در یک نگاه
  • تگزاس، جورجیا و میشیگان از جمله این ایالت‌ها هستند.
  • گلدمن ساکس انتظار دارد اجرای پروژه‌های جدید در این ایالت‌ها به‌طور موقت متوقف شود تا قانون‌گذاران درباره مصرف برق، آب و مشوق‌های مالیاتی تصمیم‌گیری کنند.
  • این بانک محدودیت‌ها را کوتاه‌مدت ارزیابی می‌کند، اما هشدار می‌دهد برخی شرکت‌ها ممکن است سرمایه‌گذاری‌های خود را برای سال ۲۰۲۷ جلو بیندازند تا پیش از اجرای مقررات جدید پروژه‌هایشان را آغاز کنند.

پیروزی‌های انتخاباتی دموکرات‌ها در برخی ایالت‌های آمریکا می‌تواند روند توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی را با مانع تازه‌ای روبه‌رو کند. گلدمن ساکس برآورد می‌کند ایالت‌هایی که احتمالاً مقررات سخت‌گیرانه‌تری برای مراکز داده وضع می‌کنند، حدود ۴۵ درصد از ظرفیت برنامه‌ریزی‌شده این پروژه‌ها در آمریکا را در اختیار دارند؛ با این حال، این بانک انتظار دارد محدودیت‌ها موقتی باشند و بخشی از شرکت‌ها حتی سرمایه‌گذاری‌های خود را برای آغاز پروژه‌ها پیش از اجرای مقررات جدید، به سال ۲۰۲۷ منتقل کنند.

این گزارش بر اساس ارزیابی گلدمن ساکس درباره تأثیر مقررات ایالتی بر توسعه مراکز داده آمریکا، توسط تیم یوتوتایمز برای مخاطبان بازارهای مالی فراهم شده است.

کدام ایالت‌ها ممکن است توسعه مراکز داده را متوقف کنند؟

گلدمن ساکس برآورد کرده است ایالت‌هایی که احتمالاً مقررات سخت‌گیرانه‌تری برای مراکز داده وضع می‌کنند، حدود ۴۵ درصد از ظرفیت برنامه‌ریزی‌شده مراکز داده در آمریکا را شامل می‌شوند.

اقتصاددانان این بانک انتظار دارند در ایالت‌های تگزاس، جورجیا و میشیگان، اجرای برخی پروژه‌های جدید مراکز داده به‌طور موقت متوقف شود تا قانون‌گذاران چارچوب‌های نظارتی تازه‌ای را بررسی کنند.

این مقررات احتمالی به سه موضوع اصلی مربوط می‌شوند:

  • میزان مصرف برق مراکز داده و فشار آن‌ها بر شبکه انرژی؛

  • مصرف آب و پیامدهای زیست‌محیطی پروژه‌ها؛

  • مشوق‌های مالیاتی و امتیازاتی که دولت‌های ایالتی برای جذب سرمایه‌گذاری ارائه می‌کنند.

در میان این سه ایالت، تگزاس اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا به‌تنهایی حدود یک‌چهارم ظرفیت برنامه‌ریزی‌شده مراکز داده آمریکا را در اختیار دارد. به همین دلیل، هرگونه توقف یا تأخیر در صدور مجوزهای جدید در این ایالت می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر برنامه توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی داشته باشد.

چرا گلدمن ساکس محدودیت‌ها را کوتاه‌مدت می‌داند؟

با وجود گستردگی ظرفیت در معرض محدودیت، گلدمن ساکس انتظار ندارد این اقدامات به مانعی بلندمدت برای توسعه مراکز داده تبدیل شوند.

استدلال این بانک آن است که مراکز داده در حال حاضر از اولویت‌های اصلی رأی‌دهندگان نیستند و فشار سیاسی برای محدودکردن این پروژه‌ها احتمالاً پس از تدوین چارچوب‌های نظارتی جدید کاهش خواهد یافت.

بر این اساس، گلدمن ریسک اصلی را نه لغو دائمی پروژه‌ها، بلکه تأخیر در زمان‌بندی ساخت و راه‌اندازی مراکز داده می‌داند.

البته این ارزیابی به این فرض وابسته است که قانون‌گذاران ایالتی در مدت نسبتاً کوتاهی به چارچوب مشخصی برای فعالیت مراکز داده برسند. اگر روند بررسی مقررات طولانی‌تر شود، تأثیر محدودیت‌ها می‌تواند از یک تأخیر موقت فراتر برود و ظرفیت قابل‌استفاده در سال‌های آینده را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

احتمال انتقال بخشی از سرمایه‌گذاری‌ها به سال ۲۰۲۷

ریچ پریوروتسکی، استراتژیست گلدمن ساکس، به احتمال واکنش متفاوت شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی به مقررات جدید اشاره کرده است.

به گفته او، برخی شرکت‌ها ممکن است برای آغاز پروژه‌ها پیش از اجرایی‌شدن محدودیت‌های جدید، بخشی از هزینه‌های سرمایه‌ای خود را به سال ۲۰۲۷ منتقل کنند.

این موضوع می‌تواند در کوتاه‌مدت نتیجه‌ای متفاوت از انتظار اولیه ایجاد کند: در حالی که احتمال توقف موقت پروژه‌های جدید وجود دارد، برخی شرکت‌ها ممکن است برای جلوگیری از مواجهه با مقررات سخت‌گیرانه‌تر، اجرای برنامه‌های سرمایه‌گذاری خود را جلو بیندازند.

در نتیجه، تأخیر در بخشی از پروژه‌ها لزوماً به معنای کاهش تقاضای بلندمدت برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی نیست. ممکن است بخشی از سرمایه‌گذاری‌ها صرفاً در زمان دیگری انجام شود یا به دوره‌ای پیش از اجرای مقررات جدید منتقل شود.

سقوط سهام زیرساخت هوش مصنوعی؛ بازار نگران چه چیزی است؟

این ارزیابی گلدمن ساکس پس از افت شدید سهام شرکت‌های زیرساخت هوش مصنوعی در معاملات روز چهارشنبه منتشر شده است. روز چهارشنبه، در حالی که شاخص‌های اصلی بازار سهام آمریکا رشد کردند، سهام شرکت‌های فعال در حوزه زیرساخت هوش مصنوعی با افت قابل‌توجهی روبه‌رو شد.

نگرانی سرمایه‌گذاران به احتمال تأخیر در ساخت مراکز داده و پیامدهای آن برای شرکت‌هایی مربوط می‌شود که از موج سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی سود می‌برند.

برآوردهای دیگری نیز ابعاد این ریسک را نشان می‌دهند. طبق یکی از این برآوردها، بیش از ۱۳ گیگاوات از پروژه‌های اعلام‌شده مراکز داده در تگزاس ممکن است در معرض خطر قرار داشته باشند.

هم‌زمان، چند مؤسسه تحقیقاتی اهداف قیمتی سهام شرکت‌هایی را کاهش داده‌اند که فعالیت خود را به سمت میزبانی و پردازش بارهای کاری هوش مصنوعی گسترش داده‌اند.

بنابراین، بازار فقط به میزان سرمایه‌گذاری شرکت‌های فناوری توجه نمی‌کند؛ بلکه زمان دریافت مجوزها، امکان تأمین برق و سرعت تکمیل پروژه‌ها نیز به عوامل مهمی در ارزش‌گذاری شرکت‌های این صنعت تبدیل شده‌اند.

UBS نیز نقش دولت‌های ایالتی را برجسته می‌کند

دیدگاه گلدمن ساکس درباره اهمیت تصمیم‌های دولت‌های ایالتی با ارزیابی مطرح‌شده از سوی UBS هم‌راستاست.

UBS نیز تأکید کرده است که تصمیم‌های دولت‌های ایالتی می‌توانند برای پروژه‌های مراکز داده مهم‌تر از تغییر ترکیب قدرت در کنگره آمریکا باشند. این بانک در عین حال، پیش‌بینی خود از هزینه‌های سرمایه‌ای حوزه هوش مصنوعی را افزایش داده است.

این موضوع نشان می‌دهد نگرانی درباره مقررات جدید الزاماً به معنای تغییر ارزیابی تمام مؤسسات مالی از چشم‌انداز سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی نیست؛ بلکه بخشی از تحلیل‌ها بر موانع اجرایی و زمان‌بندی پروژه‌ها متمرکز شده‌اند.

تأخیر در مراکز داده آمریکا چه اثری بر زنجیره تأمین جهانی دارد؟

اهمیت این موضوع به بازار آمریکا محدود نمی‌شود. ساخت مراکز داده در این کشور تقاضای جهانی برای طیف گسترده‌ای از تجهیزات و محصولات را ایجاد می‌کند؛ از جمله:

  • تراشه‌های پردازشی و تجهیزات نیمه‌رسانا؛

  • تجهیزات تولید، انتقال و توزیع برق؛

  • سیستم‌های خنک‌کننده و مدیریت حرارت؛

  • زیرساخت‌های شبکه و تجهیزات مرتبط با مراکز داده.

در نتیجه، توقف یا جلو افتادن سرمایه‌گذاری در پروژه‌های آمریکایی می‌تواند بر سفارش‌های تولیدکنندگان این تجهیزات در کشورهای مختلف، از جمله شرکت‌های آسیایی فعال در زنجیره تأمین هوش مصنوعی، تأثیر بگذارد.

اگر توقف پروژه‌ها کوتاه‌مدت باشد، اثر اصلی احتمالاً به زمان‌بندی سفارش‌ها و تحویل تجهیزات محدود خواهد شد. اما اگر محدودیت‌ها طولانی شوند، احتمال دارد برنامه ظرفیت‌سازی و تقاضای میان‌مدت برای تجهیزات مراکز داده نیز تغییر کند.

در مجموع، گلدمن ساکس ریسک مقررات جدید را بیشتر یک مانع زمانی برای توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌داند تا نشانه‌ای از فروپاشی تقاضا. با این حال، سرعت تصمیم‌گیری دولت‌های ایالتی و مدت توقف پروژه‌ها مشخص خواهد کرد که این اختلال تا چه اندازه بر سرمایه‌گذاری شرکت‌های فناوری و زنجیره تأمین جهانی اثر می‌گذارد.