- اعتماد، پایه پنهان و حیاتی نظامهای مدرن است که بدون دیده شدن، عملکرد روزمره زندگی را ممکن میکند
- نظام پولی نیز بر همین اعتماد بنا شده و نقش فدرال رزرو حفظ ثبات قیمتها با استقلال از سیاست است.
- جروم پاول هشدار میدهد که دخالت سیاسی در فدرال رزرو میتواند به از دست رفتن اعتماد و اعتبار این نهاد منجر شود.
- پاول تأکید میکند که حتی فدرال رزرو نیز خطاپذیر است، از جمله در واکنش کند به تورم پس از کرونا.
هر نظامی که بهدرستی کار میکند، بر پایه چیزی استوار است که شما هرگز آن را به چشم نمیبینید؛ اما هر روز از آن استفاده میکنید. مثل برق که پشت دیوارهای خانه جریان دارد یا آبی که بدون لحظهای تردید مینوشید.
اعتماد، سازوکار خاموش زیربنای زندگی مدرن است؛ چیزی که در ظاهر رایگان به نظر میرسد، اما هزینهاش زمانی آشکار میشود که قبض آن میرسد.
پول نیز بر همین نوع پنهان از اعتماد بنا شده است. بانک مرکزی آمریکا بهگونهای طراحی شده که یکی از کسلکنندهترین نهادهای واشنگتن باشد. این نهاد نرخهای بهره را بالا و پایین میبرد و تلاش میکند قیمتها را ثابت نگه دارد. در روزهای خوب، هیچکس حتی به آن فکر هم نمیکند.
این مطلب بر پایه گزارش Yahoo Finance و با بازخوانی تیم یوتوتایمز منتشر میشود.
این «کسلکننده بودن» تصادفی نیست؛ کاملاً هدفمند طراحی شده است. بانک مرکزی که بتواند در دوران رکودهای ناخوشایند، بدون انتظار برای چراغ سبز کاخ سفید، نرخ بهره را بالا ببرد، نهادی است که بازارها به آن اعتماد میکنند. برای دههها، آمریکاییها این استقلال را نه بهعنوان یک انتخاب سیاسی، بلکه مانند نیروی جاذبه قیمتگذاری کردهاند؛ واقعیتی بدیهی و پایدار، نه امکانی قابل تغییر.
این پسزمینه اتفاقی است که جروم پاول، رئیس پیشین فدرال رزرو، در شامگاه ۳۱ مه انجام داد.
پاول در مراسم دریافت جایزه «Profile in Courage Award» جان اف. کندی در بوستون—در یکی از نخستین حضورهای عمومی مهم خود پس از ترک ریاست—از موضوعات کلی عبور کرد و مستقیماً یک نکته صریح را مطرح کرد: اگر یک رئیسجمهور بتواند اعضای فدرال رزرو را بهدلیل اختلاف نظر در سیاستهای پولی برکنار کند، این نهاد دیگر به شکلی که ارزش حفظ داشته باشد دوام نخواهد آورد.
او گفت: «اگر هر دولتی راهی پیدا کند تا اعضای فدرال رزرو را به دلیل اختلافات سیاستی برکنار کند، دولتهای آینده نیز همین کار را خواهند کرد.» پاول افزود که در چنین حالتی، اعتبار بانک مرکزی «از بین خواهد رفت». این سخنان، به گزارش بلومبرگ، نوعی انتقاد غیرمستقیم دیگر از دولت ترامپ تلقی شد.
پاول: فدرال رزرو در حال گذر از «آزمون فشار (stress test)» است
پاول در سخنان خود هرگز نام دونالد ترامپ را بهطور مستقیم نبرد. او درباره نهادها، حاکمیت قانون و میراث دموکراسی آمریکا صحبت کرد و از هیچ اختلاف شخصی نام نبرد.
او گفت: «مانند بسیاری از نهادهای دیگر، فدرال رزرو نیز در حال گذر از یک آزمون فشار است.» به گزارش CBS News، پاول استدلال کرد که کنگره عمداً سیاست پولی را از سیاستگذاری حزبی جدا کرده و تقریباً همه اقتصادهای پیشرفته نیز همین مسیر را انتخاب کردهاند.
او حتی یک گام فراتر رفت و اذعان کرد که فدرال رزرو نیز مصون از خطا نیست. پاول با تأکید بر اینکه بانکداران مرکزی «انسان هستند و بنابراین ذاتاً خطاپذیر»، به واکنش کند این نهاد نسبت به تورم پس از دوران همهگیری ویروس کرونا اشاره کرد؛ نکتهای که به گزارش آسوشیتدپرس، بهنوعی پذیرش غیرمستقیم خطاهای سیاستگذاری تلقی میشود.
خود این جایزه نیز پیام را پررنگتر کرد. بنیاد کتابخانه کندی اعلام کرد که پاول به دلیل حفظ استقلال فدرال رزرو در برابر سالها فشار و حملات سیاسی از بالاترین سطوح دولت مورد تقدیر قرار گرفته است.
چرا استقلال فدرال رزرو مستقیماً بر وام مسکن و پسانداز شما اثر دارد
ترجمه عملی این بحث به حسابهای بانکی شما برمیگردد. اگر بانک مرکزی زیر کنترل مستقیم رئیسجمهور باشد، نرخهای بهره بهجای مهار تورم، در خدمت پیروزیهای انتخاباتی تنظیم میشوند؛ پول ارزان پیش از انتخابات و هزینههای تورمی پس از آن. دقیقاً به همین دلیل است که بازارها برای استقلال فدرال رزرو ارزش بالایی قائلاند.
وقتی این روند را در کنار هم و در قالب یک خط زمانی بررسی میکنیم، الگو روشنتر میشود. هر یک از این مراحل بهتنهایی صرفاً اداری و معمولی به نظر میرسند، اما در مجموع به جدیترین آزمون استقلال فدرال رزرو در ۱۱۳ سال گذشته تبدیل شدهاند:
- تأیید «وارش» بهعنوان رئیس جدید فدرال رزرو توسط سنا در ۱۳ مه، با رأی ۵۴ در برابر ۴۵
- پایان دوره ریاست پاول در ۱۵ مه و تصمیم او برای باقیماندن بهعنوان عضو هیئتمدیره تا سال ۲۰۲۸
- ادای سوگند «وارش» در کنار رئیسجمهور ترامپ در کاخ سفید در ۲۲ مه
- هشدار پاول درباره استقلال فدرال رزرو در ۳۱ مه، در مراسم جایزه جان اف. کندی
پیام هشدار پاول برای دوران وارش
نکته کلیدی همینجاست: پاول این سخنرانی را در حالی ایراد نکرد که هنوز در رأس فدرال رزرو باشد، بلکه آن را پس از پایان دوره ریاستش و در نخستین حضور عمومی مهم خود در این جایگاه جدید بیان کرد.
برداشت کلی از متن او این است که مخاطب اصلی صرفاً رئیسجمهور وقت نبود، بلکه رؤسایجمهور آینده نیز هدف پیام بودند—با این فرض که اگر یک رویه ایجاد شود، احتمال بازگشت آن در آینده وجود دارد.
در نهایت، این همان چیزی است که پاول در نخستین شب مهم پس از ریاستش از آن دفاع میکرد: اینکه سیاست پولی آمریکا همچنان از فشار مستقیم سیاستمداران مستقل بماند.
