توافق ایران و عمان؛ آیا قیمت نفت بالاخره تحت فشار قرار می‌گیرد؟

استراتژیست‌های بازار کامودیتی در TD Securities، رایان مک‌کی و بارت ملک، عقیده دارند موج سنگین اخبار و گمانه‌زنی‌ها درباره مذاکرات مرتبط با ایران و عمان بر بازارهای انرژی تأثیر گذاشته است؛ با این حال، آنها معتقدند عوامل بنیادی بازار نفت خام همچنان در وضعیت فشرده‌ای قرار دارند.

آنها به افزایش انتقال محموله‌های نفتی کشتی‌به‌کشتی (Ship-to-Ship) از مسیر عمان، تداوم پایین بودن جریان‌های منطقه‌ای در مقایسه با سطوح پیش از جنگ و همچنین این ریسک اشاره می‌کنند که افزایش خروج نفت از مسیرهای غیررسمی، هم می‌تواند باعث کاهش قیمت‌ها شود و هم واکنش تهاجمی ایران را در پی داشته باشد.

مسیر ایران-عمان و تداوم توازن فشرده بازار

نفت خام می‌تواند در برابر این موج جدید اخبار و تحولات مقاومت کند. مذاکرات میان ایران و عمان درباره یک مسیر عبور از تنگه هرمز نشان می‌دهد که ایران همچنان کنترل این مسیر را در دست دارد و از کریدور جنوبی مورد حمایت آمریکا فاصله گرفته است. افزایش صحبت‌ها درباره بازگشت به تفاهم‌نامه (MoU) نیز نشان می‌دهد ایران به دنبال حفظ کنترل خود و دریافت امتیازاتی از آمریکا، از جمله آزادسازی منابع مالی، پیش از هرگونه توافق است؛ به‌ویژه پس از آنکه طرف مقابل در گذشته به تعهدات خود عمل نکرد.

مجموع این تحولات از نظر بنیادی لزوماً برای بازار نفت خام نزولی نیست، به‌ویژه آنکه بعید است هرگونه توافق جدید، در مقایسه با میزان نفتی که هم‌اکنون از مسیرهای موجود در حال خروج است، جریان‌های نفتی را افزایش دهد.

از این منظر، تعداد بالای انتقال‌های کشتی‌به‌کشتی که در خلیج عمان در حال انجام است، نخستین نشانه جدی محسوب می‌شود که نشان می‌دهد جریان نفت از مسیر عمان ممکن است از محدوده قبلی ۵ تا ۶ میلیون بشکه در روز به حدود ۷ تا ۸ میلیون بشکه در روز نزدیک شده باشد.

با این حال، اگر این جریان‌ها را در کنار محموله‌های عبوری از فجیره و کاهش جریان‌های نفتی از ینبع در نظر بگیریم، مجموع جریان منطقه‌ای همچنان تنها حدود ۵۰ درصد از سطوح پیش از جنگ است؛ سطحی که از زمان تفاهم‌نامه (MoU) به رویه معمول تبدیل شده است.

در سطوح فعلی، توازن بنیادی بازار همچنان بسیار فشرده است و هرگونه افزایش در جریان عرضه، در صورت مواجه شدن با تقاضای چین، تغییر چندانی در توازن میان عرضه و تقاضا ایجاد نخواهد کرد.