بهرهوری نیروی کار در ایالات متحده در سهماهه سوم سال با جهشی قابلتوجه به سریعترین نرخ رشد خود طی دو سال گذشته رسید؛ تحولی که نشانهای مهم از افزایش کارایی بنگاهها و همزمان عاملی کاهنده برای فشارهای تورمی ناشی از دستمزدها به شمار میرود. دادههای تازه اداره آمار کار آمریکا نشان میدهد که تولید بهازای هر ساعت کار در بخش غیرکشاورزی با نرخ سالانه ۴.۹ درصد رشد کرده است؛ رشدی که پس از بازنگری صعودی رشد سهماهه دوم به ۴.۱ درصد رخ داده و تصویر پویاتری از سمت عرضه اقتصاد ترسیم میکند.
این افزایش بهرهوری در حالی رخ داده که اقتصاد آمریکا در سهماهه سوم سریعترین رشد خود طی دو سال اخیر را تجربه کرده و در عین حال نشانههایی از سرد شدن بازار کار نیز مشاهده میشود. همزمان، هزینه نیروی کار به ازای هر واحد تولید ۱.۹ درصد کاهش یافته است؛ کاهشی که پس از افت مشابه در فصل قبل رخ داده و نخستین بار از سال ۲۰۱۹ است که این شاخص دو فصل پیاپی کاهش مییابد.
این ترکیب نادر؛ رشد قوی تولید همراه با افت هزینههای نیروی کار، بیانگر نوعی دوپارگی در اقتصاد است؛ جایی که فعالیت اقتصادی شتاب دارد اما بازار کار در حال تعدیل تدریجی است.
دادههای تکمیلی بازار کار نیز این تصویر دوگانه را تأیید میکند. درخواستهای اولیه بیمه بیکاری در هفته منتهی به سوم ژانویه با افزایش ۸ هزار واحدی به ۲۰۸ هزار نفر رسید که اندکی کمتر از انتظار بازار بود و همچنان در سطوحی سازگار با نرخ پایین اخراجها قرار دارد. در مقابل، تعداد افرادی که همچنان از مزایای بیکاری استفاده میکنند به ۱.۹۱ میلیون نفر افزایش یافت؛ نشانهای از آنکه خروج از بیکاری ممکن است اندکی دشوارتر شده باشد. با این حال، این ارقام در این مقطع از سال معمولاً نوسانپذیرند و باید با احتیاط تفسیر شوند.
افزایش بهرهوری نهتنها به مهار فشار دستمزدها کمک میکند، بلکه به شرکتها امکان میدهد اثر افزایش تعرفههای وارداتی را نیز تا حدی خنثی کنند.
موج سرمایهگذاری در فناوری، بهویژه در حوزه هوش مصنوعی، و همچنین مشوقهای سرمایهگذاری پیشبینیشده در بسته سیاستی دولت ترامپ، این مسیر را تقویت کرده است. شرکتها با اتکا به فناوریهای جدید میتوانند با نیروی انسانی محدودتر، سطح تولید بالاتری را حفظ کنند؛ روندی که هم کارایی را افزایش میدهد و هم ساختار هزینهها را بهبود میبخشد.
از منظر سیاست پولی، این تحولات خبر خوشی برای فدرال رزرو محسوب میشود. هزینههای نیروی کار بزرگترین مؤلفه هزینهای بسیاری از بنگاههاست و مهار رشد آن بهطور مستقیم فشارهای تورمی را محدود میکند. به گفته کارل واینبرگ، اقتصاددان ارشد مؤسسه High Frequency Economics، روند سالانه هزینههای نیروی کار کاملاً با هدف تورمی ۲ درصدی سازگار است و بهوضوح نشان میدهد که دستمزدها عامل اصلی افزایش قیمتها نیستند.
در حالی که انتظار میرود با سردتر شدن بازار کار، رشد دستمزدها نیز آرامتر شود، برخی نشانهها حاکی از آن است که بازار کار در پایان سال کمی جان گرفته است. طبق دادههای ADP، استخدام در شرکتهای آمریکایی در ماه دسامبر ۴۱ هزار نفر افزایش یافته است و شاخص استخدام در بخش خدمات نیز سریعترین رشد خود از فوریه را ثبت کرده است. افزون بر این، گزارش مؤسسه Challenger, Gray & Christmas نشان میدهد اعلام تعدیل نیرو به پایینترین سطح از ژوئیه ۲۰۲۴ رسیده و تمایل به استخدام در بالاترین سطح برای ماه دسامبر از سال ۲۰۲۲ تاکنون قرار دارد. گزارش رسمی اشتغال دولت که قرار است روز جمعه منتشر شود، تصویر دقیقتری از پایداری این روند ارائه خواهد داد.
جزئیات گزارش بهرهوری نیز بر قدرت سمت عرضه دلالت دارد. تولید در سهماهه سوم با نرخ سالانه ۵.۴ درصد رشد کرده که اندکی بالاتر از رشد ۵.۲ درصدی سهماهه قبل است. ساعات کار تنها ۰.۵ درصد افزایش یافته، در حالی که دستمزد اسمی ساعتی ۲.۹ درصد رشد کرده است. با در نظر گرفتن تورم، جبران خدمات واقعی کارکنان حتی اندکی کاهش یافته و با نرخ سالانه ۰.۲ درصد افت کرده است؛ نشانهای از آنکه افزایش قدرت تولیدی اقتصاد از مسیر بهرهوری، نه فشار دستمزدی، حاصل شده است.
✔️ بیشتر بخوانید: کوچکترین کسری تجاری آمریکا از ۲۰۰۹؛ سیگنالی مهم برای رشد اقتصادی و مسیر دلار
در مجموع، شتابگیری بهرهوری در آمریکا نشان میدهد که اقتصاد این کشور وارد مرحلهای شده که میتواند همزمان رشد کند و فشارهای تورمی را مهار کند، وضعیتی که اگر پایدار بماند، معادلات سیاست پولی، بازار اوراق قرضه، سهام و حتی ارز را بهطور معناداری دگرگون خواهد کرد. این همان ترکیبی است که سیاستگذاران سالها در پی آن بودهاند: رشد بدون تورم.
لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
