موسسه مدیریت دارایی گریسکیل در گزارش اخیر خود اعلام کرد که پنج شبکه بلاکچینی بیشترین بهره را از رشد بازار سهام توکنایز شده خواهند برد. این ارزها شامل اتریوم، سولانا، اولنچ، شبکه BNB و کانتون نتورک هستند که هماکنون نقش کلیدی در ادغام این بازار با امور مالی سنتی ایفا میکنند.
مدلهای تحول سهام در بلاکچین
گریسکیل تحول در این حوزه را در سه مدل اصلی دستهبندی کرده است که هرکدام شبکههای خاصی را تقویت میکنند. مدل اول، «مدل پوششی» (Wrapper) است که در حال حاضر بیش از ۷۰ درصد ارزش کل سهام توکنایز شده را در اختیار دارد.
این مدل به معاملهگران خرد اجازه میدهد بدون مالکیت مستقیم، از تغییرات قیمت سهام بهرهمند شوند. این توکنها به دلیل سازگاری با دیفای و قابلیت معامله ۲۴ ساعته، محبوبیت زیادی یافتهاند. در این بخش، اتریوم، سولانا و شبکه BNB سهم عمدهای از داراییهای موجود را میزبانی میکنند.
نقش زیرساختهای نهادی و عرضه بومی
مدل دوم بر استفاده از مسیرهای قانونی برای انتقال اوراق بهادار به بلاکچین تمرکز دارد. در این راستا، پروژه آزمایشی DTCC بر بستر شبکه کانتون نمونه بارزی است که تحت نظارت نهادهای رگولاتوری پیش میرود. این شبکه با پشتیبانی از حجم عظیم تراکنشهای اوراق بهادار، نقش مهمی در استانداردسازی این حوزه ایفا میکند.
مدل سوم که جدیدترین روش محسوب میشود، صدور سهام به صورت بومی روی بلاکچین است. شرکت Securitize اولین مجموعه عمومی است که سهام خود را در زمان عرضه اولیه در نیویورک، بر بستر بلاکچینهای اولنچ و سولانا منتشر کرد.
| شبکه بلاکچینی | مدل فعالیت |
| اتریوم | مدل پوششی (Wrapper) |
| سولانا | مدل پوششی و صدور بومی |
| اولنچ | صدور بومی سهام |
| شبکه BNB | مدل پوششی |
| کانتون نتورک | زیرساختهای نهادی و پایلوت |
در نهایت، گریسکیل معتقد است اگرچه نقدینگی این بازار فعلاً محدود است، اما همزیستی این مدلها در کنار یکدیگر باعث میشود تا این پنج شبکه در آینده زیرساختی، به ستونهای اصلی بازار سهام توکنایز شده تبدیل شوند.
تحلیل تاثیر بر بازار ارزهای دیجیتال
گزارش گریسکیل نشان میدهد که توکنایز کردن داراییهای دنیای واقعی (RWA) و سهام، موتور محرک بعدی برای تقاضای بلاکچینهای لایه اول است. برای کاربران ایرانی، این خبر به معنای اهمیت استراتژیک نگهداری یا زیرنظر گرفتن اتریوم، سولانا و اولنچ در سبد معاملاتی است. با ورود نهادهای بزرگ مالی به این شبکهها، انتظار میرود که نقدینگی پایدار و تقاضای بلندمدتی برای این ارزها ایجاد شود که میتواند نوسانات منفی بازار را کاهش دهد.
