- وارش معتقد است تورم هنوز بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو است و سیاست پولی باید همچنان نسبتاً انقباضی باقی بماند.
- احتمالاً افزایش بازده اوراق خزانهداری را میتوان بخشی از مکانیسم مهار تورم دانست؛ یعنی بازار با بالا بردن هزینه استقراض، بخشی از کار فدرال رزرو را انجام دهد.
- این رویکرد میتواند به فدرال رزرو اجازه دهد بدون افزایش شدید نرخهای کوتاهمدت، شرایط مالی را انقباضیتر کند؛ موضوعی که فشار سیاسی ترامپ برای کاهش نرخ بهره را نیز کمتر میکند.
- اما یک تضاد مهم وجود دارد: وزارت خزانهداری بهدنبال کاهش بازده اوراق بلندمدت از طریق افزایش بازخرید اوراق است.
آیا بازار اوراق قرضه، از طریق افزایش بازده اوراق خزانهداری آمریکا، به ابزار مورد علاقه کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، برای مبارزه با تورم تبدیل شده است؟ اگرچه وارش صراحتاً نگفته که میخواهد نرخهای بهره بلندمدت افزایش پیدا کنند تا بخش عمده بار مهار فشارهای قیمتی را به دوش بکشند، اما اظهارات اخیر او چنین احتمالی را مطرح کرده است.
اگر این واقعاً بخشی از استراتژی او باشد، بانک مرکزی ممکن است با افزایش بازده اوراق خزانهداری بهعنوان ابزاری برای کاهش تورم مشکلی نداشته باشد؛ چراکه در این صورت، فشار برای افزایش نرخهای کوتاهمدت از دوش سیاستگذاران برداشته میشود و در نتیجه، احتمال درگیری یا دستکم نارضایتی دونالد ترامپ نیز کاهش مییابد؛ رئیسجمهوری که بارها خواستار کاهش نرخ بهره از سوی فدرال رزرو شده است.
قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو اکنون احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سیاستگذاری هفته آینده را ۶۷ درصد برآورد میکنند؛ هرچند این پیشبینی همچنان آنقدر به یک وضعیت ۵۰-۵۰ نزدیک است که والاستریت را در حالت تردید نگه دارد.
در مقابل، بازده اوراق ۲ساله خزانهداری آمریکا که حساسیت بالایی به سیاستهای پولی دارد، نشان میدهد اعتماد بازار به نزدیک بودن افزایش نرخ بهره بیشتر شده است. بازده اوراق ۲ساله روز گذشته (پنجشنبه) جهش کرد و به ۴.۵۹ درصد رسید؛ سطحی که بیشترین فاصله مثبت آن با نرخ مؤثر وجوه فدرال در نزدیک به چهار سال گذشته محسوب میشود.
وارش تاکنون با احتیاط از درخواست مستقیم برای افزایش بازده اوراق خودداری کرده است، اما چندین اظهارنظر او نشان میدهد که با شرایط مالی انقباضیتر مشکلی ندارد و معتقد است تورم همچنان بیش از حد بالا است و بنابراین، هزینه استقراض باید در سطوح بالا باقی بماند.
✔️ بیشتر بخوانید: تورم بالاتر از انتظار میتواند فدرال رزرو را به افزایش نرخ بهره وادار کند
برای نمونه، او ماه گذشته در کنفرانس جکسون هول گفت: «بهسختی میتوانم شرایط مالی گسترده را محدودکننده توصیف کنم.» او همچنین به سلامت هزینهکرد مصرفکنندگان، با وجود شوکهای اقتصادی، اشاره کرد و گفت: «در بخش اشتغال از مأموریت دوگانه فدرال رزرو، کشور ما وضعیت خوبی دارد. بازارهای کار کاملاً باثبات هستند.»
این اظهارات و سخنان مشابه نشان میدهند که وارش احتمالاً معتقد است نرخهای بهره بلندمدت هنوز به اندازه کافی بالا نیستند تا بتوانند تورم را مهار کنند؛ هرچند افزایش بازده اوراق از زمان سخنرانی او در ماه گذشته ممکن است این وضعیت را تا حدی تغییر داده باشد.
او همچنین در جکسون هول گفت: «باید اطمینان داشته باشیم که تورم زیربنایی بهطور شفاف و با سرعت کافی به سمت هدف ما حرکت میکند. در غیر این صورت، هنوز کار داریم.»
برخی تحلیلگران این اظهارنظر را نشانهای از آن دانستهاند که وارش در صورت تداوم تورم بالا، افزایش بیشتر نرخهای بهره را ضروری میداند.
وارش در اواخر ماه اوت درباره سیاست پولی تا حدودی صریحتر صحبت کرد و گفت: «تورم بالاتر از هدف ۲ درصدی ما در حال حرکت است. بنابراین، تمرکز اصلی فدرال رزرو در حال حاضر باید روی قیمتها باشد.»
شاید نزدیکترین موضع وارش در جکسون هول به تأیید نقش بازار اوراق در اجرای سیاست پولی انقباضی، این اظهارنظر او بود: برای اینکه سیاستگذاری را درست انجام دهیم، باید رابطه میان بازارهای مالی و بانک مرکزی را نیز بهدرستی تنظیم کنیم. فدرال رزرو به سیگنالهای شفاف بازار، تا حد امکان بدون فیلتر، نیاز دارد.
افزایش بازده اوراق خزانهداری در ماه جاری قطعاً شبیه یک سیگنال بدون فیلتر به نظر میرسد؛ سیگنالی که بیش از پیش به سمت یک چرخش انقباضی و هاوکیش علیه تورم متمایل شده است.
بازدهی اوراق ۱۰ساله خزانهداری روز پنجشنبه بهشدت افزایش یافت و به ۴.۹۷ درصد رسید؛ سطحی که فاصله چندانی با بالاترین رقم سه سال گذشته ندارد.
وارش در ماه ژوئیه نیز صراحتاً اعلام کرده بود که هدف تورمی ۲ درصدی فدرال رزرو همچنان پابرجاست:
«اجازه دهید دوباره تأکید کنم: هیچ هدف تورمیِ منعطفی وجود ندارد… تنها یک هدف وجود دارد و آن ۲ درصد است.»
با توجه به اینکه تورم همچنان بالاتر از این سطح قرار دارد و بسته به شاخص مورد استفاده، در برخی موارد فاصله قابلتوجهی با آن دارد، میتوان برداشت کرد که وارش به نوعی از سیاست پولی انقباضی تمایل دارد؛ موضوعی که با این ایده نیز همخوانی دارد که او با افزایش بازده اوراق خزانهداری مشکلی ندارد.
با این حال، حتی اگر این برداشت درباره تمایل وارش به واگذاری بخشی از کار مهار تورم به بازار اوراق درست باشد، یک مشکل بالقوه وجود دارد: وزارت خزانهداری آمریکا ظاهراً در مسیری متفاوت حرکت میکند.
تلاشهای اخیر اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، برای گسترش برنامه بازخرید اوراق دولتی، با هدف کاهش هزینههای استقراض بلندمدت، میتواند در عمل با تلاش فدرال رزرو برای مهار تورم در تضاد باشد.
تلاشهای خزانهداری تاکنون نتیجه موردنظر را نداشته است، اما ممکن است یک تضاد بالقوه در حال شکلگیری باشد. اگر وزارت خزانهداری به افزایش خرید اوراق ادامه دهد، این برنامه در نهایت میتواند اثر سیاست انقباضی مبتنی بر بازار را که وارش احتمالاً به آن تمایل دارد، خنثی کند؛ سیاستی که در حالت عادی میتواند به مهار تورم کمک کند.
برای بازار، شفافسازی مواضع فدرال رزرو و خزانهداری، به طور ایدهال از طریق ارائه یک پیام هماهنگ درباره اهداف مشترکشان، میتواند بسیار مفید باشد. با این حال، در شرایط فعلی به نظر میرسد اقدامات این دو نهاد در دو جهت متفاوت حرکت میکنند و همین مسئله ابهام غیرضروری درباره چشمانداز تورم و نرخهای بهره ایجاد کرده است.
نشست فدرال رزرو در هفته آینده و کنفرانس خبری پس از آن، فرصتی برای وارش فراهم میکند تا استراتژی کلی خود را توضیح دهد: آیا افزایش نرخهای بهره بلندمدت و بازدهی اوراق، بخشی مطلوب از برنامه مبارزه با تورم است؟ و اگر چنین است، این رویکرد چگونه با سیاستهای وزارت خزانهداری برای پایین آوردن همین نرخهای بلندمدت سازگار خواهد شد؟
✔️ بیشتر بخوانید: دلار در یکقدمی کانال ۱۰۰؛ تورم امروز آمریکا با بازارها چه میکند؟
