- بازگشایی تنگه هرمز مهمترین عامل اثرگذار بر دلار، نفت و بازارهای جهانی است.
- ترامپ برای کاهش قیمت بنزین در آمریکا و با توجه به انتخابات میاندورهای، به بازگشایی تنگه هرمز نیاز دارد؛ بنابراین احتمال حرکت به سمت مذاکره و مصالحه افزایش یافته است.
- در مقابل، مذاکرات متوقفشده و اختلاف بر سر تحریمها، غرامت و آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز همچنان ریسک بزرگی برای بازار نفت محسوب میشود.
- مهمترین محرک صعودی دلار، احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو است و دادههای تورمی فردا میتواند مسیر بازار را مشخصتر کند.
واقعیت این است که بازگشایی تنگه هرمز مهمترین عامل تعیینکننده در شرایط فعلی است.
بسیاری از فعالان بازار، رشد ارزش دلار را به افزایش قیمت نفت نسبت میدهند؛ افزایشی که خود ناشی از کاهش احتمال بازگشایی تنگه هرمز است. بلومبرگ حتی تا جایی پیش رفته که این روند را به مواضع و اظهارات ترامپ نسبت داده است. از نظر تاریخی، نفت و دلار همبستگی معکوس داشتهاند، اما شوک عرضه فعلی این رابطه را برهم زده است.
با این حال، واقعیت همچنان پابرجاست: بازگشایی تنگه هرمز مهمترین عامل است؛ حتی مهمتر از دستیابی به توافق هستهای یا پایان حملات ایران و حوثیها به کشورهای همسایه؛ چه رسد به اینکه بخواهیم بدانیم در اسرائیل دقیقاً چه میگذرد. این موضوع از ابتدا همینطور بوده و حتی ترامپ نیز بهخوبی این مسئله را میداند. او به اندازه کافی نگران انتخابات میاندورهای است که بخواهد قیمت بنزین در آمریکا کاهش پیدا کند و برای تحقق این هدف، به بازگشایی تنگه هرمز نیاز دارد.
بنابراین، باید انتظار داشته باشیم حرکت بعدی، رویکردی مصالحهجویانه و با هدف دستیابی به راهحل باشد؛ حتی اگر هزینه آن بالا باشد. همانطور که پیشتر اشاره شد، بازگشایی تنگه هرمز بزرگترین عامل فشار نزولی بر دلار محسوب میشود.
✔️ بیشتر بخوانید: تنگه هرمز، نفت و یک ابهام بزرگ؛ بازار منتظر تصمیم ایران و آمریکا است
رویترز نیز این وضعیت را بهخوبی خلاصه کرده است: «مطالبات تهران از واشنگتن برای لغو تحریمها، پرداخت غرامت و دادن نوعی اختیار به ایران در مدیریت تنگه هرمز، در برابر اصرار کاخ سفید در روز دوشنبه قرار گرفته است که تهران باید خود نیز غرامت پرداخت کند و تمامی مسیرهای کشتیرانی را آزاد کند.»
رویترز همچنین مینویسد: «بازارهای نفت خود را برای یک رویارویی طولانیمدت آماده میکنند؛ وضعیتی که نگرانیهای مداوم درباره تورم را تشدید کرده، بازده اوراق قرضه را افزایش داده و به بازار سهام فشار وارد میکند؛ آن هم در شرایطی که فصل انتشار گزارشهای مالی سهماهه دوم عملکرد قدرتمندی داشته است. بازده اوراق ۳۰ساله خزانهداری آمریکا با رسیدن به ۵.۲۸ درصد، تنها اندکی با بالاترین سطح خود در نزدیک به ۲۰ سال گذشته فاصله داشت.»
اما بزرگترین عامل حمایتکننده از دلار، احتمال افزایش نرخ بهره است و برای ارزیابی این موضوع باید منتظر دادههای تورمی فردا (چهارشنبه) باشیم. احتمالاً شاهد کاهش جزئی تورم خواهیم بود، حتی اگر تحولات فعلی نشان دهند که در ادامه مسیر، فشارهای تورمی میتوانند افزایش پیدا کنند.
هفته گذشته یک تحلیلگر نوشته بود که وارش، رئیس فدرال رزرو، دو رئیس دارد: ترامپ و بازار اوراق قرضه.
ترامپ با حملهای تازه به کوک، عضو هیئتمدیره فدرال رزرو، بار دیگر آتش اختلافات را شعلهور کرده است. در همین حال، بازار اوراق قرضه بهشدت و بهطور جدی از چشمانداز تورم ناراضی است؛ وضعیتی که هر بار ترامپ در مدیریت بحران ایران مرتکب اشتباه میشود، تشدید میشود.
دلار معمولاً از بازده اوراق قرضه پیروی میکند؛ البته نه الزاماً بهصورت یکبهیک و نه بلافاصله. موارد استثنا نیز قابل توجهاند. بنابراین، فردا باید منحنی بازده اوراق را با دقت زیر نظر داشته باشیم و تحلیلهای اقتصادی را کنار بگذاریم؛ چراکه تغییرات بازده اوراق تقریباً تمام داستان را برای ما روایت خواهد کرد.
✔️ بیشتر بخوانید: هرمز دوباره به مهمترین ریسک بازار تبدیل شد
با این حال، ممکن است بازار در وضعیت بلاتکلیفی قرار بگیرد: تورم کاهش پیدا کند، اما بازده اوراق—دستکم در سررسیدهای بلندمدت—افت محسوسی نداشته باشد. چنین شرایطی معاملهگران بازار ارز را در وضعیت سردرگمی قرار میدهد؛ تقریباً مشابه همان وضعیتی که اکنون در مذاکرات مربوط به جنگ ایران شاهد آن هستیم.
دلار همچنان واحد سنجش اصلی ارزشها (Numeraire) و مهمترین ارز ذخیره جهان است و ارز چین با فاصله زیادی پشت سر آن قرار دارد.
اما فایننشال تایمز گزارش داده که دویچهبانک به نخستین بانک بزرگ غربی تبدیل شده که تسویه معاملات به رنمینبی را انجام میدهد. این موضوع قابل توجه است.
چین مسیر دشواری برای بینالمللیکردن رنمینبی در پیش دارد؛ چرا که قوانین و ذهنیت کمونیستی، تمامی حقوق مالکیت را در اختیار دولت قرار میدهد.
افراد و مؤسسات، مگر اینکه دولت این حقوق را «اعطا» کند، از حقوق مالکیت مستقل برخوردار نیستند.
انتظار میرود این تحول در آیندهای نهچندان دور رخ دهد؛ بازهای از حدود سه ماه تا سه سال.
✔️ بیشتر بخوانید: ترافیک کشتیرانی در تنگه هرمز بیش از پیش کاهش یافت
