بر اساس گزارش بانک استاندارد چارترد، مدیران ذخایر ارزی جهانی بهتدریج در حال کاهش وابستگی به دلار آمریکا هستند اما این تغییر به سمت ارزهای بزرگ سنتی مانند یورو، پوند یا ین نیست.
در عوض، تمرکز بر ترکیبی از ارزهای کوچکتر گروه G-10 و بازارهای نوظهور افزایش یافته است. دادههای اخیر صندوق بینالمللی پول نشان میدهد که بانکهای مرکزی و صندوقهای حاکمیتی در حال تنوعبخشی به سبد ارزی خود با ارزهایی مانند دلار کانادا، دلار استرالیا، فرانک سوئیس و برخی ارزهای نقدشونده بازارهای نوظهور هستند.
در گذشته، کاهش وابستگی به دلار معمولاً به معنای افزایش سهم ارزهای بزرگ دیگر بود اما الگوی فعلی نشاندهنده تغییر ساختاری در مدیریت ریسک ارزی توسط سرمایهگذاران رسمی است. اگرچه بسیاری اذعان دارند که سلطه بلندمدت دلار در حال کاهش تدریجی است اما هنوز جایگزین مشخصی برای آن ظهور نکرده است.
در عمل، چشمانداز ذخایر جهانی در حال تکهتکه شدن است؛ بهجای چرخش کامل از دلار به یک بلوک ارزی دیگر، تنوعبخشی فعلی بیشتر بهدنبال بازدهی افزایشی، ثبات و بیطرفی ژئوپلیتیکی است. این موضوع توضیح میدهد که چرا ارزهای کوچکتر که پیشتر در سبدهای رسمی جایگاه محدودی داشتند، اکنون رایجتر شدهاند—حتی اگر هیچکدام بهتنهایی رقیب جدی دلار نباشند.
در نتیجه، تقاضای ساختاری برای داراییهای دلاری در حاشیه کاهش یافته است، هرچند نبود جایگزین مشخص، فشار کوتاهمدت بر دلار را محدود میکند. جریان سرمایه به سمت ارزهای کوچکتر گروه G-10 و بازارهای نوظهور میتواند حمایت زمینهای برای ارزهایی مانند دلار استرالیا، دلار کانادا و برخی ارزهای نوظهور فراهم کند.
