گزارش اشتغال آمریکا و یک سؤال مهم؛ آیا بازدهی ۵ درصدی اوراق کافی است؟

با وجود اینکه هفته تازه آغاز شده، به نظر می‌رسد بازارهای مالی از همین حالا با مجموعه‌ای از عوامل مهم برای هضم و ارزیابی مواجه هستند.

تنش‌های ژئوپلیتیکی همچنان در وضعیت نامشخصی قرار دارند، قیمت نفت افزایش یافته، بازده اوراق قرضه جهش کرده و بار دیگر سهام و طلا تحت فشار قرار گرفته‌اند. از سوی دیگر، با نزدیک شدن به پایان ماه و پایان فصل، انتظار می‌رود نوسانات بازار نیز افزایش پیدا کند.

با این حال، در میان محرک‌های کلان اقتصادی این هفته، مهم‌ترین رویداد احتمالاً گزارش اشتغال (NFP) آمریکا خواهد بود که روز جمعه منتشر می‌شود.

نگرانی اصلی بازارها در شرایط فعلی این نیست که وضعیت اشتغال آمریکا ناگهان تضعیف شده باشد؛ بلکه تقریباً برعکس است.

فعالیت اقتصادی آمریکا با وجود نرخ‌های بهره بالاتر، همچنان به شکل غیرمنتظره‌ای قدرتمند باقی مانده و نادیده گرفتن این تاب‌آوری برای بازار اوراق قرضه روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.

شاخص اولیه ترکیبی PMI آمریکا در ماه سپتامبر به ۵۸.۴ رسید که بالاترین سطح آن در بیش از پنج سال گذشته محسوب می‌شود. جزئیات این گزارش نیز نشان می‌دهد که هم رشد اشتغال و هم فشارهای قیمتی با سرعت بالایی در حال افزایش هستند.

این شرایط می‌تواند نحوه نگاه معامله‌گران به گزارش اشتغال پیش‌رو را تا حدودی تغییر دهد.

به‌طور معمول، اشتغال قدرتمند خبر خوبی برای اقتصاد محسوب می‌شود. افزایش تعداد مشاغل به معنای درآمد بیشتر برای خانوار است که می‌تواند از مصرف حمایت کرده و شرایط اقتصادی مطلوب‌تری را برای شرکت‌ها ایجاد کند.

✔️ بیشتر بخوانید: دلار بعد از جهش اخیر خسته شده است؟ این هفته بازار منتظر داده‌های آمریکا است

با این حال، شرایط فعلی چندان معمول نیست.

فدرال رزرو اخیراً نرخ بهره را ۲۵ نقطه پایه افزایش داده و آن را به محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد رسانده است؛ اقدامی که نخستین افزایش نرخ بهره این بانک در بیش از سه سال گذشته بود. سیاست‌گذاران همچنین سیگنال داده‌اند که برای مهار تورم ممکن است به ادامه سیاست‌های پولی انقباضی نیاز باشد.

همزمان، بازدهی اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا نیز در ماه جاری از سطح روانی مهم ۵ درصد عبور کرده است.

در چنین شرایطی، انتشار یک گزارش اشتغال قدرتمند دیگر می‌تواند به‌سرعت بازار را وارد همان الگوی آشنای «خبر خوب، خبر بد است» کند. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که بازده اوراق خزانه‌داری در حال نزدیک شدن سریع به سطح ۵.۲۰ درصد باشد.

در بررسی گزارش اشتغال، تنها رشد تعداد مشاغل اهمیت ندارد. نرخ بیکاری و شاید مهم‌تر از آن، رشد دستمزدها نیز باید با دقت مورد توجه قرار گیرد.

افزایش قدرتمند اشتغال در کنار شتاب گرفتن رشد دستمزدها می‌تواند این دیدگاه را تقویت کند که فشارهای تورمی داخلی همچنان بیش از حد پایدار هستند و فدرال رزرو نمی‌تواند به‌سادگی از ادامه مقابله با تورم صرف‌نظر کند.

در چنین شرایطی، فشار صعودی بر بازده اوراق خزانه‌داری می‌تواند ادامه پیدا کند، سهام فناوری که به نرخ بهره حساس هستند تحت فشار بیشتری قرار بگیرند و دلار نیز از یک عامل حمایتی دیگر برخوردار شود.

اما در سوی دیگر، انتشار یک گزارش اشتغال ضعیف‌تر، پرسش‌های مهم‌تری را برای بازار ایجاد خواهد کرد.

آیا کاهش بازده اوراق خزانه می‌تواند به بازار اوراق فرصت تنفس بدهد؟ آیا با کاهش نرخ‌های تنزیل، سهام فناوری صعود خواهد کرد؟ یا اینکه بازارهای گسترده‌تر نگران خواهند شد که هزینه‌های بالاتر استقراض سرانجام در حال اثرگذاری بر اقتصاد واقعی هستند؟

پاسخ به این پرسش نهایی می‌تواند در تعیین این موضوع نقش مهمی داشته باشد که داده‌های اقتصادی پیش‌رو در آمریکا چگونه به شکل‌گیری رژیم جدید بازار کمک خواهند کرد.

در هفته‌های اخیر، تمرکز عمده بازار بر ریسک‌های تورمی سمت عرضه، به‌ویژه در بازار نفت، قرار داشته است. اما اکنون داده‌های بازار کار بار دیگر توجه سرمایه‌گذاران را به سمت تقاضای داخلی معطوف می‌کند.

اگر تورم انرژی همزمان با افزایش اشتغال و دستمزدها در سطح بالایی باقی بماند و شرایط تقاضا نیز همچنان قدرتمند باشد، فدرال رزرو با چالش بسیار بزرگ‌تری مواجه خواهد شد.

در چنین شرایطی، پرسشی که بازار اوراق قرضه ممکن است از این پس بیش از پیش مطرح کند این است که آیا بازده ۵ درصدی اوراق خزانه آمریکا واقعاً برای ایجاد محدودیت کافی در اقتصاد است یا خیر؟

✔️ بیشتر بخوانید: بانک UBS: بازارها احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو را بیش از حد برآورد کرده‌اند