در حالی که ۹۶.۵ درصد بازار انتظار یک کاهش ۲۵ واحد پایهای نرخ بهره را در نشست امشب فدرال رزرو دارند، فضای چندانی برای غافلگیری ناشی از خود تصمیم وجود ندارد. مانند بسیاری از نشستهای اخیر، آنچه برای بازار اهمیت بیشتری دارد آن چیزی است که فدرال رزرو میگوید، نه آنچه انجام میدهد.
در هفتههای گذشته، انتظارات نرخ بهره برای سال ۲۰۲۶ بهطور محسوس دستخوش تغییر شده و نگرانی درباره کاهش کمتر از انتظار نرخها در سال آینده فشارهایی بر بازار اوراق وارد کرده است. همین موضوع باعث شده بازدهی اوراق ۱۰ ساله آمریکا به بالاترین سطح از سپتامبر برسد؛ در سالی که وزارت خزانهداری صراحتاً کاهش این بازدهی را یکی از اهداف کلیدی خود معرفی کرده بود.
با وجود این رشد بازدهی، دلار همچنان تحت فشار قرار دارد؛ یورو–دلار درست زیر بالاترین سطح دوماهه خود معامله میشود و شاخص دلار نیز پرنوسان اما بدون روند مشخص باقی مانده است. یکی از دلایل این رفتار، همزمانی افزایش بازدهی آمریکا با چرخش هاوکیش در دیگر اقتصادهای بزرگ است؛ جایی که چندین بانک مرکزی اکنون احتمال افزایش نرخ بهره در سال ۲۰۲۶ را در چشمانداز خود قرار دادهاند.
البته بخش مهمی از این نوسانات را باید به حساسیتهای پایان سال نسبت داد. انتظار میرود جروم پاول در نشست امشب لحنی هاوکیش اتخاذ کند—بهویژه پس از انتشار گزارش قوی اشتغال سپتامبر. اما او در شرایطی صحبت خواهد کرد که زمان زیادی برای او باقی نمانده است؛ اگر برنامه فعلی بهپیش برود، تا نشست پنجم سال آینده رئیس جدید فدرال رزرو معرفی خواهد شد.
پاول همچنین اکنون با یکی از پراختلافترین کمیتههای سیاستگذاری در دهههای اخیر روبهروست. پیشبینیها نشان میدهد که نمودار داتپلات نیز احتمالاً همین شکاف را بهطور واضح نشان دهد و حتی ممکن است گرایشی دویشتر از انتظارات نمایان شود. چنین نتیجهای میتواند فشار بیشتری بر دلار وارد کند حتی اگر فقط به معنای یک کاهش نرخ بیشتر نسبت به برآوردهای قبلی باشد.
بهنظر میرسد نگرانیها درباره نرخهای بالا در سال آینده تنها زمانی فروکش کند که سال جدید آغاز شود و دولت ترامپ جانشین پاول را معرفی کند؛ نقطهای که ممکن است مسیر سیاست پولی را بار دیگر دستخوش تغییر جدی کند.
