آیا جذب ۲۰ میلیارد دلار سرمایه، جهش بعدی سهام اینتل را رقم می‌زند؟

شرکت اینتل در اقدامی غیرمنتظره اعلام کرده است که قصد دارد از طریق عرضه سهام جدید، میلیاردها دلار سرمایه جذب کند؛ تصمیمی که می‌تواند نشانه‌ای از ورود این غول صنعت تراشه به مرحله تازه‌ای از بازسازی و توسعه باشد. این شرکت ابتدا از عرضه سهام به ارزش ۱۵ میلیارد دلار خبر داد، اما استقبال شدید سرمایه‌گذاران باعث شد حجم عرضه به ۲۰ میلیارد دلار افزایش یابد و بانک‌های متعهد پذیره‌نویسی نیز اختیار خرید ۳ میلیارد دلار سهام اضافی را داشته باشند؛ در نتیجه، ارزش بالقوه کل این معامله به ۲۳ میلیارد دلار می‌رسد.

این اتفاق تنها یک سال پس از آن رخ می‌دهد که اینتل بخشی از کمک‌های دولت آمریکا تحت قانون CHIPS Act را به سهام تبدیل کرد و همچنین سرمایه جدیدی از دو سرمایه‌گذار بزرگ یعنی انویدیا و سافت بانک دریافت کرد. سهام اینتل نیز در همین فاصله عملکردی بسیار قدرتمند داشته است؛ قیمت سهم از کف‌های یک سال گذشته تا اوج اواخر ژوئن تقریباً هفت برابر شد و حتی پس از اصلاح اخیر و عرضه جدید، همچنان حدود پنج برابر هزینه مبنای سرمایه‌گذاری دولت آمریکا یعنی ۲۰.۴۷ دلار به ازای هر سهم معامله می‌شود.

سرمایه‌گذاری جدید؛ نشانه موفقیت یا نیاز به نقدینگی؟

در نگاه اول، تصمیم اینتل برای جذب سرمایه جدید کمی عجیب به نظر می‌رسد. تنها سه هفته پیش، در ۲۳ ژوئیه، «David Zinsner» مدیر مالی این شرکت درباره احتمال افزایش سرمایه صحبت کرده بود و اعلام کرده بود که اینتل از نظر ترازنامه در وضعیت مناسبی قرار دارد. به گفته او، این شرکت بیش از ۳۰ میلیارد دلار وجه نقد، یک خط اعتباری گردان ۱۰ میلیارد دلاری و در مجموع حدود ۴۰ میلیارد دلار نقدینگی در اختیار داشت. این وضعیت به اینتل اجازه داده بود بدهی‌های خود را کاهش دهد و همچنان در محدوده شرکت‌های دارای درجه سرمایه‌گذاری باقی بماند.

زینسر همچنین اشاره کرده بود که افزایش درآمد، سودآوری و EBITDA به بهبود جریان نقدی شرکت کمک کرده است. علاوه بر این، اینتل حدود ۱۰ میلیارد دلار دارایی غیراصلی در اختیار دارد که در صورت نیاز می‌تواند آنها را به پول نقد تبدیل کند. این شرکت همچنین از مشتریان خود پیش‌پرداخت‌هایی دریافت کرده که به آزادسازی ظرفیت تولید کمک کرده است. با این حال، مدیر مالی اینتل یک نکته مهم را نیز مطرح کرده بود: اگر شرکت در مسیر موفقیت بسیار بزرگ قرار بگیرد، ممکن است برای افزایش سرمایه‌گذاری‌های خود مجبور شود دوباره به بازار سرمایه مراجعه کند. اکنون تنها سه هفته بعد، این اتفاق عملاً رخ داده است و همین مسئله این سؤال را ایجاد می‌کند که آیا اینتل در فاصله کوتاهی با تغییر قابل‌توجهی در چشم‌انداز کسب‌وکار خود مواجه شده است یا خیر.

سرمایه ۲۰ میلیارد دلاری اینتل کجا هزینه خواهد شد؟

یکی از محتمل‌ترین کاربردهای این سرمایه، سرعت بخشیدن به توسعه کارخانه‌های پیشرفته تراشه اینتل در آمریکاست. این شرکت در حال تکمیل Fab 62 در آریزونا است که قرار است در اواخر سال جاری یا در سال ۲۰۲۷ وارد مدار تولید شود. اینتل همچنین برنامه ساخت کارخانه‌های جدید در اوهایو را دنبال می‌کند؛ پروژه‌هایی که طبق برنامه قبلی قرار بود در سال‌های ۲۰۳۰ یا ۲۰۳۱ وارد مرحله تولید شوند.

اما شرایط بازار تراشه طی یک سال گذشته تغییر کرده است. رشد تقاضا برای هوش مصنوعی عامل‌محور یا Agentic AI طی حدود ۹ ماه گذشته باعث افزایش تقاضای محاسباتی در بخش‌های مختلف صنعت شده و این روند تنها به پردازنده‌های گرافیکی محدود نمانده است. تقاضا برای CPU، GPU، حافظه و تجهیزات شبکه همگی تحت تأثیر موج سرمایه‌گذاری در زیرساخت هوش مصنوعی قرار گرفته‌اند. اگر این روند ادامه پیدا کند، اینتل ممکن است تصمیم گرفته باشد ظرفیت تولید خود را سریع‌تر از برنامه‌های قبلی توسعه دهد.

 مهم‌ترین برگ برنده اینتل: 18A

یکی از مهم‌ترین تغییرات اینتل طی یک سال گذشته، پیشرفت فرآیند تولید 18A بوده است. اینتل تلاش کرده طی سال‌های اخیر خود را از یک تولیدکننده تراشه صرف به یک Foundry تبدیل کند؛ یعنی شرکتی که برای سایر شرکت‌های طراحی تراشه نیز تولید انجام می‌دهد. این مسیر تاکنون ساده نبوده و اینتل برای جذب مشتریان بزرگ خارجی با مشکلاتی مواجه شده است. اما در ماه‌های اخیر محصولات جدیدی که با فناوری 18A تولید شده‌اند، از جمله پردازنده Panther Lake، بازخورد مثبتی دریافت کرده‌اند.

از سوی دیگر، «Lip-Bu Tan» مدیرعامل اینتل اعلام کرده است که بهبود بازده تولید 18A همچنان جلوتر از انتظارات پیش می‌رود. این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا یکی از شروط اصلی مشتریان خارجی برای استفاده از ظرفیت Intel Foundry، اطمینان از کیفیت محصولات و رسیدن به بازده تولید استاندارد صنعت است. اگر اینتل بتواند این مسئله را اثبات کند، ممکن است مشتریان بزرگ جدیدی به سمت ظرفیت تولید آن حرکت کنند. در چنین شرایطی، سرمایه جدید می‌تواند نه تنها برای ساخت کارخانه‌ها، بلکه برای تأمین تجهیزات و تعهدات چندساله مورد نیاز این کارخانه‌ها نیز استفاده شود.

“

«در مجموع، جذب سرمایه ۱۵ تا ۲۳ میلیارد دلاری برای اینتل را نمی‌توان صرفاً یک تأمین مالی معمولی دانست؛ این اقدام می‌تواند نشانه‌ای از افزایش اعتماد مدیریت به چشم‌انداز رشد شرکت و تلاش برای تبدیل فرصت‌های ایجادشده در حوزه هوش مصنوعی، فناوری 18A و Intel Foundry به درآمد و جریان نقدی پایدار باشد. با این حال، ارزش واقعی این سرمایه‌گذاری به نحوه تخصیص منابع وابسته است؛ اگر اینتل بتواند سرمایه جدید را به افزایش ظرفیت تولید، جذب مشتریان بزرگ و تکمیل سریع‌تر زیرساخت‌های پیشرفته تبدیل کند، این عرضه می‌تواند سکوی مرحله بعدی turnaround شرکت باشد. در مقابل، اگر سرمایه صرفاً برای پوشش هزینه‌های سنگین یا خرید دارایی‌های موجود شود، ریسک رقیق شدن سهامداران بدون ایجاد رشد متناسب افزایش خواهد یافت.»

بابک شیری

احتمال خرید سهم Brookfield هم مطرح است

سناریوی دیگری که نمی‌توان نادیده گرفت، استفاده از این سرمایه برای خرید سهم Brookfield Infrastructure Partners در کارخانه‌های آریزونا است. در سال ۲۰۲۲، Brookfield توافق کرد تا حداکثر ۱۵ میلیارد دلار برای خرید ۴۹ درصد از سهام کارخانه‌های Fab 52 و Fab 62 اینتل در آریزونا سرمایه‌گذاری کند. در مقابل، Brookfield قرار بود نیمی از سود این کارخانه‌ها پس از آغاز فعالیت را دریافت کند.

تا پایان سه‌ماهه گذشته، Brookfield حدود ۱۳.۴ میلیارد دلار از تعهد خود را پرداخت کرده بود؛ رقمی که می‌تواند نشان دهد Fab 62 به مراحل پایانی ساخت نزدیک شده است. اینتل در شش ماه نخست سال جاری، ۳۵۹ میلیون دلار سود مربوط به سهم Brookfield در این کارخانه‌ها ثبت کرده است. اگر این رقم سالانه شود، حدود ۷۱۸ میلیون دلار خواهد بود.

با این حال، Fab 52 هنوز به ظرفیت کامل تولید نرسیده و Fab 62 نیز احتمالاً هنوز وارد مرحله تولید کامل نشده است. بنابراین، سودآوری این دو کارخانه می‌تواند در سال‌های آینده به میزان قابل‌توجهی افزایش پیدا کند. از این منظر، خرید سهم Brookfield می‌تواند برای اینتل یک سرمایه‌گذاری استراتژیک باشد؛ حتی اگر اجرای آن باعث رقیق شدن حدود ۳ درصدی سهام موجود شود.

تجربه Apollo می‌تواند یک سرنخ باشد

این احتمال زمانی جدی‌تر می‌شود که تصمیم اخیر اینتل درباره Apollo Global Management را در نظر بگیریم. اینتل در پروژه Fab 34 در ایرلند نیز توافقی مشابه با Apollo داشت؛ کارخانه‌ای که فناوری Intel 3 را تولید می‌کند و یک نسل عقب‌تر از 18A قرار دارد.

در ماه آوریل، اینتل تصمیم گرفت سهم Apollo در این کارخانه را با پرداخت ۱۴.۲ میلیارد دلار خریداری کند. به همین دلیل، تکرار چنین اقدامی در مورد Brookfield چندان دور از ذهن نیست. حتی عدد اولیه عرضه سهام نیز قابل توجه است؛ اینتل ابتدا قصد داشت ۱۵ میلیارد دلار سرمایه جذب کند، رقمی که دقیقاً با سقف سرمایه‌گذاری Brookfield در کارخانه‌های آریزونا برابر است. البته هیچ تأیید رسمی درباره استفاده از منابع این عرضه برای خرید سهم Brookfield ارائه نشده است، اما شباهت اعداد و تجربه اخیر Apollo باعث شده این سناریو مورد توجه قرار گیرد.

آیا سرمایه‌گذاری جدید می‌تواند به جهش دوباره سهام منجر شود؟

افزایش سرمایه معمولاً برای سهامداران موجود به معنای رقیق شدن مالکیت است و به همین دلیل لزوماً خبر مثبتی محسوب نمی‌شود. اما در مورد اینتل، شرایط متفاوت است. اگر سرمایه جدید برای تکمیل سریع‌تر کارخانه‌ها، افزایش ظرفیت تولید یا جذب مشتریان بزرگ برای Intel Foundry استفاده شود، این اقدام می‌تواند نشانه‌ای از شتاب گرفتن روند بازسازی شرکت باشد.

از طرف دیگر، اگر اینتل از منابع حاصل برای خرید سهم Brookfield استفاده کند، سود کارخانه‌های آریزونا به‌طور کامل در اختیار خود شرکت قرار خواهد گرفت و این موضوع می‌تواند در بلندمدت اثر مثبتی بر سود هر سهم داشته باشد؛ حتی با در نظر گرفتن اثر رقیق شدن حدود ۳ درصدی سهام. البته تکرار جهش هفت‌برابری سال گذشته بسیار بعید است. سهام اینتل اکنون پس از رشد چشمگیر اخیر، در سطحی قرار دارد که انتظارات سرمایه‌گذاران نسبت به آینده شرکت بسیار بالاتر رفته است.

با این حال، عرضه سهام جدید می‌تواند یکی از مهم‌ترین نشانه‌ها درباره مسیر آینده اینتل باشد. اگر این سرمایه پشتوانه ورود مشتریان بزرگ به Intel Foundry و افزایش ظرفیت تولید 18A قرار گیرد، بازار ممکن است این اقدام را نه به‌عنوان نشانه نیاز به پول، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای از فرصت رشد بزرگ‌تر در سال‌های آینده تفسیر کند. در نهایت، سرمایه‌گذاری ۱۵ تا ۲۳ میلیارد دلاری اینتل بیش از آنکه صرفاً یک تأمین مالی معمولی باشد، آزمونی برای استراتژی جدید این شرکت است. موفقیت این برنامه به این بستگی دارد که آیا اینتل می‌تواند سرمایه تازه را به ظرفیت تولید، مشتریان بزرگ، درآمد بیشتر و در نهایت جریان نقدی پایدار تبدیل کند یا خیر.

در ترجمه برخی نقاط این مقاله از هوش مصنوعی استفاده شده است.