با بازگشایی تدریجی دولت آمریکا پس از یک ماه نبودِ دادههای رسمی، این هفته مجموعهای از آمارهای کلیدی؛ از مخارج ساختوساز تا سفارشات کارخانجات و در نهایت گزارش اشتغال، به بازار بازمیگردد و میتواند مسیر سیاست پولی را روشنتر کند.
اکنون مهمترین پرسش این است که آیا این دادهها میتوانند نگاه اعضای محتاط فدرال رزرو را نسبت به کاهش نرخ بهره در دسامبر تغییر دهند یا نه. کاهش انتظارات برای یک «کاهش» فوری نرخ بهره، فشار بر سهام و تقویت دلار را رقم زده است؛ هرچند شواهد موجود نشان میدهد بازار کار در حال نرمشدن است و نشانههای قطعی از بازگشت تورم دیده نمیشود.
بازارها ممکن است واکنش بیش از حدی به اظهارات فدرال رزرو داشته باشند. تأکید بر احتیاط، لزوماً نشاندهنده مخالفت جدی با کاهش نرخ بهره نیست، بهویژه در شرایطی که تغییرات سیاسی؛ از جمله تمایل کاخ سفید به کاهش نرخ بهره، میتواند نقشآفرینی کند.
در همین حال، احتمال کاهش نرخ بهره که ماه گذشته ۹۴٪ بود، اکنون زیر ۵۰٪ آمده است؛ رقمی که میتواند بهمحض ورود دادههای تازه دوباره بالا برود و به زیان دلار تمام شود.
ابهام در بازارها بهقدری بالاست که شاخصها، رفتارهای متناقضی نشان میدهند: طلا افت کرده، انویدیا رشد داشته و دلار نیز در پایان هفته تقویت شده است. این تضادها بیشتر از هر چیز نشان میدهد ساختار بازار از لایههای مختلف معاملهگران تشکیل شده و نمیتوان یک روایت ساده «ریسکپذیری/ریسکگریزی» برای همه ترسیم کرد.
تا زمانی که احتمال کاهش نرخ بهره زیر ۵۰٪ باقی بماند، سهام تحت فشار میماند و دلار حمایت میشود. اما با ورود دادههای جدید، احتمال بازگشت روند؛ هم در فدرال رزرو و هم در بازارها، بالاست.
