ارتش ایالات متحده در سکوت خبری توانسته است یک شریان حیاتی برای انتقال انرژی ایجاد کند؛ بر اساس گزارش وبسایت آکسیوس (Axios) به نقل از مقامات رسمی آمریکایی، ارتش این کشور برای هفتههاست که یک کریدور کشتیرانی امن را از طریق کانال جنوبی تنگه هرمز در نزدیکی سواحل عمان مدیریت کرده و روزانه حدود ۱۰ میلیون بشکه نفت را از خلیج فارس خارج میسازد.
این عملیات پنهانی که با پوشش هوایی جنگندهها و اسکورت شبانه نفتکشها انجام میشود، توانسته نیمی از حجم صادرات پیش از جنگ را احیا کند تا از بروز یک شوک سنگین در بازارهای جهانی انرژی جلوگیری شود.
چرا این کریدور امن برای بازار انرژی و اقتصاد جهانی حیاتی است؟
شاید این پرسش مطرح شود که ایجاد این مسیر دریایی چه بازتابی بر نرخ انرژی و هزینههای اقتصادی دارد؟ در ادامه به سه جنبه کلیدی این موضوع اشاره میشود:
- جلوگیری از شوک ساختاری در عرضه: در صورت عدم گشایش این مسیر توسط نیروهای نظامی، توقف کامل صادرات از تنگه هرمز میتوانست بهای نفت را به سطوح بحرانی هدایت کرده و موج تازهای از تورم در بهای سوخت و کالاهای مصرفی ایجاد نماید. این کریدور با انتقال نیمی از حجم پیشین نفت، از بروز یک کمبود فلجکننده در بازار جلوگیری کرده است.
- استمرار هزینههای ریسک و بیمه: با وجود اسکورت نظامی، تردد نفتکشها همچنان در محدوده یک منطقه تنشزا انجام میشود. حق بیمههای بالا و هزینههای گزاف ترابری دریایی همچنان پابرجا است؛ عاملی که مانع از افت چشمگیر قیمت نفت در مقیاس جهانی میشود.
- شکنندگی و حساسیت بالا در برابر اخبار: هرچند این ابتکار عمل توانسته است تا حدودی التهاب اولیه بازار را تعدیل کند، اما ساختار قیمتها همچنان به شدت نسبت به تحولات امنیتی و اخبار مربوط به درگیریها آسیبپذیر باقی مانده است.
