
حسن روحانی در تازهترین اظهارات خود در جمع مسئولان ارشد دولتهای یازدهم و دوازدهم، دست روی یکی از چالشبرانگیزترین موضوعات سیاست خارجی و داخلی کشور گذاشته است. رئیسجمهور پیشین ایران با طرح یک سوال کلیدی درباره آینده روابط ایران و قدرتهای بزرگ، بار دیگر بحث اختیارات مسئولان و سهم رای مردم در تصمیمگیریهای کلان را به صحنه علنی سیاست بازگرداند.
- شرط ادامه درگیری با قدرتها: حسن روحانی تاکید کرد تصمیمگیری برای تقابل ۲۰ ساله با قدرتهای بزرگ، نیازمند نظر مستقیم مردم است.
- منشا مشروعیت مسئولان: به گفته وی، تمام سمتها در حکومت امانتی از سوی مردم است و هیچکس از جانب خود یا خدا حاکم نیست.
- ضرورت مشورت با جامعه: روحانی با استناد به سیره پیامبر، نادیده گرفتن نظر مردم در تصمیمات سرنوشتساز را زیر سوال برد.
برای تقابل ۲۰ ساله با دنیا از مردم نظر خواستهایم؟
حسن روحانی در دیدار با استانداران دوره ریاستجمهوری خود، با طرح یک پرسش صریح اعلام کرد که تعیین مسیر سیاست خارجی در مواجهه با قدرتهای جهان نمیتواند بدون سنجش افکار عمومی باشد. او تاکید کرد اگر قرار است کشور دو دهه دیگر وارد مسیر جنگ و تقابل با قدرتهای بزرگ شود، ابتدا باید نظر شفاف مردم را جویا شد.
به گفته رئیسجمهور پیشین، اگر جامعه چنین مسیری را بپذیرد، باید آن را ادامه داد؛ اما اگر مردم راه دیگری را انتخاب کردند، مسئولان نباید در برابر خواست جامعه مقاومت کنند.
قدرت و سمتهای حکومتی متعلق به کیست؟
بخش مهم دیگری از سخنان روحانی به منشا مشروعیت مسئولان در جمهوری اسلامی اختصاص داشت. او با یادآوری این نکته که تمام صندلیها و جایگاههای مدیریتی امانتی از سوی مردم است، تصریح کرد هیچ شخصی به صورت خودخوانده یا انتسابی از طرف خدا بر مردم حاکم نشده است.
روحانی تاکید کرد که تمام مسئولان در هر ردهای، مستقیم یا غیرمستقیم، مشروعیت و قدرت خود را از رای مردم وام گرفتهاند و باید در برابر تصمیمات سرنوشتساز پاسخگو باشند.
✔️ بیشتر بخوانید: حسن روحانی: تنگه بدون کشتی به چه درد میخورد؟ ایران نمیخواهد تجارت جهانی را بیرونق کند
چرا نظر مردم در تصمیمات کلان نادیده گرفته میشود؟
رئیس دولتهای یازدهم و دوازدهم با اشاره به الگوهای دینی و تاریخی گفت حتی پیامبر اسلام نیز در مسائل مختلف با مردم مشورت میکرد. او این سوال را مطرح کرد که چطور مسئولان فعلی حاضران نیستند در مسائل حیاتی با مردم که «ولینعمتان اصلی کشور» هستند مشورت کنند؟
به نظر شما مراجعه به رای مردم تا چه حد میتواند چالشهای کلان سیاست خارجی و اقتصادی کشور را حل کند؟





















