
بهگزارش والاستریت ژورنال (The Wall Street Journal)، تصمیم اسکات بِسِنت برای دو برابر کردن سقف عملیات بازخرید اوراق بلندمدت — از ۲ میلیارد دلار به حداقل ۴ میلیارد دلار در هر عملیات — بهعنوان رادیکالترین مداخله او تاکنون توصیف شده و ظرف چند ساعت بازار اوراق را آرام و بازدهیها را پایین آورد؛ اقدامی که همزمان باعث افزایش سهام آمریکا شد.
این روزنامه میگوید بازار این اقدام را نه یک عملیات نقدینگی معمول، بلکه سیگنالی مستقیم از یک وزیر خزانهداری متمایل به مداخله غیرمتعارف تفسیر کرده است؛ پیامی که نشان میدهد اگر فشار بر سررسیدهای بلند دوباره اوج بگیرد، دولت احتمالاً دوباره به ابزارهای مشابه متوسل خواهد شد. طبق برآورد ناتیکسیس، اگر این روند با سرعت ۴ میلیارد دلار ادامه یابد، خزانهداری میتواند نزدیک به ۳۰ درصد از انتشار سالانه اوراق ۱۰ تا ۳۰ ساله را بازخرید کند؛ هرچند این رقم تنها ۲.۴ درصد از کل بدهی موجود در این بخش است و اثر پایدار آن بر بازار محل تردید برخی تحلیلگران است.
- جهش در سقف خرید اوراق: وزارت خزانهداری سقف بازخرید اوراق بلندمدت را به حداقل ۴ میلیارد دلار در هر عملیات رساند.
- واکنش سریع بازارهای مالی: افت نرخ بازدهی اوراق ۳۰ساله و رشد همزمان شاخصهای اصلی سهام آمریکا.
- اهداف و ابعاد سیاستی: تلاش برای مهار هزینههای استقراض و مدیریت کسری بودجه در آستانه رویدادهای سیاسی پیشرو.
بازدهی ۳۰ساله که این هفته به ۵.۳ درصد رسیده بود — بالاترین سطح در نزدیک دو دهه — پس از اعلام برنامه، حدود ۱۰ واحد پایه افت کرد و شاخصهای اساندپی ۵۰۰، داوجونز و نزدک حدود ۰.۲ درصد رشد کردند.
جیم بیانکو از بیانکو ریسرچ در واکنشی طنزآمیز گفت: «معاملهگران اوراق وقتی بسنِت وحشت میکند، دست از وحشت برمیدارند»؛ جملهای که بهخوبی برداشت بازار از این اقدام را نشان میدهد.

تحلیلگران میگویند زمانبندی این مداخله نشان میدهد دولت از افزایش اخیر نرخهای بلندمدت ناراضی بوده است، بهویژه با توجه به نرخهای وام مسکن نزدیک ۷ درصد و کسری بودجه حدود ۶ درصد تولید ناخالص داخلی که بسیار بالاتر از هدف بلندمدت بسنِت (۳ درصد) است. برخی سرمایهگذاران این اقدام را سیاسی و مرتبط با انتخابات میاندورهای دانستهاند، در حالیکه گروهی دیگر تأکید کردهاند اثر واقعی این بازخریدها ممکن است بسیار کمتر از واکنش اولیه بازار باشد.
در مجموع، ژورنال میگوید بسنِت بار دیگر نقش معاملهگر ارشد دولت را ایفا کرده و نشان داده در صورت تداوم فشار بر بخش بلندمنحنی، واشنگتن آماده مداخلههای بیشتر است؛ هرچند مسیر آینده بازدهیها همچنان به تورم، دادههای رشد و تصمیمات بعدی فدرال رزرو وابسته خواهد بود.

















