرتمند در حوزه هوش مصنوعی همچنان اهمیت زیادی دارد، اما بازار بیش از گذشته به هزینه تحقق این رشد، زمان تبدیل سرمایه‌گذاری‌ها به بازده مالی و میزان نقدینگی باقی‌مانده شرکت‌ها توجه می‌کند. آمازون و اینتل هر دو پس از پایان معاملات روز گذشته گزارش‌های درآمدزایی خود را منتشر کردند، اما نتوانستند انتظارات سرمایه‌گذاران را برآورده کنند. اگرچه نگرانی‌ها درباره این دو شرکت متفاوت است، گزارش‌های آن‌ها یک پرسش مشترک را پیش روی خریداران سهام قرار داده است: آیا چشم‌انداز آینده شرکت‌ها، قیمت فعلی سهام آن‌ها را توجیه می‌کند؟ آمازون؛ رشد قدرتمند در کنار هزینه‌های سنگین سرمایه‌گذاری در مورد آمازون، نگرانی اصلی به هزینه‌های سرمایه‌ای و جریان نقدی شرکت مربوط می‌شود. کسب‌وکار خدمات ابری AWS همچنان رشد قدرتمندی دارد، اما ایجاد زیرساخت‌های موردنیاز برای پاسخ‌گویی به این تقاضا، مستلزم سرمایه‌گذاری‌های بسیار سنگین است. این هزینه‌ها بخش قابل‌توجهی از نقدینگی تولیدشده توسط کسب‌وکار را جذب می‌کنند. در همین حال، چشم‌انداز ضعیف‌تر فروش در تعطیلات پایان سال نیز بر ابهامات مربوط به وضعیت مصرف‌کنندگان افزوده است. سرمایه‌گذاران به دنبال مسیر روشن‌تری هستند که نشان دهد چگونه تقاضای فزاینده برای هوش مصنوعی می‌تواند به جریان نقدی پایدار تبدیل شود. رشد اهمیت دارد، اما هزینه دستیابی به آن نیز به همان اندازه مهم است. از منظر تکنیکال، فروشندگان قیمت سهام آمازون را به زیر دو سطح مهم رسانده‌اند: میانگین متحرک ۲۰۰روزه در سطح ۲۴۳.۳۸ دلار و سطح میانی ۵۰ درصدی رشد قیمت از کف ماه فوریه در محدوده ۲۴۱.۶۰ دلار. شکسته‌شدن این سطوح، چشم‌انداز تکنیکال سهم را تضعیف کرده و محدوده ۲۴۱.۶۰ تا ۲۴۳.۳۸ دلار را به یک ناحیه مقاومتی در مسیر صعود تبدیل کرده است. خریداران برای بهبود وضعیت تکنیکال سهم باید قیمت را دوباره به بالای این محدوده برسانند. تا زمانی که چنین اتفاقی رخ نداده، هرگونه بازگشت قیمت همچنان در زیر سطوح کلیدی تکنیکال قرار خواهد گرفت و فروشندگان دست بالاتر را خواهند داشت. اینتل؛ رشد سود فراتر از انتظار، نتوانست نگرانی‌ها درباره روند احیا را برطرف کند در مورد اینتل، نگرانی اصلی به پایداری روند احیای این شرکت مربوط می‌شود. اینتل اگرچه سودی بالاتر از پیش‌بینی تحلیلگران گزارش کرد، اما ارائه چشم‌اندازی ناامیدکننده برای آینده، توجه بازار را دوباره به چالش‌های پیش‌روی شرکت معطوف کرد. ضعف تقاضا برای رایانه‌های شخصی، محدودیت‌های تولید و تداوم سرمایه‌گذاری‌های سنگین، از جمله موانعی هستند که می‌توانند عملکرد این شرکت را در فصل‌های آینده تحت فشار قرار دهند. گزارش درآمدزایی بهتر از انتظار می‌تواند توجه سرمایه‌گذاران را جلب کند، اما این چشم‌انداز آینده شرکت است که تعیین می‌کند آیا خریداران همچنان در بازار باقی خواهند ماند یا خیر. سهام اینتل با فشار فروش شدیدی مواجه شده و حدود ۲۸.۶ درصد کاهش یافته و به ۶۶ دلار رسیده است؛ سطحی که پایین‌ترین قیمت از ماه آوریل محسوب می‌شود. با وجود این افت، قیمت سهام این شرکت همچنان به‌مراتب بالاتر از سطح پایان سال گذشته، یعنی حدود ۳۷.۵۰ دلار، قرار دارد. با این حال، اینتل بخش قابل‌توجهی از رشد خود را که قیمت سهام را در مقطعی از سال جاری به اوج ۱۴۲.۳۵ دلار رسانده بود، از دست داده است. این اتفاق یادآور روشنی است از اینکه وقتی انتظارات مربوط به رشد آینده کاهش پیدا می‌کنند، قیمت سهامی که پیش‌تر در سطوح بالایی قرار گرفته، با چه سرعتی می‌تواند در معرض فشار فروش قرار بگیرد. معاملات مبتنی بر هوش مصنوعی با آزمونی دشوارتر مواجه شده‌اند گزارش‌های مالی آمازون و اینتل در مجموع یکی از فرضیات مهم پشت رشد اخیر سهام شرکت‌های فناوری را زیر سؤال برده‌اند: اینکه تقاضای قدرتمند برای هوش مصنوعی به‌تنهایی برای حمایت از قیمت‌های بالاتر سهام کافی خواهد بود. تقاضا می‌تواند همچنان قوی باقی بماند، اما هزینه‌های لازم برای پاسخ‌گویی به آن ممکن است جریان نقدی و سودآوری شرکت‌ها را تحت فشار قرار دهد. زمانی که انتظارات بازار از قبل در سطوح بالایی قرار دارند، سرمایه‌گذاران تحمل کمتری در برابر ابهام درباره زمان و میزان بازده سرمایه‌گذاری‌های آینده خواهند داشت. نگرانی‌های بنیادی بازار با شکست سطوح تکنیکال نیز تشدید شده‌اند. شاخص‌های نزدک کامپوزیت و نزدک ۱۰۰ روز گذشته به زیر میانگین‌های متحرک ۱۰۰روزه خود سقوط کردند. نزدک کامپوزیت؛ شکست یک حمایت دیگر، احتمال افت بیشتر را افزایش می‌دهد شاخص نزدک کامپوزیت روز گذشته به زیر میانگین متحرک ۱۰۰روزه در محدوده ۲۶۲۵۲ واحد سقوط کرد و معاملات را در سطح ۲۶۱۸۴.۷۲ واحد به پایان رساند. امروز نیز این شاخص با گپ نزولی، به زیر سطح تکنیکال مهم بعدی در محدوده ۲۵۸۳۱.۷۴ واحد رفت. در زمان ثبت داده‌های ابتدایی معاملات، نزدک کامپوزیت در سطح ۲۵۶۱۵.۴۷ واحد قرار داشت که نشان‌دهنده افت ۲.۱۷ درصدی بود. با شکسته‌شدن این حمایت، توجه معامله‌گران به محدوده ۲۵۰۳۵ واحد معطوف شده است؛ جایی که میانگین متحرک صعودی ۲۰۰روزه و سطح اصلاحی ۳۸.۲ درصدی فیبوناچی در نزدیکی یکدیگر قرار گرفته‌اند. ترکیب این دو سطح، محدوده مذکور را به یک معیار مهم برای ارزیابی شدت ادامه فشار فروش تبدیل می‌کند. خریداران ممکن است در این محدوده برای حمایت از قیمت وارد عمل شوند، اما موفقیت آن‌ها به این بستگی دارد که این حمایت حفظ شود یا از دست برود. چه اتفاقی می‌تواند پیش از رسیدن شاخص به این محدوده، شرایط را بهبود دهد؟ نخستین گام، بازگشت شاخص به بالای سطح ۲۵۸۳۱.۷۴ واحد و تثبیت قیمت در بالای آن است. چنین حرکتی می‌تواند اعتبار شکست نزولی امروز را زیر سؤال ببرد. در مرحله بعد، خریداران باید میانگین متحرک ۱۰۰روزه در محدوده ۲۶۲۵۲ واحد را پس بگیرند تا بتوانند کنترل بیشتری بر بازار به دست آورند. تا زمانی که این سطوح دوباره پس گرفته نشوند، برتری تکنیکال همچنان با فروشندگان خواهد بود.
سهام بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری آمریکا که طی سال‌های اخیر موتور محرک بازار سهام بوده‌اند، اکنون با موجی از فشار فروش مواجه شده‌اند. گروه موسوم به «هفت شگفت‌انگیز» شامل اپل، مایکروسافت، انویدیا، آمازون، تسلا، متا و آلفابت است؛ شرکت‌هایی که نقش مهمی در رشد شاخص‌های بورسی و توسعه هوش مصنوعی داشته‌اند. بااین‌حال، عملکرد اخیر آن‌ها نشان می‌دهد حتی جایگاه پیشرو در فناوری نیز تضمینی برای حفظ ارزش سهام نیست. افزایش هزینه‌های سرمایه‌ای، نگرانی درباره جریان نقدی و تردید نسبت به بازده سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی، اکنون به چالش‌های اصلی این گروه تبدیل شده‌اند. در یک نگاه متا و آلفابت بیش از ۲۰ درصد از اوج ۵۲ هفته‌ای خود فاصله گرفته‌اند. سهام تسلا، آمازون و انویدیا نیز به‌ترتیب ۱۹٫۲، ۱۵٫۱ و ۱۲٫۲ درصد افت کرده‌اند. نگرانی درباره هزینه‌های سنگین هوش مصنوعی و کاهش احتمالی سرمایه‌گذاری‌ها در سال ۲۰۲۷ افزایش یافته است. اپل و مایکروسافت به‌دلیل شرایط مالی و ویژگی‌های تجاری، مقاومت بیشتری نشان داده‌اند. عقب‌نشینی غول‌های فناوری از اوج قیمتی بر اساس گزارش یاهو فایننس در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶، چند عضو گروه هفت شگفت‌انگیز فاصله قابل‌توجهی با بالاترین قیمت ۵۲ هفته‌ای خود پیدا کرده‌اند. متا و آلفابت بیش از ۲۰ درصد افت داشته‌اند؛ محدوده‌ای که معمولاً برای تعریف بازار نزولی استفاده می‌شود. تسلا با کاهش ۱۹٫۲ درصدی، آمازون با افت ۱۵٫۱ درصدی و انویدیا با عقب‌نشینی ۱۲٫۲ درصدی در رتبه‌های بعدی قرار دارند. این تحولات نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران دیگر شرکت‌های بزرگ فناوری را یک مجموعه یکپارچه ارزیابی نمی‌کنند. کیفیت جریان نقدی، بازده سرمایه‌گذاری و توانایی تبدیل رشد فناوری به سودآوری، اهمیت بیشتری در تصمیم‌های بازار پیدا کرده است. در مقابل، اپل و مایکروسافت نسبت به سایر اعضا عملکرد مقاوم‌تری داشته‌اند. هزینه‌های هوش مصنوعی؛ عامل اصلی فشار بر بازار یکی از مهم‌ترین دلایل افت سهام متا، آلفابت، آمازون و تسلا، نگرانی درباره تأثیر سرمایه‌گذاری‌های سنگین هوش مصنوعی بر جریان نقد آزاد است. شرکت‌های بزرگ فناوری برای توسعه مراکز داده، تأمین تجهیزات پردازشی و گسترش زیرساخت‌های محاسباتی، منابع مالی قابل‌توجهی اختصاص داده‌اند. این سرمایه‌گذاری‌ها با هدف ایجاد ظرفیت درآمدزایی در آینده انجام می‌شوند، اما در کوتاه‌مدت می‌توانند نقدینگی در دسترس شرکت‌ها را کاهش دهند. به همین دلیل، بازار دیگر صرفاً رشد درآمد و افزایش تقاضا برای خدمات هوش مصنوعی را بررسی نمی‌کند؛ بلکه به دنبال پاسخ این پرسش است که سرمایه‌گذاری‌های فعلی چه زمانی و با چه میزان بازده اقتصادی به سودآوری تبدیل خواهند شد. اگر هزینه‌های سرمایه‌ای سریع‌تر از درآمد رشد کنند، حتی شرکت‌هایی با موقعیت رقابتی قدرتمند نیز ممکن است با کاهش ارزش‌گذاری مواجه شوند. افت انویدیا و نگرانی درباره آینده تقاضای تراشه کاهش ۱۲٫۲ درصدی سهام انویدیا از اوج سالانه، با نگرانی سرمایه‌گذاران درباره احتمال کاهش هزینه‌کرد شرکت‌های بزرگ رایانش ابری در سال ۲۰۲۷ ارتباط دارد. این موضوع اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا بخش مهمی از تقاضا برای پردازنده‌های پیشرفته به برنامه توسعه زیرساخت‌های همین شرکت‌ها وابسته است. در صورت کاهش سرعت توسعه مراکز داده، تقاضا برای تجهیزات پردازشی نیز ممکن است با تعدیل مواجه شود. البته افت قیمت سهام به‌معنای پایان رشد صنعت هوش مصنوعی نیست؛ بلکه نشان‌دهنده افزایش تردید درباره استمرار آهنگ فعلی سرمایه‌گذاری‌ها و زمان بازگشت سرمایه است. چرا اپل و مایکروسافت مقاوم‌تر هستند؟ مایکروسافت در گزارش مالی اخیر خود، ضمن ثبت رشد فروش خدمات رایانش ابری آژور، جریان نقد آزاد مثبتی نیز نشان داده است. ترکیب رشد درآمد و توانایی ایجاد نقدینگی، این شرکت را در موقعیت متفاوتی نسبت به برخی رقبا قرار می‌دهد. اپل نیز بیشتر به‌عنوان شرکتی برخوردار از نقدینگی قابل‌توجه و متکی بر فروش محصولات سخت‌افزاری، از جمله آیفون و مک، ارزیابی می‌شود. بنابراین، فشار انتظارات مرتبط با سرمایه‌گذاری هوش مصنوعی به شکل یکسان بر تمام اعضای این گروه تأثیر نگذاشته است. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
بانک مرکزی ژاپن پیش‌تر در جلسه امروز، با رأی ۸ به ۱ نرخ بهره سیاستی را بدون تغییر و در سطح ۱.۲۵ درصد نگه داشت. این تصمیم به‌طور گسترده پیش‌بینی می‌شد، اما بانک مرکزی سرانجام پس از بیش از یک دهه تلاش دشوار، اعلام کرد که در نبرد با تورم به پیروزی رسیده است. اوئدا اکنون در توضیح این تصمیم می‌گوید اعضای هیئت‌مدیره در مقطع کنونی درباره قیمت‌ها دیدگاهی مشترک دارند. او از جمله گفت: انتظار می‌رود اقتصاد ژاپن به رشد متوسط خود ادامه دهد. تورم پایه در سطحی قرار دارد که عموماً با هدف ثبات قیمت‌ها در ۲ درصد سازگار است و انتظار می‌رود در حدود همان سطح باقی بماند. همه اعضا توافق دارند که تورم پایه به هدف ۲ درصدی رسیده است. نمی‌توان اجازه داد تورم پایه از این سطح بالاتر برود. بانک مرکزی ژاپن در واکنش به فعالیت اقتصادی، قیمت‌ها و تحولات مالی، به افزایش نرخ بهره سیاستی و تعدیل میزان سیاست‌های پولی انبساطی ادامه خواهد داد. بانک مرکزی با بررسی احتمال تحقق سناریوهای پایه در چشم‌انداز اقتصادی و قیمت‌ها، زمان‌بندی و سرعت تغییر سیاست پولی را مدنظر قرار خواهد داد. در پاسخ به پرسشی درباره علت ثابت نگه‌داشتن نرخ بهره، اوئدا گفت لازم است ریسک‌ها، شرایط مالی و اثر آن‌ها بر اقتصاد و قیمت‌ها کمی بیشتر بررسی شوند. اکنون بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد که اجازه داده نشود تورم پایه از هدف ۲ درصدی فراتر برود. اظهارات اوئدا آشکارا به موضعی متمایل‌تر به افزایش نرخ بهره اشاره دارد، اما بانک مرکزی ژاپن هنوز اقدامی انجام نداده است. همین موضوع تا حد زیادی گویای وضعیت کنونی است. توازن ریسک‌ها تغییر کرده و سیاست‌گذاران اکنون بر ضرورت جلوگیری از خارج‌شدن تورم از کنترل تأکید می‌کنند. بنابراین، پرسش اصلی این است که بانک مرکزی ژاپن تا چه اندازه حاضر است از حرف فراتر برود و برای اجرای سیاستی که وعده داده، اقدام کند. اوئدا همچنین گفت بانک مرکزی می‌خواهد فعالانه‌تر عمل کند و برای هدایت تورم به سطح ۲ درصد، سیاست‌هایش را «به‌سرعت» تعدیل کند، نه اینکه «منفعلانه منتظر بماند». بااین‌حال، در نهایت این اقدامات هستند که اهمیت دارند، نه صرفاً اظهارات. احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر همچنان مطرح است، اما روشن است که بانک مرکزی ژاپن می‌خواهد گزینه‌هایش را باز نگه دارد. خطر صبرکردن بیش از حد این است که بانک مرکزی زمان مناسب را از دست بدهد؛ به‌ویژه آنکه تاکایچی، نخست‌وزیر ژاپن، سال آینده فرصت دیگری برای تغییر ترکیب هیئت‌مدیره خواهد داشت. این امر می‌تواند پیگیری اقدامات بیشتر برای انقباض پولی را برای بانک مرکزی دشوارتر کند.
در یک نگاه بانک ژاپن نرخ بهره را در ۱.۲۵ درصد ثابت نگه داشت؛ رأی نهایی ۸ به یک بود و حاجیمه تاکاتا خواهان افزایش آن به ۱.۵ درصد شد. بانک اعلام کرد تورم پایه با هدف ۲ درصد همسو است و پیش‌بینی تورم پایه سال مالی ۲۰۲۷ را از ۲.۴ به ۲.۶ درصد افزایش داد. بانک ژاپن رشد تولید ناخالص داخلی واقعی را برای سال‌های مالی ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ هرکدام ۰.۷ درصد و برای سال مالی ۲۰۲۸، ۰.۸ درصد پیش‌بینی کرد. بانک مرکزی ژاپن در نشست روز جمعه نرخ بهره کوتاه‌مدت را در سطح ۱.۲۵ درصد ثابت نگه داشت. این تصمیم با رأی ۸ عضو در برابر یک عضو تصویب شد؛ حاجیمه تاکاتا، عضو هیئت‌مدیره، خواهان افزایش نرخ به ۱.۵ درصد بود. بانک ژاپن در گزارش چشم‌انداز فصلی خود اعلام کرد تورم پایه، در مجموع، با هدف ثبات قیمت‌ها در سطح ۲ درصد همسو شده و انتظار می‌رود در همین محدوده باقی بماند. بانک به کمبود مداوم نیروی کار، پیوند افزایش دستمزدها و قیمت‌ها و قرار گرفتن انتظارات تورمی میان‌مدت و بلندمدت در حدود ۲ درصد اشاره کرد. به ارزیابی این نهاد، ریسک‌های مربوط به قیمت‌ها بیشتر به سمت افزایش متمایل‌اند، در حالی که ریسک‌های مربوط به فعالیت اقتصادی عموماً متوازن است. پیش‌بینی میانه بانک ژاپن از تورم پایه، یعنی شاخص قیمت مصرف‌کننده بدون احتساب مواد غذایی تازه، برای سال مالی ۲۰۲۷ از ۲.۴ درصد به ۲.۶ درصد افزایش یافت. پیش‌بینی سال مالی ۲۰۲۶ بدون تغییر، ۲.۵ درصد باقی ماند و برآورد سال مالی ۲۰۲۸ نیز ۲ درصد بود. بانک انتظار دارد تورم پایه در نیمه نخست دوره پیش‌بینی به‌وضوح از ۲ درصد فراتر رود؛ افزایش قیمت نفت خام، نیمه‌رساناها و برخی کالاهای دیگر و همچنین تضعیف ین از عوامل این روند عنوان شده‌اند. سپس با کاهش اثر قیمت‌های بالای نفت، تورم به حدود ۲ درصد نزدیک می‌شود. این پیش‌بینی‌ها بر این فرض استوارند که قیمت نفت دبی از حدود ۱۰۵ دلار برای هر بشکه به حدود ۷۰ دلار در پایان دوره پیش‌بینی کاهش یابد. اثر پیشنهاد کاهش مالیات بر مصرف مواد غذایی نیز در محاسبات لحاظ نشده است. بانک هشدار داد افزایش انتظارات تورمی می‌تواند باعث رشد بیشتر دستمزدها و قیمت‌ها شود و تورم پایه را از هدف فراتر ببرد. پیش‌بینی رشد اقتصادی تغییر چندانی نکرد: تولید ناخالص داخلی واقعی در سال‌های مالی ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ هرکدام ۰.۷ درصد و در سال مالی ۲۰۲۸، ۰.۸ درصد رشد می‌کند. بانک انتظار دارد اقتصاد در سال مالی جاری با سرعتی کمتر به رشد ادامه دهد؛ هزینه‌های بالاتر انرژی مرتبط با خاورمیانه بر فعالیت اقتصادی فشار می‌آورد، اما اقدامات دولت و تقاضای مرتبط با هوش مصنوعی از آن پشتیبانی می‌کنند. تاکاتا در مخالفت با ثابت نگه‌داشتن نرخ بهره پیشنهاد کرد نرخ به حدود ۱.۵ درصد افزایش یابد. او استدلال کرد که با رسیدن تورم پایه به هدف ۲ درصد، بانک باید برای نزدیک کردن نرخ بهره به سطح خنثی سریع‌تر اقدام کند. هیچ عضوی خواهان کاهش نرخ بهره نشد؛ موضوعی که پیش از نشست به‌عنوان یکی از ریسک‌های احتمالی برای پیام بانک و ارزش ین مطرح شده بود. هیئت‌مدیره همچنین به‌اتفاق آرا تصمیم گرفت از ژانویه ۲۰۲۷ سرعت فروش صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) را بیش از دو برابر کند. این فروش‌ها بر مبنای ارزش دفتری از حدود ۳۳۰ میلیارد ین در سال به حدود ۸۶۰ میلیارد ین در سال می‌رسد؛ معادل حدود ۲.۵ تریلیون ین بر مبنای ارزش بازار. با این سرعت، فروش دارایی‌ها حدود ۴۳ سال طول می‌کشد، در حالی که پیش‌تر این بازه حدود ۱۱۲ سال برآورد شده بود. فروش صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک ژاپن (J-REIT) بدون تغییر و در حدود ۵ میلیارد ین در سال باقی می‌ماند. بانک گفته است فروش‌ها تاکنون بدون اثر عمده بر بازار انجام شده و در صورت لزوم می‌تواند آن‌ها را موقتاً تنظیم یا متوقف کند. بازارها پیش از نشست، احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر را حدود ۸۰ درصد برآورد می‌کردند. بیانیه بانک و رأی مخالفِ خواهان افزایش نرخ می‌تواند از ین حمایت کند؛ ارزش ین در گزارش حدود ۱۵۷.۸ در برابر هر دلار ذکر شده است. همچنین بازده اوراق قرضه دولتی کوتاه‌مدت ژاپن ممکن است افزایش یابد. با این حال، توجه بازار اکنون به گزارش چشم‌انداز و کنفرانس خبری کازوئو اوئدا، رئیس بانک ژاپن، معطوف است؛ اظهارات او می‌تواند درباره زمان اقدام بعدی بانک نشانه‌هایی ارائه دهد.
رونق هوش مصنوعی، انویدیا و شرکت تولید نیمه‌رسانای تایوان (TSMC) را به دو بازیگر کلیدی بازار سهام فناوری تبدیل کرده است؛ یکی با طراحی پردازنده‌های پیشرفته و توسعه زیرساخت نرم‌افزاری، و دیگری با تولید تراشه‌های موردنیاز شرکت‌های بزرگ صنعت. هر دو شرکت از افزایش تقاضای محاسباتی بهره برده‌اند، اما تفاوت در ساختار کسب‌وکار، قدرت قیمت‌گذاری و هزینه‌های عملیاتی، مسیر سودآوری آن‌ها را از یکدیگر متمایز می‌کند. پرسش اصلی این است که در ادامه گسترش هوش مصنوعی، کدام شرکت ظرفیت بیشتری برای خلق ارزش در اختیار دارد و آیا رشد گذشته سهام آن‌ها می‌تواند در آینده نیز تکرار شود؟ در یک نگاه انویدیا با رشد درآمد، حاشیه سود ناخالص بیش از ۷۰ درصد و جایگاه پیشرو در پردازنده‌های هوش مصنوعی، از مزیت رقابتی قدرتمندی برخوردار است. شرکت تولید نیمه‌رسانای تایوان با سهم بیش از ۷۰ درصدی از بازار تولید قراردادی تراشه، از موفقیت طیف گسترده‌ای از طراحان تراشه بهره می‌برد. انویدیا در فصل اخیر مورد اشاره گزارش، رشد درآمد ۱۰۶ درصدی تا سطح ۹۶ میلیارد دلار را ثبت کرده است؛ درآمد فصلی تی‌اس‌ام‌سی نیز به حدود ۴۶ میلیارد دلار رسیده است. انویدیا از قدرت قیمت‌گذاری بالاتری برخوردار است؛ اما تنوع مشتریان تی‌اس‌ام‌سی می‌تواند در برابر تغییر برندگان رقابت هوش مصنوعی، مزیتی راهبردی ایجاد کند. انویدیا؛ قدرت طراحی، نرم‌افزار و قیمت‌گذاری مزیت اصلی انویدیا تنها در طراحی پردازنده‌های گرافیکی خلاصه نمی‌شود. این شرکت با سرمایه‌گذاری زودهنگام در محاسبات موردنیاز هوش مصنوعی، توانسته است محصولات خود را با نیازهای آموزش و اجرای مدل‌های بزرگ هماهنگ کند. در کنار سخت‌افزار، بستر نرم‌افزاری CUDA و مجموعه ابزارها و خدمات مرتبط، بخش مهمی از مزیت رقابتی شرکت را تشکیل می‌دهند. این اکوسیستم برای مشتریان اهمیت اقتصادی دارد. سازمان‌هایی که زیرساخت خود را بر پایه محصولات انویدیا توسعه داده‌اند، برای تغییر تأمین‌کننده باید هزینه‌های فنی، مالی و زمانی قابل‌توجهی بپردازند. ازاین‌رو، حتی در صورت ظهور رقبای قدرتمند، مهاجرت گسترده به پلتفرم‌های دیگر لزوماً سریع یا کم‌هزینه نخواهد بود. عامل مهم دیگر، قدرت قیمت‌گذاری است. بر اساس گزارش مورد بررسی، درآمد انویدیا در فصل اخیر با رشد سالانه ۱۰۶ درصدی به ۹۶ میلیارد دلار رسیده و حاشیه سود ناخالص آن همچنان بالاتر از ۷۰ درصد قرار داشته است. ترکیب تقاضای بالا، محصولات پیشرفته و اکوسیستم نرم‌افزاری گسترده به شرکت اجازه می‌دهد بخش قابل‌توجهی از ارزش ایجادشده در زنجیره هوش مصنوعی را به درآمد و سود تبدیل کند. بااین‌حال، این مزیت‌ها بدون ریسک نیستند. افزایش رقابت، توسعه تراشه‌های اختصاصی توسط شرکت‌های بزرگ فناوری، محدودیت‌های صادراتی و احتمال تعدیل سرمایه‌گذاری مراکز داده می‌توانند بر رشد آینده اثر بگذارند. همچنین، حاشیه سود بالا به‌تنهایی برای ارزیابی جذابیت سهام کافی نیست و باید در کنار قیمت بازار و انتظارات رشد بررسی شود. TSMC؛ برنده زنجیره تأمین، مستقل از طراح نهایی تی‌اس‌ام‌سی در موقعیتی متفاوت قرار دارد. این شرکت به‌جای رقابت مستقیم برای طراحی تراشه‌های هوش مصنوعی، ظرفیت تولید پیشرفته را در اختیار طیف گسترده‌ای از مشتریان قرار می‌دهد. انویدیا یکی از مشتریان مهم این زنجیره است، اما شرکت‌هایی مانند AMD و برودکام نیز برای تولید تراشه‌های خود به ظرفیت‌های ساخت پیشرفته نیاز دارند. طبق گزارش مورد بررسی و داده‌های منتسب به مؤسسه کانترپوینت، سهم تی‌اس‌ام‌سی از بازار تولید قراردادی تراشه بیش از ۷۰ درصد است. چنین جایگاهی باعث می‌شود این شرکت از رشد تقاضای چندین طراح تراشه بهره‌مند شود؛ بنابراین، سرمایه‌گذار در معرض نتیجه رقابت یک تولیدکننده واحد قرار نمی‌گیرد. گزارش عملکرد اخیر تی‌اس‌ام‌سی نیز از تداوم قدرت عملیاتی شرکت حکایت دارد. این تولیدکننده ششمین فصل متوالی ثبت رکورد سود را پشت سر گذاشته و درآمد آن در دوره مورد اشاره حدود ۴۶ میلیارد دلار بوده است. بااین‌حال، مدل کسب‌وکار آن به سرمایه‌گذاری سنگین در کارخانه‌ها، تجهیزات تخصصی، فناوری‌های ساخت و توسعه ظرفیت تولید وابسته است. این هزینه‌ها تفاوت بنیادین تی‌اس‌ام‌سی با انویدیا را نشان می‌دهند. انویدیا عمدتاً بر طراحی، نرم‌افزار و توسعه پلتفرم متمرکز است؛ درحالی‌که تی‌اس‌ام‌سی باید برای حفظ مزیت فناورانه خود، پیوسته سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در زیرساخت تولید انجام دهد. ازاین‌رو، رشد درآمد دو شرکت الزاماً به نرخ مشابهی از رشد سود یا جریان نقدی منجر نمی‌شود. مقایسه ارزش‌گذاری و عملکرد سهام بر اساس داده‌های نقل‌شده در مقاله اصلی، قیمت سهام انویدیا در پایان معاملات ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ به ۲۱۷٫۹۴ دلار رسید؛ درحالی‌که سهام تی‌اس‌ام‌سی در همان روز با قیمت ۴۳۶٫۸۷ دلار معامله شد. بازده سه‌ساله گزارش‌شده نیز برای انویدیا بیش از ۴۰۰ درصد و برای تی‌اس‌ام‌سی بیش از ۳۰۰ درصد بوده است. با وجود این رشد چشمگیر، قیمت اسمی هر سهم معیار مناسبی برای مقایسه ارزش دو شرکت نیست. ارزش بازار، نسبت قیمت به سود، رشد مورد انتظار سود، جریان نقدی آزاد و نیاز به سرمایه‌گذاری باید هم‌زمان بررسی شوند. شرکتی که درآمد بیشتری دارد، لزوماً سهام ارزان‌تر یا بازده آتی بالاتری ارائه نمی‌کند. انویدیا از مزیت حاشیه سود و قدرت قیمت‌گذاری برخوردار است؛ در مقابل، تی‌اس‌ام‌سی از تنوع مشتریان و جایگاه راهبردی در تولید تراشه بهره می‌برد. بااین‌حال، هر دو شرکت در معرض ریسک‌های مشترکی مانند کاهش شتاب سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی، محدودیت‌های زنجیره تأمین و تغییر انتظارات بازار قرار دارند. کدام سهم می‌تواند برنده بزرگ‌تر باشد؟ اگر تقاضا برای پردازش هوش مصنوعی با سرعت بالا ادامه یابد و انویدیا بتواند برتری سخت‌افزاری و نرم‌افزاری خود را حفظ کند، این شرکت ظرفیت بالایی برای ادامه رشد سودآوری خواهد داشت. حاشیه سود بالا به این معناست که افزایش فروش، در صورت کنترل هزینه‌ها، می‌تواند اثر قابل‌توجهی بر سود نهایی بگذارد. در مقابل، تی‌اس‌ام‌سی از این مزیت برخوردار است که موفقیت آن به پیروزی یک طراح تراشه محدود نمی‌شود. اگر سهم رقبا افزایش یابد یا ساختار بازار تغییر کند، این شرکت همچنان می‌تواند از تقاضای تولید بهره‌مند شود؛ البته به شرط حفظ برتری فناوری ساخت، ظرفیت کافی و توان مدیریت هزینه‌های سرمایه‌ای. بنابراین، برتری تجاری انویدیا لزوماً به معنای برتری قطعی سهام آن نیست. بازده سرمایه‌گذاری آینده به این بستگی دارد که عملکرد واقعی هر شرکت تا چه اندازه بتواند انتظاراتی را که در قیمت فعلی سهم منعکس شده‌اند، برآورده کند.
آنتروپیک برای عرضه اولیه سهام در بورس نزدک، با نماد پیشنهادی ANT، درخواست ثبت کرده است. مدیریت این عرضه را بانک‌های گلدمن ساکس و مورگان استنلی بر عهده دارند. درآمد این شرکت در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با جهشی چشمگیر از ۱.۲ میلیارد دلار در مدت مشابه سال گذشته به ۱۶.۳ میلیارد دلار رسید؛ با این حال، آنتروپیک در همین دوره زیان خالص قابل‌توجه ۸۰.۷ میلیارد دلاری را گزارش کرده است. آنتروپیک پیش‌بینی می‌کند هزینه‌هایش در طول زمان افزایش یابد و روند زیان‌دهی شرکت ادامه پیدا کند. آنتروپیک ممکن است در آینده به سودآوری نرسد یا نتواند آن را به‌طور پایدار حفظ کند. انتظار نمی‌رود در آینده قابل پیش‌بینی هیچ‌گونه سود سهامی پرداخت کنیم. این نگرانی مطرح شده است که سیستم‌های پیشرفته هوش مصنوعی، در صورت نبود نظارت مناسب، ممکن است خطرات فاجعه‌بار یا تهدیدهای وجودی برای بشریت ایجاد کنند. آنتروپیک قصد دارد تا سقف ۱۲۰.۵ میلیارد دلار برای دسترسی به توان پردازشی شرکت اسپیس‌ایکس و انویدیا هزینه کند. همچنین، آنتروپیک پیش‌بینی می‌کند تا سال ۲۰۳۳ حداکثر ۱۱۴.۵ میلیارد دلار برای استفاده از زیرساخت‌های گوگل هزینه کند. ممکن است مجبور شویم زودتر از آنچه در حال حاضر پیش‌بینی می‌کنیم، به دنبال تأمین مالی بیشتر باشیم. آنتروپیک پیش‌بینی می‌کند هزینه‌های سرمایه‌ای (CAPEX) این شرکت به‌طور چشمگیری افزایش یابد.
بانک مرکزی ژاپن اعلام کرد برخی شرکت‌ها به افزایش قیمت نفت خام حساس‌ترند. به‌گفته این بانک، رشد قیمت مواد اولیه و انرژی به کاهش سود شرکت‌ها فشار آورده و این اثر به‌ویژه در بنگاه‌های کوچک و متوسط مشهود است. بانک مرکزی ژاپن همچنین گفت بانک‌های این کشور می‌توانند فشار ناشی از ریسک‌های نفت و هوش مصنوعی را تاب بیاورند. بااین‌حال، احتمال افزایش تمرکز دارایی‌ها در پرتفوی صندوق‌های خصوصی و تحولات قیمت املاک و سهام همچنان نیازمند توجه است. این بانک تأکید کرد که اثر عواملی مانند وضعیت خاورمیانه، سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با هوش مصنوعی و تحولات بخش غیربانکی باید با دقت زیر نظر گرفته شود.
در یک نگاه عبور تورم ژاپن از هدف ۲ درصدی: تورم هسته ژاپن (Core CPI) در ماه سپتامبر به ۲.۱ درصد رسید که اولین صعود آن به بالای سطح هدف بانک مرکزی ژاپن (BoJ) از ماه دسامبر محسوب می‌شود. جهش تورم هسته و تقویت احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر: شاخص تورم بدون غذا و انرژی (Core-Core) به ۲.۴ درصد جهش کرد که بالاتر از پیش‌بینی‌هاست و سناریوی افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی را در نشست دسامبر بسیار پررنگ‌تر کرد. واکنش مثبت ین و محافظه‌کاری دولت: ین ژاپن در برابر دلار تقویت شد، اما وزیر اقتصاد اعلام کرد شرایط برای اعلام رسمی پایان «دوران تورم منفی» هنوز به طور کامل فراهم نشده است. آمارهای منتشرشده از توکیو نشان می‌دهد که شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) ژاپن پس از ماه‌ها نوسان زیر سطح هدف، بار دیگر به بالای نرخ ۲ درصد بازگشته است. جهش غیرمنتظره در شاخص‌های تورم پایه، استدلال‌های بانک مرکزی ژاپن (BoJ) را برای ادامه مسیر انقباضی و افزایش مجدد نرخ بهره تقویت کرده و موجی از تقاضا را روانه ین ژاپن کرده است. با ما در یوتوتایمز همراه باشید تا در این گزارش اختصاصی بر پایه داده‌های وب‌سایت اینوستینگ‌لایو، جزئیات داده‌های تورمی، واکنش بازار فارکس و اختلاف نظر میان دولت و بانک مرکزی ژاپن را بررسی کنیم. جزئیات آمارهای تورمی؛ سوخت‌گیری قیمت‌ها از نفت و انرژی بر اساس گزارش رسمی دولت، تورم هسته ژاپن (بدون احتساب خوراکی‌های تازه) در ماه سپتامبر نسبت به سال قبل ۲.۱ درصد افزایش یافت که با پیش‌بینی‌ها مطابقت داشت و رشد پرقدرتی را نسبت به عدد ۱.۷ درصدی ماه اوت ثبت کرد. تورم کل نیز در سطح ۲.۱ درصد قرار گرفت. اما نقطه عطف این آمار، شاخص تورم پایه بدون غذا و انرژی (Core-Core CPI) بود که معادل ژاپنی تورم هسته آمریکا محسوب می‌شود. این شاخص با ثبت رقم ۲.۴ درصد، بسیار فراتر از پیش‌بینی ۲.۳ درصدی بازار و عدد ۱.۹ درصدی ماه گذشته ظاهر شد. تحلیگران اشاره می‌کنند که با وجود پرداخت یارانه‌های دولتی برای برق که آمارها را به صورت مصنوعی پایین نگه داشته، فشار قیمت‌ها زیر پوست اقتصاد ژاپن بسیار شدیدتر از عدد رسمی ۲.۱ درصد است. تقویت سناریوی افزایش نرخ بهره بانک مرکزی در ماه دسامبر بانک مرکزی ژاپن در نشست ماه سپتامبر خود با رای ۷ به ۲، نرخ بهره سیاست‌گذاری را به ۱.۲۵ درصد افزایش داد. در آن زمان، مخالفان طرح ادعا می‌کردند که تورم همچنان زیر هدف تعیین‌شده قرار دارد. حالا با صعود هر دو شاخص اصلی به بالای ۲ درصد، استدلال مخالفان به شدت ضعیف شده است. کازوئو اوئدا (Kazuo Ueda)، رئیس بانک مرکزی ژاپن، اخیراً در پارلمان تاکید کرده که تورم ساختاری بسیار به هدف ۲ درصدی نزدیک شده است. اگرچه انتظار می‌رود بانک مرکزی در نشست ۲۹ و ۳۰ اکتبر نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد، اما تحلیلگران بر این باورند که این نهاد چشم‌انداز تورمی خود را به دلیل قیمت بالای نفت (بالای ۱۱۰ دلار در هر بشکه) ارتقا داده و مسیر را برای افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر هموار خواهد کرد. احتیاط دولت؛ چرا پایان تورم منفی هنوز اعلام نشده است؟ در مقابل رویکرد هاوکیش (انقباضی) بانک مرکزی، دولت ژاپن لحن محافظه‌کارانه‌تری اتخاذ کرده است. مینورو کیوچی، وزیر اقتصاد ژاپن، اعلام کرد که هنوز شرایط لازم برای اعلام رسمی «پایان دوره تورم منفی» محقق نشده است. وی تاکید کرد که دولت پیش از هرگونه اعلام رسمی، شاخص‌های CPI، تعدیل‌کننده GDP و عوامل ساختاری را به دقت بررسی خواهد کرد تا کشور دوباره به لبه پرتگاه افت قیمت‌ها بازنگردد. واکنش بازار فارکس و نوسانات جفت‌ارز دلار به ین (USDJPY) پس از انتشار این آمارها، ین ژاپن در برابر دلار آمریکا تقاضای خوبی دریافت کرد. با این حال، جفت‌ارز USDJPY که بیشتر روزهای ماه اکتبر را در محدوده ۱۵۷ تا ۱۵۹ معامله شده است، برای شکستن حمایت‌های پایین‌تر نیازمند تایید رسمی بانک مرکزی در نشست هفته آینده است. کسری تجاری بزرگ ژاپن و شکاف عمیق نرخ بهره میان آمریکا و ژاپن همچنان به عنوان یک سقف برای رشد سریع ین عمل می‌کنند. با این حال، در بازار اوراق قرضه، اوراق کوتاه‌مدت دولتی ژاپن (JGB) به شدت به احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر واکنش نشان داده و بازدهی آن‌ها دستخوش تغییر شده است.
در یک نگاه طلا دیگر پناهگاه مطمئن در برابر افت سهام نیست؛ اما چشم‌انداز بلندمدت آن همچنان صعودی است. طلا پوشش مطمئنی در برابر افت سهام نیست: در سال ۲۰۲۶، طلا تا حد زیادی هم‌جهت با بازار سهام حرکت کرده و نتوانسته است به‌طور مؤثر از سرمایه‌گذاران در برابر افت قیمت سهام محافظت کند. تغییر رابطه طلا و نفت: برخلاف دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، همبستگی قیمت طلا و نفت در سال‌های اخیر کاهش یافته و اکنون حتی می‌تواند منفی باشد. به گفته استراتژیست‌های شرکت مدیریت دارایی HSBC، طلا با وجود ضعف اخیر قیمت‌ها، همچنان از روند انتقال سرمایه به دارایی‌هایی که در برابر کاهش ارزش پول و دارایی‌های مالی مقاوم‌تر تلقی می‌شوند، منتفع خواهد شد. با این حال، سرمایه‌گذاران در فلزات گران‌بها بهتر است سبد دارایی‌های خود را متنوع کنند؛ چرا که طلا در افت‌های اخیر بازار سهام نتوانسته است به‌طور مؤثر از سرمایه‌گذاران محافظت کند. استراتژیست‌های این بانک در گزارشی اخیر نوشتند: روند صعودی چشمگیر طلا که باعث شد قیمت این فلز در اوایل سال جاری میلادی به بیش از ۵ هزار دلار در هر اونس برسد، فروکش کرده است. قیمت‌ها کاهش یافته و نوسانات افزایش پیدا کرده‌اند. آیا سرمایه‌گذاران باید از بازار خارج شوند و تسلیم شرایط فعلی شوند؟ این استراتژیست‌ها هشدار می‌دهند که طلا پس از رشد ابتدای سال، در شرایطی که قیمت نفت به سطوح بسیار بالایی رسیده، نرخ‌های بهره افزایش یافته و بازده اوراق قرضه جهش کرده است، عملکرد ضعیف‌تری داشته؛ با این حال، همچنان دلایل راهبردی قدرتمندی برای نگهداری این فلز در سبد سرمایه‌گذاری وجود دارد. از جمله این دلایل می‌توان به افزایش شکاف‌های ژئوپلیتیکی و تلاش بانک‌های مرکزی برای متنوع‌سازی ذخایر خود اشاره کرد که همچنان از تقاضای طلا حمایت می‌کنند. به گفته آن‌ها: تا زمانی که نگرانی‌ها درباره بدهی‌ها و تورم ادامه داشته باشد، روند انتقال سرمایه به دارایی‌های سخت مانند طلا، با هدف محافظت از ارزش دارایی‌ها در برابر کاهش ارزش پول، می‌تواند ادامه پیدا کند. همچنین، با وجود افزایش شدید نوسانات، وضعیت فعلی در مقایسه با دوره‌های تاریخی چندان غیرعادی به نظر نمی‌رسد. با این حال، HSBC هشدار داد که تحولات اخیر بازار نشان می‌دهد طلا نتوانسته است به‌عنوان پوششی مؤثر در برابر افت بازار سهام عمل کند. ✔️ بیشتر بخوانید: انتخابات آمریکا و تلاطم بازارها؛ چرا طلا می‌تواند صعودی شود؟ استراتژیست‌های این بانک توضیح دادند: وقتی حجم زیادی از سرمایه اهرمی در بازار طلا متمرکز می‌شود، سقوط قیمت سهام می‌تواند به اخطارهای تأمین وجه تضمین منجر شود و سرمایه‌گذاران را مجبور کند برای تأمین نقدینگی، موقعیت‌های معاملاتی خود را ببندند. بنابراین، اگرچه طلا در جهان چندقطبی امروز می‌تواند پوششی قدرتمند در برابر ریسک‌های سیستمی باشد، تضمینی وجود ندارد که در کوتاه‌مدت بتواند نوسانات بازار را کاهش دهد. به گفته این استراتژیست‌ها، این شرایط یادآور آن است که هیچ دارایی واحدی نمی‌تواند در برابر تمام انواع فشارهای بازار مقاومت کند. به همین دلیل، متنوع‌سازی دارایی‌هایی که خود با هدف متنوع‌سازی به سبد سرمایه‌گذاری نگهداری می‌شوند، در شرایط کنونی اهمیت ویژه‌ای دارد. پیش‌بینی HSBC از قیمت طلا تا پایان سال ۲۰۲۶ بانک HSBC در ماه ژوئیه اعلام کرده بود که با وجود افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا و تقویت دلار، رشد تقاضا برای متنوع‌سازی سرمایه‌گذاری‌ها، خرید طلا از سوی بانک‌های مرکزی و ورود سرمایه به صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) باید از ادامه افزایش قیمت طلا تا پایان سال ۲۰۲۶ حمایت کند. ویلم سلس، مدیر ارشد سرمایه‌گذاری جهانی HSBC، و لوسیا کو، رئیس جهانی بخش بینش‌های مدیریت ثروت این بانک، در آن زمان نوشتند: طلا در جریان درگیری‌های خاورمیانه رشد نکرده و تا حد زیادی هم‌جهت با بازار سهام حرکت کرده است. آن‌ها افزودند: تحلیل‌های ما نشان می‌دهد بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا عامل اصلی تعیین‌کننده قیمت طلا است. ما معتقدیم طلا ممکن است در کوتاه‌مدت، در شرایطی که بازده واقعی اوراق در سطوح بالایی قرار دارد و دلار آمریکا تقویت شده است، در محدوده مشخصی نوسان کند. با این حال، تقاضا برای متنوع‌سازی سبد سرمایه‌گذاری، خرید بانک‌های مرکزی و تداوم ورود سرمایه به ETFها باید در میان‌مدت از قیمت طلا حمایت کند. آن‌ها تأکید کردند: ما همچنان طلا را ابزاری مؤثر برای متنوع‌سازی سبد سرمایه‌گذاری و کاهش ریسک‌های گسترده‌تر آن می‌دانیم. به گفته سلس و کو، تحلیل‌های این بانک نشان می‌دهد که در حال حاضر، بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا مهم‌ترین عامل اثرگذار بر روند قیمت طلا است. با افزایش بازده اوراق، هزینه فرصت نگهداری دارایی که سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند، بیشتر می‌شود و این مسئله بر قیمت طلا فشار وارد می‌کند. علاوه بر این، طلا در سال ۲۰۲۶ به‌عنوان پوششی در برابر افت بازار سهام کارایی کمتری داشته و تا حد زیادی هم‌جهت با سهام حرکت کرده است. ✔️ بیشتر بخوانید: محرک بعدی رشد طلا چیست؟ اشتباه بانک‌های مرکزی می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد بانک HSBC معتقد است طلا در کوتاه‌مدت، در مواجهه با بازده واقعی بالای اوراق و دلار قدرتمند آمریکا، احتمالاً در یک محدوده قیمتی مشخص باقی خواهد ماند. با این حال، این بانک اعلام کرد: تقاضا برای متنوع‌سازی سبد سرمایه‌گذاری، خرید بانک‌های مرکزی و ورود مستمر سرمایه به ETFها همچنان از دیدگاه صعودی ما نسبت به طلا و نقش آن در کاهش ریسک‌های گسترده‌تر سبد سرمایه‌گذاری حمایت می‌کنند. این بانک در پایان تأکید کرد: انتظار داریم قیمت طلا تا پایان سال همچنان ظرفیت رشد داشته باشد. تحلیل HSBC از عملکرد طلا در جریان جنگ ایران در ماه مه نیز جیمز استیل، تحلیلگر ارشد فلزات گران‌بها در HSBC، گفته بود که طلا در طول درگیری‌های ایران دقیقاً مطابق انتظارات عمل کرده است. استیل گفت: «تقاضا از سوی چین مناسب بوده است. صرف قیمت طلا در بورس طلای شانگهای، یعنی اختلاف میان قیمت داخلی طلا در چین و قیمت جهانی آن، حدود ۲۰ دلار است که نشان‌دهنده تقاضای داخلی قدرتمند در این کشور است. بخش عمده این تقاضا از سوی نهادهای سرمایه‌گذاری تأمین می‌شود.» نکته جالب این است که تقاضا کمتر از سوی خریداران جواهرات، سکه و شمش‌های کوچک بوده؛ بخش‌هایی که به‌طور سنتی شاهد تقاضای بالایی در آن‌ها بودیم. در مقابل، تقاضا برای شمش‌های بزرگ‌تر و از سوی نهادهای سرمایه‌گذاری افزایش یافته است. دلیل این تغییر تا حدی به اصلاحات مقرراتی در چین و هند مربوط می‌شود. اکنون بزرگ‌ترین شرکت‌های بیمه چین اجازه دارند ذخایر شمش طلا انباشته کنند و مدیران دارایی در هند نیز چنین امکانی دارند. از استیل درباره درس‌هایی که از اوج قیمت طلا در اواخر ژانویه، در محدوده ۵۴۰۰ دلار در هر اونس، و افت بعدی آن در جریان درگیری‌های خاورمیانه گرفته بود، سؤال شد. او پاسخ داد: «به نظر من، رشد قیمت طلا در آن مقطع تا حدی بیش از اندازه قدرتمند بود. حجم زیادی از سرمایه وارد بازار شد که مدت‌ها در این بازار حضور نداشت یا اساساً پیش از آن در طلا معامله نکرده بود. می‌توان استدلال کرد که بازار بیش از حد در موقعیت خرید قرار گرفته بود؛ به‌ویژه با توجه به داده‌های کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) و سایر اطلاعاتی که اکنون در اختیار داریم.» استیل در واکنش به انتقادهایی که پس از حملات به ایران و افزایش قیمت نفت مطرح شد و مدعی بودند طلا دارایی امن نیست و نتوانسته نقش خود را ایفا کند، گفت: «من دقیقاً برعکس این دیدگاه را دارم. با افزایش قیمت نفت، نگرانی‌های تورمی دوباره شدت گرفت، بازده اوراق قرضه و ارزش دلار بالا رفت و بازار سهام افت کرد. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاران به نقدینگی فوری نیاز داشتند؛ و طلا همان چیزی است که می‌تواند این نقدینگی را فراهم کند.» ما شاهد فروش دارایی‌ها در بازار طلا بودیم، اما این اتفاق عمدتاً واکنشی به تحولات بازارهای مالی بود. از این منظر، طلا مانند یک بیمه‌نامه عمل کرد و سرمایه‌گذاران در حال استفاده از پوشش بیمه‌ای خود بودند. رابطه تاریخی قیمت طلا و نفت چگونه تغییر کرده است؟ از استیل همچنین درباره رابطه تاریخی میان قیمت طلا و نفت سؤال شد. او در پاسخ گفت: «این موضوع جالبی است، چرا که آن‌قدر قدمت دارم که دوره‌ای را به یاد بیاورم که این رابطه مثبت بود. ما در این زمینه تحقیقاتی انجام داده‌ایم. در دهه ۱۹۷۰، طلا و نفت همبستگی مثبتی داشتند؛ قیمت نفت افزایش می‌یافت و طلا نیز رشد می‌کرد. در دهه ۱۹۸۰ هم شرایط مشابه بود؛ قیمت نفت کاهش یافت و طلا نیز افت کرد. او ادامه داد: «به نظر می‌رسد این همبستگی از دهه ۱۹۹۰ به بعد تضعیف شد؛ زیرا نفت نقش کم‌اهمیت‌تری در اقتصاد جهانی پیدا کرد. اکنون ضریب همبستگی این دو دارایی تنها حدود ۰٫۱۵ است و حتی در برخی مقاطع به محدوده منفی می‌رسد. در حال حاضر نیز این همبستگی منفی است.» آیا طلا یک دارایی جایگزین است یا باید به‌تنهایی در سبد سرمایه‌گذاری قرار گیرد؟ در پایان، از استیل پرسیده شد که آیا طلا را یکی از چندین دارایی جایگزین در سبد سرمایه‌گذاران می‌داند یا معتقد است باید آن را به‌عنوان یک دارایی مستقل در نظر گرفت. او گفت: «می‌توان طلا را یک دارایی جایگزین دانست. این فلز از این نظر کاملاً منحصربه‌فرد است که هم یک دارایی فیزیکی و سخت محسوب می‌شود و هم نقدشوندگی بالایی دارد. طلا در بلندمدت معمولاً همبستگی زیادی با سهام شرکت‌هایی مانند اپل یا انویدیا ندارد.» او برای مقایسه به زمین‌های کشاورزی کانادا اشاره کرد و گفت: زمین کشاورزی نیز یک دارایی فیزیکی محسوب می‌شود، اما نمی‌توان آن را به‌سرعت به پول نقد تبدیل کرد. مزیت طلا همین است؛ این فلز هم یک دارایی سخت است و هم نقدشوندگی بالایی دارد و به‌طور گسترده معامله می‌شود. ✔️ بیشتر بخوانید: طلا در دوراهی دلار و بانک‌های مرکزی؛ پیش‌بینی تازه از آینده اونس
شرکت SpaceXSI شبکه همکاری «ابرهوش اسپیس‌ایکس» (SpaceX Super Intelligence Partner Network) را برای شرکت‌هایی که محصولات و خدمات خود را با استفاده از مدل هوش مصنوعی Grok توسعه می‌دهند، راه‌اندازی کرد. بیش از ۱۳۰ شرکت در مرحله دسترسی زودهنگام به این شبکه پیوسته‌اند. اسپیس‌ایکس اعلام کرد که شرکت‌های Bain، انویدیا (NVIDIA) و اسنوفلیک (Snowflake) به‌عنوان شرکای اولیه راه‌اندازی شبکه SpaceXSI انتخاب شده‌اند.
مدیرعامل انویدیا، جنسن هوانگ، گفت تقریباً همه‌چیز با تقاضای بالا حل خواهد شد. او همچنین خواستار کنترل دقیق‌تر بر عامل‌های هوش مصنوعی شد و گفت به شرکت ان‌اسکیل (Nscale) گفته است شبانه‌روزی کار کند.
سامسونگ الکترومکانیکس و انویدیا از توافقی درباره زیرلایه‌های ABF خبر دادند. کراوداسترایک و انویدیا امنیت عامل‌های هوش مصنوعی را تا سطح سیلیکون گسترش می‌دهند. آمکور توافقی ۱.۳ میلیارد دلاری با انویدیا برای ظرفیت‌سازی در کره جنوبی اضافه می‌کند.
هیمینو، معاون رئیس بانک مرکزی ژاپن، گفت تورم زیربنایی این کشور تقریباً به هدف ۲ درصدی بانک مرکزی رسیده و احتمال دارد با این هدف همسو شود. او همچنین اظهار داشت که انتظارات تورمی میان‌مدت و بلندمدت همچنان در حال افزایش است و ریسک‌های افزایشی قیمت‌ها بالاست. هیمینو هشدار داد که به‌تعویق‌انداختن تغییرات سیاستی می‌تواند خطرهای تورمی ایجاد کند و به اقتصاد آسیب برساند. او افزود نرخ‌های بهره واقعی همچنان پایین است، وام‌دهی بانکی به‌سرعت گسترش می‌یابد و شرایط مالی همچنان انبساطی است. به گفته او، ثبات قیمت‌ها از مسیر سیاست پولی مناسب می‌تواند رشد پایدار ژاپن را تقویت کند. هیمینو همچنین گفت تقاضای قوی برای «هوش مصنوعی» مخارج سرمایه‌ای و صادرات را افزایش می‌دهد.
در یک نگاه ورود انویدیا پس از شکست عرضه اولیه فیرموس: انویدیا در حال مذاکره برای سرمایه‌گذاری چند صد میلیون دلاری در شرکت Firmus Grid است؛ استارت‌آپی استرالیایی که به‌دلیل احتیاط سرمایه‌گذاران، عرضه اولیه (IPO) خود را لغو کرد. پشتیبانی مستقیم از ارائه‌دهندگان ابری پربدهی (Neoclouds): این اقدام نشان می‌دهد انویدیا همچنان مایل است از شرکت‌های تخصصی اجاره‌دهنده پردازنده‌های هوش مصنوعی حمایت کند تا زنجیره تقاضای تراشه‌های خود را زنده نگه دارد. زنده شدن دوباره بحث حباب هوش مصنوعی: سرمایه‌گذاری انویدیا در شرکت‌هایی که خریدار تراشه‌های خودش هستند، سوالات زیادی را درباره میزان وابستگی رشد هوش مصنوعی به «تامین مالی فروشنده» ایجاد کرده است. وقتی سرمایه‌گذاران بازارهای عمومی از یک استارت‌آپ هوش مصنوعی روی برمی‌گردانند، بزرگ‌ترین تامین‌کننده این صنعت وارد میدان می‌شود! به گزارش بلومبرگ به نقل از دی‌اینفورمیشن، غول فناوری انویدیا (Nvidia) در حال مذاکره است تا چند صد میلیون دلار در شرکت فیرموس گرید (Firmus Grid) سرمایه‌گذاری کند؛ استارت‌آپی استرالیایی در زمینه زیرساخت‌های ابری هوش مصنوعی که همین چند هفته پیش مجبور شد برنامه عرضه اولیه سهام (IPO) خود را لغو کند. با ما در یوتوتایمز همراه باشید تا در این گزارش برگرفته از وب‌سایت اینوستینگ‌لایو (InvestingLive)، زوایای این تصمیم و تاثیر آن بر آینده بازار هوش مصنوعی را بررسی کنیم. چرا فیرموس از عرضه اولیه منصرف شد؟ شرکت فیرموس برنامه‌ریزی کرده بود تا یکی از بزرگ‌ترین عرضه‌های اولیه سهام در استرالیا را رقم بزند. اما پس از مواجهه با سردی رفتار سرمایه‌گذاران بین‌المللی که نسبت به آینده و سودآوری استارت‌آپ‌های هوش مصنوعی بسیار محتاط‌تر شده‌اند، این عرضه اولیه لغو شد. فیرموس در دسته شرکت‌های موسوم به «نیوکلاود» (Neocloud) قرار می‌گیرد؛ یعنی ارائه‌دهندگان تخصصی که با گرفتن وام‌های سنگین، تراشه‌های انویدیا را خریده و ظرفیت پردازشی آن‌ها را اجاره می‌دهند. انویدیا که پیش از این هم از سهام‌داران فیرموس و چند شرکت همکار دیگر بود، پس از لغو عرضه اولیه وارد مذاکره شده تا سرمایه مورد نیاز این شرکت را به صورت مستقیم تامین کند. تامین مالی فروشنده؛ آیا هوش مصنوعی در حباب است؟ این اقدام انویدیا اگرچه در کوتاه‌مدت خیال طلبکاران و سهام‌داران شرکت‌های نیوکلاود را راحت می‌کند، اما بحث‌های جدی‌تری را در وال‌استریت داغ کرده است. سوال اصلی این است که چه میزان از تقاضای واقعی برای تراشه‌های هوش مصنوعی متکی بر سرمایه‌های مستقل است و چه میزان از آن به «تامین مالی مجدد توسط خود فروشنده» (Vendor Financing) وابستگی دارد؟ این ماجرا دقیقاً هم‌زمان شد با اظهارات روز سه‌شنبه کن گریفین (Ken Griffin)، موسس صندوق سرمایه‌گذاری Citadel، که صراحتاً اعلام کرد بخش هوش مصنوعی تقاطعی از حباب اقتصادی را تجربه می‌کند. در مقابل، افرادی مانند ایلان ماسک مدعی هستند کمبود پردازنده به قدری شدید است که حتی تراشه‌های قدیمی‌تر انویدیا اکنون با قیمتی بالاتر از زمان نو بودنشان اجاره داده می‌شوند. سیگنال مهم انویدیا به معامله‌گران سهام NVDA از نظر مالی، سرمایه‌گذاری چند صد میلیون دلاری برای انویدیا به عنوان باارزش‌ترین شرکت جهان، رقم بسیار ناچیزی محسوب می‌شود؛ بنابراین تاثیر مستقیم این تزریق پول روی صورت‌های مالی انویدیا محدود است. اما پیام تحلیلی آن بسیار بزرگ‌تر از خود پول است: تنگ‌تر شدن پنجره عرضه اولیه (IPO): بازار عمومی سرمایه دیگر به راحتی طرح‌های هوش مصنوعی بدون سودآوری روشن را جذب نمی‌کند. حفظ شبکه مشتریان: انویدیا حاضر است برای حفظ تقاضا و جلوگیری از ورشکستگی مشتریانش، خودش دست به جیب شود. اینکه آیا سایر سرمایه‌گذاران بزرگ در این دور از تامین مالی فیرموس به انویدیا می‌پیوندند یا خیر، عیار واقعی اعتماد بازار به مدل‌های کسب‌وکار نیوکلاود را در ماه‌های آینده مشخص خواهد کرد.
در یک نگاه هم‌راستایی کامل دولت و بانک مرکزی ژاپن: ساتسوکی کاتایاما، وزیر دارایی ژاپن، تاکید کرد هیچ اختلاف‌نظری میان دولت و بانک مرکزی (BOJ) وجود ندارد و کشور در آستانه ورود به تورم پایدار ناشی از رشد دستمزدها قرار دارد. توجیه کاهش مالیات در کنار افزایش نرخ بهره: وزیر دارایی با دفاع از طرح کاهش مالیات بر مصرف و پرداخت‌های حمایتی گفت این اقدامات برای کاهش فشار هزینه‌های زندگی بر خانوارهاست و منافاتی با سیاست‌های انقباضی بانک مرکزی ندارد. کاهش ریسک‌های سیاسی برای ین ژاپن: این سخنان تا حدی نگرانی‌ها درباره تقابل سیاست‌های مالی دولت و افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر را کاهش داده و سوخت تازه‌ای برای تقویت ین تامین می‌کند. وزیر دارایی ژاپن اعلام کرد اقتصاد این کشور در یک قدمی انتقال به دوره تورم پایدار مبتنی بر رشد دستمزدها قرار دارد و هیچ شکاف یا اختلاف‌نظری میان اهداف دولت و بانک مرکزی ژاپن (BOJ) وجود ندارد. این اظهارات در پاسخ به نگرانی‌های نمایندگان پارلمان مطرح شد که معتقد بودند برنامه‌های دولت برای کاهش مالیات ممکن است با تلاش‌های بانک مرکزی برای مهار تورم از طریق افزایش نرخ بهره در تناقض باشد. با ما در یوتوتایمز همراه باشید تا در این گزارش برگرفته از وب‌سایت اینوستینگ‌لایو (InvestingLive)، ابعاد این موضع‌گیری مهم و تاثیر آن بر بازار ین را بررسی کنیم. تایید تورم دستمزدی؛ چرا این پیام برای بانک مرکزی حیاتی است؟ ساتسوکی کاتایاما (Satsuki Katayama)، وزیر دارایی ژاپن، در صحن پارلمان توضیح داد که اگرچه ژاپن در حال حاضر افزایش قیمت‌ها را عمدتاً از محل رشد هزینه‌های وارداتی (به‌ویژه انرژی ناشی از مناقشات خاورمیانه) تجربه می‌کند، اما اقتصاد به‌زودی وارد مرحله‌ای می‌شود که تورم توسط رشد واقعی دستمزدها تغذیه خواهد شد. بانک مرکزی ژاپن بارها رشد متوازن دستمزدها را شرط اصلی برای عادی‌سازی سیاست‌های پولی و خروج کامل از نرخ بهره پایینی اعلام کرده بود. در پاسخ به سوال چالش‌برانگیز یکی از نمایندگان درباره احتمال برخورد سیاست‌های انقباضی BOJ و طرح کاهش مالیات بر مصرف دولت، کاتایاما تاکید کرد که هر دو نهاد در تمام سطوح در حال تبادل‌نظر مداوم هستند و هماهنگی کاملی میان آن‌ها برقرار است. کاهش نگرانی بازار از شکاف سیاسی و آرای مخالف این مواضع ملایم و هم‌راستا، بخش مهمی از نگرانی‌های سیاسی معامله‌گران را مهار می‌کند. پیش از این و در جریان نشست ماه سپتامبر، مخالف دو تن از اعضای هیئت‌مدیره منتسب به دولت با افزایش نرخ بهره به ۱.۲۵ درصد، موجب افت ارزش ین شده بود. همچنین نظرسنجی اخیر رویترز نشان می‌داد ۷۵ درصد کارشناسان نگران بودند که بروز مجدد شکاف سیاسی در نشست دسامبر، ین را دوباره به سمت کف‌های قیمتی عقب براند. تایید وزیر دارایی مبنی بر اینکه اقدامات حمایتی دولت و انقباض پولی بانک مرکزی می‌توانند هم‌زمان پیش بروند، سیگنالی مثبت به معامله‌گران ارسال می‌کند که دولت قصد ندارد مانع افزایش نرخ بهره به سطح ۱.۵۰ درصد در نشست ماه دسامبر شود. نقشه راه بازار تا نشست سرنوشت‌ساز دسامبر با شفاف‌تر شدن فضای سیاسی، رویدادهای زیر مسیر بعدی ین ژاپن و بازده اوراق قرضه این کشور را مشخص خواهند کرد: ۳۰ اکتبر (۸ آبان): نشست تصمیم‌گیری بانک مرکزی ژاپن و انتشار پیش‌بینی‌های جدید رشد اقتصادی و تورم. نشست ماه دسامبر: موعد اصلی برای تصمیم‌گیری درباره افزایش نرخ بهره تا ۱.۵۰ درصد، جایی که ترکیب آرای موافق و مخالف هیئت‌مدیره زیر ذره‌بین معامله‌گران خواهد بود. کاهش فشار هزینه‌های وارداتی و ثبات ین در محدوده فعلی، همراه با تایید هم‌راستایی سیاست‌های مالی و پولی، شانس تقویت بیشتر ارز ملی ژاپن را در بازارهای جهانی بالا برده است.
در یک نگاه اجماع اقتصادی بر سر افزایش نرخ بهره در دسامبر: نظرسنجی رویترز نشان می‌دهد ۶۹ درصد از اقتصاددانان انتظار دارند بانک مرکزی ژاپن (BOJ) در سه ماهه چهارم سال، نرخ بهره را به ۱.۵۰ درصد برساند که ۸۰ درصد آن‌ها ماه دسامبر را زمان قطعی این اقدام می‌دانند. خطرات سیاسی و شکاف در هیئت‌مدیره بر سر ین: مخالفت اعضای منتسب به دولت در نشست‌های قبلی می‌تواند مجدداً تکرار شود؛ موضوعی که ۷۵ درصد کارشناسان آن را خطری جدی برای تضعیف مجدد ین ژاپن می‌دانند. افزایش سقف انتظارات تورمی: بیش از ۵۰ درصد اقتصاددانان اکنون انتظار دارند نرخ بهره نهایی ژاپن به ۲.۰۰ درصد یا بالاتر برسد که بالاترین سطح در بیش از ۳ دهه اخیر محسوب می‌شود. بانک مرکزی ژاپن (BOJ) پس از افزایش نرخ بهره در ماه‌های ژوئن و سپتامبر، طبق پیش‌بینی اکثر اقتصاددانان در مسیر اجرای گام بعدی سیاست‌های انقباضی خود قرار دارد. نتایج تازه نظرسنجی رویترز نشان می‌دهد که احتمال افزایش نرخ بهره به ۱.۵۰ درصد در ماه دسامبر به‌شدت افزایش یافته و الگوهای فصلی بانک مرکزی در حال تثبیت است. با ما در یوتوتایمز همراه باشید تا در این گزارش برگرفته از وب‌سایت اینوستینگ‌لایو (InvestingLive)، ابعاد مختلف این نظرسنجی و ریسک‌های پیش‌روی ین ژاپن را بررسی کنیم. چرا دسامبر ایستگاه بعدی بانک مرکزی ژاپن است؟ بر اساس نظرسنجی انجام‌شده میان ۷۸ اقتصاددان، ۵۴ نفر (نزدیک به ۷۰ درصد) انتظار دارند نرخ بهره کلیدی ژاپن در سه ماهه پایانی سال جاری به ۱.۵۰ درصد برسد. این آمار نسبت به نظرسنجی ماه سپتامبر که تنها ۳۶ درصد بود، جهش چشمگیری را نشان می‌دهد. از میان افرادی که زمان مشخصی را اعلام کرده‌اند، حدود ۸۰ درصد ماه دسامبر را انتخاب کرده و تنها ۲ درصد احتمال داده‌اند که در نشست ۳۰ اکتبر تغییری ایجاد شود. محرک اصلی این تصمیم، فشار تورمی ناشی از افزایش هزینه‌های انرژی و واردات است که با درگیری‌های خاورمیانه و تضعیف قبلی ین تشدید شده است. جونکو کوئدا (Junko Koeda)، از اعضای هیئت‌مدیره بانک مرکزی، هفته گذشته تاکید کرد که با توجه به ریسک‌های صعودی تورم، بانک مرکزی نباید در افزایش نرخ بهره که هم‌اکنون در بالاترین سطح ۳۱ سال اخیر قرار دارد، بیش از حد محافظه‌کارانه عمل کند. شکاف در هیئت‌مدیره؛ تهدید پنهان برای ارزش ین ژاپن اگرچه بازارها زمان‌بندی افزایش نرخ بهره را تا حد زیادی پیش‌بینی کرده‌اند، اما ریسک‌های اصلی متوجه ترکیب آرا در هیئت‌مدیره است. در نشست ماه سپتامبر، دو تن از اعضای هیئت‌مدیره که از سوی سانائه تاکایچی، نخست‌وزیر ژاپن منصوب شده‌اند و موافق سیاست‌های مالی انبساطی هستند، با افزایش نرخ بهره به ۱.۲۵ درصد مخالفت کردند. نزدیک به سه-چهارم اقتصاددانان شرکت‌کننده در نظرسنجی هشدار داده‌اند که تکرار این مخالفت‌ها و بروز شکاف سیاسی می‌تواند پیام مخالفت دولت با انقباض پول را به بازار مخابره کرده و موج جدیدی از فشار فروش را روی ین ژاپن ایجاد کند؛ ارزی که در حال حاضر تنها ۴ درصد با کف سال ۲۰۲۶ خود (محدوده ۱۶۴ ین به ازای هر دلار) فاصله دارد. چشم‌انداز بلندمدت و سقف نرخ بهره انتظارات برای سقف نهایی نرخ بهره (Terminal Rate) در ژاپن شیب صعودی به خود گرفته است: ۶۰ درصد از پاسخ‌دهندگان انتظار دارند نرخ بهره تا پایان ژوئن ۲۰۲۷ به ۱.۷۵ درصد برسد. ۵۱ درصد از کارشناسان اکنون دستیابی به نرخ بهره ۲.۰۰ درصد یا بالاتر را پیش‌بینی می‌کنند، در حالی که این رقم در ماه سپتامبر ۴۰ درصد بود. در بخش سیاست‌های مالی نیز حدود دو-سوم کارشناسان انتظار دارند دولت ژاپن عرضه اوراق قرضه جدید را برای سال مالی ۲۰۲۷ زیر سطح ۴۰ تریلیون ین (حدود ۲۵۰ میلیارد دلار) نگه دارد تا از تشدید بدهی‌ها جلوگیری کند. هم‌زمانی تصمیمات دسامبر BOJ با نشست‌های فدرال رزرو و بانک مرکزی اروپا، آخرین ماه سال را به ایستگاهی سرنوشت‌ساز برای بازارهای جهانی تبدیل خواهد کرد.
منابع می‌گویند بانک مرکزی ژاپن احتمالاً در ماه اکتبر نرخ بهره را بدون تغییر نگه می‌دارد، اما ممکن است نشانه‌هایی از امکان افزایش نرخ بهره از دسامبر ارائه کند. به گفته منابع، این بانک همچنین ممکن است در گزارش فصلی خود که قرار است در نشست ۲۹ و ۳۰ اکتبر منتشر شود، پیش‌بینی تورم سال مالی ۲۰۲۷ را اندکی افزایش دهد.
مرتس، صدراعظم آلمان، اعلام کرد انویدیا قصد دارد «میلیاردها» در آلمان سرمایه‌گذاری کند. وی همچنین تأکید کرد این کشور باید نظام تأمین اجتماعی خود را مورد بازنگری اساسی قرار دهد. به گفتهٔ او، نیازی به تصمیم‌گیری سریع دربارهٔ سمت‌های بانک مرکزی اروپا نیست، اما در صورت لزوم می‌توان به‌سرعت تصمیم گرفت. مرتس همچنین افزود که تلاش روسیه برای بی‌ثبات‌سازی اروپا دست‌کم گرفته شده است.
رونق هوش مصنوعی همچنان تقاضای گسترده‌ای برای تراشه‌ها و مراکز داده ایجاد کرده است اما در پس این رشد، پرسشی مهم‌تر شکل گرفته است: آیا شرکت‌هایی که با استقراض سنگین زیرساخت‌های هوش مصنوعی را می‌سازند، می‌توانند بازده کافی برای پوشش هزینه‌های مالی خود به دست آورند؟ افزایش بازده اوراق قرضه شرکت‌های رایانش ابری تخصصی، نشانه‌ای از تردید سرمایه‌گذاران درباره پایداری این الگوی رشد است؛ تردیدی که می‌تواند مستقیماً بر آینده مالی انویدیا اثر بگذارد. افزایش بازده اوراق قرضه؛ زنگ خطر برای شرکت‌های ابری شرکت کورویو، از مهم‌ترین ارائه‌دهندگان زیرساخت‌های رایانش ابری ویژه هوش مصنوعی و از شرکای انویدیا، با افزایش فشار در بازار بدهی مواجه شده است. طبق گزارش مقاله اصلی، بازده اوراق قرضه این شرکت با سررسید سال ۲۰۳۲ به حدود ۱۵ درصد رسیده و بازده اوراق دیگری با سررسید سال ۲۰۳۱ نیز از ۱۶ درصد فراتر رفته است؛ درحالی‌که نرخ بهره اسمی یکی از این اوراق هنگام انتشار ۹٫۶۲۵ درصد بود. افزایش بازده در بازار ثانویه معمولاً به معنای افت قیمت اوراق و مطالبه بازده بیشتر از سوی سرمایه‌گذاران است. این وضعیت لزوماً به معنای نکول قریب‌الوقوع نیست، اما نشان می‌دهد بازار برای ریسک اعتباری شرکت، هزینه بیشتری در نظر می‌گیرد. شرکت‌های رایانش ابری تخصصی مانند نیبیوس نیز با فشارهای مشابه روبه‌رو هستند. مسئله اصلی آن است که ساخت مراکز داده و خرید شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی به سرمایه‌گذاری عظیمی نیاز دارد. اگر درآمد حاصل از این دارایی‌ها نتواند هزینه بدهی و سرمایه را پوشش دهد، رشد سریع ظرفیت ممکن است به‌جای خلق ارزش، فشار مالی ایجاد کند. چرا انویدیا در معرض خطر قرار دارد؟ انویدیا فقط فروشنده تراشه نیست؛ بخشی از راهبرد رشد آن به گسترش شرکت‌هایی وابسته است که زیرساخت هوش مصنوعی را با استفاده از محصولات این شرکت توسعه می‌دهند. طبق گزارش، انویدیا در سال جاری میلادی در هر یک از شرکت‌های کورویو و نیبیوس ۲ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کرده است. بنابراین، افت ارزش این شرکت‌ها می‌تواند بر ارزش سرمایه‌گذاری‌های انویدیا اثر بگذارد. ریسک مهم‌تر به قرارداد بلندمدت انویدیا با کورویو مربوط می‌شود. بر اساس این توافق، انویدیا متعهد شده است ظرفیت استفاده‌نشده کورویو را تا سال ۲۰۳۲ خریداری کند. چنین تعهدی می‌تواند در شرایط دشوار به پشتیبانی از شریک تجاری کمک کند، اما هم‌زمان احتمال انتقال بخشی از فشار عملیاتی و مالی آن به انویدیا را افزایش می‌دهد. کورویو نیز با اشاره به حدود ۱۰۴ میلیارد دلار درآمد قراردادی آتی، معتقد است منابع درآمدی کافی برای ایفای تعهدات خود دارد. بااین‌حال، ارزش قراردادها به زمان تحقق درآمد، هزینه اجرای تعهدات و توان مشتریان در پرداخت وابسته است؛ بنابراین، رقم بزرگ سفارش‌ها به‌تنهایی تضمین‌کننده سلامت مالی نیست. دو فشار هم‌زمان؛ بدهی گران‌تر و رقابت شدیدتر انویدیا علاوه بر ریسک شرکای ابری، با تلاش غول‌های فناوری برای کاهش وابستگی به تراشه‌های آن نیز مواجه است. آمازون، گوگل و مایکروسافت در حال توسعه و گسترش تراشه‌های اختصاصی خود برای پردازش هوش مصنوعی هستند. این شرکت‌ها با طراحی تراشه‌های متناسب با نیازهای داخلی می‌کوشند هزینه مراکز داده را کاهش دهند و بهره‌وری سرمایه‌گذاری خود را افزایش دهند. در چنین شرایطی، افزایش هزینه تأمین مالی شرکت‌های ابری می‌تواند تقاضای آن‌ها برای خرید تجهیزات جدید را محدود کند؛ درحالی‌که حرکت شرکت‌های بزرگ به سمت تراشه‌های اختصاصی نیز ممکن است بخشی از رشد آینده انویدیا را تحت فشار قرار دهد. ترکیب این دو عامل، ریسک مهم‌تری از نوسان کوتاه‌مدت قیمت سهام ایجاد می‌کند: احتمال کاهش کیفیت رشد درآمد در آینده. از سوی دیگر، اگر ارزش تراشه‌های مورد استفاده به‌عنوان وثیقه وام کمتر از برآوردهای اولیه باشد، تأمین‌کنندگان مالی ممکن است با زیان بیشتری مواجه شوند. در این حالت، انویدیا برای حمایت از شرکای خود یا تأمین مالی توسعه مراکز داده، ممکن است ناچار به پذیرش تعهدات بیشتری شود. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
