سهام فورد موتور در میان شرکتهای خودروسازی آمریکا، یکی از گزینههایی است که به دلیل سود تقسیمی نسبتاً بالا مورد توجه سرمایهگذاران درآمدمحور قرار میگیرد. این شرکت در کنار پرداخت منظم سود نقدی فصلی، در دورههایی که جریان نقدی و سودآوری شرایط مناسبی داشته باشد، سودهای اضافی نیز پرداخت میکند.
- بازده سود تقسیمی فورد حدود ۴.۶ درصد است و سود عادی فصلی آن ۱۵ سنت به ازای هر سهم است.
- فورد در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۲۰ پرداخت سود تقسیمی خود را متوقف کرد.
- شرکت برای سال ۲۰۲۶ جریان نقد آزاد تعدیلشده ۶ تا ۷ میلیارد دلار را پیشبینی کرده است.
- نسبت پرداخت سود فعلی حدود ۳۱ درصد برآورد میشود، اما سابقه ضعیف رشد سود و ماهیت چرخهای فورد همچنان اهمیت دارد.
بازده سود تقسیمی فورد در حال حاضر حدود ۴.۶ درصد است؛ رقمی که در مقایسه با بسیاری از شرکتهای بزرگ بازار سهام، جذاب به نظر میرسد. با این حال، بررسی سابقه پرداخت سود، وضعیت جریان نقدی و ماهیت چرخهای صنعت خودرو نشان میدهد که ارزیابی فورد صرفاً بر اساس نرخ سود تقسیمی میتواند تصویر کاملی از ریسک سرمایهگذاری ارائه نکند.
سود تقسیمی فورد؛ جذاب اما نه بدون ریسک
فورد طی سالهای اخیر به یکی از گزینههای مورد توجه سرمایهگذارانی تبدیل شده است که به دنبال درآمد نقدی از بازار سهام هستند. سود عادی این شرکت در حال حاضر ۱۵ سنت به ازای هر سهم در هر فصل است که مجموع آن به ۶۰ سنت در سال میرسد.
علاوه بر این، فورد در دورههایی که عملکرد مالی و جریان نقدی شرکت تقویت میشود، سودهای اضافی نیز پرداخت میکند. همین مسئله باعث میشود بازده واقعی سهام در برخی سالها بالاتر از سود عادی آن باشد. با این حال، سودهای اضافی قابل پیشبینی نیستند و نمیتوان آنها را مانند سود تقسیمی عادی، مبنای یک جریان درآمدی پایدار قرار داد. مسئله مهمتر، سابقه تاریخی فورد است.
سابقه توقف سود؛ زنگ هشداری برای سرمایهگذاران
در دو دهه گذشته، فورد در سال ۲۰۰۷ و سپس در سال ۲۰۲۰ پرداخت سود تقسیمی خود را متوقف کرد. توقف اول همزمان با دوره منتهی به بحران مالی بزرگ آمریکا رخ داد و بیش از پنج سال ادامه داشت.
در جریان همهگیری کرونا نیز فورد پرداخت سود خود را متوقف کرد، هرچند این بار شرکت توانست در کمتر از دو سال پرداخت سود را از سر بگیرد. این سابقه نشان میدهد که سود تقسیمی فورد، برخلاف برخی شرکتهای بالغ و کمنوسان، در برابر شوکهای شدید اقتصادی کاملاً مصون نیست. این موضوع برای سرمایهگذاری که هدف اصلی او ایجاد یک جریان درآمدی بلندمدت و قابل پیشبینی است، اهمیت زیادی دارد.
وضعیت جریان نقدی همچنان از سود حمایت میکند
در طرف دیگر، وضعیت فعلی جریان نقدی فورد تصویر متفاوتی ارائه میدهد. مدیریت شرکت برای سال ۲۰۲۶، جریان نقد آزاد تعدیلشده را در محدوده ۶ تا ۷ میلیارد دلار پیشبینی کرده است. با فرض حدود ۴ میلیارد سهم منتشرشده، پرداخت سالانه ۶۰ سنت به ازای هر سهم، معادل حدود ۲.۴ میلیارد دلار خواهد بود.
به این ترتیب، پرداخت سود عادی در حال حاضر بخش نسبتاً محدودی از جریان نقد آزاد شرکت را مصرف میکند و حدود ۳۴ تا ۴۰ درصد از جریان نقد آزاد پیشبینیشده را تشکیل میدهد. از سوی دیگر، نسبت پرداخت سود بر مبنای سود پیشبینیشده نیز حدود ۳۰.۶ درصد برآورد شده است. بنابراین در شرایط فعلی، پوشش سود تقسیمی فورد از نظر جریان نقدی و سودآوری، نسبتاً مناسب به نظر میرسد اما این وضعیت لزوماً به معنای تضمین سود در سالهای آینده نیست.
“
«نکته مهم در مورد فورد این است که بالا بودن بازده سود تقسیمی را نباید با کیفیت بالای درآمد تقسیمی یکسان دانست. جریان نقدی فعلی از پرداخت سود حمایت میکند، اما سابقه توقف سود نشان میدهد که این حمایت در شرایط عادی معنا دارد و نه لزوماً در برابر شوکهای بزرگ اقتصادی. از نگاه تحلیلی، ارزش سهام فورد بیشتر به توانایی شرکت در تبدیل چرخههای بهبود تقاضا به جریان نقدی پایدار و حفظ انضباط سرمایهای وابسته است؛ بنابراین برای ارزیابی آن، همزمان باید سود تقسیمی، جریان نقد آزاد، ساختار هزینه، سرمایهگذاریهای فناورانه و چرخه سودآوری صنعت خودرو را در کنار یکدیگر دید، نه اینکه صرفاً به عدد ۴.۶ درصدی بازده سود تکیه کرد.»
بابک شیری
صنعت خودرو؛ ذاتاً چرخهای
یکی از مهمترین عواملی که باید هنگام بررسی فورد در نظر گرفت، ماهیت چرخهای صنعت خودرو است. فروش خودرو به شرایط اقتصادی، نرخ بهره، تورم، هزینه تأمین مالی مصرفکنندگان و وضعیت اشتغال وابستگی زیادی دارد. افزایش هزینه مواد اولیه، تغییرات تقاضا، تعرفههای تجاری و هزینههای مربوط به گذار فناوری نیز میتوانند حاشیه سود خودروسازان را تحت فشار قرار دهند. فورد در سالهای اخیر با مجموعهای از این چالشها مواجه بوده است؛ از تورم و تغییر مسیر در برنامههای برقیسازی گرفته تا تعرفههای تجاری.
در صورت کاهش این فشارها و بهبود سودآوری، ارزشگذاری پایین فعلی سهام میتواند تغییر کند. سهام فورد در زمان تهیه این گزارش با حدود ۷ برابر سود پیشبینیشده معامله میشود؛ بنابراین عملکرد عملیاتی بهتر میتواند بر نگاه بازار به ارزش سهام نیز اثر بگذارد. با این حال، همین چرخهای بودن باعث میشود سهام فورد را نتوان صرفاً بر اساس بازده سود تقسیمی ارزیابی کرد.
جمعبندی
فورد در حال حاضر از سود تقسیمی حدود ۴.۶ درصدی برخوردار است و جریان نقدی پیشبینیشده شرکت نیز پرداخت سود عادی را بهخوبی پوشش میدهد. نسبت پرداخت سود پایین و پیشبینی جریان نقد آزاد ۶ تا ۷ میلیارد دلاری برای سال ۲۰۲۶، از پایداری فعلی پرداختها حمایت میکند.
با این حال، سابقه توقف سود در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۲۰ نشان میدهد که در دورههای بحران شدید، پرداخت سود فورد میتواند تحت فشار قرار گیرد. از طرف دیگر، ماهیت چرخهای صنعت خودرو و سابقه محدود رشد سود تقسیمی، باعث میشود بازده بالای فعلی بهتنهایی برای ارزیابی این سهم کافی نباشد.
در نتیجه، فورد بیش از آنکه یک سهم صرفاً درآمدی باشد، ترکیبی از درآمد نقدی، چرخه اقتصادی و ریسک عملیاتی صنعت خودرو را در اختیار سرمایهگذار قرار میدهد.
در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
