بر اساس متن منتشر شده، دو کشور متعهد شدهاند که در امور داخلی یکدیگر مداخله نکنند. همچنین طرفین متعهد به دستیابی به توافق نهایی ظرف مدت ۶۰ روز شدهاند که این دوره در صورت توافق قابل تمدید خواهد بود. ایران در این توافقنامه بار دیگر تأکید کرده است که به دنبال تولید یا دستیابی به سلاحهای هستهای نیست.
در بخش هستهای، مقرر شده است که مسئله اورانیوم غنیشده انباشتساز ایران از طریق یک سازوکار دوجانبه حلوفصل شود و هرگونه رقیقسازی مواد هستهای غنیشده تحت نظارت کامل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) انجام گیرد. ایران در طول دوره مذاکرات، برنامه هستهای فعلی خود را حفظ خواهد کرد.
در مقابل، ایالات متحده متعهد شده است که در طول دوره مذاکرات هیچ تحریم جدیدی علیه ایران وضع نکند و نیروهای نظامی بیشتری به منطقه اعزام ننماید. واشنگتن همچنین متعهد به لغو تمامی تحریمها علیه ایران بر اساس جدول زمانی توافق نهایی شده است.
بخش مهمی از این توافق به رفع انسداد خطوط کشتیرانی اختصاص دارد. بر این اساس، ایالات متحده بلافاصله پس از امضا، رفع محاصره دریایی ایران را آغاز خواهد کرد و هدفگذاری شده که این محاصره ظرف ۳۰ روز به طور کامل برچیده شود. کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز بلافاصله از سر گرفته شده و به سطح پیش از جنگ باز خواهد گشت. همچنین ترانزیت کشتیهای تجاری در یک دوره اولیه ۶۰ روزه معاف از پرداخت هرگونه عوارض خواهد بود. البته عادیسازی کامل تردد منوط به مینروبی و رفع موانع فنی است.
ایران متعهد شده است که امنیت عبور و مرور کشتیهای تجاری بین خلیج فارس و دریای عمان را تضمین کند و برای مدیریت آینده و خدمات دریانوردی در تنگه هرمز با کشور عمان همکاری نماید.
در بخش اقتصادی، ایالات متحده و شرکای منطقهای متعهد شدهاند که یک برنامه بازسازی اقتصادی برای ایران به ارزش حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار تدوین کنند. جزئیات اجرایی این برنامه ۳۰۰ میلیارد دلاری به عنوان بخشی از توافق نهایی ظرف ۶۰ روز آینده نهایی خواهد شد.
