گلدمن ساکس پیش‌بینی خود از قیمت طلا را برای دو سال آینده کاهش داده است؛ زیرا انتظار دارد سیاست انقباضی‌تر فدرال رزرو و احتمال افزایش دوباره نرخ بهره آمریکا، تقاضای سرمایه‌گذاران برای این فلز گران‌بها را محدود کند. با این حال، این بانک همچنان خرید گسترده طلا توسط بانک‌های مرکزی را مهم‌ترین عامل حمایت از قیمت‌ها می‌داند و برای پایان سال ۲۰۲۷ هدف ۴۸۰۰ دلاری را در نظر گرفته است.

این گزارش بر اساس یادداشت تحلیلی گلدمن ساکس توسط تیم یوتوتایمز برای مخاطبان تهیه شده است.

گلدمن ساکس اهداف قیمتی طلا را برای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ پایین آورد

گلدمن ساکس در یادداشتی به تاریخ ۵ نوامبر، پیش‌بینی خود از قیمت طلا را برای پایان سال ۲۰۲۶ از ۴۶۵۰ دلار به ۴۱۵۰ دلار به ازای هر اونس کاهش داد. هدف قیمتی این بانک برای پایان سال ۲۰۲۷ نیز از ۵۴۰۰ دلار به ۴۸۰۰ دلار رسید.

استراتژیست‌های این بانک معتقدند موضع انقباضی‌تر فدرال رزرو، از جمله احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر، تقاضای سرمایه‌گذاران برای خرید طلا به‌عنوان پوششی در برابر کاهش ارزش ارزها و ریسک‌های سیاست‌گذاری را محدود می‌کند.

گلدمن ساکس انتظار دارد تقاضای پوششی برای طلا به‌تدریج به میانگین‌های تاریخی نزدیک شود و اشتیاق سرمایه‌گذاران به خرید اختیار خرید طلا نیز کاهش یابد.

چرا سیاست انقباضی فدرال رزرو به ضرر قیمت طلاست؟

طلا برخلاف اوراق قرضه و سپرده‌های بهره‌دار، بازدهی مستقیم ایجاد نمی‌کند. به همین دلیل، افزایش نرخ بهره معمولاً هزینه فرصت نگهداری این فلز را بالا می‌برد و می‌تواند بخشی از سرمایه‌گذاران را به سمت دارایی‌های دارای بازده سوق دهد.

گلدمن ساکس شرایط فعلی را با سال ۲۰۲۲ مقایسه کرده است؛ دوره‌ای که خرید گسترده بانک‌های مرکزی از طلا حمایت می‌کرد، اما افزایش نرخ بهره مانع رشد بیشتر تقاضای سرمایه‌گذاری شده بود.

در شرایط کنونی نیز بازارها احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در ماه دسامبر را در نظر گرفته‌اند. چنین مسیری می‌تواند در کوتاه‌مدت مانع شکل‌گیری موج صعودی قدرتمند در بازار طلا شود.

خرید ماهانه ۶۰ تن طلا توسط بانک‌های مرکزی؛ پشتوانه چشم‌انداز ۲۰۲۷

با وجود کاهش اهداف قیمتی، گلدمن ساکس همچنان به چشم‌انداز بلندمدت طلا خوش‌بین است. این بانک انتظار دارد بانک‌های مرکزی در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به‌طور متوسط ماهانه حدود ۶۰ تن طلا خریداری کنند؛ رقمی بسیار بالاتر از میانگین ماهانه ۱۷ تن پیش از سال ۲۰۲۲.

برآورد گلدمن نشان می‌دهد میزان خرید فعلی بانک‌های مرکزی بر مبنای میانگین تعدیل‌شده فصلی سه‌ماهه، حدود ۸۵ تن در ماه است.

از نگاه این بانک، تقاضای رسمی بانک‌های مرکزی بخش عمده رشد حدود ۱۵ درصدی را که برای قیمت طلا تا پایان سال ۲۰۲۷ پیش‌بینی کرده، تأمین خواهد کرد.

گلدمن همچنین به ظرفیت افزایش ذخایر طلای بانک‌های مرکزی اقتصادهای نوظهور، به‌ویژه چین، اشاره کرده است. سهم طلا در ذخایر برخی از این کشورها همچنان در مقایسه با اهداف بلندمدت احتمالی پایین است.

افزایش توجه کشورها به امنیت ذخایر ارزی و محل نگهداری دارایی‌های خارجی نیز از عواملی است که می‌تواند در بلندمدت تقاضا برای طلا را تقویت کند.

کاهش نرخ بهره در سال ۲۰۲۷ می‌تواند دوباره به کمک طلا بیاید

اقتصاددانان گلدمن ساکس انتظار دارند فدرال رزرو از اواخر سال ۲۰۲۷ کاهش نرخ بهره را آغاز کند و این روند تا اوایل ۲۰۲۸ ادامه یابد. چنین تغییری در سیاست پولی می‌تواند با کاهش هزینه فرصت نگهداری طلا، حمایت تازه‌ای از قیمت‌ها ایجاد کند.

با این حال، این بانک در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، یعنی طی سه تا شش ماه آینده، نسبت به شرایط دشوارتر برای معامله‌گران الگوریتمی و صندوق‌های پوشش ریسک کلان هشدار داده است.

افزایش نرخ بهره، نوسان نامشخص قیمت انرژی و محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تر مدیریت ریسک می‌توانند فشار فروش را در بازار کالاها افزایش دهند. گلدمن همچنین هشدار داده است که رشد بیشتر قیمت نفت ممکن است به فروش بیشتر طلا از سوی استراتژی‌های معاملاتی سیستماتیک منجر شود.

چه عواملی می‌توانند پیش‌بینی گلدمن ساکس را تغییر دهند؟

گلدمن ساکس چند سناریوی متفاوت برای چشم‌انداز قیمت طلا مطرح کرده است.

در سناریوی انقباضی‌تر، اگر فدرال رزرو در مارس ۲۰۲۷ بار دیگر نرخ بهره را افزایش دهد، کاهش نرخ‌ها به تعویق بیفتد یا نرخ نهایی بهره بالاتر از انتظار بازار قرار گیرد، قیمت طلا ممکن است تا پایان ۲۰۲۷ به حدود ۴۶۶۰ دلار برسد؛ سطحی پایین‌تر از پیش‌بینی اصلی ۴۸۰۰ دلاری این بانک.

در مقابل، افزایش دوباره نگرانی‌ها درباره پایداری بدهی دولت‌ها می‌تواند تقاضا برای طلا را بیشتر کند و قیمت را بالاتر از هدف پایه گلدمن ساکس ببرد.

این بازنگری در پیش‌بینی‌ها پس از اصلاح قابل‌توجه قیمت طلا انجام شده است. طلا در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۴ درصد رشد کرد و بهترین عملکرد سالانه خود از ۱۹۷۹ را ثبت کرد. این فلز در ژانویه به محدوده ۵۶۰۰ دلار رسید، اما تا ۶ نوامبر به حدود ۴۰۷۰ دلار سقوط کرد؛ افتی نزدیک به ۲۷ درصد نسبت به اوج سال.

گلدمن ساکس معتقد است سرمایه‌گذاران بلندمدتی که به دنبال بهره‌مندی از خرید بانک‌های مرکزی یا پوشش ریسک‌های سیاست‌گذاری هستند، ممکن است اصلاح اخیر قیمت را فرصتی برای ورود به بازار ارزیابی کنند.