- خرید خالص طلای بانکهای مرکزی در ژوئیه ۲۳ تن بود؛ چین ۲۰ تن و لهستان ۸ تن خریدند.
- از ابتدای سال، لهستان با ۹۰ تن در صدر خریداران است و چین با ۶۰ تن در رتبهٔ دوم.
- روسیه با فروش ۶ تن بزرگترین فروشندهٔ ژوئیه بود و کل فروشش در ۲۰۲۶ به ۵۰ تن رسید.
- مجموع خرید اعلامشده از ابتدای سال حدود ۱۳۰ تن است؛ سال گذشته در همین دوره حدود ۱۶۰ تن بود.
بانکهای مرکزی در ژوئیه هم به ذخایر طلای خود اضافه کردند. خرید خالص آنها ۲۳ تن بود؛ خرید خالص یعنی مجموع خریدها منهای فروشها. طلا بخشی از ذخایر رسمی کشورهاست؛ همان داراییهایی که برای روزهای سخت کنار گذاشته میشود. چین و لهستان دوباره در صدر خریداران دولتی قرار گرفتند. این روند نشان میدهد بازارهای نوظهور هنوز خریدار طلا هستند.
چین در ژوئیه ۲۰ تن و لهستان ۸ تن طلا خریدند. بانک مرکزی چک ۲ تن اضافه کرد؛ خریدهای پیاپی این بانک به ۴۱ ماه رسید. بانکهای مرکزی قزاقستان، مالزی و بولیوی هر یک ۱ تن خریدند. سهم طلا در ذخایر قزاقستان به ۷۵ درصد رسیده است.
در سمت فروش، روسیه با ۶ تن بزرگترین فروشندهٔ ژوئیه بود. ترکیه، اردن و ازبکستان هم هر کدام ۱ تن فروختند. فروش روسیه در ۲۰۲۶ به ۵۰ تن رسیده و ذخایرش را به ۲٬۲۷۷ تن کاهش داده است. مجموع فروش ترکیه از ابتدای سال هم ۸۵ تن است.
از ابتدای سال، لهستان با ۹۰ تن خرید در رتبهٔ نخست است؛ ذخایرش ۶۴۰ تن در برابر هدف ۷۰۰ تنی این کشور است. طلا حدود ۲۸ درصد کل ذخایر لهستان را تشکیل میدهد. چین با ۶۰ تن دوم است و خریدهای پیاپی بانک مرکزی چین به ۲۱ ماه رسیده است. ذخایر رسمی طلای چین حدود ۲٬۳۶۶ تن یا ۸ درصد کل ذخایر است؛ ششمین ذخیرهٔ بزرگ اعلامشدهٔ جهان. خریدهای ماهانهٔ این بانک از می ۲۰۲۶ دورقمی شده است؛ یعنی ماهی ۱۰ تن یا بیشتر.
قزاقستان امسال ۲۹ تن طلا خریده و یکی از پنج خریدار بزرگ سال است. بانک مرکزی چک ۱۲ تن خریده و ذخایرش به ۸۴ تن یا ۶ درصد کل ذخایر رسیده است. مالزی و بولیوی تازهوارد این بازارند؛ خرید امسالشان ۶ و ۲ تن است. ازبکستان هم ۴۰ تن خریده و طلا ۸۷ درصد ذخایرش یا حدود ۴۳۱ تن است. رئیس بانک مرکزی ازبکستان، تیمور ایشمتوف، بهتازگی با مدیران سرمایهگذاری آمریکایی گفتوگو کرده است. به گفتهٔ او «طلا تا امروز بهترین سرمایهگذاری بوده است». این بانک مرکزی فروش احتمالی طلا در «قیمتهای مناسب» را هم بررسی میکند؛ بخشی از برنامهٔ کلی مدیریت ذخایر.
بانک مرکزی کره جنوبی پس از ۱۳ سال دوباره سهمی برای طلا در نظر گرفت؛ حدود ۲۵۰ میلیون دلار یا نزدیک ۲ تن. این خرید از طریق ETFهای طلا انجام شد؛ صندوقهایی که در بورس معامله میشوند و پشتوانهٔ طلا دارند. این بانک قصد دارد طلای پالایششده در داخل کشور را هم بخرد تا ذخایرش را متنوع کند و ریسک تورم و تنشهای سیاسی را کم کند. دولت ونزوئلا هم بازگرداندن حدود ۴ میلیارد دلار طلای خود از بانک انگلستان را درخواست کرد، برای بازسازی زیرساختها پس از زمینلرزهٔ ۲۰۲۶. ونزوئلا از ۲۰۱۸ به این ذخایر دسترسی ندارد، چون بریتانیا دولت سوسیالیست این کشور را به رسمیت نشناخته است. بانک مرکزی نامیبیا هم میخواهد سهم طلا در ذخایرش را تا پایان مارس ۲۰۲۷ از ۱ به ۳ درصد برساند. این بانک در مارس امسال با شرکت معدنی محلی QKR Namibia Navachab قرارداد خرید طلا امضا کرد.
تصویر کلی امسال یک تفاوت مهم دارد. مجموع خریدهای اعلامشدهٔ بانکهای مرکزی از ابتدای سال حدود ۱۳۰ تن است، در برابر حدود ۱۶۰ تن در همین دورهٔ سال گذشته. پس جهت اصلی هنوز خرید است، اما با سرعتی آرامتر. همزمان چند کشور طلا را برای مدیریت ذخایر یا تأمین نیازهای داخلی میفروشند یا به کشور برمیگردانند.
تیم یوتوتایمز این تحلیل را بر اساس گزارش شورای جهانی طلا برای مخاطبان فارسیزبان بازنویسی و منتشر کرده است.
✔️ بیشتر بخوانید: خروج طلا از آمریکا؛ چرا کشورهای بیشتری ذخایر خود را جابهجا میکنند؟
